João 19
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Yeé baá môn, Pilátò ye bɔ́ wèh yùò mé Yeésò weèh, bɔ́ nde tegé bú núr.
1 Pilatos mandou então flagelar Jesus.
2 Bɔ̀ sɔ́jì nde fɔɔ́n wellê bɔ̀ ŋùàgà, bɔ́ beéh faá tàm nɔ, bɔ́ sulí kwaá bú felè, bɔ́ ye né tàm mgbè ma. Bɔ́ weh su kwaá bú cɔ̀gɔ̀ bèlè jùm mân yoòr faá cɔ̀gɔ̀ mgbè ndɔ.
2 Os soldados teceram de espinhos uma coroa e puseram-lha sobre a cabeça e cobriram-no com um manto de púrpura.
3 Bɔ́ né ká yoòr seèn cɔɔ́ ndeê, bɔ́ né bú mbaàn gbêg haá, bɔ́ ye bú a: «Sìè ŋgób, Mgbè bɔ̀ Jûf!» Bɔ́ né bú teèn bɔlé yií ndɔ.
3 Aproximavam-se dele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pilátò yuo kela cuù déì, ye cìlì nùàr a: «Bí ŋgwé: mè nde cuù né bí nùà hên ká cie weh haá njiî, te bí ŋene kɔ teèn, ye mè dé mò kwɔ̀m mé béh nde né bú teèn sie ŋéné ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ ma.»
4 Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: Eis que vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele nenhum motivo de acusação.
5 Yeésò yuo kelà ndɔ; à né ka mé tàm ŋùŋùàgà doô felè ménâ den den, à né mé cɔ̀gɔ̀ bèlè jùm doô yoòr ndɔ. Pilátò ye bɔ́ a: «À baá hên!»
5 Apareceu então Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse: Eis o homem!
6 Te bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ sɔ́jì bɔɔ̀n yeé nde ŋene njií bú mân, bɔ́ bɔm su lom mé sòn cên dɔɔ́ŋ, ye: «Fágá njí lòm bú te toû dé fagâ! Fágá wúlá lòm bú fagà!» Pilátò ye bɔ́ a: «Bí ndé wèh fágá ká bú mé feh biì; mè dé mò kwɔ̀m nùà hên sieè ŋéné ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ.»
6 Quando os pontífices e os guardas o viram, gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Falou-lhes Pilatos: Tomai-o vós e crucificai-o, pois eu não acho nele culpa alguma.
7 Bɔ̀ Jûf ye bú a: «Béh né mé sóú teèn; kɔ à kuú faá sóú beèh tueé nê nɔ: à lé tueé naâ dé keì ye nyí né Ŋunà Càŋ wa?»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo essa lei ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus.
8 Te Pilátò yeé nde ŋgweé cu dé sâ mân, veéh sie ŋeí cu bú dé sieè.
8 Estas palavras impressionaram Pilatos.
9 À yila nde cu ké lè bɔ̀gɔ̀, ye Yeésò a: «Wò yuoô he wa?» Mé njéh mene, Yeésò bú sòn kòmò ŋgwéh.
9 Entrou novamente no pretório e perguntou a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe respondeu.
10 À den cuù, ye Yeésò a: «Wò mè sòn kòmò ŋgwéh wa? Wò kɔ́ ŋgwéh ye mè né mé terreb teèn wa? Mɔ mè ye yì njí wò, bɔ́ nde né wò yi; mɔ mè ye bɔ́ fágá wò fagà, bɔ́ nde né wò ter fagá njií ndɔ.»
10 Pilatos então lhe disse: Tu não me respondes? Não sabes que tenho poder para te soltar e para te crucificar?
11 Yeésò ye bú a: «Mɔ Càŋ sé wò terreb felè mò há ná ŋgwêh, wò sé mé ndɔ̀gɔ̀ terrèb déì felè mò teèn ná ŋgwêh ndɔ. Mɔ né mân, sâ nuaá mé sie haá njií naâ mè beè yeè, veên dé seèn maga kela né kɔɔ́.»
11 Respondeu Jesus: Não terias poder algum sobre mim, se de cima não te fora dado. Por isso, quem me entregou a ti tem pecado maior.
