2 Coríntios 12
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs ARIB
1 Suqä yoqä haqeqä matnämäŋqe, ii yätamäkqä miqä etaŋgqä-qe, he kukŋuä iunä äwiyätqäŋuwitaŋi, nyi ŋqä yoqe haqeqäŋi, äpakä ämatnämäŋgmä. Täŋgaŋi nyi kukŋui, wätqä eŋqä-maŋä äqunätmiŋqätä, nätmatqä zä äwiŋqä iiŋqä, Goti Iquesa näqŋqä ämakqä iiŋqätä tmqe.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Nyi ämaqä Jisasi Iqutä ämuäŋnäŋqä hŋquenyqä näqŋqä eŋä. Quväukuä 14 ae äpäwqaŋga, Goti Iqu ique, qua täuta qäukuä hŋquaquŋä iquaquvqä tuwä yäŋgisaŋä iquenyqä ämäkäqiyäma ekqe. Iqu huiwä qäsä ekqätiyä, ä quuvqenä ekqätiyä-qe, nyi maqŋqä eŋä. Näqŋqe, Goti Hanjuwä Iqunä eä.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nyi ämaqä iqueqä yoqe haqeqä momuämä. Iŋäqe ŋqä yoqe, haqeqäŋi mämatnämäŋqä ymä. Nätmatqä nyi yäŋänäqŋqä maequnä eämä, ämotqueqä diŋqänä imäkmä.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Iŋi nyi ŋqä yoqeŋqä iiŋä iqä-qunä etaŋgundqe, nyi qämä-qämäŋi miqä, kukŋui naqä-qakuänä tqä-qunä emä. Iŋi ämaqe, ŋqä yoqe haqeu hiŋgi mandnämäuqä diŋqe manyiŋqä itŋqe. Qu nyaqä suqä imäkätŋqeutä, itaŋga kukŋuä nyi awä ätätŋqä iutäŋi, kiqä quatä-täŋä äyä etaŋgi hiŋuä äqumbiyi, itaŋi nyaqä yoqeŋqe, iŋi iŋga imäkqä eä. Iiŋqe nyi ŋqä yoqe, haqeu mämamäŋqä imä.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ŋqä-näuäŋi, Goti Hanjuwä Iqu nätmatqä aaŋä äŋguänäŋä zä wiqe, kuapänä ämändqueqaŋgqeta imäŋqä diŋqe, Iqu mäwiŋqä itqäuä. Iqu nyi iiŋi miqä imŋqe, ŋqä huiwä täuŋi, täŋä qäyä änunätŋqä hiŋuinä äŋqäŋgqe. Haŋä-iqä i ämetŋqe, ii Setänä iqueqä wäuŋuä-wiyqä hŋqu, nyi quvqä nyimäkätŋqä iŋqeyi.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Naqä Iqu nätmatqä nyaqä huiwä tämä änunäŋqe, huätä nyiyamäutŋqe, nyi yatŋqä hŋquaqui-hŋque äwikqe.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Iqueqä kimaŋi, tii ändkqe. “Nyaqä yäŋänäqŋqe, ämaqä yäŋä-maqŋqä, haŋuä iiŋä wiqaŋguwä iquau äwimetäqäŋgaŋi, wäuŋui ätnäŋä iqi imäkänä. Iutaŋi, Nyaqä qeqä imäŋqeta hiŋgi vqe, aaŋä qäyunäŋä-täŋä enä.” Iŋi ŋqä woyqä miqä, haŋuä ii äwitŋqä diŋqe, nyi yeeqä itmä, awä tqämä. Ii Kraisi Iqueqä yäŋänäqŋqe, nyitä pmetätŋqä diŋqeyi.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Iiŋä etaŋgi, nyi Kraisi Iqueä wäuŋuitaŋi, nyaqä yäŋänäqŋqe aaŋqä etäqä-qe, ämaqä hui quvqä indqueqaŋguwä-qe, haŋä-iqä huitaŋä-huitaŋä ämetmä-qe, itaŋga ämaqä hui yuuwä gitäuqaŋguwä-qe, nyi yeeqänä itmä äpmeŋä. Ii nyi näqŋqä tiiŋä emä iutanji. “Nyi haŋuä äwitmŋgaŋi, Goti Iquesa yäŋänäqŋqä naqänäŋä-täŋunä pmetmqänä.”
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Iŋi nyi qämä-qämä iŋqä kukŋuä ii ätqe, ii he inyimäkqaŋguwä iuta ätqä. He nyinyqe, ämaqeu awä äŋguä tquä etaŋgqä qäyuŋä-qe, iŋi mimäkqaŋguwä iuta ŋqä-näuä awä ätqä. Ŋqä-näuäŋi, nyi naqä-qakuä tiiŋä etqä. “Nyi ämaqä hiŋgiŋqä iqunjqä. Iŋäqe ämaqe, he iquauŋqä ‘Ämaqä kukŋuä awä tuäkiqäpŋqä dowatqä naqä-qakuä iquaiqä’ kŋuä indqänäŋuwä iqua, nyi mämaŋqutäuqä iŋäuä.”
