Atos 21
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NAA
1 Ngarume, ka inae mangng ka rea tapu, na mangng ka kutapu ka mono ba ka pira tupu tae Kos. Me ngangaila na mangng ka loa tae Rores, ba ngarume na mangng ka savele tae Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ngae Patara na mangng ka so nga mono, ba mangng ka kalipa ka mono tetoto ore bai ta pirangtoto tae Ponisia. Ka baina mangng ka taepatae nga mono laeala, ba ka kutapu.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ka ina mangng pira ka panna te tapu, na mangng ka kele Saipras. Ava mangng ka kavesia nuta laeala nga bava e ta kama a laeva ta loanga tae Siria. Ngarume na mangng ka lele ngae Taia, ba ka so nga mono nga ina barangaleleme ke bai ta ulongmalagange oru reke momo nga mono.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ka ina mangng kalipa ka ra lopatokonakana re nga maga kunna laeala tapu, na mangng ka momo kala nge ri ka kaeme ka ri lima ba kena. Ba ra lopatokonakana nginngina keke rorole kae Pol inae Kannu E Tupu papanau rea ka maenang reke la leleng nge i. Minmina na keke rorole gingging ta i sane nge loa tae Ierusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ava ka ina kae re nga momongamangng nga inaeala ke rongo tapu, na mangng ka kutapu ka taongamangng. Na ra lopatokonakana ra panung kinung kala nga nareapengana memena ba goe rae ri keke tatao kala nge mangng. Ka ina mangng lelemalaga nga maga kunna laeala e bollau, na mangng ka parovanu ba ka kava nga bai puna.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ba ka ina mangng palipauu mangng tapu, na mangng ka taepatae nga mono, ava ri keke galiu ta bale nga ri.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Minmina na mangng ka kaꞌe Taia na ka loa ba ka lele ngae Tolemes. Ba ka ina mangng tagukama ka ra lopatokonakana re nga inaeala, na mangng ka momo kala nge ri ka kae te.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Me ngangaila na mangng ka kaꞌe Tolemes ka mono, na ka lele ngae Sisaria. Ba nga inaeala na mangng ka lu ta bale ae Pilip a i agau e pulimalage pangamologa e te Karais, na mangng ka momo kala nge i. Bae Pilip ka i a agau te e nga Pana Lima Ba Lua nginngina ra ra lopatokonakana re ngae Ierusalem ke puli rea ta ri kalaunge aposelme ka kumangng.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ba i ka nena ka goe tugulu ra bale re sane ke kamapita kama, ba ka ri ra ra bale reke toe Nutu kaona.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Na ka ina mangng momo nga ina ka kae palu tapu, na agau te e toe Nutu kaona a giana nge Agavus ke pa ngae Iurea ba ke so lagape tae Sisaria.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ba ka ine atu te mangng, na ke i rave ligongpita ae Pol ba ke samapite i muni kaename ba kamaname kia. Ba ke role roma, “Kannu E Tupu ke role minakai roma: ‘Iura re ngae Ierusalem keke la ligongpitange apanung a ligongpita ae i ikia minmina mana. Na keke la tungnge ta ra sana ri ra Iura kamareame.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ka ina mangng longe pangamologa laeala ae Agavus kanna, na mangng kala nga ragau pattoto reke momo ka paturu ta taningkale Pol ta i manenasa loanga tae Ierusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nae Pol ke ala mangng roma, “Ke meimia na miau kaka tantani baka baimagalimotmotu kau? Iau ka sana kalitupu iau ta ri ligongpita iau mana. Ka kalitupu iau ta ri balingmate iau ngae Ierusalem kurumea kumangngaungana ka kumangng ae Iesus Avolau kanna.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ba ka ina mangng sana gingging ta bongatotokale, na mangng ka malo mana ka rolengamangng kia roma, “Mangng nga kava roma, orume ale ngeke lele kurumea Iesus Avolau lonangana mana.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ngarume nga kae nginngina, na mangng ka kalitupe oru nga kanmangng ba ka kutapu tae Ierusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Na ra lopatokonakana palu re ngae Sisaria keke tao kala nge mangng bole, ba keke loa kamangng ta momong nga bale ae Nason. Ka i a apanung te e ngae Saipras, ba i ka lonapatokona te Iesus Avolau nganige tapu.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ka ina mangng lele ngae Ierusalem, na ra lopatokonakana keke tagukama kamangng ka loreaserengngana raumana.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Me ngangaila nae Pol ke loa kala nge mangng ta kelange Iems, ba reke taoamugmuga ka ra lopatokonakana keke momo nangina bole.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ka inae Pol tagukama kerea tapu, na i ke paturu ta turung ka pallangana ka orume kinung rae Nutu kuma ki inae i ae Pol kumkuma ngaliua nga ragau ra sana ri ra Iura.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Na ka ina ri ke longe pangamologa nginngina, na keke paturu ta kalapagange Nutu. Na keke role kae Pol roma, “Koli, one ka longomatana tapu roma, ka ragau papatu raumana ra ri ra Iura ka loreapatokona te Iesus Avolau, ba ri kinung keke gingging raumana ta loangakurumea bangapaga rae Nutu kanna.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ava ragau palu keke turu one te ri roma, one ko palomatantane Iura reke momo ngaliua nga ragau ra sana ri ra Iura ta ri manereasa loangakurumea bangapaga rae Nutu tungu rea te Moses. Ba bole keke rorole roma, one ko palomatantane Iura nginngina ta ri manereasa totongtaliunge goe rae ri, ba ta ri manereasa loangakurumea bainga pattoto rae ita.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Na mangng ka la maingamia ta baina ri nga loreamatana roma, pangamologa nginngina ra ri ke longo rea te one ke sane ke tupu? Ta ragau keke la longe ino atu tae Ierusalem.