12 Yeé baá môn, Pilátò lege lom aá ye te nyí yi njií bú yiì. Njèh cén, bɔ̀ Jûf né lom ké ter tueé lɔgɔ́ njií, ye bú a: «Mɔ wò yi njií nùà hên, sâ wò mbeí mgbè *Sesâr sam. Ŋgweéh wò né kɔɔ́, nuaá mé tì felè seèn lobo né mé be seèn dɔɔ́ŋ, né yeé nùà bùnò Sesâr wa?»
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo. Mas os judeus gritavam: Se o soltares, não és amigo do imperador, porque todo o que se faz rei se declara contra o imperador.
13 Te Pilátò yeé nde ŋgweé njií aá dé sâ mân, à ye bɔ́ ndé sɔ̀m kéh njî Yeésò ká cie; à nde den nde bèh ju tenâ. Bèh sâ bɔ́ te kwaá né bɔ̀ taá mbembalê mân doó; bɔ́ yilá né bèh sâ: Gàbátà, te ju *hebreêh.
13 Ouvindo estas palavras, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Lajeado, em hebraico Gábata.
14 Lé naâ loù nàŋ Páskà; sâ lou dilí baá. Pilátò tueé njií baá-re mé bɔ̀ Jûf ndɔ, ye bɔ́ a: «Mgbè biì sâ!»
14 {Era a Preparação para a Páscoa, cerca da hora sexta.} Pilatos disse aos judeus: Eis o vosso rei!
15 Bɔ́ yeé nde ŋene ménâ, bɔ́ tueé njií ké ter ye: «Wúwulà! Wúwulà! Fágá njí bú te toû!» Pilátò ye bɔ́ a: «Mè te toû fágá njí mgbè biì wa?» Bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô ye bú a: «Mgbè beèh gi lom né Sesâr.»
15 Mas eles clamavam: Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o! Pilatos perguntou-lhes: Hei de crucificar o vosso rei? Os sumos sacerdotes responderam: Não temos outro rei senão César!
16 Yeé baá môn, Pilátò haá njií bɔ́ Yeésò, te bɔ́ nde bú fagá sâ. Bɔ́ cab sie bú ndɔ, bɔ́ yuo mé bú.
16 Entregou-o então a eles para que fosse crucificado.
17 Yeésò jɔgɔ sie toú mé bɔ́ nde né bú teèn fagá ndɔ, bɔ́ bɔ́ nde mé njéh ké bèh mé bɔ́ yilá né: Geba feèh. Te ju *hebreêh né Gɔ́lgɔ́tà.
17 Levaram então consigo Jesus. Ele próprio carregava a sua cruz para fora da cidade, em direção ao lugar chamado Calvário, em hebraico Gólgota.
18 Wa ké teèn, bɔ̀ sɔ́jì faga njií Yeésò te toû ndɔ. Bɔ́ faga kwaá cu bɔ̀ nuaré déì kwarè seèn fà, dé kàn te toú seène, cén déì kèb déì, cén déì kèb déì ndɔ, Yeésò lètenè.
18 Ali o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilátò ye, bɔ́ nyàgà fágá kwá njeré déì teèn; bɔ́ nyagá kwaá baá-re teèn ye: «Yeésò nùà Najarêt, Mgbè bɔ̀ Jûf.»
19 Pilatos redigiu também uma inscrição e a fixou por cima da cruz. Nela estava escrito: Jesus de Nazaré, rei dos judeus.
20 Bɔ̀ Jûf kókoó mbaá jaŋé ŋene gi môn. Lòù sam, bèh mé bɔ́ lé fagà naâ Yeésò teèn sâ, lé naâ kwarè lɔɔ̂; bɔ́ lé nyagá naâ njií sâ mé ju hebreêh, ju latên, mé ju greêk.
20 Muitos dos judeus leram essa inscrição, porque Jesus foi crucificado perto da cidade e a inscrição era redigida em hebraico, em latim e em grego.
21 Bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ ye Pilátò a: «Té bú mgbè bɔ̀ Jûf nyàgà kwá; nyàgà sér ye: nùà hên ye nyí né mgbè bɔ̀ Jûf ma.»
21 Os sumos sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, mas sim: Este homem disse ser o rei dos judeus.
22 Pilátò ye bɔ́ a: njií mé nyí nyagá baá, nyagá gi aá kèn.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Bɔ̀ sɔ́jì yeé faga sɔm aá Yeésò, bɔ́ weh bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ seèn, bɔ́ geé bèh nèà, sɔ́jì dé kàn weh cén. À lé naâ mé cɔ̀gɔ̀ suù déì teèn, bɔ́ bú lòù sá ŋgwéh, bɔ́ dé sâ colo né lòù.
