Lucas 19
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Nə́ ndɛɛ́ Yésus mú nyíi Zheríko, a mú ŋgə lɨ́ɨ́na ŋgwə́la.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə cínɔŋg nə́ Zashé, a njúl ŋwɛnyɛ tóya, a mbíd zhwog məbii.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Nyə á ŋgə sɔ̧́ nə́ a dʉ́g Yésus; njɨ nyə a shígɛ́ bə nə ŋkul mə dʉ́g nyə nəcé buud bwə́ á bə áncuncuma, Zashé nyɛ njúl ntâg wúlə-wúlə.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 A mú ju nə kʉ́lə́ kə shwóg kə bád sikomɔ̂r dɨ̂ shú nə́ a bâg dʉ́g Yésus ja á bá cɔ̧́ cínɔŋg shí yí.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ja Yésus nyə á zə wɔ́ɔ́s kʉ́kʉ́l jɔɔŋg dɨ́ yí, nyə a bʉ̂n mísh a mú cɨ nə Zashé nə́: «Zashé, lɛɛlʉg shulə nəcé í jɨɨ nə́ mə jíg wódɨ́ njɔ́w múús.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zashé mú lɛɛl shulə, a mú kə lə́g Yésus nə məshusʉg.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Nda búúd bwə́ á dʉ́g ntɔ́ nə́, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə nyímbʉla nə́: «A mə́ kə nyíi kə ji múúd misə́m dɨ́ njɔ́w!»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zashé nywáá mú tɔ̂w tʉ́təlí cɨ nə Yésus nə́: «Cwámba e, mə zə́ kaaw mə́bii mâm tʉ́tám nə́ cáŋ, mə yə mimbúmbúwá dúl kɔw. Ŋkí mə a shí ntâg mánda múúd nə sá jé mə nyiŋg nyə gwo ija inɔ̧̂.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yésus músə cɨ nə́: «Zɛmbî mə́ cʉg búúd ɔ́ njɔ́w ga múús, nəcé a jɨ nə́mə́ múúd á bag mə *Abʉraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Nəcé *Mwân mə Múúd nyə á zə sɔ̧́ bɔɔŋg bwə́ á jímb wá, zə cʉgʉshi bwo.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Buud bwə́ mú gwág lə́sʉ́ Yésus nyə á lás yí. Yésus mú kə nə lə́sʉ́ shwóg kənd bwo kanda nəcé bwə́ á ŋgə tə́dʉga nə́, nda a mú kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm nə́ Faan mə́ Zɛmbî í zə nyîn.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ntɔ́ Yésus mú cɨ nə́: «Ŋgwɔ́l múúd nyə a byɛ̂l njɔ́w mícî dɨ̂. Nyə á ka zə bə nə́ a kə́ nyúl shí a shwóg-shwógʉ́d bwə́ kə́ tə́l nyə Njwú-buud nə́ ndɛɛ́ a mú nyiŋgə.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ja á mə́ bə nə́ a zə́ tɨ́ yí, a mú jɔ̂w osɔ́ɔl ɔ mə́sáal bɛ́ wûm, zə yə bwo *mwaanɛ̂, muud yɛ̂sh sáŋ mína ŋgwúd; nyə nə bwo nə́: “Ŋgəgá nə sá omákíd nə mwaanɛ̂ ɛ́nɛ té mə é bə njɔɔnd dɨ́ yí.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Njɨ, nda búúd ɔ́ lɔɔm yé bwə́ á dʉ mpii nyə nə́, bwə́ á kənd buud nyə́dɨ́ mpʉ́sə kə jaaw nə́: “Sə́ acɛ́ɛ́lɛ́ nə muud ɛ́nɛ jwúg nə sə́.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «Ja bwə́ á shîn tə́l nyə njwú-buud yí, nyə á ka nyiŋgə. A mú zə wɔ́ɔ́s, a mú jɔ̂w ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bɛ́ nyə á kaaw mwaanɛ̂ wá nə́ bwə́ zə́g lwágʉlə nyə nda mákîd máŋ mə́ á kyey nə́.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ashúshwóógʉ́ mú zə wɔ́ɔ́s, nyə nə́: “Mása, saŋ wô í á mə́ sá nə́ mə bííg misaŋ wûm.