1 Tessalonicenses 2
Kálaad Zɛmbî : Sɔ ̧ á Gúgwáan (MCP) vs VC
1 Bwaaŋg, ŋgaá nə́ bɨmɛ́fwó bɨ mə mpú nə́ njɔɔnd wúsʉ́ sə́ á zə bɨ́dɨ́ yí í áshígɛ́ bə nə́ sə́ á fánda zə ŋgə kyey ntɔ́?
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Bɨ mə mpú nə́ sə́ á zə wɔ́ɔ́s bɨ́dɨ́ sə́ mə́ fwo bul jug, sə́ á bwəma nə cúgə́ Filipî. Njɨ, Zɛmbî wúsʉ́ nyə á yə sə́ iŋkáŋ í á jəla yí. Iŋkáŋ byɔɔŋg wə́ í á sá nə́, mizhízhíŋ mí á tɛɛm ŋgə lúmbʉli nə sə́ məzhɨɨ́ mɛ̂sh ɨɨ́, sə́ báá sə́ á ŋgə nə́mə́ bwiiŋg bɨ́ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl mə́ Zɛmbî.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Bɨ mə́ jəlá nə mpu cínɔŋg nə́ sə́ a shígɛ́ ŋgə bwiiŋg bɨ́ Kɛ́ɛl dɔɔŋgʉ́ nə mitə́dʉ́gá mí íwushî, sə́ áshígɛ́ ŋgə sɛ̂y nə milám mímbá, kú sá ísɛ́y í mə́kə́ŋ.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Í yidá bə nə́, Zɛmbî nyə á fwo faas sə̂ nə́ ndɛɛ́ a mú magʉlə sə̂, a mú yə sə́ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl nə́ sə́ kə́g ŋgə bwiiŋg. Ntɔ́, lə́sʉ́ sə́ á ŋgə lás yí, sə́ a shígɛ́ ŋgə lás wə mbií á nə́ buud bwə́ fáágʉg sə̂; sə́ á ŋgə yida lás mbií á nə́ Zɛmbî gwágʉ́g sə̂ nywa, nyə muud mə dʉ dʉ́g mítə́dʉ́gá myâ milâm yɛ́.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Haaw. Bɨ mə mpú nə́ sə́ a shígɛ́ bwɛlɛ jwáŋgʉlə múúd nə iciyá í mpu, sə́ nda sá mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí ncwaŋgə́, Zɛmbî jɨ wúshinɛd.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Sə́ áshígɛ́ ŋgə sɔ̧́ gúmə́ tɔɔ bɨ́dɨ́, tɔɔ bɔ́ɔ́l búud dɨ́.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Í njúl nə́ sə́ á shí bə nə zhɨɨ́ nə́ sə́ zə́g lwó bɨ́ mpə̂l. Ŋgaá nə *buud ɔ lwámá ɔ́ *Krîst bɨ́ nə ŋkul lwó búud mpə̂l? Njɨ, sə́ á yida ŋwa bɨ́ nə lâm mə́cɛy nda nyɔɔŋgʉ́ mə́ ŋkáŋgʉ́lə́ bwân yɛ́.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Mətag mɔɔŋg mə́ á sá nə́, sə́ á tɛɛm yə bɨ́ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl, sə́ á ŋgə jɨɨ jɨɨ́g nə́ sə́ mə́ yə́ nə́mə́ bɨ́ icʉg bísʉ́ yâ sə́mɛ́fwó, nəcé bɨ á shîn zə bə sə́ wəalâm.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Bwaaŋg, ŋgaá bɨ́ ŋgə tə́dʉga wádʉ́gálə sə́ á ŋgə wádʉga sɛ̂y yí. Sə́ á ŋgə cúndə bɨ́ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl sə́mɛ́fwó sə́ dʉ́gə́ sɛ̂y bulú nə mwásə́ shú nə́ tɔɔ muud ŋgwûd nə ŋgwûd nda ŋkɛ̂ny mbag wúsʉ́.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Bɨ́ bɨ́ owúshinɛd, Zɛmbî nə́mə́ wúshinɛd nə́ kuú njɔɔnd sə́ á ŋgə kyey nə bɨ́ obúgʉla yí í á bə kuú njɔɔnd Zɛmbî mə cɛ́ɛl yí, kuú njɔɔnd á otʉ́təlí, nda nə sâ á jumʉ́g.