João 4
Amenan pe paapaya uyetato'kon (MBCNT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Mîrîrî epu'tî tîuya pe, Judéia pata poi Galiléia pata pona attî'pî inî'rî.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Samaria pata poro attî e'pai awanî'pî.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 To' erepamî'pî Samaria pon cidade pona itese' Sicar. Aminke pra awanî'pî José nurî'tî pata'se' iyun Jacó nîtîrî'pî.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Moro awanî'pî tuna Jacó nurî'tî naka'pî pena. Jesus eke'nepansa' wanî'pî tuutî ke. Eereuta'pî tuna yakasa' pia. Awanî'pî ineka'ta pairî wei tîîse.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Wîri' iipî'pî tuna mo'kai, Samaria pon. Ta'pî Jesusya ipî': —Uwuku ton tuna ne'kî —ta'pîiya.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Maasa pra inenupa'san ewonsa' wanî'pî cidade ta tekkarikon ton yennai.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mîîkîrî wîri' Samaria ponya ta'pî ipî': —Amîrî Judeu. Uurî sa'ne wîri' Samaria pon. Î' wani' awanî ye'nen awuku ton esatîya upî'? —ta'pî wîri'ya ipî'. (Maasa pra Judeuyamî' yeseru wanî to' eseurîma pepîn Samaria ponkon yarakkîrî).
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesusya yuuku'pî: —Paapa nîtîrî'pî epu'tîya ya, moropai anî' pe tîwuku ton esatîtîpon epu'tîya ya, ipî' awuku ton esatî'pîya e'painon. Moropai itîrî'pîuya e'painon aako'manto' ton tîînen ipatîkarî.
10 Então Jesus disse:
11 Mîrîrî pî' wîri'ya ta'pî: —Uyepuru, tuna mo'kato' ton pra awanî aapia. Itu'nakan pe pu'kuru tuna yakasa' man. O'non pata pai aako'manto' ton tîînen, tuna taaya manni' eporîya?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Penaron utamokon nurî'tî Jacó naka'pî sîrîrî tuna tîmîrî ton pe moropai tînmukuyamî' tekînon ton pe. Moropai sîrîrî tîpose aako'mamî uurî'nîkon ton pe. Amîrî Jacó nurî'tî yentainon?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jesusya yuuku'pî: —Anî'ya sîrîrî tuna enîrî ya, inî'rî tuna aninnîpai eena.
13 Então Jesus disse:
14 Tîîse untîrî tuna enîrî anî'rîya ya, mîîkîrî ko'mamî ipatîkarî tuna aninnîpai teenai pra. Untîrî ko'mamî itekaton ya' moropai ipatîkarî aako'manto' ton tîrîiya.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Wîri'ya ta'pî ipî': —Uyepuru, mîrîrî ye'ka tuna ke uwo'pakî, inî'rî tuna aninnîpai ena namai, inî'rî tuna era'mai uuipî namai tarîwaya —ta'pîiya.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesusya ta'pî ipî': —Anyo yannota moriya —ta'pîiya.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Wîri'ya yuuku'pî: —Inyo pîn uurî. Jesusya ta'pî: —Yairî eseurîman pî' nai, inyo pîn uurî taa pî' nai.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Mia'taikin kaisarî anyotonon e'sa' man, moropai sîrîrî anyo pepîn warayo' yarakkîrî awanî. Yairî eseurîman pî' nai.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Wîri'ya ta'pî ipî': —Uyepuru, Paapa maimu ekareme'nen pe awanî epu'tî pî' wai.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Anna yonpayamî' penaronkonya Paapa yapurî'pî tarî sîrîrî wî' po. Tîîse amîrî'nîkon Judeuyamî'ya taa, Jerusalém po neken pemonkonyamî'ya Paapa yapurî e'pai awanî, taaya'nîkon.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Mîrîrî yuuku'pî Jesusya: —Wîri', innape uku'kî. Awanî kupî sîrîrî tarî Paapa yapurîya'nîkon pepîn. Moropai Jerusalém po nîrî uyunkon yapurîya'nîkon pepîn.
