Atos 16
Acʼaj testamento (El Nuevo testamento in Mam de Todos Santos) (MAMNT) vs NTLH
1 Cyetz tzunxin tuj ttx'otx' Cilicia, bix e pon Pablo juntl maj tuj kej tnom te Derbe bix Listra, junx tuya tuyaxin Silas.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ejee'tzen ocslal te Listra bixsen te tnom Iconio ba'nxsen cyyolxin ti' Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Tajtzen Pablo e xi' jxin xjal te cyuyaxin tuj be, bix jax ba'nte Timoteo tuj twitz. Pero ttzki'n Pablo ka at nim xjal judío cyuj tnom jaa' xa'ninakexin. Tu'ntzen mintii' k'oj cyuyaj xjal judío lu, bix el tcpu'n Pablo ttz'umel twi' ttz'albil Timoteo, cuma cykil xjal itzkilte ka tcwal griego jaxin, bix mintzentii' cye xjal griego cycostumbre ju'wa.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Entonces bixsen ak'ke Pablo, Silas, bixsen Timoteo te betel. Tujtzen jaca juun tnom e xa'kexin kbalte cyej xjal yaa'n judío ti otk cub cyniq'uen t-xel Jesús ti'j bixsen ke tij xjal tuj Jerusalén alcye tbinlel cyu'n xjal ocslal yaa'n judío.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ju'tzen tten cyoc chmet ke ocslal tuya mas ttz̈yal, bix ju' tzunj mas cyipemal cyuj tja Dios, bix e xi' tz̈'iy mas cybaj ocslal.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Tuj tzunj tyem lu tajtzen Pablo bix xsunj ca'batlxin e xi'kexin elne te tuj ttx'otx' Asia te kbalte tyol Dios. Pero te Espíritu Santo jun wikxitlte txolen k'i'n tu'n. Min e tcuya tu'n cyxi'xin tuj Asia. Entonces bix exkexin tuj tnom te Frigia bix tuj Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Yajc'atl cyponxin twitz mojón tuya Misia. Tejtzen cyponxin tuj Misia, e cyajbe tzunxin tu'n cyxi'xin mas jawne tej lugar te Bitinia, pero juntl maj min e tcuya Espíritu Santo te Jesús tu'n cyxi'xin.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Entonces bixsen e xi'kexin te elne cyuj tnom tuj Misia. Tejtzen cyponxin tuj mlaj tx'otx', tuj tnom te Troas, jaa'j in tina weya inayena Lucas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tetzen koniyan, bix ocx jun twitziy' Pablo. Jatzen oc tcye'yenxin ja lu. Attzen junxin xjal wa'lc'a. Te Europa jxin xjal, tej lugar te Macedonia. Toc tzunj xin xjal kanlte te Pablo cyjulu: “Ctiy'tz tuj mar. Quixtey tzalu tuj Macedonia te k'umlte keya ti tten jtyol Dios,” tz̈itzen ttxocan xjal.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tejtzen ttzaj tna'n tiib Pablo tu'n twitziy', bixsen e cub ku'na ka jun tyol Dios, bix ja Dios otk txconte keya tuj Macedonia. Entonces lwewax e jaw bint ko'ya tu'n kxi'ya tuj Macedonia.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Bix ocx ko'ya tuj jun barc, bix etz ko'ya tuj Troas, bix iy'x ko'ya tuj mar jiquen tejxe kpona tuj tx'otx' tuj mar Samotracia tbi. Tetzen juntl k'ij bix iy' ko'ya tu'n kpona tuj ttx'otx' Macedonia, tuj jun tnom Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tujtzen Neápolis e xa' ko'ya tuj tnom te Filipos, jun tnom nintzaj tuj ttx'otx' Macedonia, jun tnom jaa' najla nim xjal te Roma.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tejtzen tpon jk'ij te ajlabl, jk'ij te sábado, bix etz ko'ya ttzi pwert te tnom, tu'n kpona ttzii' nima'. Jatztzen e xa' kej xjal judío tej tnoma te na'l Dios. Tejtzen cypon, attzen cabxuj xuuj cychmon cyiib, bix e cub ke ko'ya, bix ak' ko'ya yolel cyi'jxuj.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Juntzen cyej xuj xuuj Lidia tbixuj. Otk tzajxexuj nakch te jun tnom te Filipos te ttx'otx' Tiatira. Jatzen taak'enxuj te q'ueyl xbalen tuya tilbil tisen t-xmaquel San Juan. Jatzen tilbil jmas jawnex te cyxbalen xjal Romano. Ebil tyol Dios texuj, bix oc tenxuj ebil tyol Pablo. Bix e tjak' Dios tanemxuj tu'n toc tbi'nxuj yol, bix oc tocslanxuj.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Bix e bautizarj Lidia cyuyaxj xjal najl tjaxuj. Yajc'atltzen bix e tzaj tkba'nxuj keya:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tetzen juntl k'ij bix e xi' ko'ya tuj lugar jaa'j nchi na'na judío Dios. Pero tujtzen be ttzii' nima' oca noj ko'ya ti' juntxin xuuj. Pero jtxin xuuja tzyu'ntxin tu'n biman najl tuj t-xumlaltxin. Tu'ntzen biman ncyja' tuj tzinen tu'nj txin xuuj ti pjelte jun xjal mas yaj. Pero at cab xjal taaw jtxin xuuj. Nimxsen pwak e cycama jxin xjal taawtxin, cuma chjo'n tzuntxin tu'n tkban tetxin tsuerte juun xjal.