Apocalipse 14
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g Mwâ Ncwəmbɛ tə́l lúú mbʉ́ŋ bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Siyôn yííd, bə́nɔ̂ŋ buud otɔ́ɔ́shin təd nə məwûm mə́nɔ̧́ nə ónɔ̧̂. Buud bɔɔŋg bwə́ á bə nə jínə́ mə́ Mwâ Ncwəmbɛ nə dɛ́ mə́ Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ yé cilyá mpwóómbʉ́d.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Mə mú gwág kə́l ŋgə́ wú gwɔ̂w, í ŋgə́ shwag nda məjúwó mə́ mpʉ̂ŋ, í ŋgə́ saal nda ŋkɛ̂l mpú áyíyáág; kə̂l dɔɔŋg í á ŋgə gwɨ́ɨ́g nda ibɨ́ɨ́nzhá nə́ buud bwə́ ŋgə bwam.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bwə́ á ŋgə sɛy ŋgwa ágúgwáan bwə́ tə́l mpwóómbʉ́ caaŋgə́d, mikuwó mí ísâ mínɔ̧̂ nə ocúmbá buud bwə́ njúl. Kú nə ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə ŋkul jɨ́ɨ́g ŋgwa wɔɔŋgʉ́, nə́mə́ njɨ buud otɔ́ɔ́shin təd nə məwûm mə́nɔ̧́ nə ónɔ̧̂ bwə́ á zhu shí wá, bɔɔŋg Zɛmbî nyə a jə́na tâŋ shú nə́ bwə́ wúg míkwámʉ́d wá.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Báá bwə́ áshígɛ́ bwɛlɛ lweegʉshi ícʉg nə nyá budá, bwə́ á dʉ ji óncwíyɛ̂. Bwə́ dʉ ŋgə bɛ̧ Mwâ Ncwəmbɛ kʉ́l jɛ̂sh á kə́ yí. Zɛmbî nyə a fɛ́ɛ́sh bwo mpə́dʉ́gá buud, a jə́na tâŋ shú nə́ bwə́ wúg míkwámʉ́d. Nyə a sá ntɔ́ shú nə́ bwə́ bə́g bá Mwâ Ncwəmbɛ tâŋ nda mpumə́ ashúshwóógʉ́ bwə́ dʉ kənd koogʉ́ shú mə́ Zɛmbî yí.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Bwə́ áshígɛ́ bwɛlɛ bɛ̂ny mímpu myáŋ bwiiŋg ijɔ̧́ɔ̧́, bwə́ á bə ntâg kú nə tɔɔ sâ á jumʉ́g.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Mə mú nyiŋgə dʉ́g ŋgwɔ́l *éŋgəles ŋgə́ jéel tâm joŋ. Nyə á bə nə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl á kandʉgə kandʉgə nə́ a bwííŋgʉg buud ɔ shí, ilwoŋ byɛ̂sh, nə ibɛɛnd byɛ̂sh, nə mə́kə̂l mɛ̂sh, nə ikûl byɛ̂sh.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Nyə á ŋgə cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Gwɔ̧́ɔ̧́gá Zɛmbî, yə́gá nyə gúmə́ nəcé fwála lʉ́ sémbyé mílə́sʉ́ mə́ wɔ́ɔ́s. Kúdʉ́gá nyə məmpwoombʉ́ shí, nyə wə́ nyə a sá gwɔ́w nə shí, a sá mâŋ nə məncwuŋ!»
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ŋgwɔ́l éŋgəles, éŋgəles ábɛɛ̂ mú ŋgə bɛ̧ ashúshwóógʉ́ a ŋgə́ cɨ nə́: «Babilɔn mə́ bwɨ̂l, ŋgwə́la í á dʉ jwɔ̧ɔ̧ nɨ í mə́ bwɨ̂l, ŋgwə́la í á nywɨ́ɨl ikúl byɛ̂sh nə jaŋga nda bwə́ dʉ nywɨ́ɨl búúd nə məlwəg nə́, í mə́ bwɨ̂l.»
