Marcos 7
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 *Ofarizyɛ̂ŋ nə bɔ́ɔ́lʉ́gá *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á wú Yurʉ́səlɛm, kə wə́ Yésus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Bwə́ mú zə dʉ́g nə́ bɔ́ɔ́lʉ́gá *ómpwíín bɛ́ bwə́ á dʉ də idʉ̂w məbwə̂ nə məbwam. Ntɔ́ jɨ nə́ bwə́ á shígɛ́ dʉ gusa mwo mbii mə́cum mə́ *Oyúdɛn mə́ ŋgə́ jɨ́ɨ́gʉ́lí yí.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Í njúl nə́ Ofarizyɛ̂ŋ nə́mə́ nda Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á shígɛ́ dʉ də, bwə́ kú fwo mpu gusa məbwə̂, nəcé bwə́ á dʉ yáág nə məcum ímpáámbə́ í á lʉ́gə má.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ja bwə́ nyíŋgə́ míkus dɨ́ yí, bwə́ cúgɛ́ nə ŋkul də kú fwo gusa. Bwə́ á dʉ nə́mə́ baagʉlə bílʉ́gá íjâm nə ijag nda dʉ́lə gusa íbálá nə mikáágə́ nə iwɔ́ŋgɔ́.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ja Ofarizyɛ̂ŋ nə Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú cɨ nə Yésus nə́: «Ompwíín bwó bâŋ bwə́ aŋgɛ̂ nə baagʉlə məcum mə́ ímpáámbə́, bwə́ ŋgə də kú gusa mə́bwə̂. Jɨ́ í sá ntɔ́?»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Yésus mú bɛ̧sa bwo nə́: «Izayí nyə á bə nə ŋkaam ja nyə á cúndə shú dʉ́n, bɨ́ buud ɔ mə́kə́ŋ mbii wúsə́ cilyá yí, nə́:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Wáŋ ŋgə́lə ságʉsə bwə́ ŋgə́ ságʉsə mə yí wúsə ntɔ́ ŋgwas.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Yésus mú kwádʉlə nə́: «Bɨ́ mə́ myaas mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ Zɛmbî, yida nywɨ́ɨ́lya nə mə́cum mʉ́n.»
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 A kwo nə́mə́ cɨ nə́: «Bɨ mə mpú dʉ ntɔ̧ mpə́ndí mə́ Zɛmbî nə́ bɨ mə́ yida baagʉlə məcum mʉ́n.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moyîz nyə á cɨ nə́: “Gúmálʉ́g sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wô nə nyɔɔŋgʉ́ wô.” A nyiŋgə́ nə́mə́ cɨ nə́: “Múúd mə ká lweem sɔ́ɔ́ŋgʉ́ yé ŋkí nyɔɔŋgʉ́ yé, bwə́ jəlá nə gwú múúd wɔɔŋgʉ̂.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 «Njɨ bɨ bâŋ bɨ́ ŋgə cɨ nə́: “Múúd mə ká jaaw sɔ́ɔ́ŋgʉ́ ŋkí nyɔɔŋgʉ́ nə́: ‘Sâ mə ámə nywá kwíínd wo nə ndɨ́ yí í músə korban (ntɔ́ mə́ kə́ nə́ ŋkɔw nyɔɔŋg í músə məyə́na shú mə́ Zɛmbî),’”
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 bɨ kú cíndal múúd wɔɔŋg nə́ a sáág sâ shú mə́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ ŋkí nyɔɔŋgʉ̂.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ŋgaá ntɔ́ jɨ nə́ bɨ́ ŋgə sá nə́ Milə́sʉ́ mí Zɛmbî mí bə́g ŋkʉ́ŋgʉ́g, məcum mʉ́n yidá mpu yáág? Bɨ ŋgə́ nə́mə́ nyiŋgə sá bíl zhwog isâ í abʉ́bɔ̂w!»
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Yésus músə ka kwo yid, lésha nə buud bwə́ á bə cínɔŋgʉ́ áncuncuma wá, nyə nə bwo nə́: «Bɨ bɛ̂sh bɛ́nyʉ́gá məlwə̂, mpu gwágʉlə.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Sâ í dʉ́ wú tɔ́ɔ́n, nyíi múúd nyúúlʉ́d yí, gwə́ dɨ́ í dʉ́ wá múúd məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂; njɨ byɔɔŋg í wú nyə́dɨ́ lámʉ́d yí, byó wə́ í dʉ́ wá nyə məlwaagʉwo.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Muud jɨ́ nə məlwə̂ mə́ gwág yɛ́, nyə mpu gwág.»
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Yésus mú lʉ́gə áncuncuma buud. Bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ mú nyiŋgə kə njɔ́w. Cínɔŋg bwə́ mú zə jí nyə nə́ a fɛ́ɛ́lʉ́g bwo kaanə́ wɔɔŋgʉ̂.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 A mú ka cɨ nə bwo nə́: «Ye bɨ bʉ́sə nə́mə́ kú mpu gwág ísâ? Ye bɨ agwágɛ́ nə́ sâ jɛ̂sh í wú tɔ́ɔ́n nyíi múúd nyúúlʉ́d yí, í cúgɛ́ nə ŋkul wá nyə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Nəcé í ányííyɛ́ nyə lámʉ́d. Í yida kə nyə mwɔ̧̂ dɨ́ nə́ ndɛɛ́ í mú wɔ́ɔ́s kə bɨ́ɨ́d.» (Ntɔ́ mə́ cɛɛl cɨ nə́ idʉ̂w í cúgɛ́ nə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Nyə mú nyiŋgə cɨ nə́: «Sâ í wɔ́ɔ́s wú múúd dɨ́ yí, gwə́ wə́ í wá nyə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Nəcé lâm mə́ múúd dɨ́ wə́ bɔ́w-bɔ̂w mítə́dʉ́gá mí dʉ zhu yɛ́, nə jaŋga, nə júwo, nə məgwú mə búúd,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 nə minɔɔmb, nə yéésh mə́bii, nə mbíya lâm, nə məkə́ŋ, nə asɨ́y-sɨ̂y, nə zhíŋ, nə *bwaasʉ́lə mpu, nə dʉ́lə ŋkɛ̂ny nyúúl, nə cʉg ímpwúfú.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Isâ ínɨ byɛ̂sh í wú lâm mə́ múúd dɨ́ cwû, byó wə́ í dʉ́ wá múúd məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.»
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yésus músə wú na kʉ́l nɨɨ́d. A músə kə kɔ́ɔ́mb shí á Tir. Wu, nyə mú kə nyíi wúlʉ́gá njɔ́wʉ́d, nyə ŋgə́ sɔ̧́ nə́ muud kú mpu nə́ nyə ji cínɔŋg. Njɨ buud bwə́ mú bə́lɛ nə́mə́ mpu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Kú nə́mə́ bwey, ŋgwɔ́lʉ́gá múdá mú gwág nə́ Yésus mə́ jé cínɔŋg. Mudá wɔɔŋgʉ́, bɔ́w-bɔ̂w shíshim í á bul bii shilə yé. Nyə á ka zə kʉl nyúul Yésus dɨ́ shí məkuú.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Mudá wɔɔŋgʉ́ nyə á bə shilə Ogʉrɛ̂k, nyə a byɛ̂l lɔɔm á Fenisî, shí á Sirî. Nyə á ka zə jəgʉla nə Yésus nə́ a yílʉ́g shilə yé jamb.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Fwog bɨ́d nə́ bwân ɔ́ njɔ́w bwə́ də́g nə́ ndɛɛ́, jílə. Nəcé ŋwálə ídʉ̂w í bwân ɔ́ njɔ́w, wusə yə ómpyə̂, í anywáyɛ́.»
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Njɨ mudá ɛ́nɛ mú zə bɛ̧sa nə nyə nə́: «Ká, Cwámba, ompyə̂ bwə́ dʉ nə́mə́ cwála mə́mpulú mə́ dʉ́ kud tʉ́wʉli bwán dɨ́ shí má.»
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ntɔ́ Yésus mú zə cɨ nə nɛ́ nə́: «Nda wo mə́ mpu bə nə zɛ́ny nə́, nyiŋgə́g kə wódɨ́ njɔ́w; məjamb mə́ á ŋgə lwáfʉlə shilə wô má, mə́ mə́ wú nyə nyúúlʉ́d.»
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Mudá wɔɔŋgʉ̂ mú nyiŋgə, kə nyə́dɨ́ njɔ́w, kə kwey Mwân mbwúg shí, məjamb mə́ mə́ wú nyə.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Mpʉ́sə na, Yésus mú wú ŋgwə́la á Tir, ciiŋgya Sidon. Nyə a lɨ́ɨ́na mpál shí á miŋgwə́la wûm kə ŋgɛɛ mâŋ mə́ Galilê.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Cínɔŋg bwə́ mú zə nyə nə ŋgwɔ́l akúmə́lwə̂ a njúl nə́mə́ fífî. Bwə́ mú jəgʉla nə Yésus nə́ a bə́dʉg nyə məbwə̂.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ntɔ́ Yésus mú zə ŋwa múúd ɛ́nɛ kə nə nyə kɔ́ɔ́mb búúd bwə́ á shígɛ́ bə yí. A mú jil nyə inyinə́ mə́lwə́d, a yîl. A sɛy mə́ntənd nyə́dɨ́ ínyinə́d nə́ ndɛɛ́ a cilə múúd ɛ́nɛ júmʉ́d.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Nə́ ndɛɛ́ nyə mú yág gwɔ́w, nyə səl fə̂m, nyə mú cɨ nə muud ɛ́nɛ nə́: «Efata!» (Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ «báŋʉ́g!»)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Cé nə cé jɔɔŋgʉ́d, muud ɛ́nɛ məlwə̂ mə́ mú bâŋ, tɛ́ɛ́mbí í mú wú júmʉ́d. Nyə mú mpu ŋgə lás. Yésus mú nyiŋgə nə nyə, zə kwey búúd.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ntɔ́ Yésus mú báásʉlə bwo nə́ bwə́ kú bwɛlɛ jaaw tɔ́ɔ muud. Nyə á tɛɛm báásʉlə bwo ntʉ́nɨ, í mú yida bə nda nyə á ŋgə lwâm bwo nə́ bwə́ ŋgə́g nə cúndə.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Buud bɛ̂sh bwə́ mú bul bɨ̂, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «Isâ byɛ̂sh nyə́ ŋgə́ sá yí bísə ŋkí bul nywa! Nyə́ bə́lɛ sá nə́ wəakúmə́lwə̂ bwə́ gwágʉ́g, mifífí mí lásʉ́g!»
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.