21 Jesus disse:
22 Amîrî'nîkon man anî' yapurîya'nîkon epu'tîya'nîkon pra naatîi. Anî' yapurî annaya epu'tî pî' anna man, maasa pra tamî'nawîronkon pîika'tîton iipî ekareme'sa' Paapaya Judeuyamî' winîpai.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tîîse awanî kupî sîrîrî moropai sîrîrî pu'kuru awanî see warantî, Uyunkon yapurînenan seru'ye'kon pepînya yapurî tekatonkon ke moropai seru'ye' pe pra. Mîrîrî ye'kakon tapurînenan ton yuwa Paapaya.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Paapa man Yekaton Wannî pe. Yapurînenanya yapurî e'pai man tekatonkon ke, seru'ye' pe tîwe'se pra —ta'pî Jesusya.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Wîri'ya ta'pî ipî': —Paapa nîmenka'pî itese' Cristo, mîîkîrî iipî pe man. Mîrîrî epu'tî pî' wai. Teerepamî yai tamî'nawîron ekaremekîiya upî'nîkon.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jesusya ta'pî ipî': —Uurî mîîkîrî, amîrî yarakkîrî eeseurîma manni'.
26 Então Jesus afirmou:
27 Mîrîrî tanne, Jesus nenupa'san erepamî'pî. Kure'ne to' esenumenka'pî wîri' yarakkîrî eeseurîma era'ma tîuya'nîkon pî'. Tîîse Jesus ekaranmapo to'ya pra awanî'pî. Î' esatî pî' nan ipî'? Î' wani' awanî ye'nen mîîkîrî wîri' yarakkîrî eeseurîma manni'? taa to'ya pra awanî'pî.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Mîrîrî ya tuna yense' rumaka'pî wîri'ya. Cidade poro attî'pî. Pemonkonyamî' pî' ta'pîiya:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Maasa aase'kon upîkîrî, tamî'nawîron unkupî'pî ekareme'nen era'mai. Yai pra Cristo pe awanî tai'se —ta'pîiya to' pî'.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Mîrîrî ye'nen cidade poi to' epa'ka'pî Jesus pia.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Mîrîrî tanne Jesus nenupa'san eseurîma'pî yarakkîrî: —Anna yenupanen, esekkari'tîkî —ta'pî to'ya ipî'.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tîîse Jesusya ta'pî to' pî': —Uyekkari man anepu'tîkon pepîn.
32 Jesus respondeu:
33 Mîrîrî pî' inenupa'sanya ta'pî tîpî'nîkon: —Itekkari ton tîîsa' tiaronya ka'rî? —ta'pî to'ya.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Moropai Jesusya ta'pî to' pî': —Itu'se uyarimatîpon e'to' ankonekapai uuko'mamî. Inekaremekî'pî esenyaka'mato' ton pe anku'pai wanî. Mîrîrî man uyekkari pe, uyo' pe —ta'pîiya.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 —Amîrî'nîkonya taa: “Maasa asakîrîrî kapoi tîpo aasîrî uyekkarikon emîrî kupî sîrîrî”, taaya'nîkon. Tîîse tiaron perî uurî esenumenkato' wanî. Pata era'matî. Aasîrî pemonkonyamî' man itekare anetapainokon. Manni' uyekkarikon emîsa' mo'ka pî' teesenyaka'masanon warainokon yu'se awanî, inkamoro pemonkonyamî' pî' itekare ekareme'to'pe to'ya.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mîrîrî pî' teesenyaka'masenya tepe' ton eporî. Teperu ton eporîiya tîwe'tî'kasen pepîn. Ipatîkarî enen to' ko'mamî. Mîrîrî ye'nen sa'nîrî to' atausinpa. Ipîmîtîpon atausinpa ipikkatîpon yarakkîrî, tiaronkon maasa tîuya'nîkon ye'nen Paapa pemonkono pe.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 See warantî taawonan amîrî'nîkon, “Warayo'ya tekkari ton pîmî, tîîse tiaron ipîmîtîpon pepînya ipikka”. Innape awanî mîrîrî.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Amîrî'nîkon yarima'pîuya pemonkonyamî' pia. Mîrîrî to' pî' amîrî'nîkon esenyaka'masa' pra awanî'pî. Tiaronkon esenyaka'masa' wanî'pî to' pî'. Tîîse amîrî'nîkon maimu pe uyapurî'pî to'ya. Tiaronkon esenyaka'ma pia'tî'pî aretî'ka'pîya'nîkon mîrîrî —ta'pî Jesusya.