Mateus 26
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Yeésò yeé tueé gi aá mân, à tueé njií mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn ndɔ, ye bɔ a:
1 — ausente —
2 «Bí né kɔɔ́ ye, le aá cieé fà, sâ baá cieé koô *Páskà mé *Huaán Nùàr yila nde né beè teèn, bɔ́ faga njií bú ter te toû.»
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Jomo sâ bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ kokoô bɔ̀ lɔɔ̂ bilí nde gi ké lɔ Kayîf nùà koô bɔ̀ ŋgàŋ sèmè.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Bɔ́ nyɔgɔ sòn ye bɔ́ nde né Yeésò filí sie, te bɔ́ wula bú.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Bɔ́ ye: «Sâ kɔ béh bú te cieé koô hên sìè ŋgwéh, wanɔɔ́ŋ bɔ̀ nùàr nde né ŋaáŋ.»
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Sâ Yeésò baá ké Betanî gwò Simɔ̂ŋ. Simɔ̂ŋ lé naâ nùà beén veên.
6 — ausente —
7 Yeésò yeé baá ké gwò, ma déì ŋgoró nde kwarè seèn mé mbémbɔ́ŋ beè, kómó múmû mé keh tarê mân né lè deí. À komo yurú njií gi Yeésò felè, sâ Yeésò né te yábe.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeé nde ŋene njií ménâ, temé yulá bɔ́ lè, bɔ́ ye: «À kómó sâ ménâ bɔɔ́ beéh né dé keì wa?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Mɔ bɔ́ sé go sɔm nyegé naâ kómó mé keh tarê hên lòù nɔ, bɔ́ sé bɔ̀ saám bɔ̀ kàgàlɔ̀ŋ sâ há njí ná ŋgwêh wa?»
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Yeésò yeé ŋene bɔ́ baá mân tueé kuú, à ye bɔ́ a: «Bí ma hên temé lè bɔɔ́ yulá né dé keì wa? Njií mé à né mè bɔɔ́ hên né lom njèh bagaà beè mò dé gècên.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Dé bɔ̀ saám bɔ̀, bí bɔ́ nde née cu dɔɔ́ŋ kɔɔ́ ye; á dé mò nɔ, béh bí nde cu née he wa?
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Ma hên mè kómó yoòr yurú njií né te nyegé bilí mé gò mò ké te sà mene.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Mè né tueé ye bí a, bèh mé Njàgà Bagaà nde né teèn ká lè wɔ́ŋe dɔɔ́ŋ ŋgulí ndeé, nde né mé njàgà ma hên mene ŋgulí bilí, te bɔ́ munó den bú teèn.»
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Yeé baá ménâ, mbɔ̀ŋ cén déì yuo lètenè bɔ̀ yulà cùɔ̀b fà bɔ̀ doô, yilí seèn né Júdàs Iskariô, à nde kwa bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô,
14 — ausente —
15 ye bɔ́ a: «Bí haá nde né mè kei, te mè go haá bí Yeésò wa?» Bɔ́ kula weh kám yulà tagár ndɔ, bɔ́ haá njií bú.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Jomo sâ à yila lom baá-re ceér fɔɔ̂n, te à jɔgɔ yií Yeésò beè bɔɔ̀n.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Yeé baá loù cieé koô mé bɔ́ yieé yeé breêd mé kulu teèn sam sâ, bɔ̀ mbɔ̀ŋ nde ye Yeésò a: «Wò ye béh nyégé kwá nyí bèh Páskà yieê he wa?»
17 — ausente —
18 Yeésò ye bɔ́ a: «Bí ndé ké lɔ, bí kela nde ké lɔ nùà mân, bí ye bú a: Nùà fèh-njèh ye júée wò a: cu nyî wulu baá kèn, bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ nyî yieé nde né Páskà ké lɔ yeè ma.»
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ nde bɔɔ́ gi ka dɔɔ́ŋ faá Yeésò naâ bɔ́ tueé nɔ, bɔ́ nyegé kwaá gi yáb Páskà.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Yeé baá liyilì Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn yulà cùɔ̀b fà doô nde kaŋ yáb ndɔ.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Bɔ́ yeé baá yáb yieé, Yeésò ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a, nùà cén déì lètenè biì nde né mè go sɔm.»
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Bɔ́ yeé ŋgweé aá môn, kuún curú gi bɔ́ toò dɔɔ́ŋ, nùà kàn duɔɔ́m mé Yeésò bieé njiî, ye bú a: «Ŋgweéh mè sam wa, Fehtoò mò?» Mɔ déì bie sɔm aá, déì bie keéh cu ménâ ndɔ.
