Marcos 14

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sâ cieé koô mé bɔ́ yilá né *Páskà doô le aá cieé fà. Né cieé koô mé bɔ́ yieé yeé breêd mé kulu teèn sam. Sâ bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ *njí-sóù né ceér fɔɔ́n, te bɔ́ sie Yeésò; bɔ́ ye, bɔ́ sie leér nde né bú lòù ndɔ, te bɔ́ wula sɔm bú.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Bɔ́ ye: «Sâ kɔ béh bú te cieé koô hên sìè ŋgwéh, wanɔɔ́ŋ bɔ̀ nùàr nde né ŋaáŋ.»
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sâ Yeésò baá ké Betanî gwò Simɔ̂ŋ. Simɔ̂ŋ lé naâ nùà beén veên. Bɔ́ yeé baá yáb yieé, ma déì ŋgoró nde kwarè Yeésò mé mbémbɔ́ŋ beè, kómó múmû mé keh tarê mân né lè deí; bɔ́ yilá né kómó sâ “nâr”. Ma doô kɔ sɔm sòn mbémbɔ̂ŋ ndɔ, à yurú njií gi Yeésò kómó sâ felè.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Bɔ̀ nuaré déì yeé nde ŋene njií ménâ, temé yulá bɔ́ lè, bɔ́ duɔɔ́m lètenè bɔɔ̀n tueé kuû ye: «À kómó sâ ménâ bɔɔ́ beéh né dé keì wa?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Bɔ́ sé la go sɔm nyegé naâ lòù, bɔ́ kwa kám yuií tagár mé njeré déì teèn, bɔ́ haá bɔ̀ saám bɔ̀ nɔ.» Bɔ́ né ma doô teèn nde yií ndɔ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Yeésò deên ye bɔ́ a: «Bí kwá lɔ́ ma hên nɔɔ́ŋ ménâ, bí bú temé lè bɔɔ́ yulá né dé keì wa? Njií mé à né mè bɔɔ́ hên né lom njèh bagaà beè mò dé gècên.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Dé bɔ̀ saám bɔ̀, bí bɔ́ nde née cu dɔɔ́ŋ kɔɔ́ ye. Cu mé bí baá gwaán dɔɔ́ŋ, bí nde né bɔ́ bagaà teèn bɔɔ́. Á, dé mò nɔ, béh bí nde cu née he wa?
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Bí kwá à bɔɔ́; hên né njií mé à bɔɔ́ komo né dé seèn. À mè kómó yoòr mân yurú njií né, te nyegé njií mé gò mò ké te sà mene.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Mè né tueé ye bí a, bèh mé Njàgà Bagaà nde né teèn ká lè wɔ́ŋe dɔɔ́ŋ ŋgulí ndeé, nde né mé njàgà ma hên mene ŋgulí bilí, te bɔ̀ nùàr munó den bú teèn.»
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Yeé baá ménâ, Júdàs Iskariô mbɔ̀ŋ cén déì lètenè bɔ̀ yulà cùɔ̀b fà bɔ̀ doô, nde ké yoòr bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô ndɔ, ye te nyí go haá bɔ́ Yeésò.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Bɔ́ yeé nde ŋgweé njií mân, temé yila bɔ́ lè vɔgɔ̂, bɔ́ ye bɔ́ nde né bú kàgàlɔ̀ŋ teèn haá yií ma. À yila lom baá-re ceér fɔɔ̂n, te à jɔgɔ yií Yeésò beè bɔɔ̀n.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Sâ cieé bú toò jɔ̀gɔ̀ mé bɔ́ yieé yeé breêd mé kulu teèn sam, waà baá kèn. Bɔ́ né yeé huaán sòrŋgaàŋ teèn ŋɔɔ́b, te bɔ́ yieé Páskà mé njéh. Cieé sâ yeé waà baá, bɔ̀ mbɔ̀ŋ ye Yeésò a: «Wò ye, béh ndé nyégé kwá nyí bèh Páskà yieê he wa?»
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Yeésò tueé njií mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ fà déì ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí ndé ké lɔ, bí bɔ̀ nuaré déì nde né mé lɔ̀ nòmò felè kwaré, bí bèlè sìè bú.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Gwà mé à yila nde né teèn, bí júée nùà gwà sâ a: Nùà fèh-njèh ye júée wò a, bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ nyî Páskà yieé nde né te gwà dé heè wa?
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 À nde né bí gwà dé koô mân feh, né ké ter felè mbeî; bɔ́ njèh dɔɔ́ŋ nyegé gi aá gwò kèn. Bí nyégé kwá béh yáb doó sâ.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ fɔɔ́n gò ndɔ, bɔ́ nde ké lɔ, bɔ́ kwa gi ka dɔɔ́ŋ faá Yeésò la naâ bɔ́ tueé nɔ. Bɔ́ nyegé kwaá baá-re yáb Páskà teèn.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Yeé baá liyilì, Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn yulà cùɔ̀b fà wa giì ndɔ.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Bɔ́ yeé baá yáb yieé, Yeésò ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a, nùà cén lètenè biì nde né mè go sɔm. Béh bɔ́ dɔɔ́ŋ mé ŋgàb cên yieé bilí den né kɔɔ́.»
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Bɔ́ yeé ŋgweé aá môn, kuún curú gi bɔ́ toò, nùà kàn duɔɔ́m mé Yeésò bie njiî, ye bú a: «Ŋgweéh mè sam wa?»
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Yeésò ye bɔ́ a: «Né ka cén déì lètenè biì yulà cùɔ̀b fà hên, béh bɔ́ né mé ŋgàb cên yieé bilí.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Dé kuû, *Huaán Nùàr nde né kuú, nde né faá bɔ́ lé naá giì felè seèn nyagá kwaá nɔ. Njèh cén, nuaá mé yií keéh be teèn, jɔgɔ kwaá bú cie, nde né mé gèr mbiín kuú. Sâ, beè nùà sâ, huɔm kela né mé bɔ́ sé bú ŋàr ná ŋgwêh.»
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Bɔ́ yeé baá yáb yieé, Yeésò weh breêd, à dua Càŋ teèn, à kɔlé haá bɔ́, ye bɔ́ a: «Bí wèh, hên né ŋgàŋ yoòr mò.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 À jɔgɔ weh ŋgàb mbè ndɔ. À yeé vra gi aá Càŋ teèn, à haá njií bɔ́, bɔ́ ŋueé laré dɔɔ́ŋ.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 À ye bɔ́ a: «Hên né húɔ́m mò, húɔ́m ŋgɔ̀ŋ mé Càŋ kɔ nê, ber kuú né felè bɔ̀ nùàr ŋgûn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Mè né tueé ye bí a, mè ndeè mbè déì mân ŋúé ŋgwé ndé cú, kɔ ndeè baá dé feê ké te Lò Càŋe, mè ŋueé cu ye.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Jomo sâ, bɔ́ de bené ndɔ, bɔ́ fɔɔ́n gò, bɔ́ ŋaá nde ké te tòr Oliviê.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Wa ke teèn, Yeésò tueé njií mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí nde né mè durá si lɔɔ́ gií. Te mvù Càŋe né ménâ nyagá den. Càŋ ye, nyí nde né nùà mbieè wulá sɔm. Bɔ̀ mbieè seèn nde né lòù durá ŋellé le.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Sâ, mɔ mè komo yuo cu aá lè cio, mè nde né ké Galilê ndeé, bí nde mè kwa nde né ké sâ.»
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 À yeé tueé gi aá mân, Piêr deên ndɔ, ye bú a: «Sâ mɔ bɔ̀ déì né mene wò durá si lɔɔ́, mè dé mò wò dùlà sì lɔ́ ndé ŋgwéh.»
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yeésò ye bú a: «Mè né tueé ye wò a, lan mé kwaá dé jomò sé nde tuagá, sâ wò yaáŋ aá njó baá mbei tagár, ye nyí mè kɔ́ ŋgwéh.»
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Piêr den nyegé cuù ndɔ, ye bú a: «Sâ mè sam; bélɔ̀ nde mene fà dɔɔ́ŋ kuú gií, mè túé nyì ndé ŋgwéh ye mè wò kɔ́ ŋgwéh.» Bɔ̀ mbɔ̀ŋ déì tueé gi ménâ ndɔ.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Bɔ́ wa beré déì, bɔ́ yilá né bèh sâ Gecemanè. Wa ké teèn, Yeésò ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Bí dèn ŋgɔ́gɔ̀ hên, mè nde aá Càŋ dua weh.»
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 À weh lom Piêr mé Jâk bɔ̂ Jâŋ, bɔ́ bɔ́ nde kɔɔ́. Sâ feh baá bú ter ŋellé, à baá lom mé kú dé gècên,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 ye bɔ́ a: «Kú nde aá mè wulá. Bí dèn lè hên, bí té lɔ́m cèr.»
