Atos 22
Coatlán Mixe NT (MCO_TBL) vs NVT
1 ―Mɨgügtɨjc etz mɨj'anäctɨjc, mɨdoogɨxy jadu'n nej ɨɨch yam nnayñïgapxtüdyii.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Co je mayjäy ajcxy mɨdoy co ymɨgápxɨgɨxy mɨɨd hebreo y'ayuc, chi ajcxy y'amonday, chi Pablo ymɨnañ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Judíojäy ɨɨch. Jɨm Tarso nma'xung'ajtyɨch, Cilicia ñaaxjot. E ya Jerusalén tɨ nyeegyɨch. Ixpɨjcɨch ya ma Gamaliel, etz yajxon Gamaliel tɨ xyaj'ixpɨjcyɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ytɨy'ajt etz ycötújcɨn. Njatyɨm nyajmɨj'ajtpyɨch Dios jadu'n nej miich ajcxy Dios myajmɨj'ajtcɨxy cham.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Jecy tɨ n'ixhuɨdity tɨ nbahuɨdityɨch je jäy ajcxy huɨdi anajty mɨjpɨdaacp Jesús y'ayuc, nyaj'öctähuaamyɨch anajty, e nyajnɨcxpyɨch anajty mach yëydɨjctɨjc etz töxyjäydɨjc, nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Je teedy mɨjtungmɨɨdpɨ etz tüg'ócɨy mɨj'anäctɨjc ymɨɨd tɨy'ajt, co ɨɨch ajcxy xymooyɨch cötujcɨn, e nnɨcxyɨch anajty jɨm Damasco ma nmɨgügtɨjcɨch yɨ judío jäy ajcxy. N'ixtäyɨch anajty je jäy ajcxy huɨdi Jesús y'ayuc mɨjpɨdaacɨp, madza'ñɨch anajty ajcxy, e nyajmiina'ñɨch anajty ajcxy ya Jerusalén huen yajtzaachytunggɨxy.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Co ɨɨch anajty ndüyöyɨch mɨhuingon Damasco, cujc yxɨɨ anajty, chi janch tɨmɨtiinɨ ytɨɨcxɨ̈gy jühuɨdity jadu'n nej jɨɨn ma ɨɨch, hue' anajty chooñ tzajpjoty.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Chi jɨm ngɨdaayɨch, huin'it nmɨdooyɨch tüg ayuc xyñɨmäyɨch: “Saulo, Saulo, ¿ti co xypahuɨdijttägyɨch?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Huin'it n'amɨdooyɨch: “¿Mbɨn miich, Huindzɨn?” Chi xy'adzooyɨch: “Ɨɨch je' je Jesús je huɨdi cogajp jɨm Nazaret, je huɨdi miich mdzachpahuɨdijttacpy.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Pɨnjaty ɨɨch anajty nmɨɨd y'ijx je' ajcxy je tɨɨcxɨn, chi ajcxy ooy chɨgɨɨy, e ca' ajcxy huinjɨhuɨɨy je ayuc huɨdi anajty nmɨgapxyiijɨch.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Huin'it nnɨmaayɨch: “¿Ti jëbɨ nduñɨch, Huindzɨn?” Chi je Huindzɨn Jesús xy'adzooyɨch: “Pɨdɨ̈g e yajyöy mdu', nɨcxy jɨm Damasco, jɨm myajnɨmähuɨɨyb tüg'ócɨy ti jëbɨ mduñ.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Je tɨɨcxɨn hue' je' xy'ixmajchɨch huiintz. E chi je nmɨgügtɨjcɨch xyhuijtzoonɨch ajcxy cɨ̈gɨ́xy, xyajja'tyɨch ajcxy jɨm Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Jɨm Damasco anajty chɨnäy tüg yëydɨjc huɨdi anajty yxɨɨ Ananías, je huɨdi anajty ooy cuyduñ Moisés ycötújcɨn je jécyɨp. E judíojäy ajcxy huɨdi jɨm tzɨnaayb ooy cömaaygɨxy co ooy y'oyjäyɨty.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Chi Ananías ymiiñ ma njättaacɨch, e ytɨnay'ɨhuɨɨy ma ɨɨch nmɨjc, chi xyñɨmaayɨch: “Mɨgüg Saulo, ijxɨ̈gɨch jadüg'oc huinjemy.” Tɨm huin'ítɨy n'ijxɨ̈gyɨch.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Chi Ananías xyñɨmaayɨch: “Je Dios huɨdi ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ojadajt, je' tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx mnejhuɨ̈huɨpy Dios yhuinma'ñ, etz m'ixɨpy je tudäcypɨ jäy, e mmɨdohuɨpy ycɨ'm ayuc huɨdi ycapxpy.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Dios tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx nɨcxy mdɨy'ajt yecy ma tüg'ócɨy naaxhuiñyjäy, etz mnimɨydägɨpy nej tɨ m'ixy tɨ mmɨdoy.