Lucas 8

Mangseng NT (MBH_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na nge kimenga mun e ako, Jisas i esu esa mun a rem pomngare na rumremre nge, na i panongpol nge Panongpolong Sivenga ako nge a God ile menong e nepes. Na ile wainlanga or mule pa omole pothoi or aini aton o es tomo mun nge i.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Na seng pelie ako nomenga Jisas i wistetpot tamata kerenga a or nge, na pelie i pamimi or nge ni multhanging, ako o es tomo nge i. Na omole ako ini a Maria Makdala anga. Na nomenga Jisas i wistetpot tamata kerenga or limai a i nge.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Na Kusa ako ini thealinga nge a Herot ile vel iewo sengenga ako iion a Joana, ome a Susana na seng mun pelie ako o es tomo mun nge a Jisas. Ma ine seng areken o sung ole ur elonga mo ako o opoal a Jisas tomo nge ile wainlangaere.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ma toko na seng pulua a rem pomnga elonga o velpol a Jisas nge. Ma toko na seng pulua rintet o pathun a i nge. Na Jisas i oma riong agelalnga a or nge ve,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Na toko omole ako i es mo i ul vathar wit monnga a ia ometa. Ma i es na i ul vathar i, ma pelie o matmatu a sovengalo, ma tokokoere o tepetuntun i na menre o koktet i, ma o an i.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na wit monnga pelie ako o matmatu a wop ako ini um pipo ma wit monnga areken o metaploa, aveto o menine, mako o rin rin, eneke o metaploa a ulue ako thei nge avele.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Na wit monnga pelie ako o matmatu a kiki lemimi, ma kiki areken o plo tomoa nge or, ma o otuntun or.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Na wit monnga pelie ako o matmatu a ulue sivenga, ma o plo senu, ma o mon ma omonnga pulua. Ma or omole omole omonnga or mule pa mule nge or alavusnga.” Ma Jisas i oma riong agelalnga aken ma i vus, mako i pator mun or nge ve, “Na aro ve toko e i sis ve aro ilemi mire senu nge lek riong, mo i sivenga ako aro i ta senu itelnga nge lek riong ake.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ma Jisas ile wainlangaere o nina i nge riong agelalnga aken mirenga.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ma i ria or ve, “Na God i ri ve, i sivenga ako aro tho panine lomumu nge riong ako i ngo kine, nge a God ile menong e nepes, aveto tho panine toko na sengre olemi avele, mako tho ria or, nge riong ako i ngo kine, nge riong agelalnga inga mo aro Aisaia ile riong aro i velpol nunganga na ile riong i vene:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ma Jisas i ria ve, “Riong agelalnga aken mirenga i vene: Ine wit monnga ake i paateal ako ini a God ile riong.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Na ine wit monnga pelie ako o matmatu a sovengalo, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong, aveto Satan i es ma i eltetpot riong aken a or nge. Mako o pavurvur aro olemio ol nge avele, aken aro God i pamimi or avele.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Na wit monnga pelie ako o matmatu nge wop ako ini um pipo, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong na o el i ma olemi sivenga nge, aveto riong aken i teu avele a oopo lemi, mako ole lemioong i voth palolo vet avele. Na nge nang ako tongporumong i es a or nge ma o matu selele.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Na wit monnga pelie ako o matmatu a kiki lemimi, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong, aveto palolo avele na vothung ulue anga i velpoltun or, ranga ve olemio ol nge ur elonga na umtun na lemi sivengaing. Na ur areken i pasisal werer ole lemioong a God nge, ma o ranga ve ini wit monnga ako i vunvun avele.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Na wit monnga areko o matmatu a ulue sivenga, o ranga ve ini toko na seng areko olemi i nine na o nongpol a God ile riong, na o krim senu i. Na i ngo thau a oopo lemi na o nongal i na o mit engeng, ranga ve ini wit ako i mit engeng, na omonnga i voth.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Ma Jisas i ria mun or ve, “Na aro ve toko e i pasise the lalainga, i mothong tova i pasopalu i nge alal, na i mothong mun tova i pango kineu i a ring thewo. Avele, aro o pamona i roro, na aro ve tokokoe o eso a vel lemi, aro o thepol inga the lalainga aken.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Eneke panongpolong nge a God ile menong e nepes i ngo kine nomenga, aveto panen aro i ngo pat a lalanga. Na ur areko tokokoere olemi mire nge avele, panen aro i ngo patu mo toko alavusnga aro olemi mire nge.