Marcos 10
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 Yeésò yuo doó sâ, à nde te tàbè Judê, à nde sela yuo kela Jurdên kèb yágà ndɔ. Cìlì nùàr bilí wa cuù ŋgún, à yila cu bɔ́ njèh faá bèh jomò nɔ feèh.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Sâ bɔ̀ *Farisiên déì né doó teèn, bɔ́ ŋgoró ndeè Yeésò sòn felá, bɔ́ ye bú a: «*Sóú beèh né yeé jolo mé nùàr sɔm véh wa?»
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yeésò ye bɔ́ a: «Músì lɔ ye bí a naàn wa?»
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Bɔ́ ye bú a: «À lɔ ye: mɔ nùàr nde aá véh sɔm, bú a: nyàgà há bú mvù beè, à sɔm ye bú ma.»
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Yeésò deén baá-re ndɔ, ye bɔ́ a: «Músì lɔ ménâ jue kuú naâ felè dúágá-tie biì;
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 wanɔɔ́ŋ ké bèh duɔɔ̂m, Càŋ yeé si gi aá wɔ́ŋ, à lé naâ nùàr meé, dé siîb cén, dé vêh cén.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Né dé cî mé nùàr nde né tele mé meí si lɔɔ́, à nde kwa veèh,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 bɔ́ bú den te bɔ́ fà dɔɔ́ŋ ŋa lom cén. Sâ tueé né ye: kènê bɔ́ fà sam cuú, bɔ́ baá seér njèh cén.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Mɔ né mân, njií mé Càŋ nyɔgɔ́ bilí gi aá, ndɔ́g nùàr a, té gè sɔ̀m.»
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Bɔ́ yeé baá ké gwò, bɔ̀ mbɔ̀ŋ bie cu bú njèh teèn.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 À ye bɔ́ a: «Nuaá mé sɔm véh, jɔgɔ cu déì ká jomo, cum aá gwɔ̀m beè veèh kèn, à sâ kuú né yàgà.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ma mé yuo gwà siîb, nde cu déì jɔgɔ́ dɔɔ́ŋ, kuú taré né yàgà ndɔ.»
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Bɔ̀ nùàr né mé bɔ̀ huaán tetɔɔ̂r ká yoòr Yeésò weh ndeê, te à kema njií bɔ́ be yoòr. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ nde seér cu dé bɔɔ̀n dé ndeè.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Yeésò yeé nde ŋene njií ménâ, à deên ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí kwá bɔ̀ huaán ndeè ká yoòr mò, bí té bɔ́ yín. Bí kɔ́ɔ ye, *Lò Càŋ né dé bɔ̀ɔ́ mé den né faá bɔ́ nɔ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Mè né tueé ye bí a, nuaá mé Lò Càŋ mé temé seèn mene faá huaán maàn nɔ wèh ŋgwéh dɔɔ́ŋ, teèn yílá ndé ŋgwéh.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Jomo sâ à kumó bilí bɔ́ beè seèn, à ba bɔ́ be felè, à kulú bɔ́ ndɔ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yeésò yeé baá mé gò, nuaré déì dula waà, cemmé nde toò seèn, ye bú a: «Nùà fèh-njèh dé bagaà né wò. Hên, mè bɔɔ́ nde né naàn, te mè kwa ye yɔ̀ŋ dé tètàgà wa?»
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Yeésò ye bú a: «Wò mè nùà bagaà yilá né mé ŋgei wa? Nùà bagaà gi cegé né Càŋ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Wò né gi *sóú kɔɔ́, ye: Té feh wúlá; té yàgà ndé; té yíb ŋúɔ́b; té nuaré déì nyeén yoòr cɔ̀ kwá, té nùàr njèh beè nágá wèh; ŋgwé sòn tele yeè mé meí yeè ndɔ.»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Nùà doô ye bú a: «Nùà fèh-njèh, mè lé jolo duɔɔ́m naâ ménâ, sâ mè née ndà ye, mè né yeé bɔ̀ dé sâ jolo gií.»
