Atos 10

Matsés NT (MCF_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adnubien shubu dadpen icquid Sesadeya caid yacno Codnedio cuëmëdquid isadaidpembo nidaid Itadia caid yacnoësh Sesadeya caid yacno choash tabadpanëdash. Aidi sondado dadpen 100tedi chuiquid icpanëdash.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Aidi aton shubun icquidobëdi Nuquin Papa tantiaquid icquin isadaidbo aton na nibëdquid icsho isun menebanquid icpanëdash. Adecbidi Nuquin Papa chiec onquianedenepanëdash.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Adquid yec ushë budtsambi tedes yanuc Nuquin Papa chiec onquequimbi ushacbimboecquin Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedion ispanëdash. Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon: —Codnedio —capanëdash.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Adsho tantiash dacuëdquin comapenen isec: —¿Atotsibi name, Icbo? —quepanëdash Codnedio. Adoaquien: —Abi chiec mibi onquedenesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquid tantiaquin menedenequid mibi icsho Nuquin Papan bëdamboen isaid mibi neque. Chuinu. Tantiata.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Nëbi Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid ma bednu mimbi namiaido Ope yacno nidmetan.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Simon utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec —quepanëdash Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedio chiec.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Aden chianec Nuquin Papan uaid mayan bëda nidambi Codnedion aton yua daëdbëdta sondado abentsëc chomeshun
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Nuquin Papan uaid mayan bëdan chuibocpaden Petedo bedmenuen ambi namiaido Codnedion nidmepanëdash.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Adashic, ushë cuembocnoc Ope anoentsëqui Codnedion nidmiaido chonobi Petedo Nuquin Papa chiec onquenuec shubu macano pada-padapambocquid yacno dectatopanëdash.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Adec dectatoash shubu icbon codocanubi Petedo bundoec ushacbimboec tsadquimbic
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 abu posonianec abi yacmi dabidiete dapabiecquid bucun dënëshbudcuenaid budsho Petedon ispanëdash.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Aidënquio ambi petequid ambi petemaid chedo nidaidën capuquid tacbidën capuquidbëd podochoquid chedo antabëdpanëdash.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Adnubien: —Nidtoshon cuesuneshun pe, Petedo —capanëdash abucuësh onquequin.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Adoaquien: —¿Abida cai? Ëmbi petemaid tauishun mibi shëdmetemaidquio antabëdquid nec. Adquid piamboccombi, Icbo —quepanëdash Petedo.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Adoaquien padpidec abucuësh onquec: —Nuquin Papan bëdambo icmiaid icsambo iquec cainda —quepanëdash.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Adotanquimbic antabëdquid abuc buanshun adomboembidi abentsëc chotsëcnuc budmequin adembidi Petedo chuishun abuc shëcuë uaid yacno badedquio buanshun puduedmeoapanëdash.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Adosho isash Petedo ambi isboed tantiec tsadnubi Codnedion chomiaido Simonën shubu istuidash shëcuë cuëmano choec nidtuidpanëdash.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Choec nidtuidash: —¿Nëmboda Simon Petedo tabadec? —quetuidpanëdash.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Aden chuituidnubi ambi isboed tantiec Petedo tsadsho Nuquin Papan Mayanën: —Dada abentsëc chotsec choshon mibi nibënec.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ëmbi chomiaido neque. Budash cacuidenquio yec aidobëdi nidtan —capanëdash.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Aden chiac budshun Codnedion chomiaido isash: —Mimbi nibënaid nebi. ¿Atotsi quec cho? —quepanëdash Petedo.
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Adoaquien: —Codnedio cuëmëdquidën chomiaid nebi. Aidi sondado dadpen chuiquid bëdambocquidquio nec. Adquid icquin Nuquin Papan chiacpaden nabansho isun isadaidbon bëdamboen isaidquio nec. Aidi Nuquin Papan chomiaid mayan bëdan naden chuipac caosh. “Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid bedmetan. Bëac chuibansho tantiata,” quequin Nuquin Papan uaid mayan bëdan ëbi chuiposh quequin Codnedion ëbitedi chuioaposh —quepanëdash Codnedion chomiaido Petedo chiec.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Adoaquien: —Pudued —quepanëdash Petedo. Adashic badiadanec Codnedion chomiaidobëd Petedo nidsho isash Esuquidistu tantiaquid Ope yacnocquid utsin-utsinquien tsibanampanëdash.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Adec nidanec Sesadeya caid yacno chopanëdash. Adnubien, Nëid ushëmbien chochitec, quequin tantiashun Codnedion aton shubun icquido abi isedquid chedo Petedon chuibansho tantiamenuen aton shubu nuntan iccuededmepanëdash.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Aden iccuededmiac tabadnubi utsibobëd choec Petedo chedo puduedsho isash, Mibi bëdambocquid icnubi adesa nebi, quequin Petedo ismec danëshën sebudec shuebudash Petedo bëisenquio yec Codnedio uepanëdash.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Adec uesho isash Petedo: —Mibipadquid nebique. Nidtota —quepanëdash Codnedio caic.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Adtanec Codnediobëd onquetanec quënë utsin puduedshun isadaidpembo dadpen Petedon istuidpanëdash.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Aden aido isec: —Isadaidbo nebi. Adquid yec isadaidpembobëd capuesa neyobi. Adecbidi min shubun puduedesa neyobi. Adesa icboedi Nuquin Papan, Matses utsibo ëmbi bëdamboen isaid icsambo iquec cainda, quequin ismequin ëbi tantiamiac
