Mateus 13

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka kae laeala mana, nae Iesus ke lelemalaga lagapotu nga bale na ke tara nga me a sivoli kaona.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Ba ragau reke katukala te i ka ri papatu raumana. Minmina na i ke taepatae nga manang te na ke tara ngia, ba ragau karolu keke maisinsi nga me a sivoli kaona.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Na i ke role kerea ka oru papatu ka pangateningkalame roma: “Ka kae te na agau te ke loa ta tapunge pailli matana te kanname nga ura ae i.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ba ka ine taptapu rea nga mogalo, na palu keke pupu nga pamau bavana. Na manume keke atu ba keke kani rea.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ba pailli kanna palu muni keke pupu nga mogalo ina i a lollo, ba inaeala ka sana mogalo kia raumana. Na pailli kanna nginngina keke kalapa bolvole kurumea, mogalo ke sane lu lakallo raumana.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ava ka ina kae loapatae, na i ke sina rea na keke mate kurumea, kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ba pailli kanna palu muni keke pupu ngaliua nga oalo ra matarea. Na oalome ba paillime keke lele kinung, ava oalome keke kalipalipita ka pailli nginngina, na keke mate.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ava pailli kanna palu keke pupai nga mogalo ine pe. Na keke lele bollau ba keke piau masi. Ba kenakena ka kanna papatu raumana. Palu ka kanrea ka ri giaukaina lima, ba palu ka kanrea ka ri giaukaina mologi, ba palu ka kanrea ka ri giaukaina ba tangulelu.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Na barangalele rae Iesus kanna keke loa te i, na keke ballage roma, “Ke meimia na ko umma ta pangamologa ta ragau ka pangateningkalame?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Na i ke ala rea roma, “Nutu ke tunge lomatana te miau ta baina nga lomiaumatana ka oru re ta kelangpatalingana nga tava onreke kolulu. Ava ke sane tunge lomatana laeala te ri.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Iau ka role minmina kurumea, Nutu ke la tungnge lomatana papatu muni ta agau a kana lomatana nga baina i nga kana lomatana papatu raumana. Ava nga agau a sana kana lomatana, Nutu ke la ravungpatali ka lomatana ae i e sina nga baina i sana nga kana lomatana bavakena.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Minmina na iau ka pamolloga ta ragau pattoto ka pangateningkalame kurumea:
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Minmina na pangamologa a agau e toe Nutu kaona ae Aisaia rolea pala ke lele mannangana ine rolea Nutu pangamologangana te ri roma:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ta ragau kokorong loreame keke rutukala;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Avae kavingtulu ke momo nga matamiau kanname kurumea, keke kele oru ra iau kumkuma ki. Ba kavingtulu ke momo nga longamiaume kurumea, keke longe oru ra iau palomatantane ragau ki.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ta iau ka la roleng kamiau ka kaomannmannangana roma, pala na ragau papatu reke toe Nutu kaona ba ragau papatu reke tupu keke bai ta ri kelange oru nga miau ka kelkela rea, ava ke sane ke kela rea. Ba ri keke bai ta longnge oru nga miau ka longlongo rea, ava ke sane ke longo rea.”