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Yeésò ye bɔ́ a: «Né ka lè ŋgàb cên mé béh bí né teèn yieé bilí hên, nùà cén déì teèn mè go sɔm nde né kɔɔ́.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Dé kuû, *Huaán Nùàr nde né kuú, nde né faá bɔ́ lé naá giì felè seèn nyagá kwaá nɔ. Njèh cén, nuaá mé yií keéh be teèn, jɔgɔ kwaá bú cie, nde né mé gèr mbiín kuú. Sâ, beè nùà sâ, huɔm kela né mé bɔ́ sé bú ŋàr ná ŋgwêh.»
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Júdàs nuaá mé lé go sɔɔ́m naâ bú sâ yeé nde ŋgweé njií ménâ, à bie njií mé Yeésò ndɔ, ye bú a: «Ŋgweéh mè sam wa, Njí fèh-njèh?» Yeésò ye bú a: «Wò dé sâ tueé né kɔɔ́.»
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Bɔ́ yeé baá yáb yieé, Yeésò weh breêd, à dua Càŋ teèn, à kɔlé haá mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a: «Bí wèh, bí yíyieè, hên né ŋgàŋ yoòr mò.»
26 — ausente —
27 À jɔgɔ weh ŋgàb mbè ndɔ. À yeé vra gi aá Càŋ teèn, à haá njií bɔ́, ye bɔ́ a: «Bí wèh, bí ŋúé làrè dɔɔ́ŋ.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Hên né húɔ́m mò, húɔ́m ŋgɔ̀ŋ mé Càŋ kɔ kuú né, ye te nyí kulu sɔm bɔ̀ nùàr ŋgún veên mé njéh yoòr.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Mè tueé bí: mè ndeè mbè déì mân ŋúé ŋgwé ndé cú, kɔ ndeè baá dé feê ké Mbàm Tele mò, béh bí ŋueé kwaré cu ye.»
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Jomo sâ bɔ́ de bené ndɔ, bɔ́ fɔɔ́n gò, bɔ́ ŋaá nde ké te tòr Oliviê.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Wa ké teèn, Yeésò tueé njií mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a: «Lan cieé ŋágá ndé ŋgwéh, sâ bí durá si lɔ gi aá mè kèn. Te mvù Càŋe né ménâ nyagá den. Càŋ ye, nyí nde né nùà mbieè wulá sɔm. Bɔ̀ŋ bɔ̀ mbieè seèn nde né lòù durá ŋellé le.
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Mɔ mè komo yuo cu aá lè cio, mè nde né ké Galilê ndeé; bí nde mè kwa nde né ké sâ.»
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 À yeé tueé gi aá mân, Piêr deên ndɔ, ye bú a: «Sâ mɔ bɔ̀ déì né mene wò durá si lɔɔ́, ndɔ́g mè dé mò wò dùlà sì lɔ́ ndé ŋgwéh.»
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yeésò ye bú a: «Mè né tueé ye wò a, lan mé kwaá sé nde tuagá, sâ wò yaáŋ aá njó baá mbei tagár ye nyí mè kɔ́ ŋgwéh.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piêr den cuù ndɔ, ye bú a: «Sâ mè sam; bélɔ̀ nde mene fà dɔɔ́ŋ kuú gií, mè túé nyì ndé ŋgwéh ye mè wò kɔ́ ŋgwéh.» Bɔ̀ mbɔ̀ŋ déì tueé gi ménâ ndɔ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn wa beré déì ndɔ, bɔ́ yilá né bèh sâ Gecemanè. Wa ké teèn, ye bɔ́ a: «Bí dèn ŋgɔ́gɔ̀ hên, mè nde aá kíê Càŋ dua weh.»
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 À weh lom Piêr mé bɔ̀ ŋunà Jebedê fà doô, bɔ́ bɔ́ nde, sâ feh baá bú ter ŋellé, à baá lom mé kú dé gècên.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Yeé baá môn, ye bɔ́ a: «Kú nde aá mè wulá. Bí dèn lè hên, bí té lɔ́m cèr, béh bí den ŋaga nde né làŋ kɔɔ́.»
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 À kwaá lɔ bɔ́ doó sâ ndɔ, à kela nde ser ké toò bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ mân. Wa ké teèn, à die mbab nde doó, à né Càŋ dua, ye bú a: «Tele mò, mɔ nde né yieé, ŋgòrò sɔ̀m yeè mè ŋgàb gèr hên kwarè teèn. Mè né mene ménâ gwaán, bɔ́ sér faá wò né gwaán nɔ.»
