Lucas 8

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na nge kimenga mun e ako, Jisas i esu esa mun a rem pomngare na rumremre nge, na i panongpol nge Panongpolong Sivenga ako nge a God ile menong e nepes. Na ile wainlanga or mule pa omole pothoi or aini aton o es tomo mun nge i.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Na seng pelie ako nomenga Jisas i wistetpot tamata kerenga a or nge, na pelie i pamimi or nge ni multhanging, ako o es tomo nge i. Na omole ako ini a Maria Makdala anga. Na nomenga Jisas i wistetpot tamata kerenga or limai a i nge.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Na Kusa ako ini thealinga nge a Herot ile vel iewo sengenga ako iion a Joana, ome a Susana na seng mun pelie ako o es tomo mun nge a Jisas. Ma ine seng areken o sung ole ur elonga mo ako o opoal a Jisas tomo nge ile wainlangaere.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ma toko na seng pulua a rem pomnga elonga o velpol a Jisas nge. Ma toko na seng pulua rintet o pathun a i nge. Na Jisas i oma riong agelalnga a or nge ve,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Na toko omole ako i es mo i ul vathar wit monnga a ia ometa. Ma i es na i ul vathar i, ma pelie o matmatu a sovengalo, ma tokokoere o tepetuntun i na menre o koktet i, ma o an i.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na wit monnga pelie ako o matmatu a wop ako ini um pipo ma wit monnga areken o metaploa, aveto o menine, mako o rin rin, eneke o metaploa a ulue ako thei nge avele.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Na wit monnga pelie ako o matmatu a kiki lemimi, ma kiki areken o plo tomoa nge or, ma o otuntun or.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Na wit monnga pelie ako o matmatu a ulue sivenga, ma o plo senu, ma o mon ma omonnga pulua. Ma or omole omole omonnga or mule pa mule nge or alavusnga.” Ma Jisas i oma riong agelalnga aken ma i vus, mako i pator mun or nge ve, “Na aro ve toko e i sis ve aro ilemi mire senu nge lek riong, mo i sivenga ako aro i ta senu itelnga nge lek riong ake.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ma Jisas ile wainlangaere o nina i nge riong agelalnga aken mirenga.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ma i ria or ve, “Na God i ri ve, i sivenga ako aro tho panine lomumu nge riong ako i ngo kine, nge a God ile menong e nepes, aveto tho panine toko na sengre olemi avele, mako tho ria or, nge riong ako i ngo kine, nge riong agelalnga inga mo aro Aisaia ile riong aro i velpol nunganga na ile riong i vene:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Ma Jisas i ria ve, “Riong agelalnga aken mirenga i vene: Ine wit monnga ake i paateal ako ini a God ile riong.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Na ine wit monnga pelie ako o matmatu a sovengalo, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong, aveto Satan i es ma i eltetpot riong aken a or nge. Mako o pavurvur aro olemio ol nge avele, aken aro God i pamimi or avele.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Na wit monnga pelie ako o matmatu nge wop ako ini um pipo, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong na o el i ma olemi sivenga nge, aveto riong aken i teu avele a oopo lemi, mako ole lemioong i voth palolo vet avele. Na nge nang ako tongporumong i es a or nge ma o matu selele.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Na wit monnga pelie ako o matmatu a kiki lemimi, ma o ranga ve ini toko na seng areko o nongpol a God ile riong, aveto palolo avele na vothung ulue anga i velpoltun or, ranga ve olemio ol nge ur elonga na umtun na lemi sivengaing. Na ur areken i pasisal werer ole lemioong a God nge, ma o ranga ve ini wit monnga ako i vunvun avele.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Na wit monnga areko o matmatu a ulue sivenga, o ranga ve ini toko na seng areko olemi i nine na o nongpol a God ile riong, na o krim senu i. Na i ngo thau a oopo lemi na o nongal i na o mit engeng, ranga ve ini wit ako i mit engeng, na omonnga i voth.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Ma Jisas i ria mun or ve, “Na aro ve toko e i pasise the lalainga, i mothong tova i pasopalu i nge alal, na i mothong mun tova i pango kineu i a ring thewo. Avele, aro o pamona i roro, na aro ve tokokoe o eso a vel lemi, aro o thepol inga the lalainga aken.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Eneke panongpolong nge a God ile menong e nepes i ngo kine nomenga, aveto panen aro i ngo pat a lalanga. Na ur areko tokokoere olemi mire nge avele, panen aro i ngo patu mo toko alavusnga aro olemi mire nge.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Maken aro thomu o naktet thomu mo o nongpol senu riong, eneke aro ve toko e i krim engeng a God ile riong, aro God i sungu mun mire pom a i nge, nge ile riong. Na aro ve toko e i nongal a God ile riong avele, mire ako ilemi ve i voth a i nge, God aro i eltet werer i a i nge.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ma nge nang aken Jisas inina ome ititeinre o es a i nge mo o thepol i, aveto toko na seng pulua ako ru o mit kalual i ma o pavurvur aro o eso a i nge avele.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ma toko omole ako i ria Jisas ve, “Ninom ome titeumre or ako ru o mit a lalanga, ma o ri ve aro o thepol wong.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Aveto i ria or ve, “Na tokokoe areko o nongpol a God ile riong mo o panes i, or re aken ini ok ninaere na titeikre.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ma nge nang omole ako Jisas i ro a wok nge tomo nge ile wainlangaere, ma i ria or ve, “Aro te mon a thei a pamonlel wo epee.” Mako o patea ol moning.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ma o mon makola Jisas i nokolkol a wok lemi. Ma palolo avele na thue aolonga i mita telek a thei stha nge anga me. Ma thei i limteto a wok lemi ma pa omole re ako aro o vlu.