Romanos 9

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cristo̱ be nga kju̱axi̱ ni xi tíxian. Najmi tíb'ana̱cha̱. Ko̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ b'a̱ títsuna nga b'a̱ tjín ni xi títs'inkjíhi̱n k'an.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Tjín babana ko̱ i̱xí tíneyahá tíma ani̱ma̱na̱.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Tsa ka̱ma kai, mjena tsa santaha an ka̱ma nku xi najmi nda nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ tsa kjin kúáte̱jñaha̱ Jesucristo̱, tsa tu̱ ahá ni b'a̱ ts'ín ka̱ma kúási̱nka̱ já nts'é, kui xi ntje̱na̱.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Xi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱. Nti̱a̱ná kits'ín ma ntíhi̱. Y'ejñajihi̱n ko̱ tsakúchjihi̱ kju̱a̱chánkaha̱. Ni y'éndako̱ ntje̱ cháha̱ ko̱ kitsjáha̱ kju̱a̱téxumaha̱. Tsakúchjihi̱ xi nkú ts'ín tjíhin nga ts'i̱íntsjoho̱ ko̱ kitsúya títjuhu̱n ni xi tsjáha̱.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nkuhú ntje̱ chá xi j'ájin Nti̱a̱ná, yo̱ nibaha̱ ra̱ xu̱ta̱ Israel ko̱ a̱jihi̱n xu̱to̱ tsitjujin xi kits'ín niba Nti̱a̱ná nk'ie nga kik'a yjoninte xi nkúhu xu̱ta̱. Kui xi Nti̱a̱ xi batéxumaha̱ ngayjee̱ ni xi tjín. Kan'etsjo tehe̱ntehe̱ tu̱ nkjéhé ni. B'a̱ katuma.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Tu̱nga najmi j'a tiyahá éhe̱n Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ najmi ngatentee̱ xu̱ta̱ xi y'aha̱ ra̱ ntje̱he̱ Israel, tsa kui xi xu̱ta̱ Israel kikjin.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ko̱ najmi ngatentee̱ xi y'aha̱ ra̱ ntje̱he̱ Abraham, tsa kui xi ntí kikjihi̱n Abraham. A̱t'aha̱ Nti̱a̱ná b'a̱ kitsúhu̱ Abraham: “Ntje̱ xi s'e̱hi Isaac ni̱baha̱ ra̱.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Kui xi tsuhu̱ ra̱ nga najmi ntí xi kis'ehe̱ Abraham xi nkú ts'ín s'ená ntí, tsa kui xi ntíhi̱ Nti̱a̱ná. Ntí xi kis'e níhi̱ xi nkú ts'ín kitsúya títjun Nti̱a̱ná, kui xi kits'ínchjíhi̱ nga kui xi ntje̱he̱ Abraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 A̱t'aha̱ kui én xu'bi̱ xi kitsúya títjuhu̱n Nti̱a̱ná Abraham: “Núni̱ xi nkú ma ni̱stjin xu'bi̱ kuakuchjíhi nga'yúnna̱. Nku ntíx'i̱n s'e̱jñaha̱ Sara̱.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ko̱ najmi tu̱ nku ni xu'bi̱ kama. B'a̱ ta̱ kamat'ain Rebeca̱ nk'ie nga y'a ntí'yu̱n. Kui xi kama chju̱úhu̱n Isaac xi ta̱ ntje̱ cháha̱ xu̱ta̱ Israel.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Nti̱a̱ná kinchja̱ko̱ títjuhu̱n Rebeca̱ nga kinchja̱ni̱jmíyaha ntíhi̱ nk'ie nga najmi kje̱e tsin ko̱ najmi kje̱e ts'ín ni xi nda ko̱ a ra̱ ni xi ch'onk'un, tu̱ xi ku̱i̱tjusuhun ni xi y'énda títjun Nti̱a̱ná nga j'ájin ntí xi kama mjehe̱. A̱t'aha̱ Nti̱a̱ná f'ájin xu̱ta̱ xi mjehe̱, najmi f'ájin tu̱ nga̱t'aha̱ ni nda xi ts'ín xu̱ta̱.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Kui nga b'a̱ kitsúhu̱ ra̱ Rebeca̱: “Ntí xi tjun tsíu̱n, musu̱hu̱ ntí xi tsjénkiu̱ ka̱ma.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Xi nkú ts'ín tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná nga b'i̱ títsu: “Tjo kits'ian Jacob ko̱ kits'in unkie Esau.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Kui b'a̱ maha, ¿nkú ku̱i̱xíhinná? ¿A ts'ín Nti̱a̱ná ni xi najmi na̱xu̱ tjín? ¡Najmi! ¡Ndaha tsa mí yjehe!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 A̱t'aha̱ b'a̱ kitsúhu̱ Moise: “Ka̱ma ni̱ma̱na xi mjena nga ka̱ma ni̱ma̱na, ko̱ kuase ni̱ma̱ha̱ xi mjena nga kuase ni̱ma̱ha̱.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Kui b'a̱ maha, najmi nga̱t'aha̱ tsa ni xi mjená ko̱ tsa ni nda xi tín'eé, tsa kui kju̱a̱ha nga nda ts'ínko̱honá Nti̱a̱ná. Nda ní ts'ínko̱ná a̱t'aha̱ ma ni̱ma̱ha̱ ñá.