Romanos 9
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs BKJ
1 Nyi Kraisi Iqueqä ämaqä-qunä emä, quaŋgä matqä, naqä-qakuänäŋä tmqe. Dŋä Äŋguä Iqu, yätamäkqä nyiyqaŋgi, ŋqä qeqä-quuvqä imŋi, kukŋuä tmqä itmiŋqe, ii naqä-qakuiqä, näqŋqä eqänä.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Nyi hea ique-iqueŋi, ŋqä äwqä imdaŋi, nyämaqä Israitqä iquauŋqe, huäqä kiiŋä änunätä, qeqä ändätŋqe.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Kraisi Iqu, nyi Iqueqä ämaqä iuta huätä änändowatätä, ŋqä hueqä-himqä Israitqä iquauqä suqä quvqä iutaŋä kimaŋi, haŋä-iqä ändapätä, nyaqä aŋi iquau ävätŋqeŋqä tääqä tumqä imäknätqäŋä.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Ŋqä nyämaqä iiŋä iqua, ämaqä Israitqä, Goti Hanjuwä Iqu Iqueqäŋqä atäuŋuä itä, Iqueqä ymeqä näwinyäŋä-qua epŋqä itumakqä iquayi. Quŋi, Iqu Iqueqä we-huŋqetä, yäŋänäqŋqetä, ämotquetä, qutäŋi kukŋuä guä ämäsäutä, kukŋuä-suqetä, suqä Iqueqä yoqä haqeqä mamäuqetä ävätä, ga äŋguä wimäkätŋqä kukŋui, iiŋqä ätumiŋqe.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Qu Aprähamä, Aisakä, Jekopä iquautaŋä hueqä-himqä etaŋgä, ga Kraisi Iqu iquautaŋä ämaqä-qu etŋqä äyä ätimäukqe. Kraisi Iqu nätmatqä eeqänäŋä iu Miqä, Goti etaŋgi, ne Iqueqä yoqe, hea ique-ique haqeu mamäuquatuŋquänänji. Ii, naqä-qakuänäŋi.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Israitqä kuapänä, Jisasi Iquenyqä quuvqä maeqiyqä itqäŋuwitaŋi, ne, “Kukŋuä Goti Iqu Aprähamä ique ätukqe, qäyu matimäuqä iqeqä” tatuŋquäta? Oee. Ii tiinji! Awiqu Jekopä iqueqä yoqä huizi, Israitque. Mä ämaqä iquesaŋä eeqänäŋä iqua, yoqä Israitqä äqonäŋuwä-qe, qutaŋä kuapänäŋi, Goti Iqueqä ämaqä Israitqä-qua ma.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Asä iŋi, Aprähamä iqu emakqä eeqänäŋä iquauŋqe, “Iqueqä ymeqä naqä-qakuä iquaeqe” matqä yaŋqunä. Oeyä. Hiŋuiqänäŋi, Goti Iqu Aprähamä iqueŋi, “Tqä hueqä-himqe, Aisakä iquesanä hipnuwiqä” ätukqe.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 — ausente —
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 — ausente —
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Inä ma, Läpeka iinyqä-pqe, kŋuä inä indqämbŋqe. Iiyqä ymeqä qäyawä iquaqu, neqä awiqu Aisakä iquesanä ätimäukiyi.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Goti Iqueqä bukiuŋi, tii ätnäŋqä-payi. “Nyi Jekopä iquenyqe, aaŋä kuapänä änyinä, ä Iso iquenyqe, manyiŋqä yasämä eä.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Iiŋä etaŋgi änäändiyä? Goti Iqu Iqueqä äwiŋqeutanä atäuŋuä iqeŋqe, ne änäänyä tatuŋquäwä? “Iqu jänäŋi mimäkqä itqänä” tatuŋquäta? Oeyqä.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ii tiinji. Goti Iqu Mosisi iqueŋi, tiiŋä ätukqe. “Nyi, ämaqä hŋquenyqä qeqä tumuäkmqä nyiŋgaŋgutqe, nyi imäkmä. Itaŋga nyi, hŋquenyqä huäqä nuŋgaŋgutqe, ii-pqä inä imäkmä.