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 À kwaá lɔ bɔ́ doó sâ ndɔ, à kela nde ser ké toò bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ mân. Wa ké teèn, à die mbab nde doó, à né Càŋ dua, ye mɔ nde né bɔɔ́, te Càŋ nyí te gèr sâ yí cú.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ye bú a: «Baá, Tele mò, njeré déì wò táré yɔ́gɔ́ bèh. Mɔ né mân, ŋgòrò sɔ̀m yeè mè ŋgàb gèr hên kwarè teèn. Mè né mene ménâ gwaán, mé njéh mene, bɔ́ sér faá wò né gwaán nɔ.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 À yeé dua sɔm aá, à cu cuù ká yoòr bɔɔ̀n, à waà, sâ bɔ́ baá gi lɔ́m; ye Piêr a: «Simɔ̂ŋ wò baá lɔ́m wa? Né mene be lɔ̂m cén, bélɔ̀ kɔɔ́ gó sɔ̀m cú wa?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Bí nyìmè dèn làŋ, bí né Càŋ dua, te *Sátàn bí mé veên táb sìè cú. Lòù sam, temé nùàr gwaán gi né njèh bagaà bɔɔ̂ dág; njèh cén, yo né yuaásé.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jomo sâ à kwaá lɔ bɔ́, à nde cu Càŋ dua, à dua cu ka bú faá à la naâ dua nɔ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 À cu cuù ká yoòr bɔ̀ mbɔ̀ŋ, à waà, sâ bɔ́ baá gi cu lɔ́m, dé goó keè sam cuú. Yeé baá ménâ, bɔ́ bèh tueé keêh kwà cú ndɔ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 À yeé cu cuù aá dé mbei tagâr, ye bɔ́ a: «Wa hên, bí née lɔ́m ye wa? Bí cèr ká ceèr. Wulu baá kèn. Baá cu. Kènê *Huaán Nùàr nde aá beè bɔ̀ vevenê bɔ̀ yilá.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bí wùò ter, béh nde kwa bɔ́. Kè hên baá giì nuaá mé go sɔm né mè sâ.»
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yeésò née sònò mân tueé den, Júdàs mbɔ̀ŋ cén déì lètenè bɔ̀ yulà cùɔ̀b fà bɔ̀ doô kar waà ndɔ. À né mé nùàr kókoó mbaá jomo, bɔ́ né bele mé bòù beè-beè, bɔ́ né cu mé cùgò beè ndɔ. Bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ *njí-sóù mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ tema njií né bɔ́ kɔɔ́.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Sâ Júdàs mé nde né Yeésò go sɔm doô naá giì bɔ́ njií mé à sé nde né bɔɔ́ tueé kwaá, te bɔ́ ŋene kɔ Yeésò mé njéh. Sâ à la ye bɔ́ a: «Mɔ bí ŋene mè baá nuaré déì kumó vra den, sâ né bú ma. Bí kèm ndê, te bí sie yuo mé bú, bí sìè lòm bú tég.»
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Júdàs hèllè yeé waà baá, à ŋgoró nde yí kwarè Yeésò, à yilá bú, ye: «Njí fèh-njèh!» À vra kumó sie bú ndɔ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Bɔ̀ nùàr kem sue baá-re Yeésò yoòr, bɔ́ sie bú.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nuaré déì sɔɔ̂m bòù seèn, mvur tena si njií nuaré déì tie doó; lé naâ tie nùà seê ŋgàŋ sèmè dé koô.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yeésò deên ndɔ, ye bɔ̀ nùàr a: «Den né faá bí mé bɔ̀ bòù mé cùgò beè-beè hên kem nde giì né, te bí sie nùà yîb nɔ.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ŋgweéh cieé dɔɔ́ŋ mè lé njèh feh den beéh ké *gwà Càŋ koô wa? Béh bí lé naâ kɔɔ́, bí lé mè ké teèn sìè ná ŋgwêh dé keì wa? Mé njéh mene, bɔɔ́ né mân, te yuo faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ.»