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Iŋi nyi, Jisasi Iqu kukŋuä awä tuäkiqämqä änändowatkqeŋqä, he ämetquamqe, heyaqä awä iqiŋi, nyi nätmatqä ämaqä änä mimäkqetä, ktqä yäuŋuä iqetä, ktqä wäuŋuä yäŋänäqŋqä imäkätmitaŋi, enyqä miqä äyä imäkmiŋqe.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Iŋgaŋi nyi suqe, ämaqä Jisasi Iqueŋqä aquvä äqäŋgäwätqäŋuwä huizi iquau ämotquamiŋqä-pa, he asä iiŋä äyä ämetquamiŋqe. Iŋäqe, nyi haŋä-iqä metapqä imqä diŋqe, “He nyaqä huiwi äminyipiyä” ätätmi, yatŋqä maeyqä imiŋqe. Itaŋgi he, “Iqu suqä iiŋi, quvqä inetquamiŋqeqä” kŋuä eyquti, äwqä-haŋä, ŋqä suqä quvqeta ämetqäŋuwi, huätä manmäupu!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Täŋgaŋi nyi tquaqui ae emakqä iuŋi, tqueŋi emamqä näwinyä äpmeŋä. Nyi äpmqäŋgaŋi, aŋgumäŋi, haŋä-iqä metapqä imniqe. Nyaqä änyiŋqe, heyaqä nätmatqä ämetaumqä ma, he Kraisi Iquenyqätä, nyinyqätä, quuvqä eqäpŋqä iŋqeyi. Suqä tiiŋiŋqe he näqŋqe. Ymeqe, kunaqä-kunuŋuau yätamäkqä wipŋqe, ymisaŋä nätmatqä isuaŋqä qävqä ikipu, aquvä mämaqiyqä ipnä. Suqä iiŋi, kunaqä-kunuŋuanä, ymeqä-quau yätamäkqä wipŋqä, imäkqäpnä.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nyi he äŋguä äpmaka wätpŋqe, yeeqänä itmä, nätmatqä eeqäpnäŋi etapätmä, itaŋga ŋqä-näuäŋi etapnmä. Nyi henyqe kiiŋä änyiŋqe, yändi päyätqätaŋgqetaŋi, ga he nyinyqä eŋqe, mäŋgi suŋqä päwiqi?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Iŋäqe hŋquenä, nyaqä suqeŋqä tiiŋä ätätqäŋuwenji. “Ii qäyunjqä. Iqu neyaqä nätmatqä isua, ätnäŋäqiŋi mämeqä itŋqeqä. Iqu quaŋgä änatätä, yamwiqä äneyätä, qämä-qämä inemäkätä, neyaqä nätmatqe, ämänätautŋqeqä.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Änääŋqäwä? Nyi ämaqä henyqä ändowatkqä iquautaŋi, hŋque, “Si iquauŋi quaŋgä yamwiqä ävätnä, nätmatqä ämändauwa biyä” ätukqätanä? Oee. Nyi iiŋi mimäkqä iqunji.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Ämaqä iutaŋi, nyi kukŋui Talusi iquenyä vqaŋgä, iqu i emakqe. Iqutä qaŋä anä ikäyiŋqe, nyi neqä neyämaqä hŋqutä äyä ändowatkqe. Iŋgaŋi Talusi iqu quaŋgä yamwiqä eyätä, heyaqä nätmatqä hui, quwä ämetaukqäta? Ä iqutä, nyitä, ye kŋuitä, suqetäŋi, naqä-hŋqunä mindqäŋqä iqueätanä? Oee, ye asänä etqueque.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ne hiqä-hiuä yätamäkqä heyatuŋquä diŋqe, Kraisi Iqutä naqä-qakuä ämuäŋnanä, nätmatqä eeqänäŋi, Goti Iqueä hiŋuä iqisa imäkätqäŋu. Iŋäqe, he neyaqä kukŋuä tuwaŋuä täu äqänäŋqe, a ätäupiyi, “Iqua quvqe qäyä imäkäpu, neyaqä hiŋuä iqiŋi, quwqä-quwä yätamäkqä iiŋqä kukŋuä isua änatätqäŋäuä” kŋuä indqänätqäŋuwäti? Ŋqä nyämaqä kiiŋä änyinätŋqä iquenä, iiŋi hmanji. Ne kukŋuä eeqänäŋä ii etätuŋque, ii he yätamäkqä eyätanä, yäŋänäqŋqä emäkatuŋquä iuŋqe.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ii tiiŋä etaŋgiyi. “Nyi quŋqä äumqe, qu suqä nyi manyiŋqä eäŋqä iu itqätaŋgä qunmniqätiyä?” ä, “He, nyi suqä, he maeŋqä eäŋqä iu itqätaŋgä ŋqämbnuwätiyä?” kŋuä indqänätmä, äwäwa itqäŋä. Heyaqä awä iqiŋi, suqä kukŋuä mäkä äqäyäunäpu, hŋqueqä äpmeqä iuŋqä äwqä quvqä änyäpu, äwqä tnäŋä maqänä imäknäpu, huiziu mändi äkittqiyäpu, yänä-yänä ipu, ämaqä huiziuŋqä tuwäŋgi kukŋuä ätäpu, itaŋga wäuŋui, kŋuä huitaŋä-huitaŋä iuta qui imäkqäŋqe, äwäwa itqäŋä.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nyi henyqä aŋgi äquvepmqäŋgaŋi, ŋqä Goti Iqu, hiyaqä hiŋuä iqiŋi womba iqäŋqä inyimäkqäŋqä-pqä diŋqe, äwäwa itqäŋä. Ämaqä hesaŋä hŋqua, suqä kiyä mätqä itä, suqä qokä-apäkä hiaqäqä hiŋgi wäyäkiqetä, itaŋga suqä yŋŋä-hiveqä iqua imäkqä-pa qäŋganä imiŋuwä iuŋqä, kŋuä makunmäkŋqä yqänä itqätaŋgä qunmqe, iuta womba ämetmä, kŋuä qämniqeŋqä etqä.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.