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Moropai arinîkon Samaritanoyamî' mîrîrî cidade po tîîko'mansenonya Jesus kupî'pî innape, manni' wîri'ya ekareme'sa' etasa' tîuya'nîkon ye'nen, —Tamî'nawîron unkoneka'pî ekaremekî pî' man taasai'ya ye'nen —ta'pîiya ne'tîkini pî'.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Mîrîrî ye'nen iipia teerepamîkon pe yeka'nunka'pî to'ya tîîpia'nîkon aako'manto'pe kai'ma. Moro aako'mamî'pî asakî'ne wei kaisarî.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Moropai tiaronkonya nîrî Jesus kupî'pî innape imaimu eta tîuya'nîkon wenai.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Manni' wîri' pî' ta'pî to'ya: —E'mai' pe innape ikupî'pî annaya amaimu wenai. Tîîse tarîpai imaimu eta pî' anna man, anna pe pu'kuru. Innape tamî'nawîronkon pîika'tîton pe awanî epu'tî pî' anna man —ta'pî to'ya.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Asakî'ne wei tîîko'mamî tîpo, Jesus ese'ma'tî'pî miarî pai Galiléia pata pona.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Tîîko'manto' pata pona tuutî ye'ka pe, ta'pîiya: —Paapa maimu ekareme'nen yapurî tamî'nawîronkonya. Tîîse ipata ya' tîîko'mansenonya yapurî pepîn.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Moropai Galiléia pona eerepamî'pî. Eerepamî pe Galiléia po tîîko'mansenonya yapisî'pî morî pe, tamî'nawîron inkoneka'pî Jerusalém po era'masa' tîuya'nîkon ye'nen. Inkamoro nîrî wanî'pî itî'san pe Jerusalém pona Judeuyamî' entamo'kato' yapi'se.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Mîrîrî, Caná cidaderî pona eerepamî'pî Galiléia pata ya', moro uva yekku pe tuna miakanma'pî tîuya pata ya'. Moropai Cafarnaum po awanî'pî warayo' ipîkku. Mîîkîrî munmu wanî'pî pri'ya pra.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Judéia poi Galiléia pona Jesus erepansa' yekare eta tîuya pe, iipia attî'pî. Yeka'nunka'pîiya. —Aase uyewî' ta unmu yepi'tîi. Aasa'manta pe man —ta'pîiya.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesusya ta'pî ipî': —Anî'ya ikupî eserîkan pepîn e'kupî era'maya'nîkon pra awanî ya, innape ukupîya'nîkon pepîn, eesenumenkato'kon ton meruntî yenpouya pra awanî ya.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Tîîse mîîkîrî ipîkkuya ta'pî ipî': —Uyepuru, aase see erepannîto'pe unmu sa'manta rawîrî —ta'pîiya.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesusya ta'pî ipî': —Ayewî' ta enna'pokî. Anmu man pri'ya pu'kuru.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Moropai mîîkîrî wîtî tanne, tîpoitîrîtonon eporî'pîiya, tîîpia tui'sanon. Ta'pî to'ya ipî': —Pri'ya pu'kuru anmu man.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 To' ekaranmapo'pîiya: —Î' yai eesepi'tî pia'tî'pî mîrîrî? —ta'pîiya. —Ko'manpara wei era'tî tanne (1 hora) eekomi'makapî'pî —ta'pî to'ya.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 —Pri'ya pu'kuru anmu man —ta'pî Jesusya yai pu'kuru eekomi'makapî'pî mîrîrî. Mîrîrî epu'tî'pî warayo'ya moropai innape Jesus kupî'pîiya. Itewî' ta tîîko'mansenonya ikupî'pî nîrî innape.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Mîrîrî itekare itakon te'ka pe meruntî anî'ya ikupî eserîkan pepîn koneka'pî Jesusya mîrîrî Galiléia pona teerepamî tîpo Judéia poi.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.