Atos 9
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Na í á bə Sôl, nyɛ ŋgə́ ná cwambʉlə *ompwíín ɔ́ Cwámba, a ŋgə gwú bwo. Nyə á ka kə wə́ Ajəlácɨ á ofada,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 nə́ Ajəlácɨ yə́g nyə kálaad mə yə́ nyə ŋkul nə́ a kə́g Damás, a kə́g ŋgə dʉ́g *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ *Oyúdɛn mâ nûŋ. A ká kwey búúd bwə́ ŋgə́ bɛ̧ zhɨɨ́ mə Cwámba, a bii bɛ̂sh tɔɔ budûm tɔɔ budá, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda, a kə nə bwo Yurʉ́səlɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nyə á ka kə nə́ ndɛɛ́ ŋgə́lə shísh kúnə́-kúnə nə Damás, a mú seegya njɨ məŋkɛnya mə́ mə́ zhu joŋ dɨ́ zə kwan kʉ́l nyə á bə yí.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 A mú kadʉwa shí, a mú gwág kə̂l í ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Nyə ntâg nə́: «Wo zə́ e, Cwámba?» Cwámba nə nɛ́ nə́: «Mə Yésus, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sâ ŋgwúd, wɔɔlʉ́g, wo kúməg ŋgwə́la, bwə́ é jaaw wo sâ wó jə́lá nə sá yí.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Buud ɔ́ gwooŋg bɛ́ bwə́ á shigʉla, bwə́ shwal ji ókʉ́l-ókʉ̂l, fʉg jímb bwo mílúúd. Bwə́ á ŋgə gwág njɨ kə́l í ŋgə́ lás, bwə́ kú dʉ́g múúd nyə á ŋgə lás yɛ́.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sôl músə wɔɔl shí, mísh mə́ njúl nyə nə́ bagə́ njɨ a kú ŋgə dʉ́g. Bwə́ mú bií nyə mbwə́d kə nə nyə kə kumə Damás.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Nyə a já mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl, mísh kú dʉ́gya nyə, a kú də, a kú ŋgul.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə Damás nə jínə́ nə́ Ananíyas, a njúl *mpwíín mə Yésus. Muud wɔɔŋg mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, Cwámba ŋgə́ jɔ̂w nyə nə́: «Ananíyas!» Nyə nə́: «Cwámba, mə wə́ ɛ́ga.»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Tɔ́wʉ́g, wo kə́g njwóŋ bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ “njwóŋ á tʉ́təlí” yí, kə sɔ̧́ Sôl muud á Tárʉs nûŋ njɔ́w mə́ Yúdas. A ŋgə jəgʉla nə́mə́ nda mə́ ŋgə́ lás ɛ́ga.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Nyə ámə dʉ́g ntamə́ á mísh nə́ bagə́, muud bwə́ jɔ́w nə́ Ananíyas yɛ́ mə́ nyíi njɔ́w zə bəd nyə məbwə̂ nə́ mísh mə́ dʉ́gyág nyə.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananíyas mú bɛ̧sa nə́: «Cwámba, mə mə́ bul gwádʉga múúd ɛ́nɛ, bímbí lʉ́ mə́bɔ̂w á mə́ sá buud bwô Yurʉ́səlɛm yí.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Tɛɛm bə wa nyəmɛ́fwó, milúlúú myâ ofada mí á yə nyə ŋkul nə́ a zə́g bií búúd bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ dwô wá.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Kaág, nəcé mə mə́ fɛ́ɛ́sh múúd ɛ́nɛ nə́ a bə́g mə sâ ísɛ́y shú nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí nə ojwú-buud báŋ nə Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l bwə́ mpúg jínə́ dâm.