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Njwú-buud mú cɨ nə nyə nə́: “Ʉhʉ́ʉŋ, wo jɨ jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔl məsáal. Wo mə́ bə mə abúgʉ́lág nə sʉ́sʉ́sá ácíg-cíg. Mə mə́ yə wo ijwûga nə́ wo jwúg nə miŋgwə́la wûm.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Sɔ́ɔl məsáal ábɛɛ̂ mú nə́mə́ zə, nyə nə́: “Mása, saŋ wô í á mə́ sá nə́ mə bííg misaŋ mitɔ́ɔn.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Njwú-buud mú nə́mə́ cɨ nə nyə nə́: “Mə mə́ yə nə́mə́ wo ijwûga nə́ wo jwúg nə miŋgwə́la mitɔ́ɔn.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Ŋgwɔ́l mú nə́mə́ zə, nyə nə́: “Mása, saŋ wô wə́ ga. Mə a fʉ́lə wo nábʉ́kən dɨ́ nə́ ndɛɛ́ mə baagʉlə.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mə á ŋgə fúndə wo nəcé wo jɨ muud ŋkʉ́d; wó dʉ ŋwa sâ jɨ́ nə́ wo dɨ́ wo á bwɨ́ɨ́g yí, wo dʉ saag isâ bísə́ nə́ wo dɨ́ wo á bɛ̧ yí.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Njwú-buud mú cɨ nə nyâŋ nə́: “Mə zə́ sámb wo lə́sʉ́ wô na wódɨ́ íciyád. Wo jɨ bɔ́w-bɔ̂w sɔ́ɔl məsáal. Wo á ŋgə mpu nə́ mə jɨ muud ŋkʉ́d, mə́ dʉ ŋwa ísâ bísə́ nə́ mə dɨ́ mə a bwɨ́ɨ́g yí, mə dʉ saag ísâ bí nə́ mə dɨ́ mə á bɛ̧ yí.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ká nəcé jɨ wó áshígɛ́ kə wá mə mwaanɛ̂ waamə́ bâŋ dɨ́, nə́ ja mə́ wɔ́ɔ́s yí, mə zə ŋwa nyə nə məbədî gwɔ̂w yí?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 A mú cɨ nə buud bwə́ á bə cínɔŋg wá nə́: “Dɛ́ɛ́gʉ́gá nyə saŋ nɨ bɨ yə́g nyɔɔŋg jɨ́ nə misaŋ wûm yɛ́.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: “Cwámba, á bwey fwo bə nə misaŋ wûm.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Mə mpú jaaw bɨ́ nə́ muud jɨ́ nə baalɛ́ yɛ́, Zɛmbî mə bá kwádʉlə nyə. Njɨ nyɔɔŋg cúgɛ́ nə ndɨ́ yɛ́, Zɛmbî mə bá mɛɛl yîl nyə bʉ́baalɛ̂ á jɨ́ nə ndɨ́ yí.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 “Nə́ ndɛɛ́ mizhízhíŋ myâm mí á ban nə́ mə kú jwú nə bwo wá, zəgá nə bwo wa, zə cígə bwo məcʉ́ŋ mə ŋgə́ dʉ́g.”»
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ja Yésus nyə á shîn lás ntʉ́nɨ yí nyə a tɔ̂w shwóg ŋwa zhɨ́ɨ́ kə́lə Yurʉ́səlɛm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Í á ka zə bə, Yésus nyə á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Betʉfazhe nə Betanî, a mú kə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ́ mbʉ́ŋ bwə́ dʉ́ jɔ̂w nə́ *Mbʉ́ŋ wə́olivyê yí. A mú lwâm *ómpwíín óbá.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Nyə nə bwo nə́: «Kəgá na də́nd á shwóg nɨɨ́d. Í é bə, bɨ́ ká nə́mə́ jé bɨ kwey cwɔ̧ jakáás cɛ̧ɛ̧lá, í njúl nə́ tɔɔ muud nyə a bwɛ́lɛ́ kəwa gwod. Bɨ́ ɔ́ ciny gwo, zə mə nə ndɨ̂.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ŋkí muud mə jí bɨ́ nə́ nəcé jɨ́ bɨ́ ŋgə́ ciny gwo yí, bɨ́ bɛ̧sa nə nyə nə́: “Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ gwo.”»
