Marcos 12
Menya NT (MCR_WBT) vs NAA
1 Ämaqä hŋqu guä-wainqä vowä ikqäwätä, täkŋä äqiyäqe, guä-wainqä häukui qonjqä itä, eqä päquveqätŋqä, hikä huä ätäkätä iquqonmäuqe, ämaqä wäuŋuiuŋqä hiŋuä äqumbu pmeqä aŋä quäuqä ämätkqe.Iŋgaŋi Jisasi Iqu quŋi, kukŋuä ktqä tii ätukqe. “Ämaqä hŋqu guä-wainqä vowä ikqäwätä, täkŋä äqiyäqe, guä-wainqä häukui qonjqä itä, eqä päquveqätŋqä, hikä huä ätäkätä iquqonmäuqe, ämaqä wäuŋuiuŋqä hiŋuä äqumbu pmeqä aŋä quäuqä ämätäqe, itaŋga wäuŋui, ämaqä mbqä meqä imäkpŋqä hŋquauqä hipa iu äwimä, aŋä kiŋä nämqä wäniqe.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Iwä häukui yäuä änduqäŋgaŋi, iqu iqueqä wäuŋuä-wiyqä hŋque, wainqä häukui hui äpatäpu wipŋqä, wäuŋuä miqä iquauŋqä dowatäniqe.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Iqu ätimäuqaŋgaŋi, wäuŋuä miqä iqua, iqueŋi a äkiqätäpu, ptqä äpäsäpu, nätmatqä hui a maqätqä aŋgumä dowatpnuwi.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Iŋi wäuŋuä-wiyqä hŋque aŋgumä inä dowatäniqe. Wäuŋuä miqä iqua iqueŋä-pqe nyuäŋiu äpäsäpu womba-iŋqä itquapnuwi.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Ii qäyä iqaŋgpi, Iqu hŋqu-pqä inä dowatäniqe. Iŋgaŋi qu iqueŋi pizqä päkpnuwi. Itaŋga kuapänäŋi, suqä asä ii itquapnuwi. Hŋquauŋi, ptqä äpäsäpu, itaŋga hŋquauŋi, pizqä päkpnuwi.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Iŋgaŋi iqueqä ymeqä, iqueŋqä kuapänä äwinymitätqä iqunä yqänä pmetäniqe. Iwä yäpaki, ‘Wäuŋuä miqä iqua, nyaqä ymeqä iqueŋi, qätä wipŋqäuä’ ätätä, iqu, iqueqä ymeqä ique dowatäniqe.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Iŋgaŋi wäuŋuä miqä iqua, ‘Kaqä ämeniqä-qu, täsqukuänä’ tmbnuwi. ‘Maqänänyä! Pizqä äpäsanä. Ga iqueqä wäuŋuä tä, neqä nemänätŋqänänyä’ ätnäpu, ique a äkiqätäpu, pizqä äpäkpiyi, iqueä huiwi wäuŋuä täkŋä yäpaqä mäŋgisa matnämäupnuwi.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 — ausente —
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Iŋgaŋi kaqä wäuŋuä iutäŋä kawiqu, äänä yäniqe? Iqu äpätä, wäuŋuä miqä iquauŋi pizqä äpäsätä, wäuŋui huizi iqua mipŋqä väniqe.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Iŋi he Goti Iqueä buki a matäuqä itqäŋuwäta? ‘Hikä-aŋä-mätqä iqua, hiki quvqä wäuŋuä maeqä hiŋuinä äquŋguwi, hikä iiŋä iqu, aŋä quea eŋqä-paŋä, aŋä yäŋänäqŋqä imäkqä-queqä.
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Iŋi tä, Naqä Iqueqä imäkqaŋgi ne hiŋuä äqunätaqe, äŋguänäŋä äqunäŋu.’”