23 Depois de os soldados crucificarem Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram delas quatro partes, uma para cada soldado. A túnica, porém, toda tecida de alto a baixo, não tinha costura.
24 Bɔ̀ sɔ́jì yila lètenè bɔɔ̀n tueé kuû ye: «Béh té bú lòù sìè ŋèrrè sɔ̀m, béh vú sér mé bèì, te nùà cén yieé weh lòù.» Sâ dɔɔ́ŋ bɔɔ́ gi né te yuo faá bɔ́ lé nyagá kwaá naâ te mvù Càŋe nɔ, ye:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas deitemos sorte sobre ela, para ver de quem será. Assim se cumpria a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e deitaram sorte sobre a minha túnica {Sl 21,19}. Isso fizeram os soldados.
25 Sâ meì Yeésò bɔ̂ bei mé Marî veèh Kelopâs, bɔ̂ Marî Magdalâ né ké kwarè toú fagâ doô njebá den.
25 Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Yeésò ke njií meí ndɔ, à ŋene njií mbɔ̀ŋ dé mé temé seèn dɔɔ́ŋ né gi yoòr seèn doô yí kwarè meî, ye meí a: «Ma, ŋuna yeè baá sâ.»
26 Quando Jesus viu sua mãe e perto dela o discípulo que amava, disse à sua mãe: Mulher, eis aí teu filho.
27 À tueé njií mé mbɔ̀ŋ doô ndɔ, ye bú a: «Meí yeè sâ ndɔ.» Sâ baá bèh mé mbɔ̀ŋ doô weh kwaá njií baá bú yoòr teèn.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E dessa hora em diante o discípulo a levou para a sua casa.
28 Kènê Yeésò yeé ke, njèh dɔɔ́ŋ mboón aá faá bèh ménâ, à tueé te yuo faá bɔ́ lé nyagá kwaá naâ te mvù Càŋe nɔ, ye: «Mè baá mé nyúá.»
28 Em seguida, sabendo Jesus que tudo estava consumado, para se cumprir plenamente a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Sâ sɔɔ̀ mbè tanê déì né kwarè sâ ndɔ. Bɔ̀ sɔ́jì déì yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ weh fùlù, bɔ́ yií njií te mbè tanê doô, bɔ́ feéh kwaá te tapè, bɔ́ tiím cie njií bú ké sònò.
29 Havia ali um vaso cheio de vinagre. Os soldados encheram de vinagre uma esponja e, fixando-a numa vara de hissopo, chegaram-lhe à boca.
30 À yeé naga ke aá, ye: «Jegé baá!» À doóm njií feh doó, à kuú yuo ndɔ.
30 Havendo Jesus tomado do vinagre, disse: Tudo está consumado. Inclinou a cabeça e rendeu o espírito.
31 Loù sâ lé naâ nàŋ cieé sóù; sóú sâ lé naâ cieé koô dé gècên. Bɔ̀ *Jûf lé gwàn ná ŋgwêh mé bɔ́ né cieé koô yieé, bɔ̀ nùàr né ké te toû loù cieé koô sɔɔ́ den. Yeé baá ménâ, bɔ́ nde bie ye *Pilátò a: «Kwá bɔ́ nde kwalé sɔm bɔ̀ nùà ké te toú fagâ doô gule, te bɔ́ mvualé sɔm bɔ́ mvualè.»
31 Os judeus temeram que os corpos ficassem na cruz durante o sábado, porque já era a Preparação e esse sábado era particularmente solene. Rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas e fossem retirados.
32 Pilátò yeé gwaán aá, bɔ̀ sɔ́jì nde ké teèn ndɔ. Bɔ́ jɔ̀gɔ̀ kwalé sɔm lɔgɔ̂ ŋgeéh nùà toò jɔ̀gɔ̀ mé bɔ́ faga kwaá naâ kwarè Yeésò doô, bɔ́ kwalé sɔm dé mbeî ndɔ.
