Marcos 11
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Ja bwə́ á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm yí, bwə́ á kə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ́ Betʉfazhe, *Mbʉ́ŋ wə́olivyê dɨ̂. Yésus mú lwâm *ómpwíín óbá.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Nyə nə bwo nə́: «Kəgá na də́nd á shwóg nɨɨ́d. Í é bə, bɨ́ ká nə́mə́ jé, bɨ kwey cwɔ̧ jakáás cɛ̧ɛ̧lá, í njúl nə́ tɔɔ muud kú fwo bwɛlɛ kəwa nyə kwoŋʉd. Bɨ́ ɔ́ ciny gwo, zə mə nə gwo.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Ŋkí muud mə jí bɨ́ nə́ nəcé jɨ́ bɨ́ ŋgə́ ciny gwo yí, bɨ́ bɛ̧sa nə nyə nə́: “Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ gwo.” Muud wɔɔŋgʉ́ nyə é lɛɛl nə́mə́ bɨ́d nə́ bɨ zə́g nə gwo.»
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Ompwíín bwə́ mú kə, bwə́ mú kə kwey cwɔ̧ jakáás cɛ̧ɛ̧lá kúnə́-kúnə nə wúl mpumbɛ́, njwóŋ dɨ́ koogʉ́. Bwə́ mú ciny gwo.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ mú jí bwo nə́: «Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ sá nɨ? Bɨ́ mə́ ciny cwɔ̧ jakáás nɨ nəcé jɨ?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Bwə́ músə bɛ̧sa mbií Yésus nyə ámə jaaw bwo yí. Buud bɔɔŋg bwə́ mú bɨ́d nə́ bwə́ kə́g nə ndɨ̂.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Bwə́ mú zə Yésus nə cwɔ̧ jakáás, bwə́ ŋgə yîl mikáándə́ myáŋ ŋgə jɛɛl gwo kwoŋʉd. Yésus músə ji gwɔ̂w.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Ncúlyá buud bwə́ mú ŋgə taalə mikáándə́ myáŋ zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́, bɔ́ɔ́l bwə́ ŋgə́ búgə məmpúnzə́ mə́ ílɨ́ɨ́ mə́koogʉ́ ŋgə zə taalə zhɨ́ɨ́d.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Shwɨ́ɨ́nzhá buud bwə́ á ŋgə kə Yésus shwóg wá nə bɔɔŋg bwə́ á ŋgə bɛ̧ mpʉ́sə́ wá bwə́ á ŋgə wá ŋgwa nə́: «Hosána! Gúmə́ í bə́g nə nyɔɔŋg ŋgə́ zə jínə́ mə́ Cwámba dɨ́ yɛ́.
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Gúmə́ í bə́g nə ijwûga í ŋgə́ zə yí, ijwûga i Dâ *Dávid! Hosána joŋ lʉ gwɔ́w dɨ́ cwû!»
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Ja Yésus nyə á kumə Yurʉ́səlɛm yí, nyə á kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a músə kənd mísh Luŋ dɛ̂shʉd. Nda í á bə mpwó-kugʉ́ shí nə́, a mú cúwo tɔ́ɔ́n, nyiŋgə kə nə ompwíín bɛ́ wûm nə óbá Betanî.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Mán mələ̂m, bwə́ mú wú Betanî. Yésus mú ka gwág zha.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 A mú dʉ́g shug lʉ́ *figyê shwóg-shwóg í njúl nə́ ŋkudə́. A mú kə dʉ́g nə́ ka nyə é kwey mpumə́ cínɔŋg. Njɨ, ja á mə́ kə wɔ́ɔ́s lɨ́ɨ́ dɨ́ shí yí, a mú kwey njɨ ikáá nə ikáá, nəcé í a shígɛ́ fwo bə baan lʉ mpúmə́.Lɔ̂w figyê|src="hk00088c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="11.13"
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 A músə cɨ nə figyê nə́: «Muud nyə abʉ́lɛ́ ná bá bwɛlɛ də tɔɔ bumə́ gwô.» Nyə́ á ŋgə lás ntɔ́, *ompwíín bɛ́ bwə́ ŋgə́ gwág.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Bwə́ mú nyiŋgə jé Yurʉ́səlɛm. Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a mú kə wɨ́ɨ́ŋg búúd bwə́ á ŋgə sá mikus cínɔŋg wá. A shîn lwág ítʉ́wʉli í búúd bwə́ á ŋgə́ sá icɛ́nd í *mwaanɛ̂ wá, nə ishíya í bɔɔŋg bwə́ á ŋgə kusha məfaf wá.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 A ban nə́ muud kú ná lɨ́ɨ́na nə mbag Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́ cwû.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 A mú ka zə yə bwo njɨ́ɨ́gʉ́lá, nyə nə́: Ŋgaá jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: «Bwə́ bá dʉ jɔ̂w njɔ́w wâm nə́: “njɔ́w mə́jəgʉla á ikûl nə ilwoŋ byɛ̂sh?” Ká bɨ́ bâŋ mə́ yida sá nə́ í bə́g daagɛ lʉ́ íjúwâl.»