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Minmina na ngo kuma kurumea turungamangng te one minakai: Ka pana tugulu rikai nge ita onreke momalla ta kumangng kurumea patongkala ngareangana te Nutu.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Minmina na miau ngaka rave pana tugulu nginngina, na miau bae ri ngaka palellepaꞌe miramiaume kurumea bangapaga ae ita. Ngarume na ngaka tunge lollokanna ta pirisme ta baina pana tugulu ngeke kavitote gilirea kurumea bainga ae ita. Ka ina miau ngaka kuma minmina na ragau karolu ala nga loreamatana roma, oru ra ri ke longo rea te one ka sana kaomannmannangana ki. Ba nga momongang one ko longlongo palimule ta bangapaga rae Nutu kanna bole.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ava nga ragau ra sana ri ra Iura reke lele ra lopatokonakana, mangng ka paꞌe lau tapu ore turu ta potongpita laeala ae mangng ta ri manereasa kaninge kaning reke parototokala onra ragau ke tungu rea ma ri ra tunga ta nutu ra goanga. Ba ta ri manereasa kaninge savalu, ba posi te ora agau pule ganna. Ba ta ri manereasa kenong kala nga avale a sana i a nareapengana ba apanung a sana i a nareatale.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ka bainae Pol ke rave pana tugulu ba me ngangaila na i ke pature kumangng e nga pangalellepaꞌe i bae ri mirareame kurumea bangapagame. Na ngarume na i ke lu lakallo ta tempel ta baina i turunglomatana paka piris ka kae a pangalellepa la ronga kia. Ba bole i ke bai ta turunglomatana paka piris ka kae a i la balinge posime ba tungnge oru nga ri kenakena kanrea ma tungame te Nutu.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ka ina kae nginngina ka ri lima ba lua ra Pol puli rea ta ri pangalellepaꞌe mirareame ke kokoro ta ronga, na Iura palu re ngae Esia keke kele Pol ngallo nga tempel. Ba keke paturu ta baingapagange iu ngaliua nga ragau. Minmina na ri keke laue Pol
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 ka relingarea roma, “Ragau re ngae Israel, ngaka kalau mangng! Aekia ka i a agau laeala ore palomatantane ragau kinung re nga magame kinung palimule ta ri rolengbainga ka ragau rae ita ba bangapaga rae ita kala nga tempel laekia. Ba i ke sane kuma minmina mana. Ke sa. I ke pamukune malle laekia e tupu ine atu ka Girikme lakallo ta tempel bole.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ri keke bai ka rolengarea minmina kurumea, pala na keke kele Girik te a giana nge Tropimus e ngae Epesus kala nge Pol ngallo ngae Ierusalem. Minmina na ri ka loreavavai roma, Pol ke loa kia lakallo ta tempel bole.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Na re nga iname kalaoka ngallo nga maga kunna laeala e bollau siarea ke sigipaga raumana. Minmina na ri keke pira kinung, na keke rapite Pol ba keke utupallala kia lagapotu nga tempel. Ba ka panna laeala mana na ra kurtalingling nga tempel keke pulakale biunga re nga tempel.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Na ka ina ragau ke amva ta balingmatenge Pol, na turung te ke loa ta kelangpatali e ngae Rom nga ra balingkana roma, ragau keke bavaia kalingragina e bollau nga iname kinung ngallo ngae Ierusalem.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Minmina na i ke rave ra balingkana ba re kapunu nge ri palu bolvole, na ke pira ta reke balvalia Pol. Ba ka ina ragau ke kele kelangpatali laeala kala nga ra balingkana rae i, na keke rongo ta balinge Pol.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Na kelangpatali nga ra balingkana ke loa te Pol na ke laue. Ba ke role ta ra balingkana samangpitange ka oalome ka ri lua reke gingging raumana. Na i ke paturu ta balinglagange ragau te Pol roma, “Agau laekia ka i a tai, ba i ke baia taru?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ava palu re nga maluame keke rereli tonto, ba palu ka kanrea ina patonto. Ba kelangpatali laeala ke sane kalipa ka otte te Pol kurumea, maluame relingareangana maina ke bollau raumana. Minmina na i ke role ta ra balingkana ngeke loa kae Pol lakallo ta bale ae ri.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ava ka ineke loa ba ke lele nga taengapatae e loa lakailu ta bale ae ri, na i ke role ta ra balingkana paunge Pol ta maluame iukereangana ke lele bollau raumana.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ba maluame reke lola kurume rea keke rereli ka rolengarea e te Pol roma, “Ka sapipune!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Na ka ina ra balingkana ke kokoro ta ri ravunge Pol lakallo ta bale, nae Pol ke ballage kelangapatali nga ra balingkana roma, “Ke pe ta iau rolenge otte pakone?” Na kelangpatali ke ale ka magiongana roma, “Ka longomatana ka kaling ae Girik?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Iau ka roma, ka one a agau laeala e ngae Isip ore pala na i ke bai ka longasa e bollau ta gavaman, ba ke taoamuga ka ra balingpunu ragaukana ka ri 4,000 ta ina a sana ragau momo ngia.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Avae Pol ke ale roma, “Ka iau a Iura te e nga maga kunna e bollau ae Tarasus nga porovins e ngae Silisia. Ka iau e nga maga kunna te a giana bollau raumana nga ragau. Ba iau ka ballaga ta one ngatangng ta iau pangamologa kala nga ragau.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ka ina kelangpatali ngata ta i pangamologa, nae Pol ke maisi nga taengapatae ba ke parule ragau ka kamana. Ba ka ineke rulu, nae Pol ke role te ri ka kaling ae Iburume roma:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.