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Sâ nùà hèllè né Yeésò yoòr yilá ndɔ. Yeésò ke njií bú, ye bú a: «Le cu née wò njèh cén ye; ndé gò sɔ̀m bɔ̀ njèh yeè, wò geé haá njií bɔ̀ saám bɔ̀ kàgàlɔ̀ŋ sâ, te wò kwa seér ŋgúlú dé ké ter te vulúu. Jomo sâ wò ndeè, wò bele mè ndɔ.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Te nùà hèllè yeé nde ŋgweé njií dé sâ mân, à munó njií gi ŋgúlú seèn dɔɔ́ŋ, à curú kuún, à durú yuo seér aá doó sâ lòù.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Yeésò bele seér ndɔ, à ke njií bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn, ye bɔ́ a: «Nde né taré mé bɔ̀ lilieê bɔ̀ yila *Lò Càŋ.»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeé nde ŋgweé njií mân, hiím su njií bɔ́ doó. Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Bɔ̀ huaán mò, te Lò Càŋ yilâ né taré.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Ŋgweéh né taré mé ŋgelobà yila kela te lɔ́ŋ kɔ̀gɔ̀târ wa? Né ménâ mé nùà lieê ndɔ; te Lò Càŋ yilâ taré kela nde né dé seèn mé dé ŋgelobà.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te ŋgòr hên hiím nyegé cu ye baá-re bɔ̀ mbɔ̀ŋ, bɔ́ né lètenè bɔɔ̀n bieé kuú ye: «Sâ, mɔ né mân, nuaá mé nde né yili yuo né neì?»
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yeésò ke njií bɔ́ ndɔ, ye bɔ́ a: «Taré yɔgɔ́ né bɔ̀ nùàr, beè Càŋ táré ŋgwéh, njeré déì bú táré yɔ́gɔ́ bèh.»
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Yeé baá môn, Piêr ye bú a: «Ŋgweéh béh hên vu lɔ gi aá bɔ̀ njèh beèh sâ, béh bele wò ma.»
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yeésò ye bú a: «Mè né tueé ye bí a, mɔ nuaré déì vu lɔ gwà seèn wa, né bɔ̀ bei mé bɔ̀ dìm seèn wa, né bɔ̀ tie seèn wa, né mene tele bɔ̂ meí, né mene ŋuna mé bɔ̀ ŋueèh seèn, mɔ à bɔ́ vu lɔ né felè mò, à bɔ́ vu lɔ né felè Njàgà Bagaà,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 sâ à nde cu né méménâ te mbeí yuiî kwa yɔgɔ́ keéh, à kwa cu nde né bɔ̀ gwà o, bɔ̀ dìm bɔ́ bɔ̀ bei o, bɔ̀ tie o, bɔ̀ meí o, bɔ̀ huaán o, bɔ̀ ŋueèh o, dɔɔ́ŋ à nde gi né bɔ́ cafanê kwa gií, à teèn kwa bilí cu mé bùnò mene. Te à ndeè loù sâ kwa bilí cu mé yɔ̀ŋ tètàgà mene.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Mè tueé bí: nùàr kókoó lètenè bɔ̀ ké toò bɔ̀ nde gi né ké jomo kelá seér; nùàr kókoó lètenè bɔ̀ ké jomo bɔ̀ kela seér cu ké toò.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Kènê bɔ́ baá ceér dueè, bɔ́ baá ké Jerusalem ŋaá ndeé. Yeésò né ké toò bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn kɔɔ́. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ né lom mé veéh dé gècên. Bɔ̀ɔ́ mé né jomo bɔɔ̀n veéh gi né ménâ ndɔ.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 ye bɔ́ a: «Hên béh bí ŋaá nde baá ké Jerusalem sâ. Wa ké teèn, bɔ́ nde né *Huaán Nùàr beè bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô, mé bɔ̀ *njí-sóù jɔgɔ́ yií. Bɔ̀ sâ bɔ̀ nde né ju felè seèn tená, te bɔ́ wula bú wulà. Bɔ́ nde né bú beè bɔ̀ lòù bɔ̀ jɔgɔ́ yií.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Bɔ̀ lòù bɔ̀ nde né bú selé, bɔ́ kulu su bú dèh yoòr, bɔ́ nde né bú lobo, bɔ́ wula sɔm bú ndɔ. Kɔ baá cieé tagár, à komo yuo cu ye lè cio.»
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Jomo sâ bɔ̀ ŋunà Jebedê Jâk bɔ̂ Jâŋ ndeè ye Yeésò a: «Nùà fèh-njèh, njií mé béh nde né wò dua hên, béh ye te wò gwaán ménâ.»