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Nae Iesus ke role kerea roma, “Ngaka longo nasai na ngaka rave lomatana ta pangateningkala laeala ore ta agau e taptapue pailli kanname minakai roma:
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Ka ina agau te nge longe pangamologa e ta Nutu kelangpatalingana ava ka sana lonamatana kia, nae Satan nge atu na nge ravupatali ka pangamologa laeala a Nutu toaꞌe ngallo nga agau laeala lona. Agau laeala ka tongana kena ma mogalo inaeala nga pamau bavana ora ura tamana tapue pailli kanname ngia.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ba mogalo inaeala i a lollo ora pailli kanname ke pupai ngia ka i a pangateningkala e ta agau e longe pangamologa ae Nutu kanna ba ka lonangatakale bolvole ka lonaserengngana.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Ava i ke kamopite ka panna inte mana kurumea, i ka tongana kena ma pailli ra kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo. Ba ka ina maenangme ke lele o ka ina ragau ke pamiralalia kurumea lonapatokonangana ta pangamologa ae Nutu kanna, na i ke kaꞌe lopatokona ae i bolvole mana.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ba mogalo inaeala a pailli kanname ke pupu ngaliua nga oalo ra matarea ngia ka i a pangateningkala e ta agau e longe pangamologa ae Nutu kanna, ava i ka lonavavai raumana ta oru re nga mogalo laekia e ngape. Ba i ke matea ta ravunge lollokanna raumana, na lollokanna laeala ke gogaꞌe. I ke umma minmina na oru nginngina keke kalipite ma oalo ra matarea, na pangamologa laeala a Nutu toaꞌe ngallo nga lona ke sane piau.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Ba mogalo inaeala a pailli kanname ke pupai nga mogalo e pe kia ka i a pangateningkala e ta agau e longe pangamologa ae Nutu kanna ba ka lonamatana kia. Minmina na i ka tongana kena ma bega reke piaue kanrea papatu raumana muni. Palu keke piaue kanreame ka ri base ma giaukaina lima, ba palu keke piaue kanreame ka ri giaukaina mologi, ba palu muni keke piaue kanreame ka ri giaukaina ba tangulelu.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Nae Iesus ke rolea pangateningkala te muni te ri roma, “Iau nga toe Nutu kelangpatalingana nga tava ka agau e toaꞌe pailli kanna onreke pepe nga ura ae i.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ava ka ina ragau kinung ke kenrarau, na agau a baingaꞌiukana ka ura tamana ke loa, na ke toaꞌe pailli kanna onreke sosoali ra sinrea ma uit ngaliua nga pailli ra uit, na ke lao.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Ngarume, ka ina pailli ra uit ke lele ba kunreame keke umma ta leleng bollau, na pailli onreke sosoali keke paturu ta ri leleng bole.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Na ra kumangngatulu ra ura tamana kanna keke loa te i, na keke role kia roma, ‘Avolau, one ko toaꞌe pailli kanna onreke pepe nga ura ae one, ava ke meimia na ne ngeke sosoali keke umma ta leleng kala nga ne ngeke pepe?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Na ura tamana laeala ke role kerea roma, ‘Agau a baingaꞌiukana kau ke kuma ka kumangng laeala!’ Na ra kumangngatulu ra kanna keke role kia roma, ‘Ko bai ta mangng loanga ta lagangapa rea, o ke sa?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 “Na i ke ala rea roma, ‘Ke sa. Ta ka ina miau ngaka lagapapaꞌe pailli reke sosoali, na kaka la lagangapaꞌe ne ngeke pepe bole.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Ngeke momo minmina mana, na ri lua ngeke lele kinung ta nge lele nga kae e nga lalang. Na nga kae laeala iau ka la roleng ka ra lalangkana roma, “Ngaka pulikinunge pailli onreke sosoali pala. Na ngaka ligovuta ki ta raunga rea. Ava ngaka ravukinunge pailli ra uit, na ngaka pullu rea lakallo ta bale ae iau nga pulingkinung oru ngia.” ’”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Na i ke rolea pangateningkala te muni te ri roma, “Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma bega kanna e sina raumana ora agau rave, na ke toaꞌe nga ura ae i.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Ba bega kanna laeala ke sina raumana nga bega kanname kinung. Ava nga ine nge lele bollau tapu, na ke la bolinglaunga raumana nga bega onreke tota rea nga ura. Ba ke la leleng i a bega nga baina manu reke lolo nga tava ngeke loa, na ngeke kumapai ka ginureame nga kamaname.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Na i ke rolea pangateningkala muni te ri roma, “Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma isi isunte ora avale te rave, na ke kampiliue kala nga plaua ine bollau ta ke lele ina isi isu laeala paluvapaꞌe beret karolu.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Iesus ke rolea oru nginngina kinung ta maluame ka pangateningkalame mana. Ba ke sane rolea pangamologa te a sana i a pangateningkala.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 I ke kuma minmina ta baina pangamologa a agau e toe Nutu kaona rolea pala nge lele mannangana ine role roma,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Nae Iesus ke kaꞌe maluame, na ke lu lakallo ta bale te. Na barangalele ra kanna keke loa te i, ba keke role kia roma, “Pangateningkala laeala e ta pailli onreke sosoali ra agau toa rea nga ura ka mirana mina laetai? Onto panane te mangng.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Nae Iesus ke ala rea roma, “Agau laeala e toaꞌe pailli kanna reke pepe ka i a pangateningkala e te Agau Tuna,
