Atos 22
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NVT
1 Bix e xi' tkba'n Pablo:
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tejtzen toc cybi'n xjal tej tyolen Pablo tujx cyyol, tuj yol hebreo, bix e we'ke xjal mas, bix oc cyk'o'n xjal cyc'u'j ti'j. Bix ak'x Pablo yolel:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Aj judío kenwe. Jatzen in itz'ja tuj tnom te Tarso, parte te Cilicia. Pero tejtzen cwalx kena, bix ajtz bint ko'ya tzalu Jerusalén. Jatztzen ma chin tz̈'iya wewe. Jatztzen in ocxawe tuj scwela. Ja weya xnak'tzal we jGamaliel, jxin cyiwxsen e tema tuj tley Moisés, octzen cycye'yen ke kxe'chel ootxa. Bix axsenwe nc'u'j ti'j, bix tuyaxsen cykil wanem waj oc ncye'yen tley Dios tisenxj tzin cyse'n cyey.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Bix yal weya tuj nwitz, kej xjal lepchec ti'j t-xnak'atz Jesús nchi oc k'ojl ti' Dios. Ju' tzunj nim in oc k'ojl weya cyi' ocslal lepchec ti' tbe Jesús, tejxe cybyet wu'na. Xinakle ke ocslal, xuujleke, bix e xi' wii'nkeya tuj tzee' te pres.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Bix ba'n toc te tstiwa ti'j jaj xin tneel pala bix nintzaj consejo tuj nin tja Dios. Ejee' tzunxin e k'onte jun u'j weya te wajwalela cywitz cawel te judío tuj tnom te Damasco, tu'n t-xi' njyo'n ke ocslal. Ju'tzen in xa' weya te jyol cye ocslal, tu'n cytzaj wii'na tzalu Jerusalén, tu'n cycub tuj castiwa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 In ten weya tuj be te Damasco, bix ya ch'itk npona. Pero tetzen chil k'ij ttzaj txakpaj jun tij tken luz wibaj tuj cya'j.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tzinxsen tij nt'ilpaj bix tij cyiwxsen, bi'x in cub tz'ak tu'n. Pero bix in bi'ya jun yol e tzaj kbante weya: “¡Saulo, Saulo! ¿Tu'n tikentzen nim q'uixc'aj ntzaj tk'o'na weya?” tz̈itzen ju'wa.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Bix aj ntzak'be'na: “Taat, ¿altzen cyey?” ntz̈i tzuna. Bix ajtz ttzak'be'n weya: “Inayen wej Jesús te Nazaret. Inayenxj nchin baj tzyu'na,” tz̈itzen weya.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Kej xjal weya wuya e cyil jtken luz, bi'xsen e jaw sey'pajke, pero min el cyniy' ti'j ti jilel e tzaj tkba'n yol we.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Bix aj nkanen tej yol: “Taat, ¿titzen jilel tey taj bint wu'na?” ntz̈i tzuna. Bix ajtz tkba'nxin weya: “We'wey. K'inx jtbey Damasco. Ojtzen tpona, la' altzen ctzaal kbante tey ti cbinel tu'na,” tz̈itzen weya.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Bix in jaw we'ya, pero min ak' nwitz tu'n tken jluz. Ju' tzunj in xa' cyii'na wuyena nk'aba tejxe kpona Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Tejtzen kpona Damasco, attzen junxin xjal Ananías tbi. Ebil xsunxin ti' tley Moisés. Cykil xsun kej xjal judío najl tuj Damasco ba'nxsen cyyol ti'jxin.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Bix e tzaj xin Ananías wi'ja. Tejtzen tulxin wi'ja, bix e tzaj tkba'nxin weya: “Hermano Saulo, e tcye'yena juntl maj,” tz̈i tzunxin. Tujx naj tjaw ncye'yena, bix oc ncye'yenxin.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Bix e tzaj tkba'nxin weya: “Jxin Dios e cyna' ke kxe'chel ootxa ma scy'onte tey tu'n tel tni'ya ti'j alcyej taj Dios. C'oquel tcye'yena tcwalxin, jxin mintii' til tuya tnaabl. Ctiik'a tzuna tyolxin.