Atos 23
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Pwôl mú bʉ̂n mísh dʉ́g *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî, a mú cɨ nə́: «Bwaaŋg, mə ŋgə sɛ̂y nə Zɛmbî lâm nə́ sáŋ zə wɔ́ɔ́s múús.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ananíyas, Ajəlácɨ á ofada, mú cɨ nə buud bwə́ á bə nyə kúnə́-kúnə wá nə́ bwə́ nyífə́g nyə bɔ́ɔ́nz mpud.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Pwôl mú cɨ nə nyə nə́: «Wo jɨ nda mbɛɛ́ fifim bwə́ mə́ shîn wá fə́m yí. Zɛmbî nyə é yíd wo. Wo mə́ zə ji na shí nə́ wo zə́ sámb mə lə́sʉ́ nda mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ jɨ́ nə́, njɨ wo abɛ̧́ɛ̧́yɛ́ sâ mə́cɛ̧ɛ̧ mə ŋgə́ cɨ yí, wo yida lwâm nə́ bwə́ yídʉ́g mə.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Buud bwə́ á bə cínɔŋg wá bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Wo lwîy Ajəlácɨ á ofada ɔ Zɛmbî?»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pwôl nə́: «Bwaaŋg, mə shígɛ́ mpú nə́ jísə Ajəlácɨ á ofada. Mə mpú nə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Wo ajə́láyɛ́ nə lwîy tɔ́we shwóg á kúl búúd gwô.”»
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Nda Pwôl nyə á mpu nə́ buud bʉ́sə́ na Gwooŋg ósémbye ɔ mílə́sʉ́ dɨ wá bʉ́sə bɔ́ɔ́l *Osadwisyɛ̂ŋ bɔ́ɔ́l *Ofarizyɛ̂ŋ nə́, nyə á kɨ̂m cínɔŋg cwû nə́: «Bwaaŋg, mə jɨ Farizyɛ̂ŋ, mwân Ofarizyɛ̂ŋ. Mə təl kɔɔdʉd nəcé mə ŋgə́lə bwánd nə búgə́ nə́ mimbimbə mí bá gwûm.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nə́mə́ njɨ nyə á cɨ ntʉ́nɨ yí, Ofarizyɛ̂ŋ bə́nɔ̂ŋ Osadwisyɛ̂ŋ bwə́ mú sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l, gúfʉ́gá ósémbye ɔ mílə́sʉ́ í mú bɔ́ɔ́g mə́ŋkɔw məbá.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Nəcé Osadwisyɛ̂ŋ bâŋ bwə́ dʉ cɨ nə́ muud mə́ yə yɛ́ cugɛ́ nə ŋkul kwo gwûm, sâ bwə́ jɔ́w nə́ *éŋgəles yí í cúgɛ́, gúl sâ cúgɛ́ nə́mə́ nə́ *jîm. Ofarizyɛ̂ŋ bâŋ bwə́ dʉ magʉlə ísâ byɔɔŋg byɛ̂sh nə́ bísə.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Í músə zə bə bwo nda zhuyâ. Bɔ́ɔ́l *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á bə Ofarizyɛ̂ŋ wá bwə́ mú tɔ̂w ótʉ́təlí ŋgə lás nda bwə́ tɨ́ mə́nyúul, bwə́ nə́: «Sə́ bâŋ sə́ adʉ́gɛ́ nə́ muud ɛ́ga jɨ nə gúl sâ mə́bɛ̧ɛ̧́. Jɨ́ nə ŋkul bə nə́ wúl shíshim í ámə lésha nə nyə, ŋkí ntâg ŋgwɔ́l éŋgəles.»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Zhuyâ músə bul yáág. Nə ndɛɛ́ lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú fúndə nə́ bwə́ á bá nyaa Pwôl nə məbwə̂. A mú cɨ nə ozɨmbɨ nə́ bwə́ shúləg kə nûŋ kə yîl Pwôl kə nə nyə bwə́dɨ́ kɔ́ɔ́gʉ́lə́d.