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Buud nyə á lwâm wá bwə́ mú kə, kə nə́mə́ kwey ísâ nda nyə á cɨ nə́.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ja bwə́ mə́ ciny cwɔ̧ jakáás yí, wəamə́dɨ́ bɛ́ bwə́ mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ mə́ ciny gwo nəcé jɨ?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Bwə́ nə́: «Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ gwo».
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Bwə́ mú zə Yésus nə cwɔ̧ jakáás jɔɔŋg, bwə́ ŋgə yîl mikáándə́ myáŋ ŋgə jɛɛl gwo kwoŋʉd, bwə́ mú jil Yésus gwɔ̂w.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Yésus mú ŋgə kə jakáás dɨ́, buud bwə́ ŋgə́ taalə mikáándə́ myáŋ zhɨ́ɨ́d.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ja nyə á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Mbʉ́ŋ wə́olivyê yí, ompwíín bɛ̂sh bwə́ á bə áncuncuma wá bwə́ mú bə nə məshusʉg, bwə́ mú ŋgə yə Zɛmbî məshwúmb gwɔ́w-gwɔ̂w nəcé məma misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí ŋkûl bwə́ á dʉ́g myá.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Bwə́ mú ŋgə cɨ nə́:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Bɔ́ɔ́lʉ́gá *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á bə na mə́ŋkúmbə mə búúd dɨ́ wá bwə́ mú cɨ nə Yésus nə́: «Yɨ́ɨ́gʉli, wo alásɛ́ nə ompwíín bwô nə́ bwə́ yɔ́wʉg kɨ́mʉ́lə?»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Mə́ jaaw bɨ́ nə́ ŋkí bwə́ ji kʉ́l-kʉ̂l, məkwóógʉ́ kɨ̂m.»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yésus nyə á ŋgə shísh ŋgwə́la nə́ ndɛɛ́ ja nyə á dʉ́g wə yí, nyə á jɨɨ yə́ nə gwágʉ́lə wə cɛy lámʉ́d.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 A mú cɨ nə́: «Eéé! Jwɔ̂w gaád wo mbə̂m mpu nda wó jə́lá nə sɔ̧́ nə́ wo jííg nə́ shɛɛ nə́! Ká jísə wo shwɨɨlyá, mísh mwô kú dʉ́g.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Nəcé mɔ́ɔ́l mwɔ̂w mə́ bá bə wo nə́ mizhízhíŋ myô mí bá laá wo nə mimyə́gə́, mí lyɛ̧ wo nə dɔɔmb, shúsə wo ikɔ́ɔ́mb byɛ̂sh.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bwə́ bá caam wo nə bwân bwô, lʉ́gə wo shí nə shí kú nə tɔɔ kwóógʉ́ í mbə́d dúlʉ́gáád. Í bá bə wo ntɔ́ nəcé wo a shígɛ́ mpu fwála Zɛmbî nyə á zə nə́ a zə́ cʉgʉshi wo yí.»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a mú kə wɨ́ɨ́ŋg búúd bwə́ á ŋgə sá mikus cínɔŋg wá,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 nyə nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Njɔ́w wâm í bá bə njɔ́w mə́jəgʉla.” Bɨ bâŋ mə́ yida sá nə́ í bə́g daagɛ lʉ́ íjúwâl!»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Nyə á ka dʉ yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá Luŋ mə́ Zɛmbî jwɔ̂w dɛ̂sh. Nə́ ndɛɛ́, nə Milúlúú myâ ofada, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, nə mícî mí kúl búúd mí mú ŋgə sɔ̧́ nə́ mí gwú nyə.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Njɨ bwə́ áshígɛ́ mpu nda bwə́ sáág nə́, nəcé məŋkúmbə mə búúd mɛ̂sh mə́ á dʉ gwágʉlə nyə nə lâm wɛ̂sh.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.