Romanos 14
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARA
1 Nda n'e̱kjóho̱on xi najmi ndjá síjñajin xi nkú ts'ín s'ejinná, ko̱ najmi tu̱ b'esiko̱o nga̱t'aha̱ xi nkú ts'ín ts'ínnkjink'un.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Tjín xi b'a̱ ts'ín s'ejihi̱n nga ma kjine tu̱ mí nichinehé ni, ko̱ tjín ngá xi najmi ndjá síjñajin xi nkú ts'ín s'ejinná kui nga tu̱ xka̱há kjinehe.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Xi kjine tu̱ mí nichinehé ni najmi tjíhin nga ch'on ts'ín ku̱a̱se̱he̱ xi b'éch'oho̱ yjoho̱ ni xi kjine. Ko̱ xi b'éch'oho̱ yjoho̱ ni xi kjine najmi tjíhin nga ts'i̱ínk'anji jé xi kjine tu̱ mí nichinehé ni. B'i̱ i̱ncha kats'ín a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná ja kits'ínkjáíhi̱n nga joo̱.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 ¿Yáha ji xi tín'ek'anjihinni jé nda̱ musu̱hu̱ xi kj'a̱í? Tsa ndjá síjña nda̱ musu̱ ko̱ tsa tísaténki, Nda̱ Nti̱a̱ha̱ kjinehe̱ ni xu'bo̱. Tu̱nga ndjáhá ku̱a̱si̱jña, a̱t'aha̱ tjíhi̱n nga'yún Nda̱ Nti̱a̱ná nga ndjá ts'i̱ínkasíjñaha̱.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Tjín xi b'a̱ maha̱ nga 'yún nkjún sa nku ni̱stjin nga kj'a̱í ni̱stjin, ko̱ tjín ngá xi tu̱ nku chu̱ba̱ maha̱ ni̱stjiu̱n. Nkúnkú tjíhin nga ts'i̱ínnkjink'un sisin xi nkú ts'ín behe̱ k'un.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Xi benkjún nku ni̱stjin, kui xi b'a̱ ts'ín tu̱ xi benkjúhun Nda̱ Nti̱a̱ná. Ko̱ xi kjine tu̱ mí nichinehé ni, kui xi b'a̱ ts'ín tu̱ xi benkjúhun Nda̱ Nti̱a̱ná. