Lucas 1

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Teopailus, one avolau, ke pala na ragau papatu keke ava ta pallange orume lelengarea ngaliua nge mangnga.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Keke paꞌe oru nginngina kurumea ragau reke kela rea nga pangaturungarea ka matarea kanname, na keke pulimalage pangamologa.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Avolau, iau muni ka kelakokore oru nginngina nga pangaturungarea, minmina na iau ka bai ta pallange panganana te te one bole.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Iau ka paꞌe minmina nga baina one nga longmatana roma, panganana laekia eke panana one kia ka kaomannmannangana kia.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ka inae Eroto kelapatali ta inaeala eke patoe kae Iurea, na piris te a giana nge Sekaraia ke momo. Ka i a piris e nga galiau ae Abia. Ba napengana ka i e nga ravale barana ae Aron a giana nge Elisabet.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Nge Nutu kelangana ri pana lua momongareangana ke pe. Ba keke loakurumea bangapaga rae i kala nga lonanganame. Ba ragau ke sane ke kele baingarea palu reke sosoali.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ava ri pana lua ke sana nerea goe kurumea, Elisabet ke sumpi ba bole keke papisigi tapu.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ka kae te, na galiau ae Sekaraia ke lele ta ri kumangng ka kumangng e nga piris. Ka bainae Sekaraia ke baia kumangng e nga piris nge Nutu raguna bole.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Na ri keke kumakurumea baingarea e nga kiningtoto ta baina ngeke pulia te e nge ri nga i kapunu nga kumangng. Keke kuma minmina, nae Sekaraia giana ke kenopai ta i lunga ta “tempel” ae Nutu, ba ta i tonge oru ra koirea lolo nga altara.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Na ka ina i patutue sia, na ragau papatu keke katukala nga bale bilingana e ngapotu ba keke kavkava.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ka kae laeala nae Sekaraia ke kele anggelo ae Nutu ine maisi nga altara e nga tonge oru ra koirea lolo bavana nga kama e pe.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Nae Sekaraia ka lonatangtang ka ine kele, ba ke matau.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ava anggelo laeala ke role kia roma, “Sekaraia Nutu ke longe kavanga ae one tapu minmina na sono ngo matau. Ba ningpengana ae Elisabet ke la ravunge goe a panung, na ngo patoe giana kae Ion.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Minmina na nga longsereng ba nga longmarapaga, ba ragau papatu ke la serenga te i nga ine nge lele
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 ta giana nge bollau nge Nutu raguna. Ba i nge bai ta loangakurumenge Nutu lonangana, minmina na i ke sene la inunge uain kala nga inungu matantana reke gingging. Bae Kannu E Tupu ginggingngana nge lu nge i nga ine momo ngallo nga naname siana tale.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ba i ke la ravunggaliunge ragau papatu re ngae Israel te Nutu.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ba i nge taoamuga nga agau ae Nutu la bange ngarume kurumea Ilaia bainganame ba ginggingngana. Na i nge kampiliue goeme tamarea memena ta loreagaliu ta goe rae ri. Ba i nge kampiliue ra longasakana nga baina ri ngeke loakurumea ra baingareame ke tupu. I ke la kumangng minmina ta i kalingtupunge ragau ta baina ri momongkalange agau laeala atungngana.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Nae Sekaraia ke ballage roma, “Ava iau ka la laumatanangana ka pangamologa laekolong mina ngaetai roma, pangamologa ka kaomannmannangana kia? Ngo kele, ka iau avolau ba naupengana ka i a pingina tapu.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Minmina na anggelo ke ale pangamologa te i roma, “Giau nge Gebriel ba iau ka maisinsi nge Nutu raguna, avae i ke ba iau ta turung pakone ba ulonge pangamologa laekia e pe nge one.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ava one ka sana longopatokona ta pangamologa ae iau e la leleng mannangana. Na alo ngo rurulu ba sano la pangamologa bavakena ta nge lele nga kae laeala nga ina ollaeala nge lele mannangana.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ka ina ragau ke momalle Sekaraia, na ri ka loreatangtang roma, taru ke lele ka baina aekia ke menakinkini ngallo nga tempel.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Ngarume nae Sekaraia ke lelemalaga, ava i ke sane pamolloga. Na sinrea ke kavi roma, aekia ke kele otte ngallo nga tempel ikia baina i ke pamologa ka kamongpiliungana ka kamaname mana. Ba ke sane pamolloga ka kaona.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Ka ine rongo ka kumangng a kanna nga tempel, na ke galiu ta bale ae i.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ngarume nga kae nginngina na napengana ae Elisabet ka siana, ava i ke momolulu mana ta ka nena inna lima.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Ba i ke rorole roma, “Nutu ka lonananna iau. Na i ke bai kau minakai ta osungrurunge balenga ae iau nga ragau ragurea.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Elisabet ka nena inna lima ba kena tapu, nae Nutu ke baꞌe anggelo Gebriel ta maga kunna te ngallo ngae Galili a giana nge Nasaret.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Ke loa ka turung te ta avale e sane loa ta apanung te tale a giana nge Maria. Oreke parokale nga apanung a giana nge Iosep a i ae Revit sivuna. Bae Revit ka i a kelangapatali te ngae Israel pala.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Anggelo laeala ke loa te Maria na ke role kia roma, “Nga longmarapaga ta Nutu ke pulia lona te one, ba i ke momo kala nge one.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Avae Maria ka lonapalilli raumana, ba ka lonatangtang roma, “Assii! Aekia ke meimia ka rolengana te iau ikia?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Na anggelo ke role kia muni roma, “Maria, Nutu ka lonape kone minmina na sano ngo matau.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 One ka la siang, na ko la toangapisiginge goe a i a panung. Na ngo patoe giana kae Iesus.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Na ka la giana bolinglaunga, ba keke la patonge kae E Ngailu Raumana tuna. Bae Nutu Avolau ke la tungnge kelangpatali ae sisiukia ae Revit te i.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ba i ke la kelangapatali ta re ngae Israel passavele, ba kelangapatalingana ka sana nga lisina.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Nae Maria ke ballage anggelo laeala roma, “Ava ka la nau goe mina laetai ta ka iau a malaui tale?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Na anggelo ke ale roma, “Kannu E Tupu ke la atung te one, bae E Ngailu Raumana ginggingngana kana nunule ke la gasingpita one. Minmina mana na goe laeala ta i leleng ngeke patoe ka i a torong. Ba ngeke patoe kae Nutu tuna.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Ba ka longmatana kae Elisabet, ame pala na keke role roma ka i a pingina ba sana la nena goe muni. Ava sonrau na inna lima ba kena rae i keke rongo tapu.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Ke sana otte lilli nge Nutu ta i kumangng kia.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Minmina nae Maria ke ale pangamologa te aeala roma, “Iau ka puli iau nga Nutu kamana base ino turu.” Na anggelo ke kaꞌe.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Na ka kae nginngina nae Maria ke tutapu bolvole mana ta maga te e bollau nga kapopongame ngallo ngae Iurea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Na ke lu nga bale ae Sekaraia ba ke serengkale Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Na ka inae Elisabet longe serengakala laeala, na goe ngallo nga siana ke baimataga. Nae Kannu E Tupu ke paponue Elisabet,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 na ke kiu kaligi roma, “Ka ooo aekolong! Nutu ke kavingtulu one raumana nga ravale pattoto. Ba i ke kavitule goe laekolong ore la leleng nga siang raumana bole.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Baingau ke meimia ba ka iau a avale e meimia ka bainae Kelangpatali ae iau naname ke atu te iau?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Na nga turu pakone, ka ina iau longe serengkala ae one maina nga longau, na goe laekia ngallo nga siau ke baimataga ka serenga.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 One avale ngo sereng, ta ka longpatokona ta ora Nutu turu ta i pangapotange nge one.” Elisabet ke role minmina.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Nae Maria ke role ka serengngana roma:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Ba kannugu ke marapagpaga te Nutu a i ae Aravunglelekana ae iau.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Iau ka sana iau a agau mannangana, avae i ka lona te iau ba ka lonananna iau.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Ta Nutu ora kana ka ginggingame kinung ke kuma ka oru e bollau te iau.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Lonana ae i ke momo nga ragau reke mataue ka baina keke bai ta longa te i.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Kumangng reke gingging ke lele nga kamana,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 I ke pulipisigia kelangpatalime,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 I ke paponue ragau ra matekarea siareame ka oru reke pepe,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 I ke kalaue ragau rae i re ngae Israel,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 basema ine role ka sisiukita memena pala roma, ‘Ala nga launane Abaram kala nga sivuna memena lagarume passavele.’”