32 Vieram os soldados e quebraram as pernas do primeiro e do outro, que com ele foram crucificados.
33 Bɔ́ yeé nde aá dé Yeésò kwalé, bɔ́ ŋene à kuú aá, bɔ́ dé seèn kwálé cú.
33 Chegando, porém, a Jesus, como o vissem já morto, não lhe quebraram as pernas,
34 Mé njéh mene, sɔ́jì cén déì lé naâ gwaga weh, à sie lɔgɔ́ bú kwar mé njéh. À yeé sie lɔgɔ́ aá, húɔ́m bɔ̂ nòmò kwaré yuo kelà teèn ndɔ.
34 mas um dos soldados abriu-lhe o lado com uma lança e, imediatamente, saiu sangue e água.
35 Hên tueé den né nuaá mé lé naá giì bɔ̀ njií sâ mé njolo ŋené, né ka nág faá bèh sâ nɔ. Nùà hên né kɔɔ́ ye nyí tueé lom né gècên; à tueé né bí ménâ te bí kwaá njií temé teèn, ye né lom môn ndɔ.
35 O que foi testemunha desse fato o atesta {e o seu testemunho é digno de fé, e ele sabe que diz a verdade}, a fim de que vós creiais.
36 Hên dɔɔ́ŋ bɔɔ́ gi né te yuo faá bɔ́ lé nyagá kwaá naâ te mvù Càŋe nɔ, ye: «Bɔ́ bú dé seèn kuú déì yoòr sìè kwá nyì ndé ŋgwéh.»
36 Assim se cumpriu a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado {Ex 12,46}.
37 Beré déì né cu te mvù Càŋe nyagá den ndɔ, ye: «Nuaá mé bɔ́ lé sie lɔgɔ́ naâ kwar doô, bɔ́ nde né bú bilí ke.»
37 E diz em outra parte a Escritura: Olharão para aquele que transpassaram {Zc 12,10}.
38 Jomo sâ Josêf nùà Arimatê déì nde Pilátò komó Yeésò dua. Josêf sâ lé naâ mbɔ̀ŋ Yeésò cén déì ndɔ. Njèh cén, à lé leér gɔ beéh dé seèn lòù, à né bɔ̀ Jûf veéh. À yeé dua baá ménâ, Pilátò gwaán. Josêf nde jɔgɔ weh baá-re komó doô, à nde mé njéh.
38 Depois disso, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, mas ocultamente, por medo dos judeus, rogou a Pilatos a autorização para tirar o corpo de Jesus. Pilatos permitiu. Foi, pois, e tirou o corpo de Jesus.
39 Níkòdêm, nuaá mé lé nab ndeè naâ ké yoòr Yeésò cíbíteèn doô, waà kwa Josêf ndɔ. À waà dé seèn mé bɔ̀ toú lèh beè ba deí, nde njèh kílò yulà tagár mân, bɔ́ bɔré hualé né bɔ̀ toú ŋgwɔ́bè mé bɔ̀ toú múmû déì.
39 Acompanhou-o Nicodemos {aquele que anteriormente fora de noite ter com Jesus}, levando umas cem libras de uma mistura de mirra e aloés.
40 À yeé waà baá, bɔ̂ Josêf bilí baá-re nùà fà, bɔ́ weh cɔ̀gɔ̀ wulésé mân, bɔ́ waga nyegé komó Yeésò mé njéh, bɔ́ né bɔ̀ lèh sâ teèn waá njií, faá bɔ̀ Jûf waá yeé nɔ. Mɔ bɔ́ nde aá nùàr furú, bɔ́ waá yeé ménâ.
40 Tomaram o corpo de Jesus e envolveram-no em panos com os aromas, como os judeus costumam sepultar.
41 Sâ ké bèh mé bɔ́ lé fagà naâ Yeésò teèn sâ, ŋueèh sɔgɔ̀ déì lé naâ teèn. Sà feésé mân lé naâ ké ŋueèh sâ ndɔ, bɔ́ lé née nuaré déì teèn fùrù lɔ́gɔ́ ŋgwéeh ye.
41 No lugar em que ele foi crucificado havia um jardim, e no jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda fora depositado.
42 Ŋueèh sâ né bèh dìdì mân. Bɔ́ yeé ke, cibí nde aá yilí, *Páskà bɔ̀ Jûf nde aá bɔ́ mé njéh beè kwa lɔɔ́, bɔ́ nde jɔgɔ furú njií Yeésò teèn.
42 Foi ali que depositaram Jesus por causa da Preparação dos judeus e da proximidade do túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.