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Məmɛ́fwó mə é lwágʉlə nyə bímbí lʉ́ minjugú á bá jug shú dâm myá.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ananíyas mú kə, kə nyíi njɔ́w, bəd nyə məbwə̂, cɨ nə nyə nə́: «Sôl mwaaŋg, Cwámba Yésus wo á bwəma nə nyə zhɨ́ɨ́d ŋgə́lə zə wa yɛ́, nyə ámə ntɨ́ mə shú nə́ mísh mwô mə́ nyíŋgəg dʉ́gya, wo lwándʉ́g nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Bíl ísâ í mú shugʉla wú nyə míshʉ́d í njúl nda ifʉfâ. Mísh mə́ mú nyiŋgə dʉ́gya nyə nə ndɛɛ́ a mú shwal duwan.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Nə́ ndɛɛ́, a mú də ídʉ̂w, ŋkul í mú kwo wɔ́ɔ́s nyə nyúúlʉd. Bə́nɔ̂ŋ ompwíín wâ Damás bwə́ á ji baalɛ́ mwɔ̂w.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Kú nə́mə́ kwo lɛŋg fwála, Sôl mú shwal ŋgə kə mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂, kə ŋgə cúndə nə́ Yésus jisə *Mwân mə́ Zɛmbî.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Buud bɛ̂sh bwə́ á ŋgə gwág nyə wá bwə́ á ŋgə káam mbií á nə́ fʉg dʉ jímb lúúd, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ ga Yurʉ́səlɛm wá muud ɛ́ga wə́ nyə á lwágʉlə bwo njugú yɛ́? Ŋgaá nə́ nyə á zə wa nə́ a zə bií bɔɔŋg wâ wa, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda kə nə bwo milúlúú myâ ofada dɨ̂?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Njɨ Sôl nywáá nyə á ŋgə yáág nə jaawʉ́lə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl yáág yáágʉ́g, a dʉ fad Oyúdɛn wâ Damás mimpu nə dʉ́lə mpu lwágʉlə bwo nə́ Yésus wə́ jísə́ *Krîst.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ja fwámɛ́ baalɛ́ mwɔ̂w mə́ á cɔ̧́ yí, Oyúdɛn bwə́ á cwɔ̧́ yuug nə́ bwə́ gwú nyə.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Sôl mú mpu shwushwaga jɔɔŋg. Bwə́ á bə bwə́ mú ŋgə baagʉsə mimpumbɛ́ mí ŋgwə́la mwásə́ nə bulú nə́ bwə́ gwú nyə.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Nda ómpwíín bɛ́ bwə́ a mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á ŋwa nyə gúl búlúd, wá kúdə́d, bwə́ mú ntɛɛŋgʉli nyə nyuŋg dɨ́ gwɔ̂w kə shul tɔ́ɔ́n.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Kə wɔ́ɔ́s Yurʉ́səlɛm, Sôl nyə á cɛɛl kə sɛɛŋgya nə bɔ́ɔ́l ómpwíín. Njɨ, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə fúndə nyə, bwə́ kú fwo *magʉlə nə́ a músə mpwíín.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Barnábas músə ŋwa nyə, kə nə nyə *búúd ɔ lwámá dɨ́. A kə bwiiŋg bwo nda Sôl nyə á dʉ́g Cwámba zhɨ́ɨ́d nə́, nə nda Cwámba nyə á lás nə nyə nə́, nə nda nyə á bwiiŋg kɛ́ɛl Damás jínə́ mə́ Yésus dɨ́ kú fúndə muud nə́.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Tɛ́ɛ́d ja jɔɔŋgʉ̂, Sôl bə́nɔ̂ŋ buud ɔ lwámá bwə́ mú bə́dʉga gwooŋg, bə́nɔ̂ŋ bwə́ mú ŋgə́ kyey ŋgwə́la nə ŋgwə́la, a ŋgə́ bwiiŋg kɛ́ɛl á jínə́ mə́ Cwámba, kú fúndə mísh mə́ búúd.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Nyə á dʉ nə́mə́ lésha nə Oyúdɛn bwə́ á janʉwo nə cʉg Ogʉrɛ̂k wá, bə́nɔ́ŋ dʉ nə́mə́ sɛ́ŋʉsa məkə̂l. Njɨ, bâŋ bwə́ mú sɔ̧́ nə́ bwə́ gwú nyə.