Marcos 11
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NVT
1 Otktzen pon cana Jesús nka Jerusalén, cyuj tnom te Betfagé bix Betania, junx tuya jun witz Olivos tbi. Bix e xi' tsma'n Jesús ca'ba t-xnak'atz tuj jun cyej tnoma.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Bix e xi' tkba'nxin:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Katzen al ma tz'oc kanente cyey tiken n-el cypju'n jila, cyk'umenxse ka c'ajbeljil te cyaawa, bix tzul tmeltz'u'n naj texin jajil—tz̈i Jesús.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Entonces bix e xi'kexin, bix e cnet jjil bur cyu'nxin, ẍpo'njil tuj be twitz tlemel jun jaa'. Bix el cypju'nxin jajil.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Bix attzen cab xjal tcub tuj be, bix e xi' cykanenxin cye t-xnak'atz Jesús:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Bix aj cytzak'be'nxin tisecaj otk tkba Jesús. Bix e cycuyan xjal tu'n t-xi' cyii'nxin bur.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Bix e xi' cyii'nxin bur te Jesús, bix e jax cyk'o'nxin cyxbalenxin tibajjil, bix e jax ke Jesús tibajjil.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bix e tzyet tbe Jesús, bix nimxse xjal oc lpe ti'j Jesús. Bix e cub cyk'o'n xjal cyxbalen tuj tbe Jesús, bix atl xjal e cub k'onte tk'ab xa'j tuj tbexin. Jatzen techelj oj tocx jun nin cawel tuj tnom.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Bix cykilcaxse xjal nejl twitzxin bix lepch tzinxse nchi s̈-in:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Cy'iwla'nxit-xin, cuma ma tzul t-xe'chel David te cawel! ¡Axse tbanel!—tz̈i ke xjal.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ju'tzen tten tocxlen Jesús tuj nin tnom te Jerusalén, jaj jun tnom mas nintzaj cyxol xjal judío. Tejtzen tocx Jesús tuj Jerusalén, bix e xi'xin tuj nin tja Dios te cyey'lecxte tuj. Bix ajtz meltz'ajxin tuya cycablajaj t-xnak'atzxin tuj tnom te Betania, cuma ch'itk tex k'ij.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tetzen juntl k'ij bix ex Jesús cyuya t-xnak'atz tuj Betania. Tujtzen be bix oc tak' weyaj te Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nakchtzen e xa' tcye'yenxin jun wi' lo'pj higuera tbi. At nim t-xaak, tzin tyeec'an ka at twitz. Bix e xi'kexin te k'ilbel twitz. Pero tejtzen cyponxin, mintii' twitz e cnet cyu'nxin.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ju' tzunj e xa' tkba'n Jesús te tken higuera:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Bix e ponkexin tuj tnom te Jerusalén. Tejtzen cyponxin, bix ocx Jesús tuj nin tja Dios. Bix ak'xin lojolbetz cyej xjal nchi q'ueyen bix nchi lok'on tuj tja Dios, cuma oc tcye'yenxin tja Dios tisen jun plasen. Bix e jaw tpac'tz'enxin kej mes cyej xjal ch'ixbel pwak te Roma te pwak te Israel tu'n tocx cychojentj xjal te tja Dios, bix e jaw tpac'tz'enxin kej cyk'a'j xjal nchi q'ueyen cucu' te juntl wik tu'n t-xi' cyoyenxin te Dios.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Bix min e tcuyaxin tu'n cyex xjal tuj tja Dios tuya tik'ch k'i'n cyu'n, cuma nim xjal ex tuj tja Dios cuma nkatzen ch'intl be.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Bix ak'xin kbalte cye xjal tiken e tbinchexin ju'wa:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Tejtzen toc cybi'n ke nintzaj tawil na'l Dios bix ke tx'olbal ley ti e baj te Jesús, bix ak'kexin ninc'ul ti'j ti ctemela tu'n tbyet Jesús, cuma at nim ttz̈i Jesús cyi'jxin, cuma ya tu'n cyoc baj xjal tuya Jesús.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Pero bix etz Jesús te kale tuj Jerusalén, tisex e tsexin te jun k'ij.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tetzen juntl k'ij, bix excakexin ta'j tken higuera oc cycye'yenxin te jun k'ij. Yal toc cycye'yenxin, otk tzkij.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Bix ul tuj tc'u'j Pedro ti otk tz'oc tkba'n Jesús te higuera te jun k'ij, bix e jaw yolen Pedro:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Bix aj ttzak'be'n Jesús:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Tzinexixse cxe'l nkba'n cyey, al k'uklec tc'u'j ti' Dios, ctk'a'te Dios ti jilel cxe'l cykanena texin. Tisej oj t-xi' cykba'na tej witz lu tu'n tjaw k'ukpaj tu'n t-xi' tuj mar, ctcuyate witz ka k'uklec cyc'u'ja ti' Dios, bix ka min baj cyc'u'ja.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ju' tzunj cxe'l nkba'n cyey, ba'n tbinte Dios tik'ch tu'n ka ilxix ti'j. Nuk cxe'l cykanen ch'ina tuya cykil cyc'u'ja, bix ccyiik'ey te Dios.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nko yolentzen ti' na'j Dios, attzen juntl tumel. Ojtzen cyak'a na'l Dios, ka at til jun xjal twitza, cynajsanq'uey ka cyaja najset cyila tu'n Dios at tuj cya'j.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Pero ka min xcub cynajsa'na til juntl xjal, jax mlay najset cyila tu'n Dios—tz̈i Jesús cye t-xnak'atz.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tbajlenxitltzen yolenxin, bix aj meltz'ajkexin tuj tnom te Jerusalén, bix e xi' Jesús tuj tja Dios juntl maj. Toctzen cycye'yen ke nintzaj xjal bix ke tx'olbal ley bix ke nintzaj tawil na'l Dios ja Jesús, bix e xi' lk'ekexin te kanlecte te Jesús:
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 —¿Titzen jilel tajwalela ti'j nuk tik'ch ncub tbinchena? ¿Altzen ma tz'oc k'onte tajwalela tu'n tex tlojo'nkey xjal tuj tja Dios ewe?—tz̈i tzunkexin te Jesús.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Bix aj ttzak'be'n Jesús:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Jatzen nkanbil ja lu: Tej tbautizaran tii'n Juan Bautista cye xjal, ¿jaa' e tzaa' tajwalelxin, tu'npa Dios, ma tu'npa xjalj?—tz̈i Jesús cye nintzaj xjal tuj tja Dios.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Bix ak'kexin yolel cyxolelexxin:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Bix jax mlay txi' kkba'n ka xjal oc k'onte tajwalelxin—tz̈i tzunkexin, cuma cycy'ixa oc cycyakwusa'nxin ke xjal, cuma cykil xjal etzkilte ka ja Dios e k'onte tajwalel Juan.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ju' tzunj aj cytzak'be'nxin:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.