Mateus 22
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ACF
1 Nae Iesus ke role kerea muni ka pangateningkalame roma:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma kelangpatali te ore bai ta bainge kaning e bollau ta pangaserengkalange tuna ine la kamangpitakama.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Ba pala ta kaning laeala e bollau nga palingravung rea, na i ke baꞌe ra kumangngatulu ra kanna ta ri kiunge ragau ra i mate rea ta ri atung ka kae laeala. Ava ra nginngina ka sana omorea ta ri atung.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Ngarume na i ke baꞌe ra kumangngatulu pattoto ka rolengana kerea roma, ‘Miau ngaka loa, na ngaka role ka ra ngama ra iau ba te ri ta ri atung roma, “Ngaka longo, iau ka kalitupe kaning ae iau tapu. Iau ka balia bulmakaume ba posi reke panro kinung, ba ka kalitupe orume kinung tapu. Ngaka atu ta kaning e bollau e nga palingravung rea.” ’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 “Ava ra nginngina ra i ba te ri pala ke sane ke longo ta ra kumangngatulu ra kanna. Ke sa. Keke loa ta iname kalaoka kurumea loreangana mana. Te ke loa ta kumangng nga ura ae i, ba tetoto ke loa ta kumangng a kanna e nga ravung lollokanna.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ba pattoto nge ri keke rave ra kumangngatulu ra kelangapatali laeala kanna, na keke pamiralali rea ba keke sapunu rea.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Na kelangpatali laeala ka iukia raumana. Minmina na i ke baꞌe galiau rae i re nga baling, na keke loa eke balipune ra nginngina reke sapune ra kumangngatulu ra kanna. Ba keke tune maga kunna ae ri e bollau.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Na i ke role ka ra kumangngatulu ra kanna roma, ‘Iau ka kalitupe kaning e bollau nga palingravung rea tapu, ava ragau ra iau ba te ri ta ri atung ka sana ri ra ragau reke pepe ta ri atung ta kaning laekia.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Minmina na ngaka loa ta pamau reke bollalau, na ngaka role ta ragau kinung ra miau ka kalipa kerea nga ina nginngina ta ri atung ta kaning e bollau nga palingravung rea.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ka baina ra kumangngatulu nginngina keke loa lagatauga ta pamaume, na keke ravukinunge ragau kinung ra ri ke kalipa kerea. Keke rave ragau reke pepe, ba ragau reke sosoali kinung. Na bale laeala eke katukala ngia ta pangaserengkalange palingravung rea ke ponu ka ragau.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Ava ka ina kelangpatali laeala lu lakallo ta kelange ragau reke tattara nga kaning laeala, na i ke kelapa ka apanung te ore sane lupage nena ka lungapaga matana eke lupagpaga rea ka kae e nga palingravung rea.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Minmina na i ke ballage apanung laeala roma, ‘Koli, ko sano lupage ning ka lungapaga matana eke lupagpaga rea ka kae e nga palingravung rea, ava ko lu lakallo ta malle laekia mina ngaetai?’ Ava apanung laeala ka sana kanna pangamologa.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Na kelangpatali laeala ke role ka ra kumangngatulu ra kanna roma, ‘Ngaka samapite apanung laekia kaename ba kamaname, na ngaka tamalimalaga kia lakallo ta osuguna e ngapotu, nga malle laeala a ragau ke la taning ba ke la tanaginge ngingireame ngia.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Nae Iesus ke rongo ka pangateningkala laeala roma, “Iau ka role minmina kurumea, ragau rae Nutu ba te ri ta ri atung ka ri papatu, ava i ke tore tutuna mana.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nae Parisiome keke loa, na keke potopita ta ri launge Iesus ka pangamologanganame.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Minmina na ri keke baꞌe barangalele palu ra kanrea kala nga ragau palu onreke pato rea ka Erotome ta ri avange Iesus ka balinglagame. Na keke ballage Iesus roma, “Apangalomatanakana, mangng ka lomangngmatana roma, pangamologa ra kaning ka kaomannmannangana ki, ba one ko palomatantane ragau kurumea Nutu lonangana mannangana. Ba ka lomangngmatana roma, one ko sano matautaue agau te ta ko sano pulia te ngailu nga tetoto.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Minmina na ngo turupaga mangng, one ka longvavai mina ngaetai? Bangapagame keke parototokala ita ta tungnge takisme te Sisa, o ke sa?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Avae Iesus ka lonamatana ka ineke bai ta baingasoalinge, minmina na i ke role kerea roma, “Miau ra goangakana, kaka maimia aka amva ta patugungtao iau?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ngaka pakosi iau ka lollokanna te aka takiskis kia. Na ri keke kosi ka lollokanna te te i.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Na i ke ballaga rea roma, “Tai ka kannuna ba giana ikia?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Na keke ale roma, “Orae Sisa.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ka ina ri ke longe pangamologa laeala, na keke kallo raumana. Minmina na ri keke kaꞌe, na keke lao.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Ka kae laeala mana, nae Sarusi palu keke atu te Iesus ta ri balinglagange ka balinglaga te. Ka ri ra ragau ra sana loreapatokona roma, reke mate keke la sigingpaga nga mateng muni. Minmina na ri keke role kae Iesus roma,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Apangalomatanakana, pala nae Moses ke role roma, ‘Ngaroma apanung te nge matepatalia napengana ba ka sana nerea goe, na apanung laeala tataokia o teiteikia nge ravupaga ka avale laeala ta baina apanung laeala e mate nga nena goe nge i.’