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Maken aro thomu o naktet thomu mo o nongpol senu riong, eneke aro ve toko e i krim engeng a God ile riong, aro God i sungu mun mire pom a i nge, nge ile riong. Na aro ve toko e i nongal a God ile riong avele, mire ako ilemi ve i voth a i nge, God aro i eltet werer i a i nge.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ma nge nang aken Jisas inina ome ititeinre o es a i nge mo o thepol i, aveto toko na seng pulua ako ru o mit kalual i ma o pavurvur aro o eso a i nge avele.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ma toko omole ako i ria Jisas ve, “Ninom ome titeumre or ako ru o mit a lalanga, ma o ri ve aro o thepol wong.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Aveto i ria or ve, “Na tokokoe areko o nongpol a God ile riong mo o panes i, or re aken ini ok ninaere na titeikre.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ma nge nang omole ako Jisas i ro a wok nge tomo nge ile wainlangaere, ma i ria or ve, “Aro te mon a thei a pamonlel wo epee.” Mako o patea ol moning.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ma o mon makola Jisas i nokolkol a wok lemi. Ma palolo avele na thue aolonga i mita telek a thei stha nge anga me. Ma thei i limteto a wok lemi ma pa omole re ako aro o vlu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Mako o pavurpola a Jisas, ma o ri ve, “Toko Pomnga, Toko Pomnga, toth re ake aro te rin.” Ma Jisas i losa ma i akrisal thue na thei le lolikong, ma thue ome thei le lolikong o poreng na thei i ngo thau ol.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ma i nina or ve, “I vava, lomu lemioong i voth a kath?” Ma o kukuk na o ngeip na o ria ol pel ve, “Na toko ake ini ao ake i akrisal thue na thei le lolikong ma o nongal inga ile riong, e?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Lamako Jisas ome ile wainlangaere o mon, makola o velpol a epee a Gerasa, wop aken ini Judare ole avele. Na pen epee aken i voth a thei a pamonlel wo epee na pen epee a Galili i voth a wo epee.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Lamako Jisas i ru a wok nge ma i mitu a thei wopo, na toko omole ako nge pen epee aken i es ma i velpol a i nge. Na tamata kerenga pelie ako o voth a toko aken nge. Na nomenga vet ako me, i ne vet teunong e avele na i lila inga. Na i voth nge vel e avele, i voth inga ako a vuvepun a silkep.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Na nge nang pulua tamata kerengare o rero toko aken. Na nomenga tokokoere o tongporum imitroalnga, na o kin ieve na imeni nge sen, na mit tetalongare o theal tetal i, aveto i uriro ur alavusnga areken. Ma tamata kerengare o paes i a pen polpolnga ako toko e i voth nge avele. Ma toko aken i thepol a Jisas. Na Jisas i ria i ve, “Thomu tamata kerengare o lopot a toko aken nge.” Ma toko aken i wal na i matu toth a Jisas ieve tepun, na i presa viringa ve, “Jisas, wong ini a God ako i aolonga rintet kene Itun. Na lom neke i voth a tho nge? Na tho nong ong ve mothong tova pakerenga tho.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ma Jisas i nina i ve, “Iom anga?” Ma i olal ile riong ve, “Iok a Pulua.” Eneke tamata kerenga pulua o voth a i nge.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ma tamata kerenga areken o tangoso a Jisas nge ve, i mothong tova i pakeu or a paomelalinga a pen.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Na kie avlung ako o an toth a pen sa thewo. Ma tamata kerengare o nong engeng a Jisas nge ve, “Aro ong pakeo inga them mo them rero inga a kiere nge.” Mako Jisas i pakepot or, ma o es.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Lamako tamata kerenga areken o lopot a toko aken nge ma o rero kie areken. Ma kie areken o thou thou a ruprup, makola o matu a thei a pamonlel lemi ma o vlu, mako ini ole rinong.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ma kie thealngare o thepol ur aken ako i velpol, mako o lo ma o pakima ol ur aken a rem pomnga na nge pen elonga areko o toth nge rem pomnga aken.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Mako toko na sengre o es mo o thopol ur nekenga ako i velpol. Ma o velpol a Jisas nge, ma o thepol toko ako tamata kerengare o lopot a i nge ako i men a Jisas ieve tepun na i teunu ol teunong na ilemi nineu ol, mako o ngeip nge.