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Iwä Goti Hanjuwä Iqu ämaqä atäuŋuä yätŋqä itäqäŋgaŋi, ämaqä iqueqä äwiŋqetatä, iqueqä wäuŋuä tnäŋä iqä itatä, ma, ii Goti ämaqeu qeqä tumuäkqä Iqueqä äwiŋqä iutanänji.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ii naqä-qakuiŋqä mänätquetŋqe, Goti Iqueqä bukä iuŋi, Iqueqä kukŋuä, Iqu ämaqä Isipä iu miqä ique ätukqe, tii äqänä. “Nyi si ämaqä misŋqä äpmuatekikqe, ii Nyaqä yäŋänäqŋqä ämaqeu sita motqueqaŋga, itaŋga qu Nyaqä yoqä naqeŋqä, qua eeqänäŋä iu awä tquäpnuwäŋqä diŋqeyi.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Iwä ne iutaŋi näqŋqä tii ämeŋu. Goti Iqu ämaqä äsque-äsque qeqä tumuäkätŋqä wiŋgaŋgutqe, Iqu ique wimäkänä. Itaŋga Iqu ämaqä hŋqueä nyuäŋi woyqä wimäkätŋqä wiŋgaŋgutqe, Iqu imäkänä.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Iutaŋi hesaŋä hŋqu, nyiŋi tiiŋä däŋquti? “Goti Hanjuwä Iqueqä äwiŋqä iuŋi, hŋgisanä ävätä, iqueqenä itŋqe, tqukä? Hma naqä-qakui. Iŋi Goti Iqu nenyqe, ‘Suqä quvqä-täŋä-quaiqe’ suŋqä ätqäwä?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Itaŋgi nyi kimaŋi, “Ämaqä iquki, si Goti Hanjuwä Iqueŋi, suqä Iqu imäkätŋqä iuŋqe, äkasuwä tutŋqe, änääŋukukuä?” ätquä. “Ämaqä hŋqu, qua-kuäkä äkitä nätmatqä imäkqaŋgutqe, nätmatqä iiŋä iqu, ämaqä iqueŋi, ‘Si iiŋi, suŋqä nyimäkinyä?’ tuätŋqäta?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Qua-qondä imäkqä iqu, iqueqä äwiŋqä dunä, qondä imäkänä.|alt="Potter's hands shaping pot" src="BA03016BW.tif" size="col" copy="used by permission of Louise Bass." ref="9:21" Itaŋga ämaqä qua qondä imäkqä iqu, qua hui äkitä, iqueqä äwiŋqä dunä, qondä hŋquaqu imäkänä. Qondä hŋqu, wäuŋuä äŋguänäŋä iuŋqe. Itaŋga huiziqu, wäuŋuä hiŋgäŋqä iuŋqe. Suqä iiŋi qäyuta, hmanda? Ii, qäyunji.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Goti Hanjuwä Iqu-pqe, ämaqä Iqueqä-kiuä imäkkqe wäuŋuä huitaŋä-huitaŋiŋqä atäuŋuä itäqäŋgaŋi, Iqueqä äwiŋqeunä imäkänä. Iqu Iqueqä äwqä tnäŋitä, yäŋänäqŋqetä, ätnäŋä iqi ämotquetŋqä äwiŋgaŋgqä-qe, ämaqä, iiŋiŋqä atäuŋuä ikqä iquauŋi, quwqä hŋgisanä iqe qäyä hitaŋgi, Iqu äwqä-qeiqinyä änyä, äpakänä anä äpmaka äpätŋqe.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Iqu iiŋä itŋqe, tiiŋiŋqeyi. Nätmatqä Iqueqä yoqä naqe motqueqä hävemnäqŋqä etaŋgqeŋqä, ämaqeu näqŋqä vätŋqä äwiŋgqe. Iŋi, qua qondä, Iqu qeqä ätumuäkätŋqä iqua, nätmatqä äŋguänäŋi mapnuwäŋqe, näwinyä imäkekqe.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Qua qondä qeqä ätumuäkätŋqä iqua, ämaqä Iqu tääqä änatätmakqä iquneyi. Ne atäuŋui, Israitqä iquautaŋä iqunenyä mäneyqä itä, Israitqä qäyä etaŋgi huizitaŋä iquau-pqe, qäsä inä ätäukqe.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ii eŋqä-paŋi, Goti Iqueqä kukŋui hiŋuä-tqä Hosiya iqueqä bukä iuŋi, tii ätä äqänä. “Qokä-apäkä, Ŋqä ämaqä mäpmeqä imiŋuwä iquauŋqe, Nyi, ‘Ŋqä ämaqä-quaiqä’ tmniqe. Auä, ämaqä, Nyi quŋqä manyiŋqä imiŋqä iquauŋqe, Nyi ‘Quŋqä änyiŋgiyä’ tmniqe.”
