Filipenses 2
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Ŋkí cʉg sɛɛŋgí á bɨ́nɔ́ŋ *Krîst í wá bɨ́ ŋkul mílâm dɨ, ŋkí cɛɛlí í yə́ bɨ́ iŋkáŋ, ŋkí bɨ mú ŋgə cʉgə sɛɛŋgí nə Shíshim mə́ Zɛmbî, ŋkí bɨ mú nə lâm íŋkúŋkwoŋ nə́ ŋgwɔ́l gwág ŋgwɔ́l cɛy lámʉ́d ɨɨ́,
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 ságá nə́ məshusʉg mâm mə́ bə́g lwándʉ́lá. Í é bə ntɔ́ ja bɨ́ é ŋgə cʉgə mbií ŋgwúd yí, bɨ mbíd mbií cɛɛlí ŋgwúd, lâm ŋgwúd, bɨ ŋgə́ cʉgə leedyá.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Muud nda sá sâ nə yéésh mə́fendyá, nda sá sâ nə́ a sɔ̧́ mísh. Njɨ, muud yɛ̂sh sə́lʉg nyəmɛ́fwó shí, gúmal bɔ́ɔ́l búúd ntɔ̧ mbií á gúmál nyə́mɛ́fwó yí.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Muud nda sɔ̧́ njɨ mənywa mâ nyəmɛ́fwó; muud yɛ̂sh sɔ̧́ɔ̧́g nə́ bɔ́ɔ́l bwə́ bə́g nə́mə́ nə mənywa.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Ŋgəgá nə cʉgə mpə́dʉ́gá nyɨ́n nda búúd bwə́ dʉ cʉgə kwoŋ mə́ Yésus-Krîst dɨ́ nə́.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Yésus nyə á bə mbií ŋgwúd nə Zɛmbî.
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Njɨ, nyəmɛ́fwó nə lâm yé, nyə a bɨ́d gúmə́ nyə á bə nə ndɨ̂ yí,
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Nyə á səl nyəmɛ́fwó shí, sá mə́gwág nə́ ndɛɛ́ magʉlə shwɨy,
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Gwə́ nə́mə́ wə́ Zɛmbî nyə a bʉ̂n nyə gwɔ̂w nə ndɨ̂ yí,
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Nyə á yə nyə dwo shú nə́ isâ byɛ̂sh,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 buud bɛ̂sh bwə́ mágʉləg nə́ Yésus-Krîst jɨ Cwámba,
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Bwááŋg mə́ búl cɛɛl wá, nda jɨ́ ntɔ́ nə́, bɨ mə́ dʉ bwey bə nə mə́gwág. Í ajɨ́ɨ́yɛ́ nə́ məgwág mɔɔŋg mə́ dʉ́g bə njɨ ja mə́ jɨ́ nûŋ bɨ́dɨ́ yí. Í jɨɨ nə́ bɨ́ búlʉg bə nə məgwág ja mə́ cúgɛ́ nûŋ bɨ́dɨ́ ga. Ságá nə́ cʉgʉ́lə Zɛmbî mə́ cʉg bɨ́ yí í nyínʉg bɨ́dɨ́ ícʉg dɨ̂; ságá ntɔ́ nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́ nə məjigʉwa.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Nəcé Zɛmbî wə́ ŋgə́ sá nə́ bɨ bə́g nə fwámɛ́ iyéésh, bɨ́ sá mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ á gwág nywa myá.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Ságá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɛ̂sh kú cwadʉga, kú sɛ́ŋʉsa məkə̂l,
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 shú nə́ bɨ́ bə́g kú nə sá á jumʉ́g, kú nə cúcwán lʉ́ mə́bwam. Bɨ mə́ jəlá nə bə bwân ɔ́ Zɛmbî, kú nə sá á jumʉ́g na kala búúd á lɨ́lɨŋgɨ̂ bɨ́nɔ́ŋ ŋgə cʉgə nɨɨ́d, bɨ ŋgə́ faan mpə́dʉ́gá nyáŋʉ́d nda imɔɔs í wá məŋkɛnya shí gaád yí;
