2 Coríntios 7
Managalasi NT (MCQ_SPP) vs ACF
1 ꞌEnajihunaꞌe vwehu núna kaꞌene nú oja mihiꞌine ike nahama ꞌwarumake henareje roe ja puꞌúmo uneunecha kaꞌene veje núni haha ꞌee ꞌavena siserasahunijija areva.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ꞌEne núni ruha joni oja vaji aremuꞌavara. Nú ea pina pasiseꞌi ꞌahaara ꞌee pavenaume sisea vejara. ꞌEne ea pina papisimie unenu ꞌahoꞌa hununaꞌa ꞌekara.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Ja namahe ꞌwarahuna pana. Na nimarako ꞌwaravu jaꞌinaꞌe ja nuni oja vaji navujihunaꞌe nú kwamasahuna ho maiꞌo hihuna kaivo nú ja puꞌúmo ahuma niꞌajaraviꞌi hihuna.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Na ja niꞌimaꞌuraꞌe nimaa vetie ꞌee jonijihunaꞌe na niꞌimaꞌuraꞌe temaraju. Na nihoꞌo oja sonahia paraniuꞌe ꞌee núni haha hiana vajijaho temari rareniu.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 ꞌEne nú Masatonia roaji ꞌuꞌo nú nihoꞌo pasonasahe hijara kaivo rora rora kajaho nihoꞌo ahija rarenuna ꞌee núni vaja tejuhi rarenana.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 ꞌEnakaivo Godi kaꞌene ea ijaꞌina temuka apejiꞌina venauꞌe oja sonahiujara Taitasi ranavume roume oja sonahúana.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 ꞌEne hura roujiru pana kaivo ja huaꞌe vejume hu oja sonanajine ꞌee jara núaꞌe kúꞌi ꞌahiꞌejuꞌe hine temuka kaꞌene apejiꞌi hijura ꞌee jara nihoꞌo na kihunaꞌe ura renaujara veniuꞌe natohwaꞌe temukimu.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ijihunaꞌe nuni asurijara venaume temukamanaꞌe reꞌamajaho na ijaho patemukimu. Ijihuni maijaho na kavujaho asura kajara ja venaume temukamana vo ꞌaha jora pana. ꞌEnavo na ijaho temukimu.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Na jara temuka kaꞌene apeju jihunaꞌe temarahuna pana. ꞌEnakaivo temukijara rarejume ja nihoꞌo taꞌarohajara vejuꞌe teamanimu. Ja Godoni ura ijara vejume temukamana. ꞌEjakame ja nuni vajijaho unenu pina papivusahuna.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Ijihunaꞌe temuka kaꞌene Godoni ura ijaꞌinaꞌe apejujara venauꞌe temuka paapeꞌi kaivo sisei jihuni ꞌunamijaho taꞌarohura. ꞌEne roe maraniuna kaivo mweꞌa ikehuni temukijara venauꞌe kwamasahura.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ma ike temuka maa kara joni vaji raka kaꞌene venaji kiaha. Ijara vejume jonunaꞌa samaaꞌe renana ꞌee ja sisea irakiji kime senavare ꞌee sisea juhavare? ꞌEne ja ura ijara roe samaaꞌe rehuna ura renaara ꞌee ja sisea kara parehuna nihoꞌo ura rena parajure ꞌee ja rakijihunaꞌe eha vehuna ura renaara. ꞌEne jara uneunecha kihi vejajara najahujaho ja ijí sisea kajihuni pwina pana.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 ꞌEnaꞌomo na joni asura kaꞌene vejujaho ea kaꞌene sisea venajihunaꞌe vehuna pane ꞌee ea kaꞌene omaha siseꞌi ꞌahaajihunaꞌe vehuna pana kaivo jara iraka mamaa kaꞌene nunijihunaꞌe vejaji Godoni unaꞌi veje jonunaꞌa samaaꞌe reꞌamarono vejuta.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 ꞌEnajihunaꞌe ikehuni hahi nú venume oja sonahúana. Nú oja sonahúani rorijaho nú nihoꞌo natohwaꞌe Taitasi oni temarijara vejume nú temarasahara. Ijihuni maijaho ja vejume huni oja areri rene sonanana.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Ijihunaꞌe na jonijihunaꞌe Taitasi oni unaꞌi ja aromahuta reꞌamajaho ijaho paveniuꞌe na junimu. ꞌEnakaivo uneunecha mahoꞌo ja nimaa ꞌwarava jihunaꞌe núra Taitasi oni unaꞌi ja aromahajaho iviꞌa nimaa.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Ijihuni maijaho jara huni ira hene vene ꞌee huni hura vene ꞌee hura icháꞌina venuji niꞌimaꞌuraꞌe vwihajaji vwihanareꞌe hu nihoꞌo ja ea mapokaꞌe ikihi punaꞌi oja natohwaꞌe henu.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na temaraju jihuni maijaho uneunecha mapoka vajijaho na ja nimaa vetia paraju.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.