Atos 20
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs NVT
1 Qu maŋä hiŋgi ätkuwi, hma äyä iqaŋgaŋi, Poli iqu, quuvqä heqiyqä iquau tääqä ätuätumeqe, qu yäŋänäqŋqä tqäutpŋqänä, kukŋuä hui qe ätukqe. Iŋgaŋi iqu, “Äwqänä” ätuäqe, qua Masendoniyaŋqä wätŋqä ävämakqe.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Iqu iqiŋi qaŋä äwätä, quuvqä heqiyqä iqua yäŋänäqŋqä tqäutpŋqä ätqäumiŋqe. Iqu iqisaŋi äwäqe, qua Grikä iu qe ätimäukqe.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Iqiŋi iqu qaŋuä hŋquaqu-hŋque äpmakqe. Qänakndaŋi, iqu yimba äwätä qua naqä Siliya iu timäutŋqä kŋuä indqänä pmetaŋga, Israitqä iqua ique pizqä päkpŋqä, kukŋuä naqä-hŋqunä imäkqaŋguwiŋqe, qätä äwikqe. Iiŋiŋqe iqu hänaqä hui-mända wätŋqä indqänätä, Masendoniyaŋqä aŋgumä qe äukqe.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ämaqä hŋqua, Poli iqutä anä äukuwi. Aŋä-himqä Beliya iutaŋä Pilusi iqueqä ymeqä Sopate ique, itaŋga aŋä-himqä Tesälonaika iutaŋä Aritakusi iqutä, Sekundusi iqutä, itaŋga aŋä-himqä Depe iutaŋä Gayusi ique, Timoti ique, itaŋga qua naqä Eesiya iutaŋä Tikikusi iqutä, Tropimusi iqutä, iquayi.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Masendoniyataŋi, ämaqä tqua, qu hiŋuiqä äwäpu, aŋä-himqä Troasi iu nenyqä hiŋuä äqämbu äpmamiŋuwi.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ne Pilipai iuŋi, hiunji naqänäŋä bretqä yeŋuä qo matäuqä ique hiŋuä ae äqunaqe, yimba ätkamäutanä, huinji hipa hŋgiŋi eeqänä päwqaŋga, ämaqä iquauŋi Troasi iu äwimakque. Iqiŋi ne wikä hŋqu äpmakque.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Iŋgaŋi hiunji kiŋganäŋä iqueŋi, ne ämaqä quuvqä heqiyqä iqi pmeqä iquatä buayä anä natuŋquä aquvä qänätaqeuŋi, Poli iqu awiŋga wäniŋqä etaŋgi, iqu qokä-apäkä iquau kukŋuä awä ätukqe. Iqu kukŋuä kuapänä ätqa wätqätaŋgi, heatqä quaesqä qe imäŋgqe.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Aŋä hiqŋqä ne aquvä qänatuŋquä iqueŋi, yakä iu äpäkeyani, äteŋä hŋquaqui ämäwqätäuani, hŋququque pmeqaŋgua, hiqi-tä kuapä äyänämiŋqe.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Poli iqu kukŋuä yqänä tätqätaŋga, Yuläkesi iqu hiqaqä hämänä äwäkqe.|alt="Eutychus sitting in window" src="SIL-ACT006.TIF" size="col" loc="Ac 20:7-12" copy="Illustrations by [insert illustrator name]. Used by permission." ref="20:9" Iŋgaŋi hikŋä hŋqu, iqueqä yoqe Yuläkesi iquvi. Iqu aŋä huätäŋäŋqä iu äpme, hiqaqäŋqä hipikutäwä iqämanmiŋqe. Poli iqu kukŋuä yqänä tätqätaŋga, iqu hiqaqä hämänä äwiqe, qua mäŋi äpäkŋgqe. Iŋgaŋi qu äpäwäpiyi, a ämaqätkuwi, iqu ae äpäkoŋgaŋgi äquŋguwi.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Poli iqu-pqe äpäwiqe, hikŋä iqueuä haqeqi äpäknäqe, ique a äkiqätäqe, iquau ätukqe. “He yäuŋuä ipu, äwäwa miqä pambiyä. Iqueqä häŋä-pmeqe, änänjqä.