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Mako o pavurpola a Jisas, ma o ri ve, “Toko Pomnga, Toko Pomnga, toth re ake aro te rin.”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ma i nina or ve, “I vava, lomu lemioong i voth a kath?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Lamako Jisas ome ile wainlangaere o mon, makola o velpol a epee a Gerasa, wop aken ini Judare ole avele. Na pen epee aken i voth a thei a pamonlel wo epee na pen epee a Galili i voth a wo epee.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Lamako Jisas i ru a wok nge ma i mitu a thei wopo, na toko omole ako nge pen epee aken i es ma i velpol a i nge. Na tamata kerenga pelie ako o voth a toko aken nge. Na nomenga vet ako me, i ne vet teunong e avele na i lila inga. Na i voth nge vel e avele, i voth inga ako a vuvepun a silkep.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ma Jisas i nina i ve, “Iom anga?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ma tamata kerenga areken o tangoso a Jisas nge ve, i mothong tova i pakeu or a paomelalinga a pen.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Na kie avlung ako o an toth a pen sa thewo. Ma tamata kerengare o nong engeng a Jisas nge ve, “Aro ong pakeo inga them mo them rero inga a kiere nge.” Mako Jisas i pakepot or, ma o es.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Lamako tamata kerenga areken o lopot a toko aken nge ma o rero kie areken. Ma kie areken o thou thou a ruprup, makola o matu a thei a pamonlel lemi ma o vlu, mako ini ole rinong.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ma kie thealngare o thepol ur aken ako i velpol, mako o lo ma o pakima ol ur aken a rem pomnga na nge pen elonga areko o toth nge rem pomnga aken.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Mako toko na sengre o es mo o thopol ur nekenga ako i velpol. Ma o velpol a Jisas nge, ma o thepol toko ako tamata kerengare o lopot a i nge ako i men a Jisas ieve tepun na i teunu ol teunong na ilemi nineu ol, mako o ngeip nge.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ma tokokoe areko o thepol ur areko i velpol, o rurumpot i a toko na sengre nge, nge ur ako Jisas i oma i, ako i pamimi toko ako nomenga tamata kerengare o voth a i nge.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Lamako toko na seng areko ru a pen epee a Gerasa, o ri engeng nge a Jisas ve, aro i lo lelpot or, eneke o ngeip rintet nge i. Mako Jisas i ro a wok nge mo aro i lo werer.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Na toko aken ru tamata kerengare o lopot a i nge, i tangoso a Jisas nge ve, “Aro tho panes wong!” Aveto Jisas i pake werer i, na i ria i ve,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Wong es werer a lom rebo, na wong es mo wong panongpol toko na sengre nge ur alavusnga areko God i oma i a wong nge.” Mako toko aken i es ol, ma i panongpol riong a toko na seng alavusnga a ile pen. Ma i ri nge ur alavusnga areko Jisas i oma i a i nge lale.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Lamako Jisas i mon werer a thei a pamonlel wo epee. Ma toko na seng olemi sivenga nge ile velpoling, eneke or alavusnga o men tetal re ako ini i.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Na toko omole ako i velpol, iion a Jairus. Na ini Judare ole lotu a mukalinga e. Ma i es la ma i koru ieve na ipo tiru totho ako ru a Jisas ieve tepun. Ma i tangoso a Jisas nge ve aro i es tomo nge i a ile vel la.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Eneke itun omole inga ako ini seng i toth re ako aro i rin. Na ia tovu po or mule pa omole pothoi or aini.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Mako seng omole ako i voth tomo nge or, na sengre oa ni multhanging ako o thopol ngov i pesrou a i nge avele. Ma i pavurvur nge tovu po or mule pa omole pothoi or aini. Na toko e avele i pavurvur ako aro i pavus ia ni multhanging aken.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Na seng aken i es ma i mito a Jisas ikime, ma i vugiro a Jisas ia teunong ongepo. Na a ur e avele, nako ia ni multhanging aken i vus.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Mako Jisas i nina ve, “Anga i vugir tho?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Aveto Jisas i ria ve, “Toko omole i vugir tho, lemik mire ako engenging pelie i espot a tho nge lale.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Mako seng aken i thopol i ako i pavurvur ako aro i mit kine avele, ma sawir i, mako i espot ma i koru ieve a Jisas ieve tepun. Ma i pamilempot a tokokoere otheki nge tepun ako i vugiro i ma i ria ve, “A ur e avele, nako nik multhanga aton i vus.”
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ma Jisas i ria i ve, “Luk, ong mimi re lale aken, eneke lomumo ve, tho pavurvur ako aro tho pamimi ong. Na ong es la na opom lemi aro i vual nge a God ile lemi moring.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ma rongan Jisas i ri, na toko omole ako i plosa a Jairus ile vel ma i velpol, ma i ria Jairus ve, “Mothong tova kenkeno ol nge pamirealinga aken, eneke tum kene i rin lale.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ma Jisas i nongpola riong aken, ma i ria Jairus ve, “Mothong tova wong ngeip, lomumo inga nge tho naro tum aro i mimi werer.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Na i krima wain aken imeni na i lenga i ve, “Wainlanga, losa!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 A ur e avele na wainlanga aken ioni i lo werero mun a i nge. Mako i losa, mako Jisas i ria or ve aro o sungu aning pelie a i nge mo i an i.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ma itema ome inina o kukuk rintet nge, aveto Jisas i pator engeng or paini ve, “Na thomu o mothong tova o ria toko pelie nge ur ake i velpol.”
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.