Atos 28
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs NAA
1 Äŋguänäŋä iuäqämeni, näqŋqä tiiŋä ekqueqä. Qua eqä-pŋä awä iqi, kiqä yoqe, Malta ivqä.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Itaŋga ämaqä qua iutaŋä iqua, suqä äŋguänäŋi tiiŋä inetquakuwi. Piyä äqiyätä, isqä imänätqätaŋgqeŋqä, iqua tä ikepu, ne yeeqä äneyätmakuwi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Iŋgaŋi Poli iqu tä hui aquvä ämaqiyätä, tä hänaqä äsätaŋgqä iu äväuekqe. Qänjaŋuä hŋqu, tä yäpä iŋgisa äwämiŋqe, tä tnäŋä uwqaŋgaŋga, yäpaqäŋgisa ätimäuäqe, Poli iqueä hipa iu hiquaŋä ätutquvä qe äqiyämämiŋqe.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ämaqä iqisaŋä iqua, hiŋuä iiŋä äqumbiyi, quwqä-quwä tiiŋä ätŋguwi. “Hiŋuä qumbiyä! Tqu, ämaqä pizqä päsqä-qu etaŋgi, iqu eqä-pŋä iu mäpäkoŋqä iqä-qe, neqä goti suqä quvqeŋqä kima vqä ii, iqu häŋä yqänä pmetŋqä iiŋqe, mäwiŋqä iqiyä” ätkuwi.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Iŋgaŋi Poli iqu qämakä iqueŋi, tä iuŋqä qe ätasäwqatkqe. Iŋäqe nätmatqä hui iqueŋi, mäwimeqä ikqe.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Qokä-apäkä iqua, “Poli iqueqä huiwi ppäkä nyquaŋguti, iqu qua iqi äpäknätä äpäkonäŋqiyä” tpu ipu, hiŋui hŋgaŋqä äqumbu äpmamiŋuwi. Iqueqä huiwiuŋi, nätmatqä hui mäwimeqä äyä iqaŋgi äqumbiyi, “Tqu, goti hŋqueqä” ätŋguwi.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Qua tqu-täŋä qäqiqiŋi, ämaqä qua iu äpmamiŋuwä iquau miqä iqueqä quae. Iqueqä yoqe, Pupulusi ique. Ämaqä iqu iqueqä aŋiuŋqä änätma äwäqe, hiunji hŋquaqui-hŋqueŋä iquauŋi, äŋguänä äminemiŋqe.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Iŋgaŋi Pupulusi iqueqä kaniqu huiwä dŋätä, zä-qunätä itä yaqä äwämiŋqe. Poli iqu ique äwimeqe, Goti Hanjuwä Iquenyqä tääqä ätuätä, hipae haqeqi äwiyätä, ique äŋguä iwimäkkqe.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Iqu iiŋä imäkqaŋga, ämaqä täŋä-yaqä äwämiŋuwä, qua iutaŋä huizi iqua-pqe, Poli ique äwimeqaŋguwäŋga, iqu iquauŋi äŋguä inä iwimäkkqe.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Iqu quŋi äŋguä iiŋä iwimäkqaŋgqeŋqä, qu neŋi, suqä äŋguänäŋinä inemäkkuwi. Qaŋuä hŋquaqu-hŋque ae äpäwqaŋga, ne yimba iu ävämetuŋquä iqauŋgua, nätmatqä äwa imiŋquä isua yätamäkqä änekuwi.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ne qua Malta iuŋi, qaŋuä hŋquaqui-hŋque ae äpmenitaŋi, yimba aŋä-himqä Aleksandiya iutaŋä hŋque ätkamäuätanä äukqe. Yimba iqu yuŋuä naqänäŋäŋgaŋi qua iu äpmamiŋqe. Iqueqä himäŋgisaŋi, goti Susi iqueqä ymeqä qäyawä iquaquiyqä ktqä-täŋiqä.