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Búlú í á bɛ̧ cínɔŋg yí, Cwámba mú zə wɔ́ɔ́s wə́ Pwôl, zə cɨ nə nyə nə́: «Wo ɔ wá ŋkûl. Wo mə́ bwaagʉlə lâŋ wâm wa Yurʉ́səlɛm, í jɨɨ nə́ wo kə́g nə́mə́ bwaagʉlə wə Róma.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Mán mələ̂m, bɔ́ɔ́l *Oyúdɛn bwə́ á sá shwushwaga. Bwə́ ci ídʉ̂w nə məŋgul, bwə́ nə́, ŋkí bwə́ agwúyɛ́ Pwôl bwə́ bə nə məzhúŋgʉ́lú.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Buud bwə́ á sá kúdúgú jɔɔŋg wá bwə́ á bə buud cɔ̧́ məwûm mə́nɔ̧̂.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Bwə́ á ka kə dʉ́gya nə milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud, kə cɨ nə bwo nə́: «Sə́ mə́ jɔ̂w mə́zhúŋgʉ́lú sə́dɨ́ ícʉg dɨ́, sə́ mə́ ci idʉ̂w nə məŋgul kə wɔ́ɔ́s ja sə́ é gwú Pwôl yí.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Í jɨɨ já gaád nə́ bɨnɔ́ŋ *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî bɨ dʉ́gyág nə lúlúú á ózɨmbɨ, a zə́g nə Pwôl bɨ́dɨ́ nə́ bɨ mə zə́ faas lə́sʉ́ yé. Sə́ mə́ shîn kwəmʉsa nə́ sə́ é gwú nyə a nda fwo kumə́ bɨ́dɨ́.»
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Pwôl táá yé í á ka gwág kúdúgú jɔɔŋg. A músə kə nyíi luŋgʉla ízɨmbɨ dɨ́ kə jaaw Pwôl.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Pwôl mú jɔ̂w ŋgwɔ́l tɔ́we shwóg á izɨmbɨ, zə cɨ nə nyə nə́: «Kaág nə ncwə́má ga wə́ lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin, a jɨ nə sâ á kə́ jaaw nyə yí.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Tɔ́we shwóg ɛ́nɛ mú kə nə ncwə́má nɨ wə́ lúlúú á ózɨmbɨ kə lwóya nyə nə́: «Pwôl jɨ́ mímbwug dɨ́ yɛ́ nyə́ ámə jɔ̂w mə, a mú ntɨ́ mə nə ncwə́má ga nə́ a zə́g jaaw wo gúl sâ.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Lúlúú á ózɨmbɨ mú bii ncwə́má nɨ mbwə́d kə nə nyə koogʉ́ kə jî nyə nə: «Jɨ́ wó cɛ́ɛ́l jaaw mə yí?»
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 A mú bɛ̧sa nə nɛ́ nə́: «Oyúdɛn bwə́ mə́ shîn kwambʉlə nə́ bwə́ zə́ cɨ nə wo nə́ wo kə́g nə Pwôl mán Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî dɨ́ nda bwə́ cɛɛl kə faas lə́sʉ́ yé.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Wɛɛ kú bá magʉlə. Bʉ́sə buud cɔ̧́ məwûm mə́nɔ̧̂ bwə́ ŋgə́ bwéél nə́ bwə́ gwú nyə wá. Bwə́ mə́ ci ídʉ̂w, ci mə́lwəg, jɔ̂w nə́ bwə́ bə́g nə mə́zhúŋgʉ́lú icʉg byáŋʉ́d ŋkí bwə́ bə́ kú gwú nyə. Bwə́ ŋgə bwánd njɨ nə́ wo mágʉləg sâ bwə́ cɨ́ yí, bwə́ mə́ bwey kwəmʉsa.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin músə bɨ́d mwân ncwə́má, nyə nə nɛ́ nə́: «Ci wo kú jaaw múúd nə́ wo mə́ shîn zə lwágʉlə mə kúdúgú ga.»
