João 20

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 An eŋlya werre ge laade, zlaɓe ba ice keni á zháreka wá, dedde Maari mukse á emnde a Magdala á dete irekhya á Yaisu. Duwa á Maari maa, a de beraa irekya á ba an wacene ɓaaka páláme átuge evege.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Daaci ba eptsa-aara, a zhágade á deza tara Piyer antara pukura na wayaawáyá Yaisu kwakya na, a ba ŋane á elvan ge itare: «Degiya teɗarseteɗe Yaakadada am evege, ma ta dánaa á deme keni diyaŋerka.»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Ta naba duhe ge tara Piyer antara pukura ŋanna á dete irekhya.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Bukerɗe-aatare ta dá á ba zhagade. Amá á teɗáná ba pukura palle na zhágade arge Piyer, daada ba ŋane zuŋŋwe áte irekhya.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 A de zharaa ice á dem irekhya wá, a naa ba kalpákane á puwa ba dey. Amá wá, daaka á dem huɗe á irekhya.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Dámda Piyer keni, ŋane a naba demhe á ba dem huɗe-aara, amá ŋane keni a de beraa ba kalpakane á puwa.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Amá baukta na ndza ta faɗanaa ire an ŋane na wá, an kazla, á ɓela á ba an ire-aara.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Daaci a naba demhe ge pukura na ni ndza a deme ba ŋane zuŋŋwe á dete irekhya na, a zharanaahe, a naba fetarehe ganakini tsetsa Yaakadada.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Se ba am sarte ŋanna keni ndza cenaránka pukura-aha názena a ndahanaa wakita á Dadaamiya áte Yaisu, ganakini watse á tsetse am faya na.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Daaci ta naba dá-aatare ge pukura-aha buwa ŋanna.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Am sarte ŋanna wá, eptsapetsa Maari zlaɓe ádaliye á sete we á irekhya. A tsaahe wá, á kyuwa. Duwa-aara á de zharaa ice á dem irekhya wá,
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 á zhárá ba malika-aha ta buwa, tá am naŋgyuwe dzayye dzayye, tá njanja am tate na ndza ta zlavaa Yaisu na. Palle á malika-aha ŋanna a nja am tate á bela ire, palle keni ám tate á sera.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Daaci ta ndavanu elva malika-aha ŋanna: «Labara ká kyuwa emmaaye?», a ba itare tá elvan ge ŋane. A ŋwaterante, a ba ŋane: «Ya kyuwa Yaakadada-aaruwa, ma ta danaa á deme keni diyanka.»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ba a ndaase una ŋanna, estuwa a eptsetaa ice wá, á zhárá ba Yaisu á tse, amá wá, diyaaka ganakini una ŋane.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ká kyuwa uwe ka emmaaye? Ká tatayá ware ka?» Maari, ŋane a kurken ba edda una á maga slera am fe. Daaci a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Máki ka danaa ka wá, tasle á ŋa biyanba tate-aara eddaaye, yá de eksanteksa.»
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 «Maari!» a ba Yaisu á elvan ge ŋane. A eptsaptse ge Maari á dezeŋara: «Rabbuni,» a ba ŋane á elvan ge ŋane an elva a Ibraniŋkau, amaana malum-aaruwa.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Piyiyanteka, aɗaba zlaɓe zlalanka emtsaaɗe á dem mba á Edderwa. Amá ezzlala de bateránba ge egdzar mama-aha-aaruwa: Náwa tsanetse, watse yá zlálá á deza Edderwa, kure keni Eddekure ba ŋane, yá deza Dadaamiya-aaruwa, kure keni Dadaamiya á kure ba ŋane.»
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Daaci ba ezzlala-aara ge Maari mukse á emnde a Magdala na, a dateraa labare ŋanna ge pukura-aha, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ya nanna Yaakadada!» A naba ndaterhe názena ni a bannaa Yaisu na.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ba vaci laade ŋanna maa, ta jamme ge pukura-aha am bere, am iga a maŋgaripu, ta naba zlaŋete we á bere-aha baɗemme an tsekweram aɗaba lyawa á Yahudiya-aha wá, tá zhárá ba dámda Yaisu, a tsaahe am dagave-aatare. «A vakurteva Dadaamiya hairire,» a ba ŋane á elvan ge itare.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Am iga a elva ŋanna maa, a marateraa erva-aha-aara antara slerpa-aara. Daaci higa ge pukura-aha aɗaba naranna Yaakadada.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 A ba ŋane á elvan ge itare zlaɓe ádaliye: «A vakurteva Dadaamiya hairire. Ba seke una ni a ɓeliyaa Edderwa á sem duniya na wá, iya keni yá aŋkwa ɓelakurɓela á dem huɗe á duniya.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Daaci a naba futateraare effeƴa an we, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwayaumbare Sheɗekwe Cuɗeɗɗe.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Máki kwa ƴanaara kure haypa ge ura, Dadaamiya keni ƴanarƴe ge edda-aara. Máki ƴakuranaarka ge edda-aara, Dadaamiya keni ƴanaarka.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Am sarte na a sawa Yaisu áseza pukura-aha na wá, ɓaaka Taumas palle á pukura-aha, Wulhe keni ba zhera-aara.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Samsa Taumas wá, a ba pukura-aha umele tá elvan ge ŋane: «Ŋere naŋeránna Yaakadada.» A ba Taumas á elvan ge itare: «Máki nanánka tate á kusa-aha na ta paslanmaa am erva-aha na á ba an ice-aaruwa, ya fem gulanda-aaruwa, máki fanemka erva-aaruwa am tate á upa na ta wanaa am slerpa na wá, ya fetareka ya ɗekiɗeki ganakini tsetse am faya na.»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Samsa máka-aara wá, jarammeje zlaɓe ádaliye pukura-aha am bere. Vacite ŋanna wá, aŋkwa Taumas keni am dágave-aatare. Ta zlaŋete we á bere-aha an tsekweram, amá tá zhárá ba samsa Yaisu, a tsaahe am dágave-aatare, a ba ŋane á elvan ge itare: «A vakurteva Dadaamiya hairire.»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Ba a ndaase una ŋanna: «Sawa an gulanda á ŋa, náwa erva-aha-aaruwa,» a ba ŋane á elvan ge Taumas. «Sánsa erva á ŋa, femfa am slerpa-aaruwa keni. Ƴánƴa mága shaige mazla-aara, fetarfe á ba an jirire.»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 A ba Taumas á elvan ge ŋane: «Ka Yaakadada-aaruwa, ka Dadaamiya-aaruwa.»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ábi ka fetaara áte ya aɗaba nakina? Geɗa wá, tá sháná emnde na ni natika, amá ta naba fetarfe na.»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yaisu a magaa najipu-aha gergere kwakya zlaɓe ádaliye áza pukura-aha, puwarteka najipu-aha ŋanna baɗemme am wakita na.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Názena ni an puwa am wakita na wá, ta puwete ganakini kwá fetarfe áte Yaisu, geni ba ŋane una *Almasiihu, *Egdza á Dadaamiya. An fetarfire á kure áte ŋane wá, kwá shá shifa aɗaba ŋane.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.