11 Isto procede do Senhor
12 Iqu i tquaŋga, Israitqä iquauqä ämaqä naqä iqua, kukŋuä ktqä ii, iquauŋqä äyä tqaŋgqeŋqä näqŋqä ekuwi. Iŋgaŋi iqua, Iqueŋi guä qäyanätpu ikuwi, ämaqä kuapänä etaŋguwiŋqä zä wiŋgaŋgi qanyä äväma äukuwi.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Ämaqä naqä iqua, Parisi hŋquatä, Heroti iqueŋqä äwinyämiŋqä hŋquatäŋi, Jisasi Iqu kukŋuä quvqä hui tqaŋgutqe äkäpŋqä, Ique yamwiqä wipŋqä ändowatkuwi.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ique äwimapiyi, “Näqŋqä-vqä Iquki, ne Tqä suqeŋqä näqŋqä tii eŋu. Ämaqeuqä yoqeŋqätä, quwqä äwiŋqeŋqätä kŋuä mindqäŋqä itnä, suqä jänänäŋinä imäkätnä, Goti Iqueqä suqeŋqä qäyunä ämotquetqäŋnä. Iŋi Si kŋuä äänä äkiyqiyä? Romätaŋä ämiqä naqä Sisa iqueŋi, ne mbqä takisi ävquatuŋquätanä, mävqä iquatuŋquätanä?” ätukuwi.
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Iqua yatŋqä naqä-qakuä mävqä iqaŋguwiŋqe, Iqu näqŋqä eäqe, kima tii ätukqe. “He Nyi yamwiqe, suŋqä nyiyqä? Mbqä hikä hŋqu, Nyi hiŋuä qunmqä äma quveppu.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Iqua hŋqu äma pqaŋguwäŋga, Iqu quŋi ämävauqe, “Ktqä tätä, ä yoqä tätäŋi, tqueqä pmenä?” ätukqe. Qu, “Romätaŋä naqä iqueqeqä” ätukuwi.
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Iqu kimaŋi, “Iŋi, nätmatqä Sisa iqueqä etaŋgutqe, ii kaqä-que wipŋqeqä. Ä nätmatqä Goti Hanjuwä Iqueqä etaŋgutqe, ii Goti Ique wipŋqeqä” ätukqe. I tquaŋga, qu Iqueä kukŋuiŋqä miiqä hii imäkäukuwi.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Satyusi, ‘Ämaqä pizqä äpäkombqä iqua, aŋgumä häŋä mävauqä ipnuwiqä’ ätmiŋuwä iqua, Jisasi Ique äwimapiyi, yatŋqä tii äwikuwi.
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Näqŋqä-vqä Iquki, Mosisi iqu bukä iuŋi, Israitqä iqunenyqä tiiŋä ätätä äqäkqe. ‘Ämaqä hŋqu apäkä ämetä, ymeqä maeqä äpäkonätqe, käŋguequ apäqŋqä ämetä, kätequenyqä tŋäŋqä hiätŋqe, ymeqä hemeŋqiyä.’
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Itaŋga hiŋuiqänäŋi, ämaqä 7 hŋguiqua äpmamiŋuwi. Itaŋga iŋguiquautaŋi, kätequ apäkä ämeqe, ymeqä meämeqäŋga äpäkoŋgqe.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Itaŋi käuŋguequ apäqŋqä iiŋi ämeqe, ymeqä meämeqäŋga äpäkoŋgqe. Itaŋga käuŋgua huizi iqu, apäkä asä ii ämetä, äpäkoŋgqe.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Iŋi eeqänäŋä iŋguiqua, apäkä iiŋi ämapiyi, qu ymeqä meämeqäŋga äpäkoŋguwi. Yäpaki, apäkä ii inä äpäkoŋgqeqä.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Iŋi, ämaqä äpäkombqä iqua äŋgumä ävauqaŋguwäŋgaŋi, apäkä eeqäŋguiqua ämamiŋuwä täsi, tqueqä heäniqäwä?” ätukuwi.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Iiŋä tquaŋguwäŋga, Jisasi Iqu tii ätukqe. “He Goti Iqueä bukiu äqänäŋqeŋqätä, itaŋga Iqueä yäŋänäqŋqeŋqätä maqŋqä, qämä-qämä ipu, ii ätqäuä.