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Itaŋga aŋi, “Nyi, ‘He Ŋqä ämaqä maeqä eŋäuä’ ätkqä iqiŋi, ämaqä asä iqi pmeqä iquauŋqe, qu, ‘Iqua Goti Häŋä Hea Ique-ique Pmeqä Iqueqä ymeqä-quaiqä’ tpnuwiqä.”
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Itaŋga Asayä iqu, Israitqä iquauŋqä kŋuä indqänätä, tääqä yäŋänäqŋqä tiiŋä ätkqe. “Israitqä, qu kuapänäŋä, hikä weä eqä-huäŋä maŋiu äwiŋqä-paŋä qäyä pmetaŋguwä-qe, Goti Iqu qutaŋi, wäŋqä hmbunä häŋä pmapŋqä itmeniqe.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ii tii etaŋgi. Iŋgaŋi Naqä Iqu, ämaqä qua täutaŋä iquau kukŋuä ae ämitkqä du, äpakänä mäpmeqä, qui hämänä imäkänä.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ii Asayä iqu ganä ae ätkqä-paŋiyi. “Naqä Yäŋänäqŋqä Eeqänäŋä-täŋä Iqu, nesaŋi hmbnäŋä hui, häŋä pmapŋqä hiŋuinä mäquŋqä-säpi, ne qui eeqänä, aŋä-himqä Sotomätä Gomoratä qui imäkŋguwä-pa, imäkŋguaninjqä.”
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Itaŋi ne änäänyä tatuŋquäwä? Ne tiiŋä tatuŋqueqä. Israitqä qäyä etaŋgi huizi iqua, qokä-apäkä Goti Iqueqä hiŋuä iqi jänäŋä timäupŋqeŋqä, yäŋänäqŋqä miqä imiŋuwä-qe, qu Goti Iqueqä hiŋuä iqi jänäŋä ae ätimäukuwiqä. Qu quuvqä heqiyqaŋguwitaŋi, Goti Hanjuwä Iqu, “Qokä-apäkä jänäŋä iquaiqä” ätkqe.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Iŋäqe Israitqä iqua, kukŋuä-suqä iu qänaknä ipu, Goti Iqueqä hiŋuä iqiŋi jänäŋä timäupŋqeŋqä, yäŋä äqänäpiyä-qe, homä yqänä itqäŋuwi.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Iiŋi suŋqäwä? Qu quuvqä heqäpŋqeŋqä kŋuä mindqäŋqä ipu, wäuŋuä quwqä-quwä imäkäpiyita, hipnuwäŋqä kŋuä ätuqä ämepu, ii itqäŋuwi. Iŋi qu, hikiu äqutäumäupu, äqiyäpäkŋguwi.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Ii Goti Iqueqä bukiu äqänäŋqä-payi. “Häe! Hiŋuä qumbu! Nyi hikä hŋque, Sayonä iuŋi äseqä. Iqu hikä, qokä-apäki äqutäumäupu qua iqi päkŋqä Iquvi. Ämaqä tqu-tqu, Iquenyqä quuvqä eqiyäpiyitaŋi, äwqä haŋä-iqä mämeqä ipŋqeqä.”
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.