1 Tessalonicenses 2
Goti Hanjuwä Iqueqä Kukŋui (MCR) vs ARA
1 Neyämaqäuä, ne iqi emakque, hiŋgi memeqä danä ikqueŋqe, he näqŋqä äyä eŋä.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ne henyqä äpatuŋquänä aŋä-himqä Pilipai iu pmetaŋgquäŋgaŋi, ämaqe quvqä inetquepu, neyaqä huiwiuŋi täŋä-huŋqä naqänäŋä änätapmiŋuwiŋqe, he näqŋqä ae eŋä. Ne haŋä-iqä ii qäyä ämetanä-qe, neqä Goti Iqueqä yätamäkqä iutaŋi, ne zä miqä danä, pemänä itanä, kukŋuä äŋguä we-huŋqä-täŋi, awä äyä etmiŋque.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ne ämaqeu, “He Jisasi Iquenyqä quuvqä heqäpiyä” ätuäkituŋque, suqä tiiŋiqua qäsä imäkätanä, hmanji. Kukŋuä quvqe matqä, quvqä imäkqäŋqä kŋuä mindqäŋqä, kukŋuä quaŋgi mäutqe. Oee.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ne kukŋuä iiŋi, hiŋginä mätquä itqäŋu. Goti Hanjuwä Iqu, neqä suqä yamwiqä ae äneyätä, Iqueqä kukŋuä we-huŋqä-täŋi, awä tuäkiquatuŋquänä, quuvqä ae änaiqäkqä iuta, awi ii ätuäkitqäŋu. Ne wäuŋuä ii imäkätuŋqueŋqe, yeeqe ämaqe miqä ipnä. Goti, neyaqä qeqä-quuvqä imŋi, Yamwiqä Neyqä Iquenyä, yeeqä iwimäkatuŋquä äyä imäkätqäŋu.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ne emayäkitanä iuŋi, heyaqä nätmatqä tämeqä kukŋuä huitaŋä-huitaŋi maetqä itanä, hiŋuä yqänä äqunanä, qeqä bimbiqä natqaŋgi kukŋuä quaŋgä isua maetqä imiŋqueŋqe, Goti Hanjuwä Iqu näqŋqä hiqaŋgi, hiqä-hiuä-pqä näqŋqä ae äyä eŋä.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Itaŋga neyaqä yoqe, he-pqä, ämaqä huizi-pqä, haqeu mänamäuqäŋqe, mäneŋqä eä.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ymeqä nandqä känai, äŋguänäŋä ämitŋqä-paŋä iiŋä eanä, qeiqinyä äyä äpmamiŋque.|alt="Mother & baby" src="AP-00-04.TIF" size="col" copy="Illustrations by [Alice Paschal]. Used by permission." ref="2:7" Ne Kraisi Iqueqä kukŋuä awä tuäkiqŋqä änandowatkqä eanä-qe, “He qätä äneyäpu, iiŋä imäkäpiyä-qe” yäŋänäqŋqä maetqä, ymeqä nandqä känai, aŋuä ävätä äŋguänäŋä ämitŋqä-paŋä iiŋä eanä, qeiqinyä äyä äpmamiŋque.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ne henyqä kiiŋä nenyätaŋgi, qeqä etmäkätanitaŋi, Goti Iqueä kukŋuä äŋguä we-huŋqä-täŋi awä etatuŋqueŋqä, yeeqä änenyätäqä-qe, tiiŋä-pqä inänji. Ne “Quŋqä yäŋä inä weniuŋqueqä” kŋuä indqänanä äpmamiŋque.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Neyämaqäuä, ne wäuŋuä dŋä huqä imäkmiŋquä iuŋi, he hiŋuä ae äquŋguwi. Iŋgaŋi he nesa haŋä-iqä mämeqä ipŋqä diŋqe, ne hiunji-heatqä mbqä wäuŋuä yäŋänäqŋqä itanä, kukŋuä we-huŋqä-täŋi awä etätanä, hesä anä äpmamiŋque.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 He ämaqä Kraisi Iquenyqä quuvqä eqiyätqäŋuwä iquendä, anä äpmenäŋgaŋi, ne Goti Iqueä yäpä iqi äpmenä, suqä quvqä hui mimäkqä jänänäŋinä imäkätqätauŋgqeŋqä näqŋqe, henyä mämeqä, Goti Hanjuwä Iqu-pqe inä ämamiŋqe.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Kaniqu, iqueqä ymeqä du äŋguänäŋä ämitŋqä-ma, ne, he hŋqunä-hŋqunä, tiiŋä ämeyätuŋquä iiŋqe, hiqä-hiuäŋi näqŋqä eŋä.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Ne hiqä kŋuä äwqe evauqumuatätanä, heqä qeqä-quuvqä imŋi yäŋänäqŋqä emäkätanä, maŋä yäŋänäqŋqä tiiŋä äyä etmiŋque. “Goti Iqu, ‘He Nyaqä miqeuŋqätä, Nyaqä yoqä naqä äqonäŋqä iu ämotqueqäŋqä timäupnuwäŋqä’ tääqä etätŋqe. Iŋi he Iqueqä äwinyäŋqä iunä pmetaŋgpiyä.”