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ne äwani, aŋä-himqä Sirakyusi iu ätimäuani, hiunji hŋquaqui-hŋque äpmakque.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Iqiŋi ävämeni, aŋä-himqä Reŋgiumä iu ätimäukque. Awiŋgaŋi yuŋuä, mäptqä timäuqä mäwqä iŋgisa quŋgaŋga, iqi ävämeni, hiunji hŋquaqui qaŋä äwani, aŋä-himqä Puteoli iu ätimäukque.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Iqiŋi ne quuvqä heqiyqä iquau äwimeqauŋgua, qu ne hiunji 7 anä pmetuŋquä yatŋqä änekuwi. E äpmenitaŋi, ne iquau ävämaŋi, aŋä-himqä naqä Romäŋqä äukqe.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Quuvqä heqiyqä Romätaŋä iqua, qu nenyqä, “Qaŋä äpätqäŋäuä” tqaŋgä äwipiyi, hänaqä awä iqi äminatuŋquä äpkuwi. Iŋgaŋi qutaŋä hŋquatä maketqä aquväqŋqä, kiqä yoqe Apiyusi iu qe ämiŋgque. Itaŋga huizi iquatäŋi, ne aŋä, ‘Hiqaqä Yakuä Äwämä Uwqä Hŋquaqui-hŋqueyqä’ ätmiŋuwä iu qe ämiŋgque. Poli iqu iquau hiŋuä äqunäqe, iqu Goti Hanjuwä Iquenyqä “äŋguiqä” ätätä, iqueqä äwqe yäŋänäqŋqä ämakqe.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Itaŋga, ne Romä iu ätimäuani, yäpä iŋgisa uwqauŋgua, ämaqä Romä iu miqä iqua, Poli iquenyqe, “Iqu aŋä hŋque kiqä-kiuänä pmetaŋguti, mäkä-iqä hŋqu hiŋuä äqunä ämiquätŋqeqä” ätkuwi.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Poli iqu Romä iuŋi, hiunji hŋquaqui-hŋque ae äpmeqetaŋi, iqu Israitqä iqi äpmamiŋuwä iquauqä naqä iquau tääqä ätuätumakqe. Qu aquvä ae äqäŋgaŋguwäŋgaŋi, iqu iquauŋi tii ätukqe. “Tatqä-guäkauä, Israitqä iquneqä yoqetä, neqä atqä-awäkauqä suqä-pqetäŋi, mändi kittqämqä diŋqe, nyi suqä quvqä hui mimäkqä imiŋqeqä. Iŋäqe qu nyi Jerusälemä iu guä äŋgiqiyäupu, Romätaŋä iquauä hipaeu äpmuatänjikuwiqä.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Itaŋga Romätaŋä iqua nyaqä maŋi qätä änyiyäpu, ŋqä suqeŋqä näqŋqä mapŋqä yatŋqä änyipiyi, hiŋuä tiiŋä äŋqäŋguwiqä. Nyi pizqä bäkpŋqä diŋqe, nyaqä suqä quvqe aaŋqä etaŋgi, qu nyi huätä nyivquatämäupŋqä ikuwiqä.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Iiŋä iqaŋguwiŋqe, Israitqä iqua, Romätaŋä iquau äkasuwä tquaŋguwäŋgaŋi, ŋqä nyämaqeuŋi, nätmatqä huiŋqä kukŋuä mitmqe hma qäyä hitaŋgqä-qe, hänaqä miŋqä iqaŋgi, nyi ‘Nyaqä kukŋui, ämiqä naqä Sisa iqu änyiwäseyätŋqeqä’ ätkqeqä.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Nätmatqä iiŋi, nyi näunäŋämä änyimakqä etaŋgi, nyi he hiŋuä eqänätmä kukŋuä hitapmätmä tääqä iiŋqä etätmeqä. Israitqä eeqänäŋä iqua, nätmatqeŋqä kŋuä yäŋänäqŋqä ämepu hiŋuä äqämbu äpmeŋuwä iuŋqe, nyi-pqe inä äqänmä äpmeŋänä. Nyi a tä äŋgiqätäŋqe, kiqä quati, iquesanänjqä” ätukqe.