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 À yeé dua sɔm aá, à cu cuù ká yoòr bɔ̀ mbɔ̀ŋ, à waà, sâ bɔ́ baá gi lɔ́m, ye Piêr a: «Hên né mene be lɔ̂m cén, béh bí kɔɔ́ gó sɔ̀m cú wa?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Bí nyìmè dèn làŋ, bí né Càŋ dua, te *Sátàn bí mé veên táb sìè cú. Lòù sam, temé nùàr gwaán gi né njèh bagaà bɔɔ̂ dág; njèh cén, yo né yuaásé.»
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jomo sâ à kwaá lɔ bɔ́, à nde cu Càŋ dua, ye bú a: «Tele mò, mɔ ŋgàb gèr hên kwarè mò yùò ndé ŋgwéh, te mè bú ŋúé cú, sâ kwá den faá wò né gwaán nɔ.»
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 À cu cuù ká yoòr bɔ̀ mbɔ̀ŋ, à waà, sâ bɔ́ baá gi cu lɔ́m, dé goó keè sam cuú.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Yeésò kwaá lɔ bɔ́, à nde cu ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ cén sâ, à dua Càŋ dé mbei tagâr, à dua ferré cu ka njèh cén sâ.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 À yeé cu cuù aá, ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Wa hên bí née lɔ́m ye wa? Bí cèr ká ceèr. Hên baá cu. Kènê *Huaán Nùàr nde aá beè bɔ̀ vevenê bɔ̀ yilá.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Bí wùò ter, béh nde kwa bɔ́! Kè hên baá giì nuaá mé go sɔm né mè sâ!»
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Yeésò née sònò mân tueé den, à yeé ke, Júdàs mbɔ̀ŋ cén déì lètenè bɔ̀ yulà cùɔ̀b fà bɔ̀ doô, kar waà ndɔ. À né mé nùàr kókoó mbaá jomo, bɔ́ né bele mé bòù beè-beè, bɔ́ né cu mé cùgò beè ndɔ. Bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ tema njií né bɔ́ kɔɔ́.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Sâ Júdàs mé nde né Yeésò go sɔm doô naá giì bɔ́ njií mé à sé nde né bɔɔ́ tueé kwaá, te bɔ́ ŋene kɔ Yeésò mé njéh. Sâ à la ye bɔ́ a: «Mɔ bí ŋene mè baá nuaré déì kumó vra den, sâ né bú ma. Bí kèm ndê, te bí sie bú.»
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Yeé baá môn, Júdàs ŋgoró nde yí kwarè Yeésò, ye bú a: «Mè né bieé, Njí fèh-njèh!» À vra kumó sie bú ndɔ.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Yeésò ye bú a: «Mbeí mò, bɔ́ ká nág faá wò ndeè naâ bɔɔ́ sâ nɔ!» Jomo sâ, bɔ̀ nùàr kem sue Yeésò yoòr, bɔ́ sie bú.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Nùà cén déì lètenè bɔ̀ mbɔ̀ŋ Yeésò sua sɔɔ̂m bòù seèn ndɔ, mvur tena si njií nuaré déì tie doó; lé naâ tie nùà seê ŋgàŋ sèmè dé koô.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Yeésò yeé ŋene aá ménâ, ye bú a: «Yí njí cú bòù yeè te kóre. Lòù sam, bòù wula cu nde né bɔ̀ sùà-bòù bɔ̀ kɔɔ́.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Wò kɔ́ ŋgwéh ye mè sé la naâ Tele mò gàm bieé njií wa? À sé la mè bɔ̀ŋ bɔ̀ cìlì seèn yulà cùɔ̀b fà há yɔ́gɔ́ kéh ná ŋgwêh wa?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Á, mɔ sé la baá cu ménâ, sâ nde né faá bɔ́ lé nyagá kwaá naâ lè mvù Càŋe nɔ, yuo wa? Né gi cie nyagá den, ye kɔ bɔɔ́ mân.»
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Yeésò yeé tueé gi aá ménâ, à ye bɔ̀ nùàr a: «Den né faá bí mé bɔ̀ bòù mé cùgò beè-beè hên kem nde giì te bí sie nùà yîb nɔ. Ŋgweéh cieé dɔɔ́ŋ mè lé njèh feh den beéh ké *gwà Càŋ koô wa? Bí lé mè ké teèn sìè ná ŋgwêh dé keì wa?
