Atos 15
Matsés NT (MCF_WBT) vs VC
1 Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choabicnubien nidaid Udeya caid yacnoësh choquido Esuquidistu tantiaquid utsibo Antioquiya yacno choash tabadquin, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampicpaden shui dëbid dëtemesa abi yacno Esuquidistun yuedtemaid nendac, quequin chuipanëdash.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Adnubic Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choash tabadquin aidon chiaid tantiash: —Nuquin Papan aden chiambo iqueque. Aden chienda —quepanëdash. Adsho comapenec cuëdquin chushcapanëdash. Adsho tantiashun abi chuiquidon, Edusaden yacno nidshun chushcanamboed chuitanta, quequin Pabadobëdta Bednabe chuishumbic Esuquidistu tantiaquid utsibo chuioaquin aido nidmepanëdash.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Adoac Antioquiya yacnoësh puduanec nidec nidaid Penisia caid yacno choash tabadquin, Isadaidpembotsen Esuquidistu tantiaquid yamposh, quequin chuipanëdash. Adsho tantiash: —Aid tantiec bëdambo iquebi —quepanëdash anocquid Esuquidistu tantiaquido. Adtanec auëshquio nidequi nidaid Samadia caid yacno choash tabadquin adomboembidi chiac adquiecbidi, Bëdambo iquebi, quepanëdash anocquido.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Auëshquio puduanec nidec Edusaden yacno choash tabadquin anoshontsen Nuquin Papan chiacpadec capuquin ambi nabanaidtedi Pabadobëdtan Bednaben chuibanoapanëdash.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Aden chiac Esuquidistu tantiaquido, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequido: —Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden isadaidpembotsen shui dëbid dëtemetiadquidi nec. Nuquin Papan naden nata quequin Moises dada uamiampid nabantiadquid neoaic —quepanëdash.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Adoaquien Esuquidistu ambia tantiaquido tsusiobobëd Esuquidistun ëbi chuibeneta caido: Tantiabono, quiash onquecuededpanëdash.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Adec yuec onquecuededash nidtoash Petedo nadec onquepanëdash: —Chuinu. Tantiata. Ënden Nuquin Papan naden chuipondashi: “Isadaidpembo Esuquidistu tantiaquid icmete bunebique. Aidotsen chuibanta,” quequin chuipondashi. Aden ëmbi chuioasho mibitedishun tantiondac.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ëmbi isadaidpembo Esuquidistu chiac abi tantiaquid aido yampondash. Matsesën tantiaid tantiaquid icquin Nuquin Papan, Esuquidistu tantiaquid nec, quequin aton Mayan nuqui meniacpadembi isadaidpembo meneoapondash.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Utsibo nec, quenquiocquin aidotsen tantiamequin paucoapondash.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Aden Nuquin Papan nasho isun, ¿Atotsieshun Nuquin Papan naid icsambo iquec quiacpaden tsusedpabon natiapimboctequid nuquitsen natiapimboctequid isadaidpembon nabanta cate nuqui bumpe?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Padenquio icnuna. Matsestedi icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadac, quequin tantiaquiec unësash abëdi tabadendac, quequin nuqui tantiacpaden isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido yanshun tantiec —quepanëdash Petedo.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Aden Petedon chuiquin ënambic Pabadotsen Nuquin Papan tantiamiac ambi nadatiambocquin naquin isadaidpembo ismebanaid chuipanëdash. Adembidi Bednaben chuioapanëdash.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Aid daëdshun chuibanquin nainan Esusën utsi Acobo, Esus tantiaquido tsusio dapa, nadpanëdash: —Ëmbitsen chuinu. Tantiata.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Isadaidpembo tantiaquin aido Esus chuibanta, quequin Nuquin Papan chiacpaden Simon Petedon chiac isadaidpembo Esus tantiaquid yansho Nuquin Papan aidtedi nuquibëdta aton matses icmiac.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Adomboembidi Nuquin Papan chuimiaidën dada uampid nad iqueque. Tantia. Chuinu:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 —quiashic abi Acobo onquec:
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 —Nuquin Papan chiampid tantiaquin nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiacpaden nata isadaidpembo cainquio ictiad.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Nëiduidtsëqui dada uaquin isadaidpembo chuibanuna nuquibi: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin pete sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, Nëish tëtaniaid intacchobi codocaid penda, quequin isadaidpembo chuibanuna.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Adec Moisesën dada uaid iccuededquin isec nuqui onquedenec. Aid icnuc, Adomboembidi nata, quequin isadaidpembo chuinuna —quepanëdash Acobo iccuededquido chiec.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Adashic Esuquidistu tantiaquido iccuededec onquec ënëdshun ëmbi dada uaid Antioquiya yacno buanuec Edusaden yacnocquid daëd nidta, quequin Pabadobëdta Bednabe nidmepanëdash. Abentsëc Udas cashumbic Badsabas cuënaid; utsibic, Sidas cuëmëdquid. Aid daëdi Nuquin Papan chiaid comapenen tantiaquidquio icpanëdash.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Isadaidpembo chuiquin Edusaden yacnoshon Esuquidistu tantiaquidon naden dada uapanëdash: “Esuquidistun ëbi chuibeneta caidobëdi ambia Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquido yec min utsibimboecquido nebi. Isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquidobëdta nidaid Sidia yacno tabadquido, nidaid utsi Sidisia yacno tabadquido chedo mibitedi chuiquin dada uaombique. Isec onqueta.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ëbëd icquido nëuëshquio nidash mibi yacno choash puduedshun, Isadaidbon naden nata quequin chiaid natiadquidi mibi nec, quequin mibi icsamboen chiosh, quequin utsibon chioshi.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Aden chuisho tantiashun nëmbocquidobëd iccuededec onquequin abentsëcshun tantiacbimboen dada uaombi. Aidi nëmbocquid daëdi Pabado Bednabebëdta buantan, quequin chiembi.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Unësmane, quenquio yec capucuenequin Esuquidistu chuibanquido Pabadobëd Bednabe nec.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adquid aid daëd icsho isun aid chedobëdta Udas Sidas chedo mibi yacno nidmembi. Adoac ëmbi dada uacpaden ma mibitedi chuioapanuna abimbo iquec camenuen.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Nuquin Papan Mayanën ëbitedi tantiamiacpaden isadaidbon naden nata quequin chiacpaden nata mibi caisa nebi.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Nëidtedtsëqui ëbitedishun nata caid nec: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin utsibon abi yacnoshon sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, mimbi nëish cuesuniaid intacchobi codocashun penda. Adoac ëmbi chiacpaden nabanec mibi bëdambo icpec. Padi aidtedtsëqui chiembi.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Aden dada uaquin nainshun ambi nidtan caboed meniac Antioquiya yacno nidoapanëdash. Antioquiya yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaid menepanëdash.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Aden meniac isbanash: —Mimbi bëboed dada uaid isash bëdambo iquebi —quepanëdash isadaidpembo Antioquiya yacnocquido.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Adnubic Udasën Nuquin Papan chiaid chuibanquin Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquido bëdamboen tantiamepanëdash. Adomboembidi chuibanquin Sidasën tantiameoapanëdash.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Aden dadpen ushquin chuibanshun: —Edusaden yacno nidoaibi —caquien: —Ai, mibi nidsho isash unësquio icquimbi mibi chomequido yacno nidtan, mibi caimbi —quepanëdash Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquido.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Adec aido Edusaden yacno nidnubien
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pabadon Bednabe chedobëdtan Antioquiya yacno tabadquin Esuquidistu tantiaquid utsibo Nuquin Papan chiaid bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Adashic, yuecash Pabado Bednabe caic: —¿Midapadec nuqui capucuenequin Nuquin Papan chiaid chuibeneboedo tabadeque? Isec nuquibi nidnu. Nid —quepanëdash.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Adoaquien: —Ma Madcosbidi nidoanu. Chuita —quepanëdash Bednabe.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Adoaquien: —Chieshec aidi cuëshëdondashe. Padi. Nuqui daëdtsëqui nidnu. Nid —quepanëdash Pabado.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Adoaquien Bednabe aden tantienquio yec Pabadobëd comapenec onquiash Madcosbëd cano antabëdtoanec Chipide yacno nidoapanëdash.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Adnubien Pabado Sidas abëd Edusaden yacnoësh choboed caic: —Nuquibi nidnuna —quepanëdash. Adec aid daëd nidnuesho isash anocquid Esuquidistu tantiaquido: —Ma Nuquin Papan mibi daëd bëdamboen nidmequin ma mibi bëdamboen namepanuna —cac Pabadobëd Sidas nidpanëdash.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Adanec nidaid Sidia caid yacno choash capucuenequin Esuquidistu tantiaquido iccuededacno puduedshun bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash. Aden chuibeneshumbic nidaid Sidisia yacno choshon Esuquidistu tantiaquido shubu utsin-shubu utsinquiec iccuededacnomboec puduedcuenequin Pabadon chuibanoapanëdash.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.