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Iŋgaŋi Poli iqu iquatä aŋgi äpepiyi, iqu buayä äkutäqe, iquatä anä äŋguwi. Buayä qäpu ämbiyi, iqu kukŋuä kuapänä inä ätukqe. Zä äyä veqaŋga, iqu ävämakqe.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Hikŋä ique, häŋä yqänä etaŋgi, qu ätuma äwäpiyäŋga, äwqä haŋuä äwiŋgqe.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Iqisaŋi ne Poli iqu änatkqä-pa, ique äväma, yimba iu äwätanä, aŋä-himqä Asosi iu ganä qe ätimäukque. Ii tiiŋi. Iqu Asosinyqä hänaqä iu qaŋä äwätä, yimba iqisa tkamäutŋqä äwiŋgqe.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Iqu äpätä aquvä mänaqiyqaŋga, ne ique itmeni yimba ätkamäutanä, aŋä-himqä Mitilini iuŋqä äukqe.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Awiŋgaŋi, iqiŋi ävämaŋi, qua Kiyosi iu qe ämäwqätäuani, awiŋga-mändaŋi, ne äwaqe, aŋä-himqä Samosi iu iuäqämakque. Itaŋi hiunji huizi iqueŋi, ne aŋgumä äwätanä, aŋä-himqä Miletusi iu iuäqämakque.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Poli iqu maqänä äwätä, hiunji hapä pmeqä naqänäŋä qu ‘Pendikosiŋganjqä’ ätmiŋuwä iqueŋi, Jerusälemä iu hiŋuä qunätŋqä äwiŋgqe. Iiŋiŋqe, “Hea kuapänäŋi, qua naqä Eesiya iu mäpmeqä yaniŋquä diŋqe, Epäsäsi iuŋi ämäwqätäuatuŋqueqä” kŋuä ämakqe.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ne aŋä-himqä Miletusi iu ätimäuani, Poli iqu, quuvqä heqiyqeu miqä iqua äpäpu, ique hiŋuä mäqumbŋqä diŋqe, kukŋuä Epäsäsi iuŋqä ändowatkqe.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Qu ae äyä timäuqaŋguwäŋga, iqu tiiŋä ätukqe.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Hea ique-iqueŋi, Israitqä iqua mändi äŋgittqiyanä-tpu itqätaŋgä, haŋä-iqä ämetmä, kŋuä kuapänä äqiyätmä, ŋqä yoqe mändi äkittqänätmä, Naqä Iqueqä wäuŋuinä äyä imiŋqeqä.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Nyi zä miqä itmä, nändi mäwqä äyä imiŋqeqä. Aquväqŋqä iuŋä-pqä, hiqä aŋä hŋqunä-hŋqunäŋä iu-pqe, nyi kukŋuä äŋguänäŋä he yätamäkqä hiyqeŋqe, qäyunä etmiŋqeqä.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Itaŋga hea ique-iqueŋi, Israitqä iquauŋä-pqä, itaŋga Grikä iquau-pqe, tiiŋi inä äyä ätumiŋqeqä. ‘Ne suqä quvqetaŋi, Goti Hanjuwä Iquenyqä kŋuä äkunmäknätanä, neqä Naqä Jisasi Iquenyqä quuvqä heqiyquatuŋqueqä.’ Iiŋqe he näqŋqä äyä etqäŋuwiqä” ätukqe.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Itaŋga qätä nyipiyä! Täŋgaŋi Dŋä Äŋguä Iqunä inyimäkqaŋgi, nyi Jerusälemäŋqä umqä iqä. Iqiŋi suqä äki nyimeŋqutiyä? Nyi maqŋqeqä.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Näqŋqä tä qenyä eqänä. Dŋä Äŋguä Iqu, awi tiiŋä ändätŋqeqä. Nyi aŋä-himqä eeqänäŋä iu qaŋä ikämqäŋgaŋi, qu guä äpmuatenjiyäpu, haŋä-iqä dappnuwiqä.