Lucas 16
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Yésus nyə á nyiŋgə cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Ŋgwɔ́l múúd byɔɔg nyə á bə nə kʉlág. Í mú zə bʉ́gʉli wə́ muud ɛ́nɛ nə́ kʉlág dɔɔŋgʉ́ í ŋgə caam nyə məbii.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Muud byɔɔg mú jɔ̂w kʉlág zə cɨ nə nyə nə́: “Wɔɔŋg lâŋ mə́ ŋgə́ gwág ga wɨ́ nə́ jɨ? Zaá shitɔ́gʉd, mə wámbʉ́lə́g nda wó ŋgə́ kyey nə isɛ́y byô nə́.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Kʉlág mú zə lás lámʉ́d nə́: “Ja Mása mə zə́ yîl mə íkʉlág dɨ́ ga, mə e sá ntʉdɛl? Mə cugɛ́ nə ŋkul nə́ mə kə́g fʉlə mə́ndəlú, bɛ̧ mə́mpəg. Sálə nə́mə́ shwôn nə́ mə bə́g muud miŋgwóómbʉ́lú.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Mə mə́ mpu sâ mə́ zə́ sá yí. Í jɨɨ nə́ ja bwə́ é yîl mə íkʉlág dɨ́ yí, mə bə́g nə buud bwə́ é dʉ ŋwa mə bwə́dɨ́ wá.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Buud bwə́ á ŋgə bə nə Mása yé məmpwə́lá wá, a mú ŋgə jɔ̂w bwo ŋgwúd ŋgwúd. Nyə nə ashúshwóógʉ́ nə́: “Wo mbid Mása waamə́ mpwə́lá taŋ nɛ?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Muud mpwə́lá nə́: “Mə mbid nyə məwúdə məfwánda wûm.” Kʉlág mú cɨ nə nyə nə́: “Lə́gʉ́g, fə́b lʉ́ mpwə́lá dwó wə́ ga; jigʉ́ shí wo lɛ́ɛ́lʉg cilə nə́ məfwánda məwûm mə́tɔ́ɔn.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Nyɛ nə ŋgwɔ́l nə́: “Wɛɛ jɨ nə mpwə́lá taŋ nɛ?” Nyɨ́nɨ nə́: “Iyuug í *blé təd.” Nyə nə nɛ́ nə́: “Lə́gʉ́g, fə́b lʉ́ mpwə́lá dwó wə́ ga. Ciləg nə́ məwûm mwɔɔmb.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Mása músə yə kʉlág á iŋkwííl nə məshwúmb nəcé a sálə sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mə́kyɛ̧̂. Nəcé í ŋgə nyîn nə́ buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧ cʉg á shí ga wá bwə́ ŋgə bul kyɛ̧́ mpə́dʉ́gá nyáŋ ntɔ̧ bɔɔŋg bʉ́sə́ búúd ɔ mə́ŋkɛnya wá.»
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə́: «Mɛɛ mə́ cɨ nə bɨ́ nə́, balanʉgá nə *mwaanɛ̂ iŋkwííl ŋgə cɛ̧ɛ̧ məshwə́ nə ndɨ̂: ja bɨ́ mə́ bá bə mə́fúfə dɨ́ yí, oshwə́ bʉ́n bɔɔŋg bwə́ bâg ŋwa bɨ́ mə́banda mâ kandʉgə kandʉgə dɨ̂.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Muud mə báágʉ́lə́ ísʉ́sʉ́sá í acíg-cíg kú teeg búúd məbwóŋ yɛ́, nyə é baagʉlə nə́mə́ ísâ í anʉ́nɨ̂ kú teeg búúd məbwóŋ. Muud mə tə́g búúd məbwóŋ ísʉ́sʉ́sá í acíg-cíg dɨ́ yɛ́, nyə é teeg nə́mə́ búúd məbwóŋ ísâ í anʉ́nɨ̂ dɨ̂.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ŋkí bɨ mə tɛ́ɛ́d teeg búúd məbwóŋ ja bɨ́ mə́ bálán nə mwaanɛ̂ iŋkwííl yí, zə́ nyə é yə bɨ́ mwaanɛ̂ á fwámɛ́ a kú bə nə məsʉs lámʉ́d yɛ́?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bɨ́ mə́ ká tɛ́ɛ́d teeg búúd məbwóŋ nə sá ŋkán, zə́ nyə é yə bɨ́ jɔɔŋg í jə́lá nə bə sâ jɨ́n yɛ́?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Lwaábʉlə cúgɛ́ nə ŋkul sɛ̂y nə omása obá ja ŋgwúd, nəcé nyə é mpii ŋgwɔ́l, a cɛɛl ŋgwɔ́l; gúl ja nyə e gwág nə ŋgwɔ́l, a mpyêny ŋgwɔ́l. Bɨ́ cúgɛ́ nə ŋkul sɛ̂y nə Zɛmbî bɨ ŋgə́ sɛ̂y nə mwaanɛ̂ ja ŋgwúd»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 *Ofarizyɛ̂ŋ, nda bwə́ á dʉ bul cɛɛl mwaanɛ̂ nə́, bwə́ á ŋgə gwágʉlə lə́sʉ́ nɨ wɛ̂sh bwə́ ŋgə́ cágʉlə Yésus.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 A mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ́ ŋgə cɛɛl lwóya mísh mə́ búúd dɨ́ nə́ bɨ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd, njɨ Zɛmbî mə mpú mílâm mín; nəcé sâ búúd bwə́ dʉ́g nə́ fwámɛ́ sâ yí, Zɛmbî nyɛ mə dʉ́g gwo sâ nyɛɛ́.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 *Mbwoomb mə́cɛ̧ɛ̧ nə micilyá mí *búúd ɔ mícúndə́ mí á ŋgə cwîny buud zə shúg wəla mə Yuánɛs. Kǎlə wú fwála mə́ Yuánɛs ɨɨ́, Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl á Faan mə́ Zɛmbî wə́ í ŋgə́ bwiiŋgya, muud yɛ̂sh ka ŋgə nádʉwo nə ŋkul nyɛ́ nyɛ̂sh nə́ á ŋwa kɔw cínɔŋg.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Jisə ŋkí fwanʉwo nə́ gwɔ̂w nə shí í cɔ̧́g, ntɔ̧ nə́ gúl lʉ́lándə́ kaŋgá á mbwoomb mə́cɛ̧ɛ̧ í jímbʉ́g.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Muud yɛ̂sh mə yíl múdá yé bá a nyiŋgə bâ múdá shús yɛ́, mə́ sá mínɔɔmb. Muud mə bâ múdá bwə́ ámə yîl bá yɛ́, mə́ sá mínɔɔmb.»