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Nae Maria ke momo kala nge Elisabet ka inna mologi, na ngarume ke galiu ta maga ae i.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Panganana e ngae Ion lelengana ke loa minakai roma: Ka inae Elisabet toapisigi, na ka nena ka goe ora i a panung.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Na ragau re nga maga kunna ae Elisabet ba ragau rae i keke longe pangamologa inae Nutu lonananne, na keke sereng kala nge i.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Ngarume nga ina kaeme ka ri lima ba mologi ke rongo tapu, na keke atu ta ri totongtaliunge goe mirana. Ri keke bai minmina, na ragau ke bai ta ri patonge giana kae Sekaraia base tamana giana.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Ava naname ke bokala ka rolengana kerea roma, “Ke sa. Ita ngaka patoe kae Ion.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Na keke role kae Elisabet roma, “Ke sane ke patoe matakone te ka gia laekia tale.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Minmina na keke panana ka kamarea te tamana roma, i ke matea gia a taru ta goe.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Na i ke panana ka kamana ta ri ravunge otte, ta baina nge paꞌe tuna giana. Na ri kinung keke kallo raumana ine paꞌe roma “Giana nge Ion.”
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ka pannasa, nae Sekaraia kaona ke panga ba tengtengkia ke baimantaga muni. Na ke paturu ta pangamologa ba ke kinpataea Nutu giana.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Na ragau re nga maga ae i keke kele ollaeala e lele, na keke matau. Ba pangamologa nga oru nginngina kinung ke loa ta maga nge nga kapopongame ngae Iurea.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ragau kinung keke longe pangamologa laeala na ka loreamatana roma, gingginga ae Nutu ke momo kala nga goe laeala. Ava keke ballaga roma, “Ngarume na goe laekia ka la i a agau matana e meimia?”
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ka bainae Kannu E Tupu ke paponue goe laeala tamana ae Sekaraia, na i ke pulimalage pangamologa basema i a agau e toe Nutu kaona. Na ke role roma:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Ita ngaka kinpataea Nutu Avolau a i a Nutu orae Israel.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Ba i ke pamalage Aravunglelekana a ginggingngana raumana te ita
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 base Nutu ine role pala nga ragau rae kanna kaoreame roma:
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 ‘I ke role ta i ravunglele ita nga reke baisolali ita kamarea ba nga ragau ra siarealalali kita.’
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Bae Nutu ka lonananna ita base ine role pala ta sisiukita memena, ba i ka lonagaliu ta piunga ba bonga ae i ore tupu mannangana.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ba i ke patokala te Abaram a sisiukita ta i kumangng kita base ine role.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Ba i ke bai ta ravunggaliu ita nga reke baisolali ita nga kamareame,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Minmina na nga momongara ka kaeme kinung nga maulingarame, na ita ngaka lolakurumea bainga ngeke pepe nge Nutu raguna. Ba bainga reke pepe ra i mate rea ngeke momo nge ita.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Minmina na one a goe, ngarume na keke la patongo one ka agau e toe Nutu E Ngailu Raumana kaona.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ba one ko la pangalomatanange ragau rae Nutu, na nga loreamatana roma Nutu ke la ravunglele rea ine nge osurure baingarea reke sosoali.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Nutu ka lonananna ita raumana base avale ora lonananne goe ae i.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Nutu ke la kumangng minmina
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Ngarume na goe laeala ke lele bollau ba ke ravumasia potong. Na i ke loa, na ke momo nga ina a sana ragau ngia ta ke lele nga kae laeala nga ina i la lelengmalaga nga Israelme ragurea.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.