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nda ómínyɔŋʉ̂ wâ búgə́ bwə́ á mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á kə nə nyə Sezarê, bwə́ mú kənd nyə Tárʉs.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla í á ka ŋgə cʉgə nə́ shɛɛ Yudéa yɛ̂sh, nə Galilê, nə Samaríya, gwooŋg í ŋgə́ lal búgə́d, obúgʉla bwə́ ŋgə́ gwɔ̧́ɔ̧ Cwámba. Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ sá nə́ buud ŋkí bul bulya bwə́ zə́g ŋgə nyíi gwooŋgʉd.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Í á ka zə bə, Pyɛ̂r ŋgə́ kyey kə́lə ŋgə dʉ́g obúgʉla, nyə á ka nə́mə́ shulə kə dʉ́g bɔɔŋg wâ Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 A mú kə kwey ŋgwɔ́l múúd nûŋ nə́ Ene. Muud wɔɔŋg nyə á bə mbúmbwúgʉ́, a mə́ já shí tâŋ mimbû mwɔɔmb.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pyɛ̂r mú cɨ nə nyə nə́: «Ene, Yésus-Krîst mə́ lwag wo. Wɔɔlʉ́g wo báágʉ́g taŋʉ́ gwô.» Nə́mə́ cé nə cé, Ene mú wɔɔl.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Buud bɛ̂sh bwə́ á bə Lida nə mbwaanzʉlə shí á Sarona wá bwə́ mú dʉ́g nyə, bwə́ mú cɛ́nd kuú njɔɔnd, yid wə́ Cwámba.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ŋgwɔ́l *mpwíín á mudá nyə á bə Zhwópe nə jínə́ nə́ Tabita. Jínə́ dɔɔŋg í kə́ nə́ Dórʉ́kas. Mudá wɔɔŋgʉ̂ nyə á bul dʉ sá jɔ̧jɔ̧ mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, a dʉ bul yə mímbúmbúwá isâ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Í á ka zə bə mə́nɨ mwɔ̂w dɨ́ nə́ Tabita nyə á bwas nə́ ndɛɛ́ a mú yə. Bwə́ mú gusa nyə nə́ ndɛɛ́ kə bwɨ́ɨ́g fúm á njɔ́w dɨ́ gwɔ̂w.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ompwíín bwə́ á ka gwág nə́ Pyɛ̂r jɨ Lida, Lida njúl kúnə́-kúnə nə Zhwópe. Bwə́ mú kənd búúd obá kə tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́: «Oshwoŋ! Lɛɛlʉgʉ́ zə kʉ́ga, kú neela.»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pyɛ̂r mú nə́mə́ tɔ̂w shí, bə́nɔ̂ŋ buud ɔ́nɨ bwə́ mú kə. Ja nyə á kə wɔ́ɔ́s yí, bwə́ á kə nə nyə fúm á gwɔ́wʉ́d. Mikúsə́ myɛ̂sh mí mú zə nə məyə̂ nyə́dɨ́, zə ŋgə lwágʉlə nyə ijud nə ikúúd Dórʉ́kas nyə á dʉ laad bwo ja bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə yí.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pyɛ̂r mú wééshʉli búúd bɛ̂sh tɔ́ɔ́n, a mú kúd məbwóŋ shí, a jəgʉla nə Zɛmbî nə́ ndɛɛ́ a mú yid kɔ́ɔ́mb gwoŋʉ́ mbimbəd, a cɨ nə́: «Tabita, wɔɔlʉ́g.» Tabita mú bɛ̂ny mísh, a mú dʉ́g Pyɛ̂r, a músə wɔɔl ji njínjilî.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pyɛ̂r músə bií nyə mbwə́d, tə́l nyə tʉ́təlî. A músə jɔ̂w óbúgʉla nə mikúsə, a yə bwo nyə kuwó.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Sâ jɔɔŋg í mú mpûy Zhwópe yɛ̂sh, zhwog buud bwə́ mú *búgʉla Cwámba.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pyɛ̂r nyə á ji cínɔŋg Zhwópe fwámɛ́ zhwog mwɔ̂w, a njul njɔ́w mə́ Shímun nyə á dʉ sá ísɛ́y í íkúúdú í cúdú yɛ́.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.