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Jomo sâ bɔ̀ mbɔ̀ŋ durá si lɔ gi bú ndɔ.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Huaán ndà déì né dé seèn Yeésò jomo bele ndeé. À lé yoòr naá cegê mé cɔ̀gɔ̀ wagâ. Bɔ́ yeé sie aá bú,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 à se si lɔ cɔ̀gɔ̀ hèllè, à dula yuo doó sâ luŋturu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Bɔ́ weh njií Yeésò ké toò ŋgàŋ sèmè dé koô ndɔ, sâ bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ mé bɔ̀ njí-sóù baá gi ké teèn bilí den.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piêr lé naâ Yeésò jomo bele ndɔ. Njèh cén, à lé dé seèn gɔ naâ gè jomo dàb. Wa ké lɔ ŋgàŋ sèmè dé koô, à yila nde yí cie lètenè caâ, à den nde kwarè bɔ̀ gô, à né we ŋuagá den.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Sâ bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dɔɔ́ŋ né lom ŋgòr fɔɔ́n, te bɔ́ sie Yeésò mé njéh, bɔ́ wula bú teèn. Mé njéh mene, ka yíé ŋgwéh.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Nùàr ŋgún né mene bú nyeén yoòr cɔré kwaá, nyeén hèllè nde yuo seér lètenè bɔɔ̀n mé sòn hihiné.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Bɔ̀ déì né ter komó wuo, bɔ́ né felè seèn lòù tueé gobó seér, ye:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 «Béh lé naâ sònò seèn ŋgweé, à lé ye, gwà Càŋ dé koô mé bɔ̀ nùàr lé meè naâ kɔɔ́ hên, nyí nde né tulú sɔm. Lè cieé tagár wa, nyí nde cu né déì ter meé kwaá; wa dé sâ bɔ̀ nùàr bú kɔɔ́ mé ndé cú ma.»
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Bɔ́ né mene ménâ tueé, dɔɔ́ŋ né gi mé sòn hihiné.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ŋgàŋ sèmè dé koô komo wuo ter lètenè bɔ̀ nùàr ndɔ, ye Yeésò a: «Bɔ̀ nùà hên né wò yoòr tueé njií mân, wò sòn kòmò bèh wa? Bɔ́ ye naàn á?»
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Mé njéh mene, Yeésò lom bú sòn kòmò ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ. Yeé baá ménâ, ŋgàŋ sèmè dé koô doô ye bú a: «*Nùà Cɔ̀ŋ Ŋunà Càŋ terrèb né wò wa?»
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yeésò ye bú a: «Nyí né bú sâ. Kènê bí nde aá *Huaán Nùàr ŋené njií, à nde né ké te be gaâ Càŋ terrèb den den, à cu cuù nde né loù sâ njolò biì te mvulu bègè ndɔ.»
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Te ŋgàŋ sèmè dé koô yeé nde ŋgweé njií mân, à sie ŋa cɔ̀gɔ̀ seèn nùà njèh yoòr, à né sònò tueé ye: «Sâ béh sònò bɔ̀ nùàr bie sɔɔ́ cu nde né kei wa?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ŋgweéh béh né gi mé tie ŋgweé ma. Nùà hên né mé Càŋ ŋgeré. Wa bí ye naàn?» Bɔ̀ nùàr gwaán laré dɔɔ́ŋ, ye à die aá ju kèn, bɔ́ wúlá bú wulà.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Bɔ̀ déì deên lètenè bɔɔ̀n sâ, bɔ́ né bú dèh yoòr kulú su njií, bɔ́ vuɔb bú njolo, bɔ́ né bú tulú, ye bú a: «Ŋéné kɔ́ cú-re ŋenè, bɔ̀ neì wò tulú né kɔɔ́?» Jomo sâ bɔ̀ sɔ́jì weh yuo mé bú ndɔ, bɔ́ né bú teèn bɔlé yií.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Sâ Piêr née ka cu sâ ké túno lètenè caâ ye. Ma seê *ŋgàŋ sèmè dé koô waà doó sâ,
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 ŋene bú, à né we ŋuagá den, ke nyegé bú, ye bú a: «Ŋgweéh bî Yeésò nùà Najarêt hên né yeé kɔɔ́ wa?»
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Piêr cam, ye ma doô a: «Mè dé sâ kɔ́ ŋgwéh. Wò jue né-re kei wa, mè ŋgwé kɔ́ ŋgwéh ndɔ.» Jomo sâ à yuo doó sâ, à nde njebá den yí tùtúlù. [Kwaá cên tuaga ndɔ.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ma seê doô ŋene njií cu bú, ye bɔ̀ nùàr a: «Nùà hên né cén déì lètenè bɔɔ̀n.»
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Piêr cam cu.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Piêr cam cu déì, ye bɔ́ a: «Mè sam. Mɔ mè tueé né nyeén, Càŋ a dúágá mè a kà, mè nùà mé bí né tueé hên kɔ́ ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 À yeé tueé sɔm aá, kwaá dé jomò tuaga ndɔ. À munó ko cu baá-re dé mé Yeésò la ye bú a: «Mé kwaá dé jomò sé nde tuagá wa, sâ wò yaáŋ aá njó baá mbei tagár, ye nyí mè kɔ́ ŋgwéh ma.» À yeé munó ko aá ménâ, à yila yueê, à yueé yueé, njolo fulú gi.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.