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Goti Iqueqä kukŋuä we-huŋqä-täŋi, ne äma äpätanä awä etqaŋgua, qätä änekuwä iuŋqe, he kŋui, “Ii ämaqeqä kukŋuä ma, Goti Hanjuwä Iqueqä kukŋuiqä” eyqaŋgi ämakuwi. Iiŋiŋqe, ne hea ique-ique, Goti Hanjuwä Iqueŋi, “äŋguiqä” inä ätuätqäŋu. Goti Iqueqä kukŋuä ii qäqu, he ämaqä quuvqä heqiyqä iquenä, yätamäkqä heyätŋqeyi.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Neyämaqäuä, he Goti Iqueqä ämaqä, Jisasi Iquenyqä quuvqä eqiyäpu, qua Jutiya iu aquvä äqänäqisätqäŋuwä-paŋä-quenä etaŋguwiŋqe, ne näqŋqä eŋu. Ämaqä iiŋä iqua, quyämaqä Israitqä iquauta haŋä-iqä ämakuwä-paŋi, he-pqe, ämaqä heqä qua qäyutaŋä iquauta, haŋä-iqä kiiŋä äyä ämaka äpätqäŋä.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ämaqä Israitqä iquautaŋä hŋqua, Naqä Jisasi Ique pizqä äpäkkuwi. Qäŋgaŋi iquautaŋä huiziqua, Goti Iqueqä kukŋuä hiŋuä-tqä iquau pizqä äpäkkuwi. Itaŋga neŋi hŋquququa, “He neyaqä qua täuŋi, mäpmeqä pambiyä” änatäpu, huätä änandowatkuwi. Täŋgaŋi Israitqä iqua, Goti Iqu äwinyäŋqä duŋi, qänaknä miqä da, ämaqä eeqänäŋä iuŋqä mäkäŋqä ipu, tiiŋä itqäŋuwi.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ne, Israitqä qäyä etaŋgi, huizi iquauŋi, quwqä suqä quvqä iuta, häŋä imäkäqumuatqŋqä kukŋuä tuqŋqe, mäutqŋqä inemäkpŋqä itqäŋä. Hea ique-ique iiŋä imäkäpu, quwqä suqä quvqe yändi-yändi imäkqa peyätqätaŋguwitaŋi, Goti Iqueqä äwqä tnäŋi, kima qäqinyä wimetŋqä itqäuä.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Neyämaqäuä, quvqä inetquepiyä iqua, he evämetuŋquä inemäkqaŋguwitaŋi, ne hesä anä mäpmeqä eanä-qe, henyqä kŋui, maqänä indqäŋgque. Ne hiŋuä eqänatuŋquä kiiŋä neŋgaŋgqä-qe, henyqä aŋgumä quvepqe, ämävqänätuŋque.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ne henyqe, mapqäŋqä ma quvepqäŋqä etaŋgqä-qe, Setänä iqu hoptäwä äneyätŋqe. Poli iqunä, nyi aaŋä kuapänä emeqisqŋqä änyinätŋqe.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Neqä Naqä Jisasi Iqu aŋgi äquvepätqäŋgaŋi, ne äsque meniquŋquä hiŋuä äqänanä äpmenä, yeeqä äkiuta yaniuŋquä äpmenä, yoqä naqä äkisquesa meniquä äpmeŋu? Nätmatqä hui-huita maetqe, hesanäŋqe.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Ne yoqä naqä motqueqetä, yeeqä iqetäŋi, he qäuquenji. Iiŋiŋqe, ne he emeqisqŋqä änenyätŋqe.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.