Marcos 6
Managalasi NT (MCQ_SPP) vs VC
1 Hu kwaa kajaho arema ꞌurine Huni kwaa anejijino tisaiporuhwa puꞌúmo vaꞌara.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Sapati veijino Hu vaꞌe Sinakoku ea najahana. Ea mapoka sea kajaho ani reꞌeme Hu ꞌwaramaji pu henareja oja hwaꞌusahara. Pu ijá ꞌwava Hura ꞌwaramu kajaho ichi apenane? Hu ichi kamane? Irara Hu nahane? ꞌEne ijí unekajihuni harura Hu icháꞌina veno?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ꞌÚ Hu kapinita? ꞌÚ Hu Meri oni Harihe? ꞌÚ Jemisi ꞌee Josisi ꞌee Jutasi ꞌee Saimani Huni ꞌuꞌuhije? ꞌÚ Huni maꞌipija iki hijo? ꞌwavara. ꞌEnajihunaꞌe pu Jesu pataarohara.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesu pu ijá ꞌiama Ea kaꞌene poropeti ijihuni araneji hijujija ꞌee huni kachiꞌina huni amuhija ꞌee huni kwai ea kaꞌene hijujija huni hura pavejura ꞌiamana.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Kwaa kajaho Huni harura panajahana kaivo ea kwinu kwino atama navajaho Hu niꞌaha kwino ija puni haha ꞌahi irechavume maraniara.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Pu Jesu kamareja panimaa rojajaho Hu nihoꞌo puruva renana. Túnaꞌi Jesu vaꞌe arara kajino ea mapoka najahapene onana.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Jesu Huni tisaiporu iropu ropu noꞌo ꞌwaravume roumakiviꞌi irechamiume kwaaka mapokakino ea najahapene oꞌirono noꞌo noꞌo vaꞌiro vejumakiviꞌi Hu Huni harura tisaiporu mihe ꞌee ꞌavena sisea siomahuni harura ꞌuꞌo mihana.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Hu najaharena ijá ꞌiama Ja uneunecha mapoka paꞌekaꞌavara kaivo pijuharu ꞌekaꞌavara. ꞌIruma paꞌeke suvaikia paꞌeke monia tuja vaji paꞌekaꞌavara.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 ꞌEnakaivo siripasieru same ꞌee ateha noꞌo paꞌekaꞌavara ꞌiamana.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Hu pu ijá ꞌiama Ja ara pini useme sea pini ajiꞌavajaho sea kaji hinuvaꞌo ara kaji areꞌirono areꞌavara.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ja ara pini vaꞌe pu ja pataarorahe joni vuꞌa paheꞌi ꞌahie veja kiꞌavajaho nijinakúne joni mumora hari túa taireve ariha kimareje ea mapoka hene kimareje ijá ꞌwahune Ea kajija puni vuꞌa paheju kamareꞌe avaju ꞌwahuna ꞌiamana.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 ꞌEjume pu vaꞌajime ea najahe pu sisea areꞌavarono najahoꞌi vaꞌara.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Pu ꞌuꞌo ꞌavena sisea ajiviꞌinijaho ꞌavena siomahe ꞌee ea atama naviꞌinijaho ꞌwerui ꞌonahuma sonahiara.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Kini Heroti Jesu oni pinana niꞌimaꞌura rena onajaho hinarena hu ijá ꞌiama Joni Papitisita kwamanaꞌe hura ꞌurinanaꞌomo ike harurakaho huni vaji renu ꞌiamana.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa Hu Iraijana ꞌwavura. ꞌEe ea ꞌahoꞌa Hu poropeti pina ꞌwavura.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 ꞌEnakaivo Heroti hu henarena ijá ꞌiama Joni kaꞌene nara uroa ahatumahujara vukúꞌo ꞌurinana ꞌiamana.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Herotiasi oni hahi Herotira huni iri ꞌwaravume Joni kamome tipurai ranamana. Herotiasiho ꞌuꞌuaha Piripu oni naparaꞌe ꞌwahana.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ijihuni hahi Jonira Heroti ijá ꞌwama Ara oni ꞌuꞌuijihuni napara kaꞌene Herotiasi ꞌwahajaho areri parenu.