Apocalipse 6
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, Mwâ Ncwəmbɛ mə́ tɨ́ feedyá áshúshwóógʉ̂; mə mú gwág míkuwó mí ísâ mínɔ̧̂ mínɨ, gúl mú kɨ̂m nə́: «Zaág!» Kə́l dɛ́ í á bə nda njum-mpú.
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g kabʉlí í njúl nə́ fuûm, muud njúl gwo gwɔ̂w nə baŋgá mbwə́d. Bwə́ mú yə múúd wɔɔŋgʉ́ *tûm gúmə́. A mú tɨ́ njɔɔnd nə́, nda á jɨ́ mə́ntɔ̧-buud nə́, a nyiŋgə nə́mə́ kə ŋgə ntɔ̧.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Mwâ Ncwəmbɛ mú tɨ́ feedyá ábɛɛ̂, mə mú gwág kuwó sá ábɛɛ̂ mə́ cɨ nə́: «Zaág!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Gúl kabʉlí í mú cúwo, í njúl tɨ́tɨɨ̂ nə́ zhwuŋ, muud njúl gwo gwɔ̂w. Bwə́ mú yə múúd nyə á bə a njúl gwo gwɔ́w yɛ́ ŋkul nə́ a kə́g sá nə́ shí nyɛ̂sh í tɔ́wʉ́g nə́ shwuu, kú ná nə mətəla, shú nə́ buud bwə́ ŋgə́g nə gwúya. Bwə́ mú yə nyə məma kafwɛlɛ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Mwâ Ncwəmbɛ mə́ tɨ́ feedyá álɛ́ɛl, mə mú gwág kuwó sá álɛ́ɛl mə́ cɨ nə́: «Zaág!» Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g kabʉlí í njúl yíyínd, muud njúl gwo gwɔ́w nə lwud mbwə́d.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Mə mú gwág nə́mə́ nda kə́l í ŋgə́ cúwo mpə́dʉ́gá mikuwó mí ísâ mínɔ̧̂ mínɨ, í ŋgə́ cɨ nə́: «Ŋgug *blé í zə́ kusha, kílo ŋgwûd *danarî ncindî; ŋgug *orzhə wâŋ, okílo olɔ́ɔl danarî ncindî. Njɨ, ci wo nda ntáma mə́wúdə nə məlwəg.»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Mwâ Ncwəmbɛ mə́ tɨ́ feedyá ányina, mə mú gwág kuwó sá ányina kə́l dɛ́ mə́ cɨ nə́: «Zaág!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g kabʉlí í njúl nə nyúúl məjúwó mə́ mbədí, muud njúl gwo gwɔ́w, muud wɔɔŋgʉ́ nə jínə́ nə́ Shwɨy, baŋ mínjîm í á ŋgə bɛ̧ nyə mpʉ́s. Bwə́ mú yə shwɨy bá baŋ mínjîm ŋkul nə́ bwə́ gwúg buud shí nyɛ̂sh dɨ́ tâŋ kɔw ŋgwûd á məkɔw mənɔ̧̂; bwə́ ŋgə́g nə sá nə́ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ yə́g dɔ́ɔ́mb dɨ́, bɔ́ɔ́l yə nə zha, bɔ́ɔ́l yə nə kwaag-jumə bwas, bɔ́ɔ́lʉ́gá dɨ̂y íbiin i shí.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Mwâ Ncwəmbɛ mə́ tɨ́ feedyá átána, mə mú dʉ́g ɨɨ́, *míshíshim mi búúd shí *alatâr. Í á bə mishíshim mi búúd bwə́ á gwúyɔw nəcé Milə́sʉ́ mí Zɛmbî wá, nəcé bwə́ á bə fwámɛ́ ówúshinɛd, bwə́ á bwiiŋg Milə́sʉ́ mí Zɛmbî váál í jə́la yí.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Mishíshim myɔɔŋg mí á ŋgə kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Yé Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧́ Mása, Mása áfwámɛ́, ŋgaá wó jəlá nə kunda sə̂, yá nə buud ɔ shí bwə́ á gwú sə́ wá? Wo é ŋgə bwey ntʉ́nɨ nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s jáyɛ́ ja?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú ŋgə yə bwo, muud yɛ̂sh jud áfufumə́. Bwə́ mú cɨ nə bwo nə́ bwə́ sə́lʉg milám shí bʉ́baalɛ́ fwála, kə wɔ́ɔ́s ja bɛ̂sh bwə́ é kwaga bímbí bwə́ jə́lá nə bə yí; nəcé í jɨɨ nə́ bɔ́ɔ́l óshwə́ báŋ bə́nɔ́ŋ bwə́ á ŋgə sɛ̂y wá nə bɔ́ɔ́l ómínyɔŋʉ̂ báŋ bwə́ fwóg gwúyɔw nə́mə́ nda bwo.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, Mwâ Ncwəmbɛ mə́ tɨ́ feedyá ásamʉna, shí í mú jág ntaŋʉsa, jwɔ́w mú yíndə nə́ ncuú nda káándə́ íkúsə, ŋkwoond yɛ̂sh ncindî mú bə tɨ́tɨɨ̂ nda məcií,
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 wəacén-cénî wâ joŋ bwə́ mú ŋgə kud shí nə́mə́ nda íbumə́ í lɨ́ɨ́ í dʉ kud ná mínjwɔ̧̂ ja ŋkwɔ̧̂ ŋgə́ kuŋg yí.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Joŋ í mú fʉ́lə nyúul nda múúd mə́ dʉ fʉ́lə kwɔlɔ-kwɔ́lɔ́ nə́; mimbʉ́ŋ myɛ̂sh nə məŋkwamə́ mɛ̂sh mə́ mú tʉ̂w ícéd.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Í mú ka zə bə, tɔɔ ojwû ɔ shí, tɔɔ ofwó búúd, tɔɔ milúlúú mí ózɨmbɨ, tɔɔ mikúkúm, tɔɔ oŋkácid, tɔɔ məlwaá, tɔɔ ofʉlí, bɛ̂sh ɔ́nɨ bwə́ mú kə ŋgə shwaaw míku mí mə́kwóógʉ́d nə mə́kwóógʉ́ mâ mimbʉ́ŋʉ́d.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Bwə́ mú ŋgə cɨ nə mimbʉ́ŋ nə məkwóógʉ́ mə́ anʉ́nɨ́ nə́: «Kádágá sə̂, shweelʉgá sə̂, sə́ bə́g shwóg-shwóg nə muud njúl caaŋgə́d yɛ́, shwóg-shwóg nə kʉ́l Mwâ Ncwəmbɛ mə́ kuya mpimbə yí.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Nəcé, jwɔ́w lʉ́ mpimbə mə Mwâ Ncwəmbɛ bá Muud njúl caaŋgə́d yɛ́ í mə́ wɔ́ɔ́s, muud e faam ɨɨ́?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.