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ma tscy'o Dios jay, cuma tajxin tz'oca te t-xelxin cyxol xjal te kbal tej cykil c'oquel tcye'yena bix c'oquel tbi'na texin.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yal ja'lewe, intii'tl tu'n tcub tyo'n tey mas. ¡We'wa! ¡Ko'! Matzen bautizarja wu'na. Tu'n toc ke tc'u'ja ti' Jesús. Bix tu'n tel ttxjo'nxin tila,” tz̈itzen Ananías weya.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Bix in cuyaya, bix in ajtz meltz'aj tzalu Jerusalén, bix in ocx tuj tja Dios te na'l Dios, bix e cub klee' tuj nwitz.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tej tcub klee' tuj nwitz, oc ncye'yen Jesús, bix e tzaj tkba'nxin we: “Nix tu'na. Ctex naj tuj Jerusalén, cuma mlay cycuya xjal kej yol o wak' tey,” tz̈i Jesús we.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Bix aj ntzak'be'na: “Taat, ka yaa'n chin oquel cybi'nwe bix cybiwe nyol, cuma cytzki'ntl ti tten n-oc nclo'n Dios, bix cuma weya nchixa tuj jaca camon jaa' te jyolcye ocslal te pjuleccye, bix k'olecxcye tuj tzee'. O'cx cyilj ti'j n-oc cybi'n jay.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Cye'yentz, taat, tej nbyet Esteban tuya xak, jaantzen ken weya cyey'lxte tik'ch e baj cyi' ocslal, bix nchin c'ojlan tzuna cyxbalen jxin xool xak,” ntz̈i tzuna.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero bix ajtz ttzak'be'n Jesús: “Min. Mlay tz'oc cybi'n jay. Pero at-x juntl taak'ena wu'n. Cutxa. Ma txi' nchk'o'na nakch cyuyaj xjal yaa'n judío,” tz̈i Jesús we—ju'tzen tten tyolen Pablo cye xjal judío.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Maatz'e ja'lewe oc cybi'n judío ja Pablo. Min-al e k'ajt, pero tej cybinte tbya'n tu'n Pablo kej xjal yaa'n judío, bix ak' ke xjal cyakwusal juntl maj, bix e jaw s̈i'nke:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bix ak'xke s̈-il, bix el cyrotan xjal cyi'j, bix e jaw cytz̈iten kuk, cuma tzinxsen nchi'l cyc'u'j xjal.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tejtzen toc tcye'yen ju'wa, bix e tkba jxin cycawel soldado tu'n tocx Pablo tunwen tuj cyja soldado. Bix e xi' tkba'n najxin cye tsoldadoxin:
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Entonces bix ak' ke soldado te ẍpolc'a tkenxin tk'abxin tu'n ttzyet tpjujxin. Pero bix aj tkba'n Pablo te junxin ch'in cawel tcub nka:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tejtzen tbinte capitán ju'wa, bix e xi'xin twitz nin cawel cye soldado te kbalte, bix e xi' tkba'nxin:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Entonces bix e xi' lk'e comandante ta' Pablo, bix e xi' tkanenxin:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Bix e xi' tkba'n comandante:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tejtzen toc tbi'nxin ke tyol Pablo, bix el cytzakpi'n kej xin soldado binne cyten te pjulec te Pablo. Bix e jaw lu'len tuj tchu'lxin, cuma aj Roma Pablo. Jaxin toclel c'ojlante Pablo tjak' tcawbilxin, pero otk cub tẍpo'nxin Pablo tuya cadena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Pero jxin comandante e tajbexin txi' tjyo'nxin tu'n tiken nchi kanena judío ti' Pablo. Entonces tetzen juntl k'ij bix e xi' tsma'nxin tu'n cyel k'it jcadena ẍipbelte Pablo, bix tu'ntzen cyoc chmet ke nintzaj pala cye judío cyuya ke consejo te stis. Tejtzen toc cychmoon cyiibxin, bix e xi' tii'n comandante ja Pablo tuj sesión, bixsen e cub wa'bet-xin cyxolxin.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.