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 ꞌEnajihunaꞌe Herotiasi Joniꞌi sena venana. ꞌEne hu ꞌanae kwahuna ura renana kaivo hu areri parenana.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herotiho Joni juhamana. Ijihuni maijaho hu henajaho hu ea nihoꞌo mamaa ꞌee arira ijihunaꞌe hu Joni ꞌajoahana. Heroti Jonira iraka kaꞌene ꞌwaramujaho hu ura heꞌi ꞌahauna kaivo hu hene nihoꞌo natohwaꞌe haha henuna.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 ꞌEne Herotiasira vea kaꞌene ura renajaꞌini nituꞌeme Heroti nahejari vea rejume hu ꞌiruma nihoꞌo mapoka mapoka vene irechaꞌeme ea kwaa ꞌajohiꞌinijijahija ꞌee Heroti oni namikia ꞌee Karari opuni ea mamaꞌina Heroti oni roara.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 ꞌEjume Herotiasi oni ꞌapaja roe javavume Herotiho ea kaꞌene Heroti oni roajijahija kame nihoꞌo ura rena paranana. ꞌEjume Heroti napara kajaho ijá ꞌwama A iraki ura renaꞌamajaho na ijí mahuna ꞌwamana.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Heroti nahama ꞌwarama ijá ꞌwama Godira na kimunaꞌomo a iraka ura renaꞌamajaho na nuni ara kwaa pwinanaꞌa mahoꞌo a maꞌeju ꞌwamana.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 ꞌEjume napara kajara oahoni vaꞌe ijá ꞌwama Na iraka hu ꞌwarahune? ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama A Joni Papitisita oni húmata ꞌuhua miha ꞌwaꞌamana ꞌwamana.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Napara kajara vea panisaꞌikaꞌi ninuma vaꞌe Heroti ijá ꞌwama Joni Papitisita oni húmata tevua ꞌahi ranamareje apena ro miꞌamana ꞌwamana.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 ꞌEjume Heroti nihoꞌo natohwa temumana. ꞌEnakaivo hu ea mapoka puni unaꞌi nahama ꞌwarama jihunaꞌe hu napara kajaho papataarohana vo venana.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 ꞌEne niꞌaha kwinu Hu huni pwea ranama ijá ꞌwama Vaꞌe Joni oni húmata ꞌuhue apena roa ꞌwamana. ꞌEjume pwea kajara vaꞌe tipura ara vaji Joni oni húmata ꞌuhuana.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Hu tevua ꞌahi apena roe napara kaji mahume napara kajara apena vaꞌe oaha mahana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Joni oni tisaiporu epo henareja roe huni haha apena vaꞌe kwananavara.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Apasorua kúꞌo nianae roajime pura raka kaꞌene vene ꞌee najahajaho Jesu ꞌwaravara.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Hu pu ijá ꞌiama Ja roajive nú kwaa pina ea pahijujino maꞌuako siheria veja. Ijihuni maijaho ea mapoka roi vaꞌuma kimareja pu ꞌiruma ihuni vea parenana.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Pu sisima ꞌahi ajime kwaa kaꞌene ea pahijiꞌinijino vaꞌara.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Pu vaꞌajiꞌeme ea nihoꞌo mapoka kimareja Jesu sisima ꞌahi vaꞌume pu mumori ninukujaha arara kaji roe useme hiꞌeme Jesu roume piunavara.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jesu roe ꞌeꞌujiꞌi kimajaho nihoꞌo temume oja turaꞌi ꞌahaana. Ijihuni maijaho pu sipi ꞌajohiꞌina paꞌanepo hina ojujaꞌinaꞌe vejara. ꞌEjumakame Hu ijiꞌa uneunecha mapoka najahana.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Vea ꞌoꞌiro vaꞌeme Huni tisaiporuepo Jesuni rori vaꞌareja ijá ꞌwava Kwaa ikaho ea paꞌana kaivo vea iviamaa nipaꞌareꞌi venukúna