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Pero bixsen oc lpetxin ti' Pablo bix ki'ja tuj be. Njawxe s̈-intxin:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Pero e jaw kej ts̈itz̈'bil jtxin xuuj jaca k'ij, tejxe ttzaj k'ojl Pablo. Bix e xi' tkba'n Pablo tej biman najl tuj t-xumlaltxin:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tejtzen toc cycye'yenxin tej tetz biman ti'jtxin, bixsen e jaw k'ojl kej xin taawtxin, cuma el cyniy'xin ti'j ka ya mintii'tl tipemaltxin te kbal suerte. Yaltzen cyc'a's̈xin ti'jtxin, otktzen cub baj. Bixsen e cytzuyxin Pablo tuya Silas, bix e xi' k'i'nkexin cywitz cawel tuj tnom tuj maa nim plaza.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tejtzen cypon k'i'nxin cywitz nmak cawel, bixsen ocx cyniq'uen jxin taaw jtxin xuuj cyi' Pablo tuya Silas cyjulu:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Lu ke nchi xnak'tzan xjal tuya juntl costumbre yaa'n tisenj ke kley, bix jaj mintii' tu'n toc kbi'n, cuma te Roma ko'ke—tz̈itzen ke ẍtak'el.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tejtzen toc ebi'n jyol ju'wa, cykilxsen xjal e jaw k'ojl, bix ak' ocax cykba'n xjal ka' cyyol cyi'jxin. Bixsen e xi' cykba'n cawel tu'n tel cyxbalen Pablo tuya Silas, tu'ntzen ttzyet cypjujxin tuya tzee'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 E bajxsen pjetkexin cyiw, bixsen ocxkexin tuj tzee'. Bixsen e xi' cykba'n cawel tej xin taaw tzee' tu'n cyc'ojlet-xin tuya nim c'ojla'n.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ja tzunj xin taaw tzee' taj tik'en texin yol ju'wa, bixsen ocx tk'o'nxin ke Pablo maan t-xee'xa tzee' tuj jun cwart min jaa' ba'n cyetzaxin, bix oc tk'o'nxin cyken Pablo tuya Silas tuj toyajil ke tij laa'n tzee', tu'n mi'n chi tzokpajxin.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tejtzen tpon chil ak'bil, tocxsen Pablo tuya Silas tuj tzee'. Nchi na'nxin Dios bix nchi bitzenxin ti' tbanel Dios. Yaltzen tnimal pres, nuktzen nchi ebinxin.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ch'innch'etzen ttzaj jun xcyaklajnab, bix e cub xitj t-xee'yel tzee'. Cykil ke tlemel e jket, bix el co'pj cykilj cadena bix toyajil tzee' ẍipbel cye pres.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Yal tzunj xin c'ojlal cars, tej ttzaj tna'n tiibxin, toctzen tcye'yenxin cykil ke tlemel tzee' jaktl, bix etz tii'nxin jun espada tu'n tcub tbyon tiibxin, cuma e'la tuj twitzxin cykil ke pres otk chi etz baj, bix ttzki'n tzunxin ka tu'n tbyet-xin cyu'n cawel tu'n min tz'oc tc'u'jxin ti'j.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pero bix oc tcye'yen Pablo ju'wa, bix etz s̈-inxin cyiw ti' c'ojlal:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tejtzen toc tbi'nxin tuj twi' Pablo, bix e xi' tsma'nxin tu'n cytzaj k'it luz. Tejtzen cyul luz, bixsen ocxxin ajkelenxin jaa'j tocxa Pablo tuya Silas. Bix e jaw lu'lenxin tu'n ttz̈i, bix e cub tz'akxin cywitz Pablo tu'n t-xi' tyeec'anxin cykil tanemxin.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Bix tujx naj tetz tii'nxin ke Pablo tuj tzee'. Tejtzen t-xi' tii'nxin ke Pablo tjaxin, bix e xi' tkanenxin:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Bix aj cytzak'be'nxin:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Bixsen e baj cykba'nxin te cykil ke te tjaxin tik'ch tten tyol Jesús.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Texsen koniyan, bix e baj ttxjo'n jxin c'ojlal kej is̈jnin ti' Pablo bix Silas. Tbajtzen twi'j ju'wa, ja tzunj xin jkol tzee' cyuyax ke te tjaxin e bautizarjkexin te techel ka otk chi ocslanxin Jesús.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tej cybautizarjxin, bix aj tii'n jxin jkol tzee' ejee'xin juntl maj tjaxin, bix e xi' tk'o'nxin ch'in cywaxin, bix ocx meltz'ajkexin tuj tzee' juntl maj. Bix xsunj xin c'ojlal tzee' bix ke te tjaxin e tzalaj ke xjal tu'n otk chi ocslan tyol Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tejtzen kskix, bix e xi' cychk'o'n nin cawel ke policía te kbalte tu'n cyetz tzakpet Pablo tuya Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Entonces bix e xi'kexin tuj tzee'. Tejtzen cyponxin, bix e xi' tkba'n jxin c'ojlal te Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero bix aj ttzak'be'n Pablo:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Bix e xi' cyii'n policía ke tyol Pablo cye nin cawel. Tejtzen toc cybi'nxin, bix tej tel cyniy'xin ti'j ka aj Roma Pablo tuya Silas, bix e jaw lu'len tuj cychu'lxin, bix e tzaj ttz̈i cyi'jxin.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Bix e xi' ajkelenkexin tuj tzee', bix e xi' cykba'nxin te Pablo tuya Silas:
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Bix e tcuya Pablo tuya Silas, bix etzkexin tuj tzee' bix tuj tnom te Filipos. Pero te mitkna'x cyexxin tuj tnom, bix e xi'kexin tja Lidia, bix e k'olbenkexin cye cykil ocslal, bix oc cynimsa'nxin cyc'u'j.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.