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 mimbi ëbi bedmiaido choacsho isash, Mibëd capuesa nebi, quenquio yec chobi. Adecbidi nëmbo choash isadaidpembon shubu nec. Nëmbo puduedtiapimbo iquebi, quenquio yec puduedobi. Nëbi Tantianu. Chui. ¿Atotsieshun ëbi chomio? —quepanëdash Petedo Codnedio chiec.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Adoaquien Codnedio: —Abentsëc choec ushanec ushë budec tedes yanubi Nuquin Papa tantiec buna mëmunec con shubu nuntanuësh Nuquin Papa chiec onquec tsadobi. Adnubien dashcute shocosh bed-bedquiacbimboec dasiuidquid ëbi yacmi Nuquin Papan budmiac onquec:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 “Codnedio, mibi Nuquin Papa chiec onquesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquido mimbi menebansho aidëmbi bëpiscudenquio icquin tantiec.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Nuquin Papa bëdamboen tantianuen Simon cashumbic Petedo caid Ope yacnocquidbëd tabadquid ma chono queshun mimbi namiaido nidmeta. Aidi Simon cuëmëdquid utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec,” quec Nuquin Papan uaid mayan bëda onqueposh.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Aden chiac: “Petedo bedtan,” quequin ëmbi namiaido nidmiombi. Adoac bëdambocquid yec cacuidanenquio yec badedquio mibi choc. Adec mibi choacsho isash bëdambo iquebi. Nuquin Papan nuqui isnubi ambi mibi tantiamiacpaden chuibansho tantiec tabadnuna —quepanëdash Codnedio Petedo chiec.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Aden Codnedion chuiban cac Petedon naden chuipanëdash: —Matses utsi nec, quenquiocquin Nuquin Papan yuedaid matses utsi-utsiec nec, quequin nëbi abimbo tantiembi.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Nuquin Papan chiaid tantiashun matses utsin-utsinquien chieshënenquiocquin bëdamboen nabansho isun, Aidtedi Nuquin Papan abi yacno yuedendac, quequin tantiembi.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ëndenquimboshë Nuquin Papan dada uamequin con tsusedpabo isadaidbon tishmiaido caidaido naden chuipampic: Esuquidistu abentsëqui matsestedi chuiquid icnubi utsibëd bëdamboec tabadendac.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Nidaid Cadidia yacnoshon Uan padon chuibanquin acten mentoaquien Esuquidistun ambi naid tauapondash. Mibitedishun aid tantiondac.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Ma abëd tabadnueshun Nuquin Papan aton Mayan meniac nadatiambocquin Esuquidistun nabampondash. Adquid icquin Esuquidistu shubu dadpen icquid Nasaded yacnoshon tishaid yec capuquin bëdamboen nabanquin abi chieshënquidën Satanas caidën mëyanaido Esuquidistun bëdamebampondash. Adosho mibitedishun isbampondac.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Isadaidbon nidaid, Udeya caid yacnoshon shubu dadpen icquid Edusaden yacnoshombidi Esuquidistun nabansho ispondambi. Aidi cuesten dectanquin isadaidbon unës uaqui
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 uincuenash, Uincuenobi, quequin Esuquidistun ismebempondashi.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Aidi uincuenshun matsestedi ismenquiocquin aidbëdtan peshun acquidotedictsëqui Esuquidistun ismepondashi.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Abëdi icshobi, Ëbi chuibanquin matses icsaid cuidte chuibante ushë choec quequin chui, cac nebi.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Adembidi Nuquin Papan chuibanacpadomboen dada uampidon Esuquidistu tantiaquin, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, quequin chuiquin dada uampic. Aden chuiquin dada uampid abimbo tantiaquid icquin abi icsaid ënsho isash abi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac. Esuquidistu chuiquin aden dada uapampic —quepanëdash Petedo Codnedion shubun iccuededquido tantiamequin chiec.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Aden Petedon chuibanshobi abitedi tantiaquid icsho isun Nuquin Papan ma abëd tabadnueshun aton Mayan menepanëdash.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Aden meniac isadaidpembo nëbi Esuquidistu tantiaquido yanshun abi onquiacmaidënquio utsin onqueten onquequin Nuquin Papa chiec cuëdëmpanëdash. Adsho tantiash Petedobëd cho-choboedo isadaidbo aton tsusedpabon nacpaden shui dëbid dëtemequido: —¡Padtec! Tantiadempamboctequid nec. Isadaidpembotsen Nuquin Papan aton Mayan meniac —quepanëdash isadaidbo Petedobëd cho-choboedo.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 — ausente —
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Adoaquien: —Nuquin Papan aton Mayan meniaido icquin Esuquidistu tantiaquido neque. ¿Adquid icsho acten mentoenda ictic?
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Aid, acten mentometa —capanëdash Petedon. Aden acten mentoaqui: —Nuquibi tabadnuna —cac Petedobëd cho-choboedo acten mentoaidobëd daëdpactsëc ushec tabadpanëdash.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.