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Bɨ mə mpú nə́mə́ nə́ sə́ á ŋgə ŋwa muud yɛ̂sh a bɨ́dɨ́ nda sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mə́ dʉ ŋwa bwân nə́.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Sə́ á dʉ cwîny bɨ̂, dʉ lʉl bɨ̂ mənyúul, sə́ dʉ báásʉlə bɨ́ nə́ bɨ kyéyʉg kuú njɔɔnd Zɛmbî mə cɛ́ɛl yí. Bɨ mə́ jəlá nə cʉgə ntɔ́ nəcé Zɛmbî nyə á jɔ̂w bɨ́ nə́ bɨ bə́g buud ɔ́ Faan dɛ́, ŋwa dʉ́n kɔw nyə́dɨ́ gúmə́d.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Sə́ ŋgə nə́mə́ yə Zɛmbî akíba nə gúl sâ; jɨ́ nə́, ja bɨ́ á gwág Milə́sʉ́ mí Zɛmbî sə́ á bwiiŋg bɨ́ myá, bɨ á lə́g myo nda mísə́ nə́. Bɨ a lə́g myo nə́ mísə Milə́sʉ́ mí Zɛmbî, kú bə kɛ́ɛl yâ buud ɔ shí ga. Milə́sʉ́ mí Zɛmbî myɔɔŋg wə́ mí ŋgə́ sɛ̂y bɨ́ obúgʉla dɨ́ ícʉgʉd.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Nə́ ndɛɛ́ bwaaŋg, bɨ a mə́ sá nə́mə́ nda mədɔ̧ mə́ Zɛmbî mə́sə́ Yudéa mə́ ŋgə́ bɛ̧ Yésus-Krîst má. Buud ɔ́ lɔɔm bʉ́n bwə́ á mə́ nə́mə́ wáámb bɨ̂ nə ifʉmʉga nə́mə́ nda *Oyúdɛn bwə́ á wáámb mə́dɔ̧ mɔɔŋgʉ́ nə ifʉmʉga nə́.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Oyúdɛn bɔɔŋg bwə́ á gwú Cwámba Yésus-Krîst, bwə́ gwú *buud ɔ mícúndə́, bwə́ á jág nə́mə́ bul wáámb sə́ nə ifʉmʉga. Zɛmbî nyə aŋgɛ̂ nə gwág bwo nywa, bwə́ ŋgə lúmbʉli nə buud bɛ̂sh.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Bwə́ ŋgə ntágʉlə sə̂ nə́ sə́ nda bwiiŋg íkûl ishús Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl, bwə́ acɛ́ɛ́lɛ́ nə́ ikûl byɔɔŋg í dʉ́gʉ́g cʉg. Sálə bwə́ ŋgə́ sá ntɔ́ yí, bwə́ ŋgə casʉlə *sə́m wáŋ nə́ í bə́g ncindî. Bwə́ á mə́ ka bwəma nə mpimbə mə́ Zɛmbî.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Bwaaŋg, sə́ bâŋ jísʉ́ kɔ́ɔ́mb dɨ, tɛɛm bə nə́ sə́ á mə́ béégya nə bɨ́ fúfwálá mísh mə́sʉ́ nda ná dʉ́g bɨ́, milâm mísʉ́ myáá mí leedyá nə bɨ̂. Ntɔ́, nda sə́ á bul bə nə məma yéésh nə́ sə́ nyíŋgəg dʉ́g bɨ̂ nə́, sə́ á ŋgə yáág nə́ sə́ mə́ zə́ nûŋ bɨ́dɨ́.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Bʉ́bə́lɛ́ sə́ á mə́ yáág ŋkí ja ŋgwûd ŋkí ija ibá nə́ sə́ mə́ zə́ dʉ́g bɨ̂, nə́ ndɛɛ́ mə Pwôl; ká, *Sátan nyə a mə́ ntágʉlə nə́ sə́ nda zə.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Ye bɨ ampúyɛ́ nə́ bɨ wə́ ŋgə́ sá nə́ sə́ ŋgə́g nə bwánd Cwámba Yésus nə búgə́? Ŋgaá məshusʉg mə́sʉ́ mə́ ŋgə zhu bɨ́dɨ́? Bɨ wə́ jɨ́ *tûm gúmə́ sə́ mə́ bá ŋgə bəgʉwa nə́ ndɨ́ Yésus dɨ́ míshʉ́d ja á bá nyiŋgə zə yí.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Mpugá nə́ bɨ wə́ bɨ́ sə́ sâ gúmə́, bɨ wə́ bɨ́ sə́ sâ mə́shusʉg.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.