24 Jesus respondeu:
25 Hea iŋgaŋi, ämaqä ae äpäkombqä iqua aŋgumä ävaupiyäŋgaŋi, qokä-apäkä mämaŋqä ipnuwiqä. Oeyä. Qu eŋätqä qäukuä yätuŋä iqua äpmeŋuwä-pa, iiŋä pmapnuwiqä.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Itaŋgi ämaqä äpäkombqä aŋgumä ävaupnuwäŋqe, Nyi yatŋqä hemqeqä. He Mosisi iqueä tuwaŋuä zä-yäŋä-täŋi tä äŋgqeŋqä a matäuqä itqäŋuwenda? Iŋgaŋi Goti Iqu Mosisi iqueŋi, ‘Nyi Aprähamä, Aisakä, ä Jekopä iquauqä, Goti Iqunjqä’ätukqeqä.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Goti Iqu, ämaqä ae äpäkoŋguwä iquauqä manä. Ämaqä häŋä äpmeŋuwä iquauqä Goti Iqueqä. Iiŋä etaŋgi, Aprähamä, Aisakä, Jekopä, iqua ae äpäkoŋguwä-qe, häŋä yqänä äpmeŋä. Iiŋä eŋqä di, he qämä-qämä kuapänä ipu ätätqäŋäuä” ätukqe.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Iqua kukŋuä yqänä tätqätaŋguwäŋga, kukŋuä-suqeŋqä näqŋqä hŋqu äpäqe, qätä äwikqe. Jisasi Iqu quvaqä yatŋqeuŋi, kima äŋguänä äyä tquaŋgi äwiyäqe, iqu Jisasi Ique yatŋqä tii äwikqe. “Kukŋuä-suqä Goti Iqu Mosisi ique äwikqä, ga huizi iquau kiŋganä ämäwqätäuŋqe, äkisqukuä?” ätukqe.
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Iqu yatŋqä ii vqaŋga, Jisasi Iqu kima tii ätukqe. “Suqä kiŋganäŋä iqu, tiinji. ‘Israitqä iquenä, kukŋuä tä qätä äŋguänä wipu. Goti neqä Naqä Iqu, Kiqä-kiuänäŋä Iquvqä.
29 Jesus respondeu:
30 Itaŋga Goti Hanjuwä tqä Naqä Iqueŋi, si tqä äwqetä, qeqä-quuvqetä, kŋuä indqäŋqetä, yäŋänäqŋqetäŋi, Ique näwe äwinyätnä, Iquenyqänä kuapänä kiŋguätŋqeqä.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Itaŋi huizi iqu tiiyi. ‘Si tqä-täuŋqä äkinyätŋqä-paŋi, ämaqä si-täŋä iqi äpmeŋuwä iquauŋqä-pqe, inä kinyätŋqeqä.’Suqä iquaquiŋi, huizi iqua mämäwqätäuqä eŋäuä” ätukqe.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 I tquaŋga, kukŋuä-suqeŋqä näqŋqä iqu tii ätukqe. “Näqŋqä-vqä Iquki, Si naqä-qakuä qäyunä ätnyä. Goti hui aaŋqe! Iqu Kiqä-kiuänä äpme.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Itaŋga ne neqä qeqä-quuvqe, kŋuä indqäŋqe, yäŋänäqŋqe, Goti Iqueŋi, ävätanä, Iquenyqä kiiŋä neŋguätŋqe. Itaŋga neqä-neuäŋqä änenyätŋqä-pa, ämaqä huizi iquauŋqä-pqe inä neŋguätŋqe. Ne iiŋä ituŋque, ii naŋuä, nätmatqä huitaŋä-huitaŋätä hiqäva äqiyätanä, Goti Iquenyqä tä ikeqeuŋi, suqä tquaqu ämäwqätäuŋinyqä” ätukqe.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jisasi Iqu, ämaqä iqu kŋuä äŋguä indqänätä tquaŋgi äwiyäqe, iqueŋi tii ätukqe. “Si Goti Iqunä miqeuŋi, qäqiqi äpmeŋinyä” ätukqe. Iutaŋi, ämaqä eeqä zä ipu, Ique yatŋqä hui mävqä ikuwi.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jisasi Iqu hiqäva-imäkqä aŋä mätnätaŋgqä iqi näqŋqä ävätä, tii ätukqe. “Kukŋuä-suqeŋqä näqŋqä iqua, Kraisi ne ämineyätŋqä Goti Hanjuwä Iqu Ique atäuŋuä ikqä Iquenyqe, ‘Dewiti iqueqä Ymeqä Iqueqe,’ iqua näqŋqä äänä epu tätqäŋä?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dewiti iqunäŋi, Goti Iqueqä Dŋä Äŋguä Iqu, ique kŋuä vqaŋgi, tii ätkqe. ‘Naqä Hanjuwä Iqu, ŋqä Naqä Ique tii ätukqeqä. “Nyi Tqä himä-wiuŋqä iquauŋi, Saqä yäpä iqi pmuatekimniqäŋgaŋqe, Si Nyaqä hipa ämuaŋgisa pmettŋqinyä,” ätkqeqä.’