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Yeésò ye bɔ́ a: «Bí jue né kei wa?»
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Bɔ́ ye bú a: «Mɔ wò ndeè baá ké te kɔgɔ, wèh kwá béh kwarè yeè bèh *sùsùm ndɔ, déì den te be gaâ, déì den te be ŋgoù yeè.»
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yeésò ye bɔ́ a: «Njií mé bí né bieé hên, bí kɔ́ ŋgwéh, wanɔɔ́ŋ bí nde né ŋgàb jelâ faá mè nɔ jɔgɔ́ ŋueé komo wa? Bí nde né nòmò Càŋ faá mè nɔ kou komo ndɔ wa?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Bɔ́ ye bú a: «Béh nde né bɔɔ́ komo.» Ye bɔ́ a: «Né bɔ̀n, bí nde né ŋgàb mò ŋueé, bɔ́ nde né bí nòmò Càŋ faá mè nɔ kou ndɔ. Dé sâ nde gi né ménâ dág.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Njèh cén, dé te be gaâ mé be ŋgoù mò deèn, beè mò sam. Bɔ̀ɔ́ mé Càŋ lé nyegé kwaá naâ bèh denè sâ mé bɔ́, kwa nde né kɔɔ́.»
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Bɔ̀ mbɔ̀ŋ dé yulà doô yeé nde ŋgweé njií ménâ, temé yulá gi bɔ́ lè mé Jâk bɔ̂ Jâŋ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Yeésò yeé ŋene aá môn, à yilá njiî bɔ́ ká toò, ye bɔ́ a: «Bí né kɔɔ́ ye, bɔ̀ nùàr né bɔ̀ mgbèémgbè mé tàbè hihiné faá nùàr nɔ weh; bɔ̀ mgbèémgbè hèllè né bɔ́ lòù tuú; bɔ̀ kokoô bɔ̀ né bɔ́ ménâ tuú taré ndɔ.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Dé biì, bú a, té lètenè biì ménâ dèn. Nuaá mé gwaán né nùà koô lètenè biì ŋaâ dɔɔ́ŋ, bú a, ŋá sér nùà seê bɔ̀ mbeî kɔɔ́.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Nuaá mé gwaán né feh lètenè biì deèn, bú a, ŋá sér kwer bɔ̀ mbeí seèn dɔɔ́ŋ kɔɔ́ ndɔ.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Mè tueé bí, *Huaán Nùàr ndé ná ŋgwêh ye te bɔ́ bɔɔ́ kwaá nyí seé beè. À tétég nde seér naâ ye te nyí den nùà seê bɔ̀ nùàr, te nyí ŋa weh cio nùàr ŋgún mé húɔ́m nyî.»
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Bɔ́ wa ké Jerikò ndɔ. Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn mé bɔ̀ nùàr ŋgún yeé baá lɔ sâ yuo cuú, sâ tácugó déì né te sòn ceêr njèh dua den. Yilí seèn lé naâ Bartimê, ŋunà Timê.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 À yeé baá ŋgweé ye Yeésò nùà Najarêt kela né kɔɔ́ mân, à sɔm hueh, ye: «Yeésò Ŋunà *Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Bɔ̀ nùàr kókoó yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ nde seér bú lòù, bɔ́ ye bú a: «Máb sòn yeè doó sâ.» Mé njéh mene, à kɔ lom né méménâ ké ter lɔgɔ́ njiî, ye: «Ŋunà Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Yeésò njebá le ndɔ, ye bɔ́ yílá njî bú. Bɔ́ yilá baá-re bú, ye bú a: «Táré yo, wùò ter, à né wò yilá.»
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Nùàrè yeé nde ŋgweé njií mân, à wa si njií cɔ̀gɔ̀ wagâ seèn doó, à lɔ wuo ter, à nde yoòr Yeésò.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Yeésò ye bú a: «Wò ye mè a: gàm nyí naàn wa?» Ye Yeésò a: «Nùà fèh-njèh, bɔ́ yeè te mè ŋene njolo teèn.»
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Yeésò ye bú a: «Wò né temé yoòr mò kwaá njií, wò yili yuo aá kèn. Ndé-re!» Njolo seèn kwɔgɔ yuo doó sâ ndɔ, à yuo bele Yeésò.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.