Lucas 14
Matsés NT (MCF_WBT) vs ARA
1 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin padiseyobo tsusio dapa isedec Esus puduedsho isun, Nëid ushën natemaid icnuc Esusën bëdamenushe queshun isnuequin padiseyobo utsibo tabadquin caimbededpanëdash.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Aden caimbedednubien podo nidte chedo bidisquiaid uano tsadsho isun Esusën:
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 —¿Chonoadtemaid ushën daicsambocquid bëdamenquiocte ushë nec, quequinda mimbi tantiape? —caquien
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 abi caimbededquido otacquio tabadcuededpanëdash. Adec aido otacquio tabadcuedednubien podo nidte chedo bidisquiaid dada Esusën bedshun bëdameshun: —Nidec nid —cac bëdambo yec nidpanëdash.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Aden aid nidmeshun abi bëdamenushe quequin caimbededquido caic: —¿Chonoadtemaid ushën nua uëdëshcaidën min baca ampaëdacsho isun badedquio bedtanquin indoenquioda mimbi ictsia? —quepanëdash Esus.
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Aden chuisho tantiash adquiobidi otacquio tabadcuededpanëdash.
6 A isto nada puderam responder.
7 Adashic, tsusiobon dayunquio tsadsho isash, Chuiquid dapa nec, utsibo quetsiash, quec padiseyobo cho-choec, quequin tantiashun Esusën nadopanëdash:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Pec cho, cac choshon tsadte bëtinenda. Tsadte mimbi bëtinambien shubu icbon ambi pec cho caid utsi mibi chuiquid tsusio chosho
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 isun: “Chuiquid dapa choeque. Uano tabadad,” icbon cac icsamboen naombi quiash natiaic uano tsadpec mibi.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Naden nata. Pec cho, cac choash utsiuc tsadbudta. Adsho isun: “Uano mibi tsadeque. Nëmbo, chuiquidbëd tsadec cho,” capec mibi shubu icbon.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Chuiquidbimboecsho ispashuni, quequid Nuquin Papa yacno choacsho adquid ambi namiaid Nuquin Papan icmendac. Nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno choacsho chuiquid Nuquin Papan mibi icmendac —quepanëdash Esus abëdta yuedaido caic.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Aden aido chuishumbic abi yuedquid Esus nadpanëdash: —Pemenu, quequin mibëd icquid min utsibo aton na dadpen icquidouidi pec cho cainda. Aido pemiac, mibi pec cho caoaic.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Pemenu, quequin aton na nibëdquido, daicsaidobëdta bëshuaido pec cho cata.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Adquido mibi cuidquin pemetiapimbo iquec. Adquido pemiash, Bëdambo iquebi, mibi quepec. Nuquin Papa yacno nidash puduedsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac —quepanëdash Esus abi yuedquid caic.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Aden Esusën chuisho tantiash abëdtan pec tsadquid abentsëc: —Nuquin Papa yacno nidshun abëdtambi pec bëdambo iquebi —quepanëdash.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Adoaquien aidi tantiamenuen utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Yuednu, quequin nadënquio pec chota, quequin ambi yuedtequid dadpen chuiposh.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ambi chiacpadën ushë chonoc: ‘Ëmbi chuiboedtedi pec cho quequin chuitanta,’ cac aton yua nidposh.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Adec nidshun chuituidaquien: ‘Nidtiapimbo iquebi,’ queposh abitedi. Abia chuituidaid abentsëc nadposh: ‘Ëmbi sëuëmboed dëdabi nidtiapimbo iquebi,’ queposh.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “Utsibic: ‘Baca bedshun, Bëdamboen nimbanquinda buaneque. Isnu,’ queshun isedtanenquiocquin ambi bedboed nimbameposh.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Utsibic: ‘Con chido bedombique. Nidenquio iquebi,’ queposh.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Aden chuisho tantiash nidshun aidon chiacpaden aton yuan icbo chuioaposh. Adsho tantiash nëishun icbon: ‘Ëmbi isedacmaido yacno nidshun, Pec cho, cata. Aton na nibëdquidbëdta daicsaid, bëshuaid chedo chuitan,’ cac aton yua nidposh.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Nidshun chuitanec aidobëdi choshon, ‘Mimbi chuiboedo bëombi. Aido icnubi abi tabadte iquec,’ queposh yua.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Adoaquien: ‘Shubu ënëdacno nidshun ëmbi chuibocpadquido isun bëoata ma con shubun tsucus-tsucustsëcquio yec ma adquido tabadpanuna.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Abia ëmbi pec cho caidon ëbëdtambi petiapimbo iquendac,’ queposh icbo —quepanëdash Esus.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Adashic, nidsho matses dadpenshun tsibanac abi choacmi bidiadshun isec Esus nadpanëdash:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Ëbipadquio icnuequid aton papabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo iquec. Adecbidi, aton titabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton chidobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi aton bacuëbobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton utsibobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Unësmane quiash mëyanac dayactiapimbocquid ëbipadquio ictiapimbo icoaindac —quepanëdash Esus.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Aden chiec Esus abi onquec: —¿Shubu uanu, queshun abia shubu uaid isec, Nëidtenquio nanu, queshun aidtedquiobidi bëshun toccashun shubu uainquioda icpec?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Aden tantienquiocquidën abentse-abentsen bë-bëtsëcquin baded naintiapimbo iquec.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Adsho isun utsibon mamënshumpec. Bëdamboen isun shubu uaquidpadquid, Esuspadquio icnu, queshun ëmbi chiaid bëdamboen tantiabenash adquiobidi icpec. Ëbi tantiauidtsëcquid ëbipadquio ictiapimbo iquec.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Adembi chuinu. Tantiata: ‘Mibëd icquidobëd cuesnanuec chuiquid utsi nëmbo cho-choec,’ quesho tantiashun nëmbobi icquido chuiquidën naden tantiapec: ‘Ëbëd icquido daëdpactsëc iquec. Aidtedtsëqui iquec dayacquiocquid icquin chuiquid utsi abëd icquido cuemepec, queshun ma chobono,’ quequin caimpec.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Padnuen, abëd icquido dayactiapimbo icsho isun chuiquidën: Chuiquid utsi bëquedtanta. Bëquedshun, Mibëdi ictsiabi. Ëbëd icquido chuiquid icta, ëbi chuiquid quiosh, quequin chuita, quequin chuiposh.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Adembidi ëbipadquio icnuequidon bëdamboen tantiata. ¿Ëbi chuiquid Esus nec, quequin ambi chiacpadendambi nabampeba? Ai, adonona, queshun adota. Adoesa, Esuspadquiocquid nebi, quenda —quepanëdash Esus abi tsibananquido chiec.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Aden chiashic Esus nadpanëdash: —Sa batambo iquec. Casecac utsibëd daëdash batambo iquec. ¿Sa batapentsëcquiocquid casecac batamboda icpadic?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Padenquio. Secatequid adquid nendac. Adecbidi Esuspadquio icnu quiash ëbipadquio yanesa chian anëdënquequid nësiatequid nendac. Adquid ictiapimbo iquebi, quequin, Tantianu, queshun tantiacpadomboen nabanta —quepanëdash Esus.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.