Lucas 16

Coatlán Mixe NT (MCO_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nañ jadu'n Jesús nɨmay yɨ' ydiscípulos: ―Jɨm anajty tügjäy comeeñybɨ, ymɨɨd tüg ytumbɨ huɨdi yɨ' ypɨdägy cuend'ájtɨp. Chi oy nɨmäyii co tüg je ytumbɨ nɨgoo anajty tzachyajtuñ je meeñ ma ycapaadyii.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Chi je huindzɨn oy yajhuoyii je' ytumbɨ, chi nɨmay: “¿Nej jada co ɨɨch jadu'n nɨmäyiijɨch mɨɨd miich ycɨxpɨ? Ya yɨ cuentɨ cɨ̈moydaaygɨch nej tɨ mduñ, etz ca' ɨɨch miich n'ocjactumbɨ'adaanɨn.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Chi je pɨdägy cuend'ajtpɨ jot'ajtɨ: “¿Ti ndunɨpɨch? co yɨ' nhuindzɨn xyajpɨdzɨma'ñɨch ma yɨ ytung. Juttajɨɨ ca' njatyɨch, co limosna nbɨjctzohuɨpyɨch tzöydúmbɨch.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Nejhuɨɨybɨch ti ndunɨpɨch jaydëb jäy ajcxy xycöbɨgɨpyɨch ma ajcxy ytɨjc.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Chi tüg tüg huoy pɨn anajty mɨnuucx'ajtp je' yhuindzɨn; chi y'amɨdooy je jayɨjpɨ: “¿Jadu'ñyɨ miich mɨnuucxy'adyii ɨɨch nhuindzɨn?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Chi je' y'adzooy: “Mɨgo'px garafón aceite.” Chi nɨmay: “Matz mnecy, ɨña' mɨc'amy, e cojayɨ' huixchiguïpxmajc.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Chi jadüg nɨmay: “¿Miich jadu'ñɨ mmɨnuucxy'adyii?” Chi je' y'adzooy: “Mɨgo'px quipxɨ'ñ trigo.” Chi nɨmay: “Matz mnecy, cojayɨ' mɨda'px.”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Chi je pɨdägy huindzɨn capxpaaty je jɨbɨcjäybɨ huɨdi cuend'ajtp yɨ' ypɨdägy co oy yhuinma'ñybaady mɨj; co jadachambɨ naaxhuiñyjäy huɨdi ca' mɨbɨcy Dios, nïgɨ ajcxy ypëgyɨty mɨɨd yhuinma'ñ, ca'ydɨ yɨ jäy ajcxy huɨdi huinjɨhuɨɨyb Dios ytɨy'ajt.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ɨɨch miich ajcxy yam nɨmaayb mɨgüg'ájtɨgɨxy yɨ jäy ajcxy mɨɨd yɨ meeñ huɨdibɨ ca' ytɨmytiijyɨty, jɨgɨx co je meeñ anajty myajmayjajtcɨxy ji pɨn miich ajcxy xycöbɨgɨp ma jugy'ajttac huinɨxɨɨbɨ.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Je' jäy ajcxy huɨdibɨ yajxon cuydunam je ané'mɨn huɨdi hueenɨ, nañ ycuydunamy je ané'mɨn huɨdibɨ mɨjɨp. Je jäy ajcxy huɨdibɨ ca' cuydunaangɨxy je ané'mɨn huɨdi hueenɨ, nañ ca' cuydunaangɨxy je mɨjpɨ ané'mɨn.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Pen ca' mjajtcɨxy nej mgüend'ájtcɨxɨpy yɨ jugy'ájtɨn huɨdibɨ ya naaxhuiñ yajpatp, ¿pɨn miich ajcxy m'ocyajmɨhuɨ'mamy je jugy'ájtɨn je riqueza oybɨ janchypɨ?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Pen ca' mjájtcɨxy nej mgüend'ájtcɨxɨpy tɨɨbɨ mɨhuɨ́'mgɨxy huɨdi huingjäy yje'ajtpy, ¿pɨn miich ajcxy xymöhuɨp huɨdibɨ ajcxy yjë'ajtpy?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ni tüg tumbɨ ca' jëbɨ ytuñ mɨɨd metz yhuindzɨn; com tüg je' ixtijɨpy etz jadüg mɨjnɨcxpedɨpy; o tüg huɨdi ycapxycöbɨgɨpy, etz jadüg ca'. Miich ajcxy ca' huaad mɨjpɨdägɨpy Dios etz nañ jadu'n mɨjpɨdägɨpy yɨ comeeñ'ájtɨn.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Nañ jadu'n mɨdooy jada ayuc yɨ fariseojäy ajcxy, com ooy anajty ajcxy meeñ adzójccɨxy. Chi ajcxy ooy nɨxiicɨ yajxiicɨ Jesús y'ayuc.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Chi Jesús ymɨnañ: ―Miich ajcxy fariseojäy jadu'n mnaybɨdáacɨgɨxy ma jäy ajcxy yhuinduu nejjɨhuɨ̈y ajcxy ooy m'oyjäyɨty. Dios ñejhuɨɨydaayb co miich ajcxy mɨɨd jɨbɨcpɨ ma mjot mhuinma'ñ. Tijaty huinma'ñ huɨdi jäy ya naaxhuiñ y'oy'ijxyp, Dios ca' yɨ' oy'ixy.