Hebreus 6
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NTLH
1 Minmina na ita sana ngaka momovile nga pangalomatana nginngina re te Karais ra ita ka ravu rea kapunu. Ke sa. Ita ngaka lola lagamuga ta baina ita ngaka lele ra lopatokonakana te Karais reke matua. Ita sana ngaka galiu ta kumangng e nga kumangng ka lopatokona ae ita kaena puna muni. Minmina na iau ka sana bai ta pangalomatana miau muni ta pulingvalakalange kumangng nginngina re sane ke kalaulaue agau ka otte ava nga lomiaupatokona te Nutu.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ba iau ka sana bai ta pangalomatana miau muni ka pangalomatana nginngina ra miau ka ravu rea kapunu basema: pangalomatana e ta bainga re nga pangalellepaꞌe ragau mirareame, ba pangalomatana e ta bainga e nga ulongpainge kamamiaume nga ragau ta kavang, ba pangalomatana e ta reke mate sigingpagangarea nga mateng, ba pangalomatana e ta Nutu kalingnanangana ka ragau ngarume ore la momong passavele.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Iau ka sana bai ta pangalomatana miau muni ka pangalomatana nginngina. Ke sa. Ngaroma Nutu nga lonangana, na ita kaka la loanga lagamuga ta pangalomatana re nga ragau reke matua.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Ita sana ngaka galiu ta kumangng e nga kumangng ka lopatokona ae ita kaena puna muni kurumea, ngaroma agau nga lonapatokona te Nutu ava ngarume na i nge bali ka gina te i, na ka sana pamau ta ravunggaliunge agau laeala ta baina i nge pulivalakale baingana reke sosoali muni. Iau ka rorole ta agau e rave lomatana e ta olamana tapu, ba ke kanimaia kavingtulu ae Nutu tunge, ba ke rave Kannu E Tupu tapu.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Ba ke kanimaia pangamologa ae Nutu kanna pengana ba gingginga reke bollau raumana re nga Nutu kelangpatalingana ngarume.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 I ke kanimaia oru nginngina pala, ava ngarume na ke bali ka gina te Nutu. Minmina na ka sana pamau ta ravunggaliunge ta baina i nge pulivalakale baingana reke sosoali muni. Iau ka role minmina kurumea, baingana laeala ine bali ka gina te Nutu ke basema i muni ke katupite Nutu Tuna nga maiskovu muni. Ba ke pavalenglengea nga karakarangana.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Iau nga toe agau matana laeala ka mogalo inte. Ngaroma kue nge tugu nga mogalo inte ka kae papatu ba mogalo inaeala nge pamalage kaning ta kalaunge reke toaꞌe kaning ngia, nae Nutu ke la kavingtulunge mogalo inaeala.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Ava mogalo ore pamalage oalo ba pailli ra matarea mana ke sane kuma ka otte. Ke momalle Nutu tangunglelengana kia mana. Ba ngarume na i ke la raungapitange ka sia.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Miau ra iau materaumana miau, iau ka role minmina ava iau ka laupatokona te miau. Oru nginngina ke sane ke la leleng nge miau. Ke sa. Ka laupatokona roma, miau kaka la taongamasi ba kaka la loangakurumenge bainga ra ragau ra Nutu la ravunglele rea ke kumkuma ki.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Iau ka role minmina kurumea, Nutu bainganame keke tupu. Minmina na i ka sana la lonapogonge kumangng ra miau ka kuma ki te i. Ba ka sana la lonapogonge matengraumana ngamiaungana ka giana ora miau ka pakosining kia ina miau ka kalaue ragau rae i reke tupu. Ba miau kaka umma ta kalaunga rea sonrau tale.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Ba mangng ka matea ta kenakena nge miau nge umma ta pangakosining ka bainga laeala mana ine kumkuma kaligi ta kalaunge ragau pattoto. Miau ngaka kumkuma minmina ta nge lele ina miau ngaka mate ta baina miau ngaka rave kavingtulu ra miau ka momalla ta Nutu tunga rea te miau ngarume.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Iau ka sana matea ta miau nga omomiausa lili. Ke sa. Ka matea ta miau ngaka lolakurumea bainga rae ragau ra loreapatokona te Nutu beke momalla te i ka malong ngareangana. Ragau nginngina keke la ravunge kavingtulu rae Nutu patokala pala ta i tunga rea ta goe rae i.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Pala, ka inae Nutu patokala te Abaram, na i ke patokala ngailu ta pangagingginge patongkalangana laeala. Ke patokala ngailu ka i muni giana kurumea, ka sana otte e bollau nge i.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Na ke role kae Abaram roma, “Iau nga role ka kaomannmannangana roma, iau ka la kavingtulu one, na one ka la sivungu memena papatu.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Minmina na ngarume, ka inae Abaram momokale Nutu ka malongana ka panna e gavili tapu, na i ke rave ollaeala ae Nutu patokala te pala.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Na ka ina agau te nge bai ta patongkala ngailu ta i kumangng ka otte, na i ke la patonge agau te giana e bollau raumana nge i muni. I ke la patongkala ngailu minmina ta pangagingginge patokalangana ta baina i nge parule ragau pattoto reke bai ta palingtete kala nge i.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ollaeala ka tongana kena mana ma inae Nutu bai ta pangakosining ka baingana ta ragau re ngarume onreke la ravunge kavingtulu ra i patokala tao. Ke bai ta pangakosining te ri roma, ka sana i a apatongomanakana nga oru ra i patokala tao. Minmina na i ke patokala ta i kumangng ka otte ba ke patokala ngailu ta pangagingginge patokalangana laeala.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ba oru lua nginngina ke sane ke la kamongpiliu. Ngaroma Nutu nge patokala ta i kumangng ka otte, o ngaroma i nge patokala ngailu ta i kumangng ka otte, na ka sana la i a goanga. Nutu ke patokala ngailu minmina ta baina ita raka ka te i ta konga nge i ngaka rave lo ginggingngana e bollau raumana ina ita ka momalla ta i kumangng ka oru ra i patokala tao.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Ba momongkala laeala ina ita ka momalla ka lopatokona ae ita te i ka tongana kena ma angga e nga manang. Ka i a angga e nga maulingarame ore momopita ba ke momogingging. Ba ke lu savele lakallo ta malle e tupu ore momo lagarume nga malo e bollau eke kone ma i a lengakala ngallo nga bale nga kavang nga Nutu mallena nga tava.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ka i a malle laeala ae Iesus lu kia pala nge ita inae Nutu pulia ta i a piris e kapunu passavele kurumea kumangng laeala e nga piris orae Melkiserek rave pala.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.