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Iŋäqe ŋqä häŋä-pmeqeŋqe, kŋuä mindqäŋqä itqäŋänä. Oeyä! Ŋqä änyiŋqe, hänaqä ŋqä äwätŋqä iuŋqä änyinätaŋgi iu äwätmä, wäuŋuä Naqä Jisasi Iquesa ämakqe, qäpunä imäkmqä itqäŋänä. Ŋqä wäuŋui, kukŋuä äŋguänäŋä Goti Hanjuwä Iqu ämaqeuŋqä qeqä imäŋqä iuta hiŋgi vqeuŋqä awä tquämqeqä.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 I etaŋgi qätä nyipiyä! Nyi hiyaqä awä iqi ikitmä, Goti Hanjuwä Iqunä miqeuŋqä awä äyä etmiŋqeqä. Iŋäqe täŋgaŋi nyi tiiŋiŋqä näqŋqeqä. Qänakndaŋi, he eeqänäŋuenä, nyaqä hipeŋui, hiŋuä maŋqäŋqä ipnuwiqä.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 He hiqä-hiuäŋi äŋguänä mimbiyä. Itaŋga qokä-apäkä Goti Hanjuwä Iqu, Iqueqä häŋeqä iuta, mbqä itä aquvä ämaqäkqä eeqänäŋä iquauŋä-pqe äŋguänä inä mipiyä. Qu sipsipqä eŋqä-paŋä etaŋgi, iquau mipŋqä diŋqe, Dŋä Äŋguä Iqu he atäuŋuä äyä ekqeqä.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nyi näqŋqeqä. Nyi eväma äumqäŋgaŋi, hiveqä hiqiyqä iqua, hiyaqä awä iqi äpäpu, sipsipqä iquauŋi qui imäkqäpnuwiqä.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Itaŋga ämaqä hiqä-hiuätaŋä hŋqua ävaupu, Goti Hanjuwä Iqueqä qokä-apäkä hui, iquau qänaki äwivändqa upŋqe, kukŋuä quaŋgä tqupnuwiqä.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Iiŋiŋqe nyi imäkmiŋqä iuŋi, kŋui huätä mävquatämäuqä ipu, hea ique-ique äŋguänäŋä miŋgpŋqä. Quväukuä hŋquaqui-hŋqueŋä iuŋi, nyi heatqäŋgatä, hiunjiŋgatä, haŋuä mäwiqä itmä, ŋqä hiŋuitaŋi kŋuä äqiyätmä, he eeqänäŋi näqŋqä äyä ämetquamiŋqeqä.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Täŋgaŋi nyi heŋi, Goti Hanjuwä Iqueqä hipa iu equmuateqänä. He yäŋänäqŋqä emäkqä diŋqe, Goti Hanjuwä Iqutä, Iqueqä qeqä imäŋqeta hiŋginäwa vqeŋqä kukŋuä iqutäŋi, ii qäyunäŋiqä. Itaŋga qokä-apäkä, Iqueqäŋqä atäuŋuä ikqä iquauŋi, Iqu nätmatqä äŋguänäŋi äväŋqiyä. Iŋi he-pqe nätmatqä iiŋi mapnuwä iiŋqe, ii qäyunäŋiqä.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ämaqä hŋqueqä mbqeŋqätä, gquä-pqeŋqätä, nyi hiŋuä aowi mäquŋquä itŋqeqä.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Hiqä-hiuäŋi näqŋqeqä. Ŋqä hipa uita imäkätmä äyä äminyätŋqeqä. Itaŋga ämaqä nyitä anä pmetaŋguwä iquauŋä-pqe ämitŋqeqä.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nyi wäuŋuä eeqänäŋä heyaqä awä iqi imiŋqe, äyä ämetquamiŋqeqä. Nyi ii imiŋqä-paŋi, he-pqe wäuŋuä yäŋänäqŋqä ipu, ämaqä iquauqä-quwä yätamäkqä miŋqä iqaŋguwä iquauŋi, yätamäkqä vqäpnä. Itaŋga Naqä Jisasi Iqu ätkqeŋqä kŋuä indqäŋgpnä. Iqu tiiŋä äyä ätkqeqä. ‘Ämaqä nätmatqä ävätqä iqueqä aquvänä iqe, ämaqä nätmatqä ämetqä iqueqä aquvänä iqä iuŋi, ämäwqätäuniqeqä.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Poli iqu kukŋuä ii ae ätuäqe, iŋgaŋi iqu iquatä qoŋä anä äuktäupu, Goti Hanjuwä Iquenyqä tääqä qe ätkqe.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.