Lucas 15
Amenan pe paapaya uyetato'kon (MBCNT) vs ARIB
1 Tu'kankon tesanonkon pia to' nîtîrî tîniru yapisî pî' teesenyaka'masanon iipî'pî Jesus pia eeseurîma etakonpa. Moropai imakui'san pemonkonyamî' iipî'pî.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseuyamî' moropai Moisés nurî'tîya yenupanto' pî' yenupatonkon nîrî wanî'pî. Inkamoro wo'ma'ta'pî Jesus winîkîi. Ta'pî to'ya: —Imakui'pî ku'nenan pemonkonyamî' pokonpe tîwe'sen mîserî warayo'. Moropai to' pokonpe ta're' yonpanen —ta'pî to'ya ipî'.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Mîrîrî ye'nen to' nepu'tî ton ekaremekî'pî Jesusya panton pe.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Ta'pîiya: —Amîrî'nîkon tiwin pî' si'ma ayekînnan carneiroyamî' esa' pe awanî ya, 100 kaisarî. Tiwin aataka'ma'pî ya, yuwai attî e'painon. Innape nai? —ta'pîiya. —Inkamoro 99 kaisaronkon nîmîya e'painon keren po. Moropai attî mîîkîrî ataka'ma'pî yuwai eporîya pîkîrî.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Mîîkîrî eposa'ya ya, kure'ne taatausinpai awanî eposa'ya ye'nen. Moropai mîîkîrî mana'poya amota pona tanunse.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ayewî' ta eerepansa' pe, ayonpayamî' awoinonkon etaya. Moropai taaya ayonpayamî' pî': “Atausinpanpai'nîkon upokon pe. Maasa pra uyekîn ataka'ma'pî eposau'ya ye'nen”, taaya'nîkon e'painon tiwin pî' si'ma.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Tauya mîrîrî warantî nîrî Paapa atausinpanto' wanî kupî sîrîrî ka' po. Pemonkon imakui'pî pe tîwe'sen enpenatasa' yai tînkupî'pî imakui'pî rumaka tîuya pî'. Ipî' Paapa atausinpa manni'kan 99 kaisaronkon, yairon pe tîwe'sanon pî' taatausinpa yentai —ta'pî Jesusya.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesus eseurîma ko'mannîpî'pî: —Tiwin wîri' wanî'pî mia' tamî'nawîrî prata ena'pî esa' pe. Tîîse tiwin esenumî ya mîrîrî yuwaiya e'painon, innape nai? Mîrîrî eporîpa wîri'ya tî'kuma'tu yawittanîpî, moropai tewî' kuimaiya. Morî pe yuwai'ma tînîn eporî tîuya pîkîrî yuwaiya.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Moropai eposa' tîuya yai tonpayamî' tîwoinokon etaiya. Moropai taiya to' pî': “Atausinpanpai'nîkon man upokonpe. Maasa pra upîratari esenumî'pî eposau'ya ye'nen”, taiya.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Mîrîrî warantî nîrî Paapa poitîrîtonon inserîyamî' atausinpa kure'ne, tiwinan pemonkon imakui'pî ku'nen enpenata yai imakui'pî pe tîwe'to' rumaka tîuya pî' —ta'pî Jesusya.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Moropai Jesus eseurîma ko'mannîpî'pî. Ta'pîiya: —Warayo' wanî'pî asakî'nankon inmukuyamî'.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Tiaron pensa inmu yakon maasaron panpî'ya ta'pî tîyun pî': “Paapa, ayemanne rataikakî uyemanne ton tîrîpa, mîrîrî uurî pia antîrî ton aasa'manta yai. Maasa pra sîrîrî itu'se wai”, ta'pîiya. Moropai itunya temanne rataika'pî irui yemanne yarakkîrî.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Kure'ne pu'kuru pra wei tîîko'mamî tîpo temanne yannuku'pî mîîkîrî warayo' maasaronya tamî'nawîrî. Moropai attî'pî tamî'nawîrî temanne yarakkîrî tiaron pata pona aminke. Miarî itesa' pe tîwe'to' temanne yaretî'ka'pîiya. Festa pî' tîwanî ke, tîsu'min ke imakui'pî kupî'pîiya.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Moropai tamî'nawîrî yaretî'ka'pîiya tanne, mîrîrî pata ya' emi'nan wanî'pî mararî pra. Moropai mîîkîrîya tîmoron epu'tî pia'tî'pî miarî.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Mîrîrî ye'nen teesenyaka'mato' ton yuwa'pîiya mîrîrî pata ya' tîwe'sen pî' mîrîrî warantî tîwe'pîika'tîpa kai'ma. Mîîkîrîya mîîkîrî yarima'pî tîfazendarî pona tekînon porcoyamî' ko'mannî'se attîto'pe kai'ma, ta'pîiya.