Apocalipse 16
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Mə mú gwág dúl kə́l í ŋgə́ zhu *Mpáánzə́ Zɛmbî, í ŋgə́ cɨ nə *wəéŋgəles zaŋgbá nə ŋkulû nə́: «Kəgá nə ikwɔ̂w zaŋgbá bísə́ nə mpimbə mə́ Zɛmbî ínɨ, bɨ kə́g shwu shí nyɛ̂sh».
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Eŋgəles ashúshwóógʉ́ mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu shí. Buud bwə́ á bə nə məyɨɨgyé mə́ biin, bwə́ á ŋgə kúd vʉgʉli jé məmpwoombʉ́ shí wá, dúlʉ́gá váál mbíya cɛy-cɛy ígúságə́ í mú shwɨy bwo nyúúlʉ́d.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Eŋgəles ábɛɛ̂ mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu mâŋ. Məjúwó mə́ mâŋ mə mú bə mə́cií məcií nda bwə́ ámə gwú múúd cínɔŋg, ocúdú bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ cʉgə mâŋ wá bwə́ mú shîn yə.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Eŋgəles alɛ́ɛl mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu míŋgwɔ̧ɔ̧́ nə mə́ncwuŋʉd, myɛ̂sh mí mú bə mə́cií məcií.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Mə mú gwág *éŋgəles mə jwú nə məncúwó yɛ́ mə́ cɨ nə Zɛmbî nə́:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Nəcé bwə́ á gwú miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mi búúd myô nə *buud ɔ mícúndə́ bwô,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Mə mú gwág dúl kə́l í ŋgə́ zhu *alatâr dɨ́, í ŋgə́ cɨ nə́: «Haaw! Yé Cwámba wúsʉ́ Zɛmbî á ŋkul nyɛ̂sh, sémbyé wó dʉ sámb búúd milə́sʉ́ yí wúsə bʉ́bə́lɛ́ nə tʉ́təlî.»
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Eŋgəles ányina mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu jwɔ́wʉ́d. Jwɔ́w mú lə́g ŋkul nə́ í jígálʉ́g buud nə kuda jé.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Yáág yáág gúŋ kuda mú jígal bwo. Bwə́ mú ŋgə lás nə Zɛmbî bwaas bwaas mpu, nyə muud mə jwú nə okwaag-jumə ɔ́nɨ yɛ́, bwə́ yida ban nə́ bwə́ acɛ́ndɛ́ kuú njɔɔnd yə Zɛmbî gúmə́.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Eŋgəles atána mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu *caaŋgə́ mə́ biin dɨ̂. Yídʉ́gʉ́ í mú shwɨy nyə́dɨ́ faan dɨ́ nə́ ŋkwed, məcɛy mə́ mú bii búúd váál á nə́ muud ŋgə́ kwagʉlə jûm.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Bwə́ mú ŋgə lás nə Zɛmbî á gwɔ̂w *bwaasʉ́lə mpu nəcé məcɛy nə məfə́ŋ bwə́ á bə nə ndɨ́ má. Njɨ, bwə́ nda bɨ́d bɔ́w-bɔ̂w mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ myáŋ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Eŋgəles ásamʉna mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu məma ŋgwɔ̧ɔ̧́ bwə́ jɔ́w nə Ifrât yí. Ŋgwɔ̧ɔ̧́ í mú yɨ́ɨ́sh shú nə́ micî myâ kɔ́ɔ́mb jwɔ̂w í dʉ cúwo yí mí bág bə nə zhɨɨ́.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Mə mú dʉ́g bɔ́w-bɔ̂w míshíshim mílɔ́ɔl mí mə wɔ́ɔ́s ɨɨ́, wúga wú ŋkɔɔndú mpu dɨ́, wúga wú biin mpu dɨ́, wúga wú múúd micúndə́ á ibəmb mpu dɨ̂. Bɔ́w-bɔ̂w míshíshim myɔɔŋg mí á bə nə́mə́ nda mikwóŋ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Jísə mishíshim mí mə́jamb mí ŋgə sá isâ í ntɔ̧ búúd ŋkul yí. Mí dʉ kə mícî myâ shí ga nyɛ̂sh dɨ́, kə dʉ sɛɛŋg bwo shú nə́ bwə́ bág sá lúmbʉ́lí məma jwɔ́w bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ jwɔ́w mə́ Zɛmbî á ŋkul nyɛ̂sh yí.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Cwámba ŋgə cɨ nə́: «Dʉgɨ́, mə bá zə nda júwâl. Muud ŋgə ji ŋkasə̂ a ŋgə́ baagʉlə mimbwéédí myɛ́ nə́ a kú bá kyey shushwáás ŋwa shwôn yɛ́, nywáá mə́ jəla.»
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Mishíshim mínɨ mí mú sɛɛŋg mícî kʉ́l bwə́ dʉ jɔ̂w hebʉrə̂ dɨ́ nə́ Armagədɔ̂ŋ yí.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Eŋgəles ázaŋgbá mú kə nə jé kwɔ̂w kə shwu ŋgúlʉ́d. Dúl kə́l í mú wú caaŋgə́ mə Zɛmbî dɨ́ zə cúwo Mpáánzə́ Zɛmbî, í mú cɨ nə́: «Í mə́ bə.»
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Minjəs mí mú dagʉwa, məjuŋʉ́ gwɨ́ɨ́g, ŋkɛ̂l mpú kə́ saal, shí jág ntaŋʉsa váál í afwóyɛ́ bwɛlɛ ntaŋʉsa té búúd bwə́ á ji shí ga dɨ́ yí.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Məma ŋgwə́la ánʉ́nɨ́ mú bɔ́ɔ́g mə́ŋkɔw məlɔ́ɔl. Ikûl ishús miŋgwə́la myáŋ mí mú bwɨ̂l. Zɛmbî mú kənd mísh məma ŋgwə́la á *Babilɔn, a mú yə ŋgwə́la wɔɔŋgʉ́ kwɔ̂w nə mpimbə jé í ɔ́ dʉ musʉla nda məlwəg.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Í mú ka zə bə, məŋkwamə́ mɛ̂sh shîn wɛɛnzh, mimbʉ́ŋ myɛ̂sh shîn jímb.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Yáág-yáág mə́tálʉmu mə mú ŋgə wú joŋ dɨ́ ŋgə zə kadʉwa buud nyúúlʉ́d, búgú mə́tálʉmu ŋgwúd jee jilə okílo məwûm mə́nɔ̧̂. Buud bwə́ mú yida *lás nə Zɛmbî bwaasʉ́lə mpu nəcé kwaag-jumə á mətálʉmu nɨ nyə á nyaan ntɔ̧ mínjɨ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.