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Iqu iiŋä tquaŋga, qu iqueŋi tiiŋä ätukuwi. “Ämaqä Jutiyataŋä iqua, sinyqä awä natpŋqe, pipa hui maqiyqä ikuwiqä. Itaŋga Israitqä iquautaŋä hŋqu äpätä, sinyqä kukŋuä quvqä hui mänatqä ikqeqä.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Israitqä iqunesaŋä hŋqua, kŋuä änyä-häŋi indqäŋgaŋguwiŋqä, ämaqä qua eeqänäŋä iutaŋä iqua, kukŋuä ququvqä ätätqäŋuwiqä. Ne iiŋqä näqŋqä metuŋque, si tqä kŋuä indqäŋqe awä tqaŋgtqe, qätä kiyatuŋquä äpqunä” ätukuwi.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Qu hiunji hŋque atäuŋuä ipiyi, ämaqä kuapänäŋi, aŋä Poli iqu pmetaŋgqä iuŋqä iŋga äpkuwi. Qu ziŋuitä äpmakuwi, awiyqeuŋqä äpmetqutpiyä iuŋi, Poli iqu Goti Hanjuwä Iqunä miqeuŋqätä, Jisasi Iquenyqätä, näqŋqä qeiqinyä äwikqe. Qu Jisasi Iquenyqä näqŋqä äŋguä ämepu quuvqä hiqäpŋqä iiŋqe, iqu kukŋuä-suqä Mosisi iqu äqäkqeutatä, Goti Iqueqä kukŋuä hiŋuä-tqä iqua äqäkuwä iutatä, ämetä, awä ätumiŋqe.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Iqu awä iiŋä ätumiŋqä iiŋqe, ämaqä hŋqua, “Kukŋuä tä, qäyunä ätqiyä” kŋuä indqäŋgaŋguwäŋga, huiziqua iqueqä kukŋuiŋqä quuvqä maeqiyqä ikuwi.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Iquauqä awä iqisaŋi, qu kukŋuä mäkä äunäpiyitaŋi, ävämapŋqä iqaŋguwäŋga, Poli iqu kukŋuä hui inä qe ätukqe. “Dŋä Äŋguä Iqu, kukŋuä naqä-qakuänäŋi, tawäkau äyä ätukqeqä. Iqu hiŋuä-tqä Asayä iqueqä maŋitaŋi, tiiŋä ätukqeqä.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Qokä-apäkä iquauŋqä äwätnä, tiiŋä tuvä. “He kukŋuä qätä äwika äwäpiyä-qe, kiqä quatiŋqe änyä maqŋqä hipnuwiqä. He hiŋuä äquŋgua äwäpiyä-qe, nätmatqä hŋquenyqe näqŋqä maeqä ipnuwiqä.”
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ämaqä iiŋä iqua näqŋqä äŋguä mämeqäŋqe, quwqä nyuäŋi woyqä ae imaqundäŋgqeqä. Kukŋuä qätä äŋguä mäwiyqäŋqe, quwqä qäte, ae imaqundäŋgqeqä. Nätmatqä hiŋuä äŋguä mäquŋquä ipŋqe, quwqä hiŋuä-pqe, ae yämaqundi iŋgqeqä. Qu iiŋä mimäkqä-säpi, quwqä kŋui äkunmäknäpu, Nyinyŋqä aŋgumä quvepqaŋgpi, ga Nyi iquauŋi äŋguä iwimäkqäminjqä.’
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Iŋäqe he näqŋqä tiiŋä hipŋqeqä. Goti Hanjuwä Iqu ämaqä aŋgu itmetŋqä imäkätŋqeŋqe, Iqu ne Israitqä iqune qäyä etaŋgi huiziquauŋqe, kukŋuä ae ändowatkqeqä. Kukŋuä iiŋi, qu qätä wipnuwiqä.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Poli iqu iiŋä tquaŋgi äwipiyi, iqua iqueŋi ävämakuwi.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 — ausente —
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 — ausente —
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.