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Tîîse miarî mîîkîrî wanî'pî emi'ne ita're' ton pra awanî'pî. Porcoyamî' ya're' anna'pai awanî'pî tîîse anî'ya porcoyamî' ya're' yonpa tîrî pra awanî'pî. Î' tîrî to'ya pra awanî'pî.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Mîîkîrî esenumenka pia'tî'pî tîîwarîrî. Ta'pîiya: “Î' waraponkon uyun poitîrîtonon teesenyaka'masanon uyun pia tîîse to' ya're' mararon pepîn e'tî'kakoi pepîn. Tîîse î' pî' uurî sa'manta sîrîrî tarî emi'nan pî'.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Enna'po paapa yewî' ta. Moropai tauya paapa pî': ‘Paapa, imakui'pî kupî'pîuya Paapa ka' pon winîkîi, moropai awinîkîi’, tauya paapa pî'”, ta'pîiya.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 “Mîrîrî ye'nen ‘Anmu pe wanî pepîn sîrîrî, tîîse apoitîrîtonon warantî uku'kî’, tauya paapa pî'”, ta'pî mîîkîrî warayo'ya.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Moropai aataponka'pî miarîpai moropai awenna'po'pî tîyun yewî' ta.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Moropai mîîkîrîya ta'pî tun pî': “Paapa, imakui'pî kupî'pîuya Paapa ka' pon winîkîi moropai awinîkîi”, ta'pîiya. “Mîrîrî ye'nen anmu pe wanî pepîn sîrîrî tîîse apoitîrîtonon warantî uku'kî”, ta'pîiya.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tîîse itunya ta'pî tîpoitîrîtonon pî': “Ka'ne' pe ipon morî ene'tî, moropai yeka'matî itenya pokon nîrî ene'tî, yeka'matî itenya pî'. Moropai i'sa'sa' ene'tî yeka'matî i'pu pî'!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Moropai kaiwan manni' paaka more ene'tî. Moropai iwîtî. Moropai atausinpanpai'nîkon man mîserî unmu pokonpe entamo'kanto' pî'.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Maasa pra mîserî unmu sa'manta'pî kai'ma wanî'pî teuren tîîse awanî sîrîrî. Ataka'ma'pî pe awanî'pî, tarîpai eeseposa' sîrîrî”, ta'pî mîîkîrî warayo' yunya. Mîrîrî ye'nen to' atausinpa'pî entamo'kanto' pî'.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Mîrîrî e'kupî'pî tiaron inmu irui tîîse tînmîri ya'. Mîîkîrî enna'posa' iipî tanne, aminke pra wîttî pî' eta'pîiya eserenkanto'. Mararî pra awanî'pî to' mananu esetasa'.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Mîîkîrîya tîyun poitîrî yanno'pî. Moropai ekaranmapo'pîiya. “Î' see mîrîrî?” ta'pîiya.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mîîkîrî to' poitîrîya yuuku'pî: “Ayakon enna'posa' erepannî pî' man wîttî ta enen, pri'ya. Mîrîrî ye'nen ayunya kaiwan paaka more wîî me'po pî' man”, ta'pîiya.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mîrîrî yekare eta tîuya ye'nen, mîîkîrî inmu irui ekore'ma'pî. Moropai ewonpai pra awanî'pî wîttî ta. Mîrîrî itun epa'ka'pî poro pona iipia. Moropai eewonto'pe taa pî' itun ko'mamî'pî ipî'.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Tîîse tîyun maimu yuuku'pîiya. Ta'pîiya: “Î' warapo kono' kaisarî uuko'mansa' sîrîrî aapia esenyaka'ma pî' apoitîrî warantî. Amaimu tîyu'pî'se pra î' taato'ya ku'sau'ya amaimu yawîrî. Mîrîrî tanne tiwin mîrikkî carneiro more tîîsa'ya pra nai uupia uyonpayamî' pokonpe festa tîkonekai atausinpato' ton”, ta'pîiya.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 “Tîîse mîîkîrî anmu, ayemanne tîîsa'ya tî'ka'tîpon, imakui'pî kupî ke wîri'sanyamî' ataka'ma'san yarakkîrî tîwanî ke. Moropai mîîkîrî enna'posa' yo' ton paaka kaiwan wîî me'posa'ya”, ta'pîiya.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Mîîkîrî maimu yuuku'pî iyunya. Ta'pîiya: “Unmu, amîrî uupia tîîko'mansen. Mîrîrî ye'nen tamî'nawîron uyemanne wanî sîrîrî ayemanne pe”, ta'pîiya.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 “Tîîse sîrîrî entamo'kanto' koneka me'pouya emapu'tîsa' sîrîrî atausinpanto' esera'mato'pe kai'ma. Maasa pra mîserî ayakon sa'manta'pî kai'ma e'sa' tanne enen eerepansa' man. Ataka'ma'pî pe awanî'pî tarîpai eeseposa' man”, ta'pîiya —ta'pî Jesusya.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.