Atos 21

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Am iga á tegava á ŋere antara itare maa, ŋa zlala ba suuwe an paare á yawe, kwaye ŋa de tsekwa am Kaus. Makuralla-aara, ŋa de tsekwa am Raudaus. Tsante am Raudaus, ŋa de tsekwa am Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Duwa á ŋere, ŋa de shaa paare na á dem Finikiya, daaci ŋa naba demhe am huɗe-aara.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Daŋeraada átevege haha á Kiprus, ŋa nánna haha ŋanna am názlaɓa á ŋere, ŋere ŋa zlálá ba suuwe á dem haha á Siriya, ŋa de tsekwa am Tirus tate á tsekwa kazlaŋa á paare ŋanna.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ŋa de shaa emnde a fetarfe am ekse ŋanna, daaci ŋa ga hare maka ázetáre. Sheɗekwe Cuɗeɗɗe a naba ndaaterhe názena ni watse á de shá Paul am Urusaliima na ge emnde a fetarfe ŋanna, itare keni ta naba mbeɗanu ge Paul geni a duka mazla-aara.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Amá ba zlauzle hare maka ŋanna wá, ŋa naba tsetehe, ŋá aŋkwa á zlálá. Daaci itare, antara ŋwasha-aha-aatare, ira egdzara-aatare, baɗemme ta puwaŋerse á dete iga a ekse, áte we á háye, ŋa kezlaa ugje áte we á háye ŋanna, ŋa magaa maduwa átirpalle.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Am iga á maduwa wá, ŋa magaa ájámimá shifa, ŋa ɗaleme am paare, itare keni ta naba da-aatare.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Tsante am Tirus, ŋa de tsekwa am Pautaulaimayi, áhuwa keni lyaraŋervaalya egdzar mama-aha á miya emnde a fetarfe, ŋa váha deppe ázetare.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Makuralla-aara ŋa tsetehe, ŋa de tsekwa am Kaysariya am mba á malum Filip, ŋane palle á emnde vuye na ndza ta dzeraterse am Urusaliima na.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip ŋanna wá, an gyaale-aha-aara ufaɗe darka á de gá zhele, tá aŋkwa á maga nabiyire.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Am haraŋeraahare cekwaaŋguɗi áhuwa, vacite umele, a naba semhe ge nabi á sa am Yahudiya zhera-aara Agabus.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Samsa áseze ŋere wá, a naba lyevaa náza ŋguɗa huɗe á Paul wá, a naba takwasaa sera-aha-aara, antara erva-aha-aara an ŋane, a ba ŋane: «Náwa názu a ndaanaa Sheɗekwe Cuɗeɗɗe: Edda á náza ŋguɗa huɗe na keni, tá de takwasán ba estuwa Yahudiya-aha am Urusaliima, tá de ɓelaterma am erva ge emnde a jeba umele.»
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ba ŋa cenaa una ŋanna wá, ba ŋere an ire á ŋere, antara egdzar mama-aha a ŋere na tá am Kaysariya na keni, ŋa ŋantaa ba sera ge Paul, geni a duka á dem Urusaliima na mázla-aara.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Amá a ba ŋane á elvan ge ŋere: «Labára ŋane kwá kyuwa na? Kwá kátá gyaigiyem lyawa am vuwa ge iya emtu? Iya wá, á tsaaka an takwasa, ba emtsa keni yá aŋkwa átekwa aɗaba Yaakadada á miya Yaisu.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Jaŋerviyaaja eptsanaaptsa-aara. Daaci ndaŋeranka elva umele mázla-aara, a ba ŋere: A gevge ba namaari á Yaakadada.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Haraŋeraahare cekwaaŋguɗi áhuwa maa, am iga-aara ŋa naba tse, ŋa zlála á dem Urusaliima.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ta daa á puwaŋerpuwa emnde umele am dágave á egdzar mama-aha a ŋere emnde a Kaysariya. Ta daŋerhe ba suuwe á dem mba á Manasaun zhel emnde a Kiprus umele, haraahare am fetarfire, daaci ŋa nja am mba-aara.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Daŋeraada am Urusaliima maa, lyaraŋervaalya egdzar mama-aha a ŋere emnde a fetarfe á ba an higa.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Makuralla-aara, a naba daŋerhe ge Paul á dem mba á Yakuba, ŋa de beƴaa jarammeje emnde a sawari á aiklaisiya baɗemme am mba-aara.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Daaci Paul a gater use, a ndaater názena a ganvaa Dadaamiya baɗemme am slera-aara na a maganaa ŋane am dágave á emnde a jeba umele na.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Cenarvaacena una ŋanna baɗemme wá, ta naba gálá Dadaamiya. Am iga-aara maa, a ba itare tá elvan ge Paul: «Ka cenáncena emtu egdza emmaaye? Emnde debu wányara am Yahudiya una fartarfe, amá baɗemme-aatare ta tsaa á ba áte *tawraita a Muusa.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Amá cenaráncena emnde ŋanna ta se ndahanaa emnde umele, a ba itare: Ka kwaratersaa ka ge Yahudiya-aha á miya na tá am ekse á emnde, geni a ƴaránƴa tawraita, a farka egdzara-aatare am sheɗekwe, a ɗabarka naɗe-aha á yahudiyire ɗekiɗeki.