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Jadachambɨ, ¿nej co mhuäcxɨpy? Pɨdɨ̈g etz nɨɨbet. Mɨbɨjctzou Dios jɨgɨx mbocy ñïhuädzɨpy.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Co nɨcxnɨch jadüg'oc Jerusalén, chi nnɨcxɨch ma Dios ytɨjc, oy Dios nmɨbɨjctzooyɨch. Chi ɨɨch jiiby tzajtɨgoty n'ixmañyɨɨyɨch.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 N'ijxyɨch je Huindzɨn Jesús e xyñɨmaayɨch: “Pɨdzɨm ya Jerusalén mɨc'amy, ca' je Jerusalén jäy ajcxy cöbɨgɨpy miich m'ayuc jadu'n nej xyñigapxa'ñɨch.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Huin'it n'adzooyɨch: “Huindzɨn Jesús, yɨ jäy ajcxy ñejhuɨɨyb co ɨɨch anajty nnɨcxɨch huen huɨdi judíojäy naymujctac n'ixtäyɨch yɨ jäy ajcxy huɨdi miich m'ayuc xymɨbɨjcɨp, tɨ nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty, ooy ɨɨch ajcxy yɨ' tɨ ndzaachytuñ tɨ nga'oyduuñɨch.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Co ajcxy yaj'ögy je Esteban, miich mdumbɨ, huɨdi miich m'ayuc xycapxhuäcxɨp, jɨm ɨɨch anajty nañ jadu'n yajpaady. E ooy njäygɨdacyɨch co ajcxy yaj'o'cy, ixtɨ ngüend'ajtɨch je' ajcxy yjocxhuit huɨdi Esteban yaj'o'c.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Chi ɨɨch nHuindzɨn Jesús xyñɨmay: “Cham ɨɨch miich nguexy jɨguëgy it ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 E yabaad je mayjäy y'amɨdo'ijty Pablo y'ayuc, chi ytɨgɨɨy ajcxy huambɨ jɨhuɨɨybɨ chachmɨnaangɨxy: ―¡Huen öc yɨjiibɨ yëydɨjc! ¡Ca' huaad yjactzɨnäy!
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Yam yhuaangɨxy yjɨhuɨɨygɨxy, yam yjocxhuit tzachjengɨxy, etz naaxhuaay tzachyujc-huɨjcɨxy.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Chi je soldado huindzɨn ni'ane'mdɨɨy co huen Pablo yajnɨcxyii cuartel tɨgoty, e ni'ane'mdɨɨy co huen cɨ'adyii jɨgɨx nigapxɨp ti tɨ tuñ co je jäy tɨ ymɨbɨdɨ̈gyii.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Tɨ anajty ajcxy cɨ̈xojtzcɨxy, e chi anajty ajcxy tzaachytunaangɨxy co Pablo nɨmay je capitán huɨdi anajty huinduy: ―¿Ti cötújcɨn miich ajcxy mɨɨd co mdzaachytuna'ñ tüg romanojäy, ni ca' ajcxy jayɨjp mdɨyduñ?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Co jadu'n mɨdooy je capitán, chi ñɨcxy oy yajnɨmäy je comandante: ―Ixcɨm nej mduñ yɨ jäy, com hue' yɨ' romanojäy.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Huin'it je comandante ymɨjhuägy ma je Pablo, chi y'amɨdooy: ―¿Nej janch co miich mromanojäyɨty? Chi Pablo y'adzooy: ―Janch.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Huin'it je comandante nɨmay Pablo: ―Meeñygɨ́xy ɨɨch jada nbaaty co naydijyiijɨch romanojäy. E chi Pablo y'adzooy: ―Ɨɨch tɨ nmɨɨbi'c'ajtɨch yɨ'.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Mɨɨd jëyɨ, je huɨdibɨ anajty ajcxy cɨ̈'adam je Pablo, chi puyöydúutcɨxnɨ. Nañ jadu'n je comandante ooy ñay'adzɨgɨɨyɨ, mɨɨd co cɨ̈xojch Pablo mɨɨd cadena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Com jabom je comandante co anajty nejhuɨ̈hua'ñ ti ycɨxpɨ co tɨ yxɨ̈yii je Pablo yɨ judíojäy, huen yajmɨnagyii cadena ma Pablo ycɨ'. Chi ane'my co yajhuomujcɨ je teedy tungmɨɨdpɨ etz je judío mɨj'anäctɨjc. Huin'it je comandante yajnɨcxy Pablo ma je huindzɨndɨjc etz ixpɨcytɨjc anajty tɨ ñaymújcɨgɨxy.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.