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ŋgwɔ́l éŋgəles, éŋgəles alɛ́ɛl mú nə́mə́ ŋgə jéel tâm joŋ a ŋgə́ cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Múúd mə ká kúd biin bá vʉgʉli jé mpwoombʉ́ shí, a wɨ́ya mə́yɨɨgyé máŋ ŋkí mpwóómbʉ́d, ŋkí mbwə́d,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Zɛmbî mə bá nə́mə́ ŋgulal múúd wɔɔŋgʉ́ mpimbə jé nda bwə́ dʉ ŋgulal múúd məlwəg nə́. A bá yə nyə gwo nyə́dɨ́ bálá mpimbə dɨ́, kú cweel nə gúl sâ. Muud wɔɔŋg mə bá bwəma nə cwúnd kʉ́l kuda nə fidə í ŋgə́ gwɔ̧́ yí. A bá bwəma nə cwúnd jɔɔŋgʉ́, miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mí wə́éŋgəles nə Mwâ Ncwəmbɛ bwə́ ŋgə́ dʉ́g.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Buud bwə́ ŋgə́ kúd biin mpwoombʉ́ shí, kúd nə́mə́ vʉgʉli jé mpwoombʉ́ shí, bwə́ wɨ́ya nə́mə́ mə́yɨɨgyé mə́ jínə́ dɛ́ wá, yílɛ kuda í ŋgə́ sá bwo cwúnd yí í bá ŋgə bád kandʉgə á kandʉgə. Bwə́ bá yɔ́ɔla, nə mwásə́ nə bulú, kú nə wogá.»
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Í bá jɨɨ ja jɔɔŋg nə́ miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mi búúd mí mpúg jísɔw, bá buud bwə́ ŋgə́ baagʉlə isâ Zɛmbî nyə á cɨ nə́ í bə́g yí, bwə́ ŋgə́ *búgʉla Yésus wá.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Mə mú gwág kə́l ŋgə́ cɨ joŋ dɨ́ nə́: «Cilə́g sâ mə́ zə́ jaaw wo ga: Tɛ́ɛ́d kɨ́kɨdɨ́ga, buud bwə́ é ŋgə yə bwə́ njúl buud ɔ Cwámba wá, báá bwə́ mə́ jəla. Haaw, mə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim, mə ŋgə magʉlə nə́ bwə́ mə́ jəla, bwə́ mə́ yɔwʉla nə isɛ́y byáŋ, nəcé misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ myáŋ mí ŋgə bɛ̧ bwo.»
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g ŋkúdú áfufumə́, muud njúl ŋkúdú wɔɔŋg dɨ́, a ŋgə́ bɛ̧ɛ̧la nə Mwân mə múúd. Nyə á bə nə *tûm gúmə́ lúúd, í njúl sɨ́yá nə or, a mbíd njəwá báágə́ bwə́ dʉ saag *blé nə ndɨ́ yí mbwə́d.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ŋgwɔ́l *éŋgəles mú cúwo wú *Mpáánzə́ Zɛmbî a ŋgə́ kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w ŋgə cɨ nə muud nyə á bə a njúl ŋkúdúd yɛ́ nə́: «Ŋwag báágə́ mə́saag dwô wo sáágʉg shí, nəcé fwála lʉ́ mə́saag mə́ wɔ́ɔ́s, idʉ̂w í mú miŋgwíy.»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Muud nyə á bə a njúl ŋkúdúd yɛ́ mú ŋwa báágə́ mə́saag dɛ́ saag shí.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ŋgwɔ́l éŋgəles mú cúwo wú Mpáánzə́ Zɛmbî nyísə́ joŋ dɨ́ yí; nyə á bə nə́mə́ nə báágə́ mə́saag í njúl njəwá.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ŋgwɔ́l éŋgəles mú wú álatâr dɨ̂; nyâŋ nyə á bə nə ŋkul mə jwú nə kuda. A mú lás gwɔ́w-gwɔ̂w cɨ nə nyɔɔŋg nyə á bə nə njəwá báágə́ mə́saag yɛ́ nə́: «Ŋwag báágə́ mə́saag dwô, wo kə́g shí, kə ŋgə sámb ikaŋ í *vînyə ŋgə sɛɛŋg, í mə́ shîn tɨ̂.»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Eŋgəles mú ntâg ŋwa báágə́ mə́saag dɛ́. A mú kə shí, kə ŋgə sámb ikaŋ í vînyə nə́ ndɛɛ́, kə dʉ shwu məma fadʉga dɨ́, kʉ́l mpimbə mə́ Zɛmbî í é nyâm byo yí.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Fadʉga jɔɔŋg í á bə, wo fwo wú ŋgwə́la kə bugád. Bwə́ á ka kə nyâm byo wu. Í á ka bə, bwə́ ŋgə́ nyâm ntʉ́nɨ, məcií mə́ mú dʉ júg nə́ jûg jûg jûg, mə́ sá məma shwumb. Shwumb nɨ í á bád nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s cé mpu kabʉlí, í á ŋgə wô nə́ ndɛɛ́ kə jee wɔ́ɔ́s ókilomáda mitəd milɔ́ɔl.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.