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Mí maganá estara kina? Aɗaba náwa watse tá cenáncena ganakini sakaasire.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Ekka wá, eccena názena ŋá bakaná ŋere. Náwa tá aŋkwa emnde ufaɗe, itare ta maganaa *waada ge Dadaamiya.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Aŋkwa á ceka sarte-aatare, herzhe tá de bárá, tá de sehá ire wá, ekka keni naba duwa antara itare, de baraabára ire á ŋa antara itare, biyaabiya názena tá kátá maganá itare ge sehá ire-aatare. Máki magakanaamága una wá, tá de diyeddiye emnde ganakini elva-aha na ta cenáncena tá aŋkwa ndaaná áte ka na, ɓaaka jirire am huɗe-aara ɗekiɗeki, mbate ekka keni ká aŋkwa á ɗaba ba tawraita á Muusa.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Náza á emnde a jeba umele na garevge emnde a fetarfe wá, ɓaaka elva. Aɗaba ŋa puwatertepuwa nalmesheri, ŋa ndaterndaha názu mi njante am sawari á miya, mi bateraa: A zarka hyuwa na má ta icante ge mága hele, a zarka uzhe, a zarka hyuwa na má icaranteka an ica, a magarka gwardzire.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Daaci makuralla-aara, a naba duhe ge Paul antara emnde ufaɗe ŋanna, ta de baraa ire-aatare áte naɗe á Yahudiya-aha. Zlaruzle am mága slera á cuɗeɗɗire ŋanna, Paul a de ndaanhe ge *liman am huɗe á mashidi, a ba ŋane: «Am iga a hare vuye wá, watse ŋá eptsa, ŋá sawa an sadake-aha á ŋere, á se zlauzle slera á bárá á ŋere.»
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 — ausente —
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 — ausente —
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Ta kurken Paul a saa emnde a jeba umele á sem huɗe á mashidi na wá, aɗaba ta naa Tauraufinus zhel emnde a Aifaisus, ta antara Paul am huɗe á berni, daaci ta kurken a daa zhel ŋanna á dem mashidi keni.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Labáre ŋanna de gyantegya huɗe á berni baɗemme, emnde ta sawa á ba an zhagade, ta eksevaa Paul, ta teɗese am mashidi, ta haɗanu ge mashidi ba watsewatse.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Itare tá kátá zlanaazle shifa am Paul, amá kerteŋ damda labáre á deza male á sawji-aha á Rauma geni weshaptewesha huɗe á Urusaliima.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ba watsewatse, ŋane keni a ɗante male-aha am sawji-aha, ta naba jemaa sawji-aha ta dem tate á elva ŋanna. Emnde a ekse ba ta naa male á sawji-aha, antara sawji-aha-aara na wá, ta naba ƴaa ja Paul mázla-aara.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Daaci duwa á male á sawji-aha á deza Paul, a eksevaahe, a ba ŋane á elvan ge sawji-aha: Puwawtepuwa tsavaytsavaye buwa áte ŋane. Lauktu a fantau ge ndáva sera á elva áte zhel ŋanna, a ba ŋane: Zhel ekse-ara ŋane? A gu uwe?
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Amá emnde baɗemme ma ware keni á ndáhá ba náza-aara, ura umele á hula ba dey. Am á cenánka jirire á názena ta janaa átugena na, a ba ŋane á elvan ge sawji-aha: Dawánda á dem dala á kure.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Am sarte na daraada sawji-aha an Paul am tate á ɗálá á dem dala, ta naba eksante Paul am erva, ta kante á dem zhegela, aɗaba wáva na tá aŋkwa á ɗabaterá emnde a ekse an ŋane.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Aɗaba tá aŋkwa á ɗabaterá á ba an ndzeɗa, antara hula, á ba itare: A daaka an shifa!
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Herzhe sawji-aha tá dánda Paul á dem huɗe á dala-aatare wá, a ba Paul á elvan ge male-aatare an elva a Yunaniŋkau: «Yá shánsha emtu baráma ge ndahak elva cekwaaŋguɗi?» A ŋwanante a ba ŋane: «Iyau, diyakdiya elva a Yunaniŋkau?
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Una wá, mbate ka zhel emnde a Misera na jaaja ervauŋɗe, a zhagadaa á dem kaamba antara kwakwáne-aha-aara debu ufaɗe, tá an náza erva-aatare baɗemme na, una watse ka ŋane ka?»
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 A ŋwete ge Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Iya ya ba ura Yahudiya miyenne, ta yiya am berni á Tarsus am haha á Silikiya. Ya egdza a berni ƴaikke. Tasle á ŋa viteva seke baráma, yá ndaaterse elva-aaruwa ge zlamaakelaawa.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Male á sawji-aha na a naba ƴanaa baráma. Daaci a tsaahe ge Paul áte tate a ɗala á dem dala á sawji-aha, a katerante erva ge zlamaakelaawa, a magateraa nalaama ganakini a ɗaruɗe. Tseriiye ɗaruɗa emnde baɗemme, ba seke ndza ɓaaka duksa. Daaci Paul a fantau ge ndaater elva an elva a Ibraniŋkau, amaana: elva a ekse-aara.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.