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 ba ura ka i a ragau re nga mogalo laekia e ngape. Pailli kanna reke pepe ka i a pangateningkala e ta ragau re nga Nutu kelangpatalingana. Ba pailli kanna reke sosoali ra sinrea ma uit ka ri ra ragau rae Satan kanna.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ba agau a baingaꞌiukana ka ura tamana ore toaꞌe pailli kanna reke sosoali nga ura ka i a Satan. Kae e nga lalang ka i a pangateningkala e ta kae a ronga, ba ra lalangkana ka ri ra anggelome.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Minmina na kumangng laeala ineke ravukinunge pailli onreke sosoali ba ke rau rea nga sia ka la tongana kena ma oru e la leleng ka kae a ronga.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Nga kae laeala nae Agau Tuna ke la bange anggelo rae i, na ri keke la ravungmalagapatali ka ragau reke sosoali nga Agau Tuna kelangpatalingana. Keke la ravungmalagapatali ka ragau reke bavaia ragau ta ri kumangng ka bainga reke sosoali nge Nutu raguna, ba keke la ravungmalagange ragau reke longosasa te Nutu.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Na keke la tamaling kerea lakallo ta sia e sane la ronga, nga malle laeala a ragau ke la taning ba ke la tanaginge ngingireame ngia.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Na ragau ra baingareame ke tupu ka la lamarea ma kae nga Tamarea kelangpatalingana. Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma oru e pe raumana a agau te pakoea nga mogalo pala. Ngarume na agau tetoto ke kalipa kia, ba i ka lonasereng raumana. Minmina na i ke talue nga mogalo muni, na ke loa ba ke ba ka oru rae i kinung, na ke kolia mogalo inaeala.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Ba muni, Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma agau e tange lollo ra kunreame ke bollau.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Ba ka ine kalipa ka lollo te ora kunna bollau raumana, na i ke loa ba ke ba ka oru rae i kinung, na ke kolia lollo laeala.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Ba muni, Nutu kelangpatalingana nga tava ka tongana kena ma po a ragau ke toatape lakallo ta pelau lona ta launge lea matantana kia.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ba ka ina leame ke ponu nga po laeala tapu, na keke utulelea lagape ta pelau kaona. Na keke tara ba keke kintatape lea reke pepe nga po, na keke ulo rea nga toangalaume. Ava keke sau ka lea onreke sosoali.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Ba ollaeala ka la tongana kena ma oru e la leleng ka kae a ronga. Nga kae laeala na anggelome keke la lelengmalaga, na keke la ravungmalagapatali ka ragau ra baingareame ke sosoali reke momo ngaliua nga ragau ra baingareame ke tupu.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Na keke la tamaling kerea lakallo ta sia e sane la ronga, nga malle laeala a ragau ke la taning ba ke la tanaginge ngingireame ngia.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Nae Iesus ke ballage barangalele ra kanna roma, “Miau ka lomiaumatana ka oru kokorai ra iau role kamiau ki, o ke sa?”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Na i ke role kerea roma, “Ngaroma minmina, na miau ka la lomiaumatana ina iau la roleng kamiau roma, agau alomatanakana ka bangapagame ore lele i a barangalele e nga Nutu kelangpatalingana ka tongana kena ma bale tamana ore rave onra pau ba onra kasana kinung nga sasaipuna ae i.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Ka inae Iesus rongo ta roleng kerea ka pangateningkala nginngina tapu, na i ke kaꞌe inaeala.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Ba ka ine lele nga magapuna ae i, na i ke lu lakallo ta sinagog ae ri, ba ke paturu ta pangalomatanange ragau. Ba ka ineke longe pangamologangana, na ri keke magio raumana, ba keke palirorole kerea roma, “Agau laekia ke rave lomatana laekia e pe ngae tai? Ba tai ke tunge gingginga laekia te i ta i kumangng ka killa kakong reke bollalau?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ka i a popongpita laeala tuna mana. Ba naname ka i a avale laeala eke patoe kae Maria, ba ka teiteikia memena nge Iems, bae Iosep, bae Saimon, bae Iuras.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ba liuna piau memena kinung keke momo ikia nga maga kunna ae ita. Ava i ke rave lomatana laekia ngae tai? Ba tai ke tunge gingginga laekia te i ta i kumangng ka killa kakong reke bollalau?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Minmina na ri ka sana loreapatokona te i.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Minmina nae Iesus ke sane kuma ka killa papatu reke bollalau nga inaeala ta ri ka sana loreapatokona te i.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.