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 «Ŋgwɔ́l múúd nyə bə nə byɔɔg, a dʉ́gə́ bwáád míkáándə́ mí álal-kus ófwó búúd bwə́ dʉ bwáád myá. Nyə á dʉ cʉgə cʉg áyíyáág, dʉ sá ídína jwɔ̂w dɛ̂sh.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Gúl ntágʉ́lá-ntágʉla múúd nə́ Lazâr, nə nyúúl məfə́ŋ məfə́ŋ, í á dʉ já múúd byɔɔg wɔɔŋg dɨ́ mpumbɛ́d.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Lazâr nyə á dʉ bə nə yéésh nə́ a də́ məmpulú mə́ á dʉ kud wú múúd byɔɔg dɨ́ tʉ́wʉli dɨ́ yí. Njɨ, ompyə̂ bwə́ á dʉ zə jáal nyə məfə́ŋ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ntágʉ́lá-ntágʉla í á ka yə; *wəéŋgəles bwə́ mú kə nə nyə kə jɛ́ɛ́g *Abʉraham dɨ́ bʉdʉd. Muud byɔɔg mú nə́mə́ yə, a mú dɔw.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Kə wɔ́ɔ́s nûŋ baŋ mínjîm, muud byɔɔg mú kə bwəma nə cwúnd. A njúl ŋkááŋgɛ́ dɨ́ ntʉ́nɨ, a mú bʉ̂n mísh, a mú dʉ́g Lazâr njóóg Abʉraham bʉdʉd.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 A mú kámb Abʉraham, nyə nə́: “Eéé Pʉpá Abʉraham, bwɨ́ɨ́gʉ́g mə nə́ ŋkwoŋʉ́. Kəndʉ́g Lazâr kə́g juwo nyinə́ mbwə̂ mə́júwód zə cweel mə jûm; miŋgwiilɛ míga mí ŋgə sá mə ŋkááŋgɛ́ mbíya.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Abʉraham mú cɨ nə nyə nə́: “Mwân waam, wo á shí bə nə tɔɔm ja wó á ŋgə cʉgə yí, Lazâr nyɛ ŋgə́ bwəma nə micúŋ. Ja ga dɨ, Lazâr micúŋ myɛ́ mí mə́ cwaalʉwo, wɛɛ mú cwa bwəma nə ŋkááŋgɛ̂.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Sá í búl bə yí jɨ́ ntâg nə́ məma bɨ́ ncímə jísə shé wa tʉ́tám nə́ buud bwə́ cɛ́ɛ́l wú wa zə nûŋ wá bwə́ cúgɛ́ nə ŋkul lɨ́ɨ́na; bɔɔŋg bwə́ cɛ́ɛ́l wú nûŋ zə kə́ga wá bwə́ kú lɨ́ɨ́na.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Muud byɔɔg mú cɨ nə́: “Pʉpa, nda jɨ́ ntɔ́ nə́, mə́ jəgʉla nə wo: kəndʉ́g Lazâr njɔ́w mə́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waamə̂.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Omínyɔŋʉ̂ bâm bʉ́sə nûŋ ótɔ́ɔn. A kə́g lás nə bwo nə́ bwə́ ɔ́ bɛy, bwə́ kú bá zə wa kʉ́l mə́ jɨ́ cwúnd dɨ́ ga.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Abʉraham mú cɨ nə nyə nə́: “Omínyɔŋʉ̂ bwô bʉ́sə nə Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz nə micilyá mí *búúd ɔ mícúndə́, bwə́ bɛ̧́g myo.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Muud byɔɔg nə́: “Nda bə ntɔ́, Pʉpá Abʉraham. Njɨ, ŋkí muud mə wú mínjîm kə lésha nə bwo, bwə́ é cɛ́nd mítə́dʉ́gá.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Abʉraham mú cɨ nə nyə nə́: “Ŋkí bwə́ bə́ kú bɛ̧ mícilyá mí Moyîz bə́nɔ̂ŋ buud ɔ mícúndə́, mpug nə́ muud tɛɛm gwûm mínjîm kə lésha nə bwo, bwə́ ábʉ́lɛ́ magʉlə lâŋ yé.”»
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.