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 nəcé bɨ́ ŋgə kala bwo kɛ́ɛl á cʉg kuú njɔɔnd wʉ́nʉ́d. Sá jɔɔŋg í bá sá nə́ mə bâg bə lúu nə́ sáŋ jwɔ̂w mə́ *Krîst, nəcé í bá mpûy nə́ mə a shígɛ́ ŋgə wádʉga nə micúŋ nə mindɔɔlú ntɔ́ ŋgwas.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Sɛ́yʉ́lə bɨ́ ŋgə́ sɛ̂y nə búgə́ yí í mə́ bwey bə bɨ́ *mətúnʉga. Í ká bə nə́ mə yə́g, shwɨy dâm zə casʉlə mətúnʉga mʉ́n mɔɔŋgʉ̂, mə bə nə məshusʉg, mə kala bɨ́ bɛ̂sh məshusʉg mɔɔŋgʉ̂.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Mbií ŋgwúd wɔɔŋgʉ̂ nə́mə́, í jɨ nə́ bɨ́ bə́g nə məshusʉg, bɨ́ kala mə məshusʉg mɔɔŋgʉ̂.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Mə ŋgə bwánd nə búgə́ nə́ Cwámba Yésus nyə e sá nə́ mə lɛ́ɛ́lʉg ntɨ bɨ́ Timotê shú nə́ nyúúl bâg nə́mə́ zə lal mə ja á bá nyiŋgə nûŋ zə jaaw mə məcwama mʉ́n yí.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Kú nə ŋgwɔ́l múúd mə́ jɨ́ nə ndɨ̂ wa nə́ sá sə́ ŋgə bə nə məcɛy mə lâm mbií ŋgwúd, nə́ ndɛɛ́ a jɨ nə ŋkul mpu wá lúú ísâ í dʉ́gyá nə bɨ́ dɨ́ yɛ́.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Bɛ̂sh bwə́ mú ŋgə wá milúu njɨ ísâ í dʉ́gyá nə bwə́mɛ́fwó yííd, kú bə byɔɔŋg í dʉ́gyá nə Yésus-Krîst yí.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Bɨmɛ́fwó bɨ mə mpú nə́ Timotê nyə a shí lwó bɨ́ sá á jísə́ yí. Nə́mə́ nda mwân mə́ dʉ nada nə sɔ́ɔ́ŋgʉ́ nə́, ntɔ́ wə́ nyə á mə́ nada nə mə, sá sə́ ŋgə́ bwiiŋg Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl yɛ́.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Nyə wə́ mə́ ŋgə́ tə́dʉga nə́ mə é ntɨ ja mə́ é wámbʉlə nda mə́ é shúgʉla nə́ yɛ́.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Cwámba mə́ lwó mə bʉ́bə́lɛ́ nə́ məmɛ́fwó mə é lɛɛlʉ́ zə nûŋ.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Njɨ mə ámə kwey nə́ í bul jəla nə́ mə ntɨ́ɨ́g bɨ́ *mínyɔŋʉ̂ waamə́ Ipafʉrodit bɨ́ á ntɨ nə́ a zə́g dʉ kwíínd mə ja mə́ jɨ́ɨ́ kwííndyá yɛ́. Nyə a mə́ zə wá nyúul, kwiid mə nə isɛ́y, zə bə mə muud gwooŋg lúmbʉ́líd.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Mə́ ntɨ́ nyə nəcé a ŋgə bul bə nə yéésh nə́ a dʉ́g bɨ̂. Nyə a shígɛ́ ŋgə bə nə́ shɛɛ nda nyə á mpu nə́ bɨ a mə́ gwádʉga bwas dɛ́ nə́.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Jɨ́ mpu bə nə́ nyə á bwas. Nyə a lʉ́g kúnə́-kúnə nə́ á yə. Ká Zɛmbî nyə a bwɨ́ɨ́g nyə nə́ ŋkwoŋʉ́. Kú nə́mə́ bə njɨ nyə, Zɛmbî nyə a bwɨ́ɨ́g nə́mə́ mə nə́ ŋkwoŋʉ́ nə́ mə á bá bə, mɔ́ɔ́l mə́cɛy mə lâm káda mɔ́ɔ́l.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Mə mə́ ka lɛɛlʉ́ ntɨ́ nyə shú nə́ bɨ gwágʉ́g məshusʉg nə nyiŋgə́lə dʉ́g nyə, byâm ímpimbə í mú nə́mə́ bɔ́ɔ́g.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Bɨ ɔ lə́g nyə tâŋ muud mə Cwámba, nə zhwog məshusʉg. Dʉgá ŋwa mbií búúd dɛ́ nə məjilə,
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 nəcé nyə a mə́ nywá zə yə nəcé isɛ́y í *Krîst. A zə́lə nə́ a zə́ wá mbwə́ wʉ́n í á ŋgə fúfə mə mə́dɨ́ ísɛ́yʉ́d yí, a mə́ nywá zə bwəma nə shwɨy.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.