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 A mú jɔ̂w milúlúú mímbá myâ ozɨmbɨ təd, nyə nə bwo nə́: «Kwəmʉsagá ozɨmbɨ mitəd mímbá, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ ju nə ikabʉlí wá məwûm zaŋgbá nə ifulísh mitəd mímbá bwə́ bâg zə kə Sezarê mə́wəla ibuú mâ mpwó-bulú dɨ̂.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Bwə́ kwə́mʉsag nə́mə́ íkabʉlí shú nə́ bwə́ kə́g nə Pwôl a kú shwúg jús kú bwɨɨm bɔɔgʉ́ kə wɔ́ɔ́s nə nyə wə́ ŋgwə́mʉna Felígʉ́s.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 A mú cilə kálaad ntʉ́ga:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Mə Klódyus Lísyas, mə́ cilə lwám ŋgwə́mʉna Felígʉ́s. Wo ɔ lás ɔ!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Muud mə́ ŋgə́ ntɨ wo ɛ́ga, Oyúdɛn bwə́ ámə bií nyə, bwə́ mú shîn bə nə́ bwə́ gwú nyə. Sə́nɔ̂ŋ ozɨmbɨ sə́ mú fɛɛmʉshi nyə nəcé sə́ ámə gwág nə́ a jɨ muud á Róma.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Mə ŋgə́ ka sɔ̧́ nə́ mə wámbʉ́lə́ cwoomb bə́nɔ́ŋ bwə́ yə́ nə ndɨ̂ yí, mə́ ámə kə nə nyə bwə́dɨ́ Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî dɨ́,
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 mə mú kwey nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ ŋgə sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l ísâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ máŋ yí. A cugɛ́ nə məbɛ̧ɛ̧́ mɨ́ nə ŋkul sá nə́ bwə́ gwúg nyə ŋkí nə́ bwə́ wáág nyə mímbwug dɨ́ má.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Nda mə́ ámə ka gwádʉga nə́ bwə́ ŋgə bwéél nə́ bwə́ gwú nyə nə́, mə mə́ ka ntɨ́ wo nyə. Mə mə́ nə́mə́ jaaw búúd bwə́ ŋgə́ wáámb nyə wá nə́ bwə́ zə́g bwaagʉlə nyə məbɛ̧ɛ̧́ mɛ́ nûŋ wódɨ́.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ozɨmbɨ bwə́ á ka sá nda ijwûga í á bə nə́, bwə́ mú ŋwa Pwôl kyey nə nyə bulú nə bulú kə́lə nə nyə Antipátris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Mán mələ̂m, bwə́ mú bɨ́d nə́ bɔɔŋg bwə́ á ŋgə ju nə ikabʉlí wá bwə́ kə́g nə nyə shwóg, bâŋ bwə́ mú nyiŋgə nə mpʉ́sə kə luŋgʉla ízʉmbid.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Bɔɔŋg bwə́ á kə nə Pwôl wá bwə́ mú kə kumə Sezarê, bwə́ músə yə ŋgwə́mʉna kálaad, bwə́ lwágʉlə nə́mə́ nyə Pwôl.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ŋgwə́mʉna mú lɔ̧́ kálaad nə́ ndɛɛ́ a mú jî Pwôl kɔ́ɔ́mb mpál shí kwáádə́ nyɛ́ nyísə́ yí. A mú gwág nə́ mpál shí á Silisî.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 A mú cɨ nə Pwôl nə́: «Mə é bá gwágʉlə wo ja buud bɨ́nɔ́ŋ bʉ́sə́ nə lə́sʉ́ wá bwə́ bá zə yí.» A mú lwâm nə́ bwə́ kə́g jil nyə luŋ mə́ Herod dɨ̂.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.