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ea mapoka irechamie ara arakino vaꞌajime uneunecha ꞌimena ija ꞌwavara.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jesu eha vene ijá ꞌiama Jara pu uneunecha vajiꞌavara ꞌiamana. Pu ijá ꞌwava ꞌÚ nú vaꞌe monia mapoka mapoka (200 kina) puretia ꞌimenareje pu vajihe iꞌeje ꞌwavara.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesu aporama ijá ꞌiama Joni puretia icharo navo? Vaꞌa kiha ꞌiamana. Pu saramapene onu vaꞌume ijiꞌa ijá ꞌwava Iropune ꞌee kija noꞌona ꞌwavara.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesu ꞌwaravume ea mapoka vaꞌe karasi ꞌahi niku niku hijasavara.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nia ꞌahoꞌa ea mapokaꞌe (100) hijume nia ꞌahoꞌa ea mapoka (50) hinape ojara.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesu puretia iropune ꞌee kija noꞌo ꞌeke akúpi ꞌahi nia nirii Godoni siporua ꞌojiꞌi merajahana. ꞌEjume puretia tuachame Huni tisaiporu vajihume pu ꞌeke ea kajaho vajihapene ojara. ꞌEne kija kaji ꞌuꞌo ijaꞌina venana.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 ꞌEjume pu ijume tea hianavara.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 ꞌEjume puretia ꞌee kija pwina kaꞌene navajaho nianae katija iropu ropu noꞌo vejume itusahara.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Parua kaꞌene puretia kaji ijajijahija ea mapoka (5,000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Hu Huni tisaiporu ijá ꞌiama Ja marako sisima vaꞌajimareje kami toi ropunaꞌi ara iha Petasaita vaꞌeje Na ea irechamiꞌi kaivo vuꞌejukúna ꞌiamana.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Hu ea ꞌajorame irechamiuma vaꞌumakiviꞌi va kahi huriꞌi hine siporua ꞌonana.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Vea nusireꞌejuꞌe sisima soha riri naꞌejuꞌe Jesu Huhusu kari amari hinana.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Hu kimajaho sisima veje vahuni ꞌunamijaho pu puruva renana. ꞌEjume asiasia ijiki ninaꞌeje ijikari vahunijaho areri parenana. Nitunituhi puni roꞌi ꞌahaume Hu toi ꞌahi roana. ꞌEnarena Hu pakiviꞌi asitahu jaꞌina venana.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Vea kaꞌene pu kavume Hu soha ꞌahi namina roajaho pu vwihajajaho ꞌavena sisea raka ꞌwaꞌikaꞌi emaavajara.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Pu ea mapoka Hu kame nihoꞌo tea junava jihunaꞌe Hu marako ijá ꞌiama Naranakúne masuani hiꞌi kaivo juvujaho areha ꞌiamana.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 ꞌEjume Hu roe ijí sisima vaji ajiꞌeme asiasia kaꞌene hwasihajaho paꞌarejume pu oja nihoꞌo hwaꞌusahaꞌeme hina vwihajara.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Puni oja kaisini jihunaꞌe Hura puretia kaꞌene tuachama vajiha jihuni maijaho pu nihoꞌo pahena pakavara.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Pu toa ropunaꞌi vaꞌe Kenesareti useme sisima puna anika vena hijara.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Pu sisima vaji rena rarihumakiviꞌi ea mapoka kajija marako Hu samai kavara.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ꞌEjume niꞌaha kwino arara kajino ninukujaha vaꞌajime atakina kichame Jesura hinujihija kichijiꞌi irechavara. Kwaaka mapoka kajino Hu vaꞌujaho pu nijaimaru vejura.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 ꞌEjume Hura ara mamaꞌina maꞌuꞌumai ara rora kajino ea atakina ꞌeka roe maketi tinia irechaviꞌi Huni ateha uri ꞌunahuniji jarima ꞌwaravara. ꞌEjume ea mapoka Hu ateha uriji ꞌunavajaho sonahiara.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.