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Mé njéh mene, hên bɔɔ́ gi né te yuo faá bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ lé naá giì nyagá kwaá nɔ.» Jomo sâ bɔ̀ mbɔ̀ŋ durá si lɔ gi bú ndɔ.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Bɔ̀ɔ́ mé la sieé naâ Yeésò doô weh njií bú ké toò Kayîf ŋgàŋ sèmè dé koô, sâ bɔ̀ *njí-sóù mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ baá gi ké teèn bilí den.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Piêr né Yeésò jomo ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ naáb bele. Wa ké lɔ Kayîf, à yila nde yí cie lètenè caâ, à den nde kwarè bɔ̀ gô, à né njií mé nde né kelá ke den.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Sâ bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dɔɔ́ŋ né lom ŋgòr fɔɔ́n, ye né mene nyeén, bɔ́ nde né Yeésò yoòr cɔré kwaá, te bɔ́ wula bú teèn.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Nyeén hèllè duɔɔ́m baá-re bú yoòr bomó sueè ndɔ; mé njéh mene, ka yíé ŋgwéh. Nde nde, nuaré déì bɔ̂ mbeí komó wuo ter toò bɔ̀ nùàr,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 ye bɔ́ a: «Nùà hên lé naâ tueé ye: nyí né mé terreb gwà Càŋ koô tulú sɔɔ̀m, te nyí me kwaá cu bú ter te cieé tagáre.»
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ŋgàŋ sèmè dé koô komo wuo ter ndɔ, ye Yeésò a: «Bɔ̀ nùà hên né wò yoòr tueé njií mân, wò sòn kòmò bèh wa? Bɔ́ ye naàn á?»
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Mé njéh mene, Yeésò bú sòn kòmò ŋgwéh. Yeé baá ménâ, ŋgàŋ sèmè dé koô doô ye bú a: «Mé yilí Càŋ làŋ, wò nde né toò beèh jege ye, *Nùà Cɔ̀ŋ Ŋunà Càŋ né wò wa?»
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yeésò ye bú a: «Wò bú tueé aá kèn. Mè tueé bí: kènê bí nde aá *Huaán Nùàr ŋené njií, à nde né ké te be gaâ Càŋ terrèb den den, à cu cuù nde né loù sâ njolò biì te mvulu bègè ndɔ.»
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Te ŋgàŋ sèmè dé koô yeé nde ŋgweé njií mân, à sie ŋa cɔ̀gɔ̀ seèn nùà njèh yoòr, à né sònò tueé ye: «Nùà hên né mé Càŋ ŋgeré. Sâ béh sònò bɔ̀ nùàr bie sɔɔ́ cu nde né kei wa? Ŋgweéh béh né gi mé tie mân ŋgweé wa?
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Wa bí ye naàn?» Bɔ́ ye bú a: «À beè yila baá, kɔ bɔ́ wula bú wulà.»
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Bɔ́ yila bú dèh njolò kulú su njiî, bɔ́ né bú teèn tulú yií. Bɔ̀ déì né bú dé bɔlê bɔlé,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 bɔ́ ye bú a: «Ŋéné kɔ́ cú-re ŋenè, Nùà Cɔ̀ŋ, jɔ̀gɔ̀ túé ke béh nuaá mé né wò lobo hên ye.»
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Sâ Piêr née ka cu sâ ké lètenè caâ *ŋgàŋ sèmè dé koô den den ye. Ma seê déì njeba nde yí kwarè seèn, ye bú a: «Ŋgweéh bî Yeésò nùà Galilê hên né yeé kɔɔ́ wa?»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Piêr cam toò bɔ̀ nùàr doó sâ, ye ma doô a: «Wò jue né-re kei wa, mè dé sâ ŋgwé kɔ́ ŋgwéh.»
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Jomo sâ, à yuo doó sâ, à nde njebá den yí tùtúlù. Nùà seê dé vêh déì ŋene njií cu bú, tueé njií mé bɔ̀ nùàr, ye bɔ́ a: «Nùà hên bɔ̂ Yeésò nùà Najarêt né yeé kɔɔ́.»
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Piêr cam cu, à jege ye bɔ́ a: «Kà, mè nùà hên kɔ́ ŋgwéh.»
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Den ser cu jomo sâ, bɔ̀ɔ́ mé naâ teèn njebá, ŋgoró nde kwarè seèn, ye bú a: «Mé gècên mene, wò né nùà cén déì lètenè bɔɔ̀n; leba yeè tueé ŋagá né ménâ kɔɔ́.»
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Piêr cam cu déì, ye bɔ́ a: «Mè sam, mɔ mè tueé né nyeén, Càŋ a dúágá mè a kà, mè nùà hên kɔ́ ŋgwéh lág!» À yeé tueé sɔm aá, kwaá tuaga ndɔ.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 À munó ko cu baá-re dé mé Yeésò la ye bú a: «Mé kwaá cên sé nde tuagá wa, sâ wò yaáŋ aá njó baá mbei tagár, ye nyí mè kɔ́ ŋgwéh ma.» À yeé munó ko aá ménâ, à jeré yuo doó sâ, à nde yúé njegér.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.