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Na ngo kele. Ka pana lima ba lua onra panung ra ri ra koli keke momo kala nge mangng. Ba ri ka tamarea kena. Na ne kapunu ke kamapitakama ka avale te, ava ke mate. Ba ri pana lua ka sana nerea goe. Minmina na apanung laeala e mate ke kaꞌe napengana nge kolingana.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Na na lua ke ravupaga ka avale laeala, ava ke mate. Na ngarume na na mologi ke rave, ava i ke mate bole. Minmina na mateng ke rongo ka pana lima ba lua nginngina ra koli kinung.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Na ngarume bavakena, na avale laeala ke mate bole.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Minmina na nga kae e nga sigingpaga nga mateng, na tai mannangana nge ri ka la napengana nga avale laeala kurumea, ri pana lima ba lua ra koli kinung keke kamapitakama kia?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Avae Iesus ke role kerea roma, “Miau ka sana lomiaumatana ka pangamologa reke momo nga Lau Ae Nutu Kanna, ba ka sana lomiaumatana kae Nutu ginggingngana bole. Minmina na miau kaka taopa.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Iau ka role minmina kurumea, ngarume, nga ina reke mate ke la sigingpaga nga mateng, na ri ke sane ke la kamangpitakama. Ba ke sane ke la palingtunga rea ta ri kamangpitakama bole. Ke sa. Ri ka la tongarea kena ma anggelo reke momo nga Nutu mallena nga tava.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Ava nga sigingpaga nga mateng, miau ka sana ka kele pangamologa laeala a Nutu kanna eke paꞌe pala ae? Ke role roma,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Ka iau ae Nutu ae Abaram, bae Aisak, bae Iekop.’ Minmina na ka sana i ae Nutu orae ragau reke mate. Ke sa. Ka i ae Nutu orae ragau reke mauli.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ka ina maluame ke longe Iesus pangamologangana laeala, na ri keke kallo raumana ka pangalomatana ra kanna.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Ka inae Parisiome ke longe inae Iesus parule Sarusime minmina, na ri keke katukala kinung te i.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Na te e nge ri a i a alomatanakana ka bangapagame ke bai ta avange Iesus ka balinglaga te. Minmina na i ke ballage roma,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Apangalomatanakana, bangapaga a taru ke bollau raumana nga bangapagame kinung?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Nae Iesus ke ale roma,
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Bangapaga laeala ka i a bangapaga e kapunu ba bangapaga e bollau nga bangapagame kinung.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ba bangapaga a lua ka tongana kena ma naeala e kapunu roma,
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Bangapagame kinung ba pangamologame kinung ra reke toe Nutu kaona kanrea keke maispai nga bangapaga lua nginngina.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ka inae Parisiome ke katukala kinung minmina, nae Iesus ke ballaga rea
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 roma, “Ka lomiauvavai te Karais mina ngaetai? Ka i a tai sivuna?”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ka bainae Iesus ke ballaga rea roma, “Ngaroma minmina, na ke meimia nae Revit ke patoe Karais kae ‘Avolau’ kurumea Kannu Ae Nutu taongamugangana kia? Iau ka role minmina kurumea pala, nae Revit ke role roma,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “‘Nutu a i ae Avolau ke role kae Avolaukau roma:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Revit muni ke patoe agau laeala kae Avolaukia. Minmina nae Karais ka i ae Revit sivuna mana mina ngaetai?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ka inae Iesus rolea pangamologa laeala, na ka sana agau te totorong ta alanggaliue ka pangamologa inte mana. Ba ngarume nga kae laeala, na ragau kinung keke matau ta ri balinglagange Iesus ka balinglaga te muni.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.