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a má nga b'a̱ kitsú Nti̱a̱ná nga kinchja̱ko̱ nda̱ faraon: “Kitsja xáha tu̱ xi kuakuchjíhina nga'yúnna̱ ko̱ tu̱ xi cha̱hana nga ngúsuhu̱n a̱sunntee̱.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Kui b'a̱ maha, Nti̱a̱ná ma ni̱ma̱ha̱ ra̱ xi mjehe̱ nga ka̱ma ni̱ma̱ha̱ ko̱ ts'ín ndjá ani̱ma̱ha̱ xi mjehe̱ nga ts'i̱ín ndjá ani̱ma̱ha̱.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Kutsa b'a̱há ku̱i̱xínní: “¿Mí nihi xi ts'i̱ínnijéhená Nti̱a̱ná yo̱ ni̱ ma? A̱t'aha̱, ¿yá xi ma fi kontra̱ha̱ ni xi mjehe̱ Nti̱a̱ná?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¿Yáhá ni ji nda̱, tsa ku̱i̱nchíhi̱ kuenta̱ Nti̱a̱ná? Nku ndji̱í najmi ma: “¿Á b'a̱ n'e kin'endahaní?”, tsa ku̱i̱tsu̱hu̱ xi kits'ínndaha̱.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿A najmi tjíhín ra̱ kixi̱ nda̱ xi ts'ínnda ndi̱íu̱ nga ts'i̱ínko̱ nintee̱ xi nkú ts'ín mjehe̱? Ta̱ kuihi nintee̱ ka̱ma ts'i̱ínndako̱ nku ndji̱í xi sasíjña tsjo ko̱ nku xi n'echjén tehe̱nte.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Nti̱a̱ná mjehe̱ nga ku̱a̱kúchji kju̱a̱kjaha̱n ko̱ nga k'u̱éjña chji nga'yúhu̱n. Tu̱nga títs'ín chúkju̱a̱ha ko̱ títs'íntsentako̱ xu̱ta̱ xi ni̱bajennehe̱ kju̱a̱kjaha̱n, kui xi xá n'e̱kjehe.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 B'a̱ títs'ín Nti̱a̱ná tu̱ xi cha̱ha̱ ra̱ xi nkú ts'ín chánka kju̱a̱chánka xi tjínko̱ho̱ xu̱ta̱ xi tíma ni̱ma̱ha̱, xu̱ta̱ xi ja y'énda títjun nga tsjáha̱ kju̱a̱chánkaha̱.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ñá xu̱ta̱ xu'bo̱. Nti̱a̱ná j'ájinná najmi tu̱ nku a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱, tu̱ sa ní ko̱ ta̱ a̱jihi̱n xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 B'a̱ kama xi nkú ts'ín y'ét'a éhe̱n Nti̱a̱ná nda̱ profeta̱ Osea̱ nga b'i̱ títsu:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ko̱ xi má nga b'a̱ kik'ihi̱n xu̱ta̱:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ko̱ b'a̱ ta̱ kitsú nda̱ profeta̱ Isaia̱ nga kinchja̱ni̱jmíyaha xu̱ta̱ Israel: “Ndaha tsa b'a̱ ts'ín nkjin maha xu̱ta̱ Israel xi nkú joyaha tsumí xi tjíndai ntáchak'uu̱n, tu̱nga tu̱ chubahá xi n'e̱k'anki.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 A̱t'aha̱ ja ts'i̱íntjusun xatí Nti̱a̱ná ni xi kitsú nga ka̱ma nga ngúsuhu̱n a̱sunntee̱.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Xi nkú nga ta̱ kitsú títjun Isaia̱ nk'ie nga b'i̱ kitsú:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Kui b'a̱ maha, ¿nkú ku̱i̱xíhinná? Xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱, xi najmi tsangisjai nga na̱xu̱ k'úéntu nginku̱n Nti̱a̱ná, kui xi na̱xu̱ tsichu ma nginku̱n Nti̱a̱ná. Kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, kui nga na̱xu̱ tsichu maha.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Tu̱nga máha xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱, i̱ncha tsangisjáí nga ts'i̱íntjusun kju̱a̱téxuma xi kin'ekjas'ehe̱n Moise, tu̱ xi b'a̱ ts'ín na̱xu̱ k'úéntuhu nginku̱n Nti̱a̱ná, tu̱nga najmi tsichukju̱a̱há ra̱.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Á b'a̱ kamaha? A̱t'aha̱ najmi tsangisjáí nga na̱xu̱ k'úéntu nginku̱n Nti̱a̱ná xi nkúhu xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Nti̱a̱ná. Tu̱ sa ní i̱ncha kama mjehe̱ nga ts'i̱íntjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱ tu̱ xi b'a̱ ts'ín na̱xu̱ ku̱i̱chú maha kai. I̱ncha kisaténki ndji̱o̱ xi saténki xu̱ta̱.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 B'a̱ kama xi nkú ts'ín tjít'a:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.