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ma tokokoe areko o thepol ur areko i velpol, o rurumpot i a toko na sengre nge, nge ur ako Jisas i oma i, ako i pamimi toko ako nomenga tamata kerengare o voth a i nge.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Lamako toko na seng areko ru a pen epee a Gerasa, o ri engeng nge a Jisas ve, aro i lo lelpot or, eneke o ngeip rintet nge i. Mako Jisas i ro a wok nge mo aro i lo werer.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Na toko aken ru tamata kerengare o lopot a i nge, i tangoso a Jisas nge ve, “Aro tho panes wong!” Aveto Jisas i pake werer i, na i ria i ve,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Wong es werer a lom rebo, na wong es mo wong panongpol toko na sengre nge ur alavusnga areko God i oma i a wong nge.” Mako toko aken i es ol, ma i panongpol riong a toko na seng alavusnga a ile pen. Ma i ri nge ur alavusnga areko Jisas i oma i a i nge lale.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Lamako Jisas i mon werer a thei a pamonlel wo epee. Ma toko na seng olemi sivenga nge ile velpoling, eneke or alavusnga o men tetal re ako ini i.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Na toko omole ako i velpol, iion a Jairus. Na ini Judare ole lotu a mukalinga e. Ma i es la ma i koru ieve na ipo tiru totho ako ru a Jisas ieve tepun. Ma i tangoso a Jisas nge ve aro i es tomo nge i a ile vel la.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Eneke itun omole inga ako ini seng i toth re ako aro i rin. Na ia tovu po or mule pa omole pothoi or aini. Mako Jisas i es ol la. Ma toko na seng pulua ako o es tomo nge i ma o mumrongtuno i.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Mako seng omole ako i voth tomo nge or, na sengre oa ni multhanging ako o thopol ngov i pesrou a i nge avele. Ma i pavurvur nge tovu po or mule pa omole pothoi or aini. Na toko e avele i pavurvur ako aro i pavus ia ni multhanging aken.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Na seng aken i es ma i mito a Jisas ikime, ma i vugiro a Jisas ia teunong ongepo. Na a ur e avele, nako ia ni multhanging aken i vus.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Mako Jisas i nina ve, “Anga i vugir tho?” Aveto or alavusnga o lela. Mako Pita i ria ve, “Toko Pomnga, pulua pomnga ake o mumrongtun ong.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Aveto Jisas i ria ve, “Toko omole i vugir tho, lemik mire ako engenging pelie i espot a tho nge lale.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Mako seng aken i thopol i ako i pavurvur ako aro i mit kine avele, ma sawir i, mako i espot ma i koru ieve a Jisas ieve tepun. Ma i pamilempot a tokokoere otheki nge tepun ako i vugiro i ma i ria ve, “A ur e avele, nako nik multhanga aton i vus.”
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ma Jisas i ria i ve, “Luk, ong mimi re lale aken, eneke lomumo ve, tho pavurvur ako aro tho pamimi ong. Na ong es la na opom lemi aro i vual nge a God ile lemi moring.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ma rongan Jisas i ri, na toko omole ako i plosa a Jairus ile vel ma i velpol, ma i ria Jairus ve, “Mothong tova kenkeno ol nge pamirealinga aken, eneke tum kene i rin lale.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ma Jisas i nongpola riong aken, ma i ria Jairus ve, “Mothong tova wong ngeip, lomumo inga nge tho naro tum aro i mimi werer.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Na Jisas i velpola ol a Jairus ile vel. Na toko na seng alavusnga ako ru o voth a vel aken ma o tang ma o walal nge wain aken. Aveto Jisas i ria or ve, “Thomu o mothong tova o tang. Wain atiken i rin avele, i nokolkol aken.” Na tokokoere o nongpol riong aken ma o ngenge lital i, eneke olemi mire ako ve, wainlanga atiken i rin lale. Aveto Jisas i wenalo toko na seng e avele ako aro i es tomoo nge i a vel lemi la. Aveto i wolo inga ako ini a Pita na Jems na Jon na wain aken inina ome itema, or inga ako o es tomoo nge i.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Na i krima wain aken imeni na i lenga i ve, “Wainlanga, losa!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 A ur e avele na wainlanga aken ioni i lo werero mun a i nge. Mako i losa, mako Jisas i ria or ve aro o sungu aning pelie a i nge mo i an i.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ma itema ome inina o kukuk rintet nge, aveto Jisas i pator engeng or paini ve, “Na thomu o mothong tova o ria toko pelie nge ur ake i velpol.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.