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Chi Jesús yjacmɨnañ: ―Je taabɨ je Juan anajty yjiijɨty, jii'ajtp anajty Moisés ycötújcɨn etz je y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ ajcxy y'ixpɨ́jcɨn. Huin'it tiempo etz ixtɨ jadachambɨ jadu'n yajnajtzcapxɨ̈y je Dios y'ané'mɨn, e mayjäy ooy ñaybɨdáacɨgɨxy co ytɨgɨ̈huaangɨxy ma Dios y'ane'my.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Ca'chípɨty co je tzajp etz naaxhuiñybɨ ñajxtähuɨpy, pero je Dios ycuydundähuamy tüg'ócɨy jadu'n nej ñecy ymɨna'ñ. Ni tügɨ letra oy mabaad ymúdzɨty nɨcxy ycayajcuyduñ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Chi Jesús yjacmɨnañ: ―Huenpɨnjäyɨty co ytöxyɨjc ixmach etz ypɨcy mɨɨd huingbɨ töxyjäy, ooy anajty mɨj pocy tuñ. Nañ huenpɨnjäyɨty huɨdibɨ pɨjcp mɨɨd je töxyjäy huɨdi ñäy tɨ y'ixmachyii, nañ mɨj anajty ypocytuñ.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Chi Jesús yjacmɨnañ: ―Ji anajty tüg jäy comeeñybɨ ñayxoxyii anajty janch ooy mɨɨd oyjatypɨ huit, etz janch oy ycay y'ügy jabom jabom.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Nañ ji anajty tüg ayoobɨ jäy huɨdi limosna pɨjctzoob, hue' anajty yxɨɨ Lázaro. Lázaro jabom jabom anajty ycögnäy ma je comeeñyjäy ytɨjc'aguu, janch nïbuutzp anajty ooy.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Lázaro ooy anajty jani'ixy caya'ñ je cayduc tzütztuc huɨdibɨ cäb ma je comeeñyjäy ycaybejt. Oy uc anajty ymiiñ yhueyii je ñïbüdz.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Chi jadu'n yjajtɨ co oy y'o'cnɨ je jäy huɨdi limosna pɨjctzoob, chi je ángeles ajcxy yajnɨcxy Lázaro ma je Abraham yajpaady. Chi je comeeñybɨ nañ jadu'n y'o'cnɨ, e oy yajnaaxtɨgɨ̈yii.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Chi je comeeñybɨ jiiby ca'oydactuuby tzaachypɨ anajty jɨhuɨ̈y, chi mɨj'ijxy jɨguëgy je Abraham etz je Lázaro.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Chi je comeeñybɨ ycapxy janch mɨc, ymɨnañ: “Apteedy Abraham, ɨɨch pa'ayoog. Tun may'ajt quex Lázaro, huen yɨ' ycɨ̈huäx yajxoogy mɨɨd nɨɨ etz xyajtɨ́jtzɨbɨch ndootz, co ɨɨch ooy ayo'n nbaadyɨch ma jada mɨj jɨɨn.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Chi Abraham y'adzooy: “Oc'ungɨch, ajɨhuɨ̈huɨɨ co tɨ mdzɨnäy tɨ mjugy'aty mɨɨd mhuit mmeeñ agujc jotcujc, e yɨ Lázaro ooy ayo'n paty. Jadachambɨ Lázaro yjotcujc'aty, etz miich jiiby mbatpy tzaachypɨ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 E jadügnax, ji tüg mɨj huoc ma ɨɨch ajcxy etz miich ajcxy. Pen ɨɨch jɨm'amy janaxam ma miich, ca' njadɨpyɨch, nañ jadu'n miich ajcxy ni pɨn ca' jadɨpy nej ñaxɨpy ma ɨɨch nyajpaadyɨch.”
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Chi je comeeñybɨ jacnɨmay Abraham: “Apteedy Abraham, tun may'ajt quex yɨ Lázaro ma ɨɨch ndeedy ytɨjc.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Jɨm ma ɨɨch ndeedy ytɨjc jɨm mɨgoox mɨguëx nmɨ́ɨdɨdyɨch, huen nɨcxy yajmɨɨdmɨydaaccɨxy, ca'ydɨ je' ajcxy nañ jadu'n ya minɨpy ma jada ayoodac.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Chi Abraham y'adzooy: “Yɨ' ajcxy ymɨɨd necy huɨdibɨ Moisés etz Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ ycojaay, huen cuydungɨxy.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Chi je comeeñybɨ ymɨnañ: “Janch jadu'n apteedy Abraham. Pen nidüg yɨ ögpɨ ñɨcxy ma je' ajcxy, jothuimbidɨp yɨ ajcxy.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Chi Abraham ymɨnañ: “Pen ca' je' ajcxy mɨjpɨdägy Moisés y'ayuc je jécyɨp etz huɨdi ajcxy jecy'ajt Dios y'ayucnajtzcapxɨɨy, nañ ni ca' mɨbɨ́jccɨxɨpy pen nidüg ögpɨ yjugypɨcy.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.