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Iŋi änääŋgä? Kraisi Iqueŋi, Dewiti iqunä, ‘Ŋqä naqueä’ ätukqä-qe, ämaqe, Iquenyqe, ‘Dewiti iqueqä ymeqeqä’ änääŋqä tätqäŋäuä?” ätukqe. Ämaqä kuapänäŋi, qu Jisasi Iqueqä kukŋui qätä äwiyäpiyäŋgaŋi, yeeqä imiŋuwi.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jisasi Iqu näqŋqä ävätäqä iŋgaŋi, Iqu tii-pqä inä ätukqe. “Kukŋuä-suqeŋqä näqŋqä iquauqä suqä quvqeŋqe, wa wipiyä. Qu suqä tquauŋqe, kiiŋä äwinyänä. Gquä quäuqä ipmbu qaŋä upŋqäuä. Ququawä aquväqŋqeuŋi, ämaqe iquauŋi, ‘Hiunjiŋganjqä’ tupŋqäuä.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Aŋä aquväqŋqeuŋi, aŋä äŋguä iqinyä pmapŋqäuä. Ymisaŋä naqä imäkqäŋgaŋä-pqe, aŋä äŋguä iqinyä pmapŋqäuä.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Iŋi qu apäqŋqä iuauŋi, quaŋgä ätuäpu, quwqä aŋi quwä mapŋqäuä. Qu tääqä quäuqä ätäpu, Goti Hanjuwä Iquenyqä quaŋgä tquäpŋqäuä. Iqu suqä quvqä iwäsäuniqäŋgaŋi, ämaqä iiŋä iqua, quwqä haŋä-iqe, ämaqä huizi iquauqe, ämäwqätäuniqeqä” ätukqe.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Iŋgaŋi Jisasi Iqu, Goti Iquenyqä mbqä tnämäuqaŋguwä-täŋä iqi äpmeqe, ämaqä mbqä tnämäuqaŋguwi, hiŋuä äqunä äpmamiŋqe. Ga ämaqä mbqä hatŋä-täŋä kuapänäŋi, mbqä hävemnäqŋqä ätnämäumiŋuwi.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Apäkä yawiqä hui, mbqä wäŋqä hnjuaqunä ätnämäukqe.Iŋgaŋi apäkä nätmatqä maeqä yawiqä hui äpäqe, mbqä wäŋqä hnjuaqunä ätnämäukqe.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Iqu ii äqunäqe, Iqueqä wäuŋuäŋqä ämotquamiŋqä iquau, tääqä ätuätumetä tii ätukqe. “Nyi naqä-qakuä etqä. Apäkä nätmatqä maeqä yawiqä täsiyqä mbqä ätnämäuqe, ämaqä Goti Iquenyqä mbqä tnämäuqä täu ätnämäuquwi, iiyqe, eeqänäŋä iuqe, ämäwqätäuqiyä.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Itaŋga qokä-apäkä quwqä mbqä kuapä iutaŋi, wäŋqä hmbu ätnämäuqäuä. Apäkä täsi iiŋä ma, mbqäŋqä äwa itä iiyqä quuvqäŋqä äwiŋqepu, eeqänä qe ätnämäuqä-qae, aaŋqä pmeŋqiyä” ätukqe.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.