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ mú gwág sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋgʉ̂. Bwə́ mú ŋgə sɔ̧́ məzhɨɨ́ nə́ bwə́ gwú Yésus, njɨ bwə́ á ka ŋgə fúndə nəcé njɨ́ɨ́gʉ́lá yé á ŋgə bul nyíi buud mílámʉ́d, buud ŋgə bul káam.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Mpwó-kugʉ́ shí, Yésus bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ músə wú ŋgwə́la.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Mán mələ̂m, bwə́ mú nyiŋgə kə ŋgwə́la, bwə́ mú dʉ́g lɨ́ɨ́ *figyê, í mə́ shîn shwáás kə jé míkɔ̧ɔ̧lə́d.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Pyɛ̂r mú zə tə́dʉga sâ Yésus nyə ámə sâ yí, a mú cɨ nə Yésus nə́: «*Rabi! dʉgɨ́! Figyê wó ámə shwó yɛ́ mə́ shwáás.»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yésus mú ntâg cɨ nə bwo nə́: «Búgʉ́lágá Zɛmbî!
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, ŋkí muud mə́ cɨ nə mbʉ́ŋ ga nə́: “Tʉ́wʉ́g na, wo kə́g juwa mâŋ”, a ká bə nə lâm búgə́, kú ŋgə sá mə́shwán, í bə́lɛ sɨ̂y nda nyə ámə cɨ nə́.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Gwə́ wə́ mə́ jááw bɨ́ nə́, sâ jɛ̂sh bɨ́ mə́ bá gwáámb mə́jəgʉla dɨ́ yí, bə́gá nə búgə́ nə́ bɨ mə́ bii, bɨ́ dʉ́g í bə́ nə́mə́ nda bɨ́ ámə gwáámb nə́.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Ja bɨ́ tə́l tʉ́təlí ŋgə sá məjəgʉla yí, ŋkí muud mə́ tə́dʉ́gá íwushí ŋgwɔ́l múúd nyə á wush nə nyə yí, a júúg muud wɔɔŋgʉ̂. Ságá ntɔ́, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wʉ́n jísə́ gwɔ́w yɛ́ júúg nə́mə́ bɨ́ nə iwushí bín.»
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 [Njɨ, ŋkí bɨ mə bə́ kú dʉ juu bɔ́ɔ́l búúd ɨɨ́, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wʉ́n jísə́ gwɔ́w yɛ́ kú nə́mə́ dʉ juu bɨ́ nə məbɔ̂w bɨ́ mə́ dʉ sá má.]
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Bwə́ mú zə jé Yurʉ́səlɛm. Yésus mú kə ŋgə kyey *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́ cwû nə́ ndɛɛ́, milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ nə ocúmbá buud bwə́ mú kə nyə́dɨ́.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Bwə́ mú jí nyə nə́: «Nyáyɛ́ ŋkul wó ŋgə́ sá ísâ ínɨ nə ndɨ́ yí? Zə́ nyə ámə yə wo ŋkul nə́ wo zə́g ŋgə sá byo?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 A músə bɛ̧sa nə bwo nə́: «Mə zə́ nə́mə́ fwo jí bɨ́ njígá. Bɨ́ mə́ ká bɛ̧sa, mə mú jaaw bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Nduwán Yuánɛs nyə á ŋgə duu buud yí, í á bə nə nyáyɛ́ ŋkûl? Ye ŋkul á gwɔ́w wə́ Zɛmbî, ye ŋkul á buud? Bɛ̧sagá mə.»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Bwə́ mú tə́dʉga nə́: «Ŋkí sə́ mə́ cɨ nə́ “gwɔ́w”, nyə e jí sə́ nə́: “Ká nəcé jɨ́ bɨ́ a shígɛ́ *búgʉla nyə yí?”
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Sə́ mə́ ká mɛɛl cɨ nə́ í á bə ŋkul á buud ɨɨ́, ŋkwɛ́ɛ sə̂! Buud bɛ̂sh bwə́ ŋgə magʉlə nə́ Yuánɛs nyə á bə *muud micúndə́.»
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Bwə́ mú bɛ̧sa nə Yésus nə́: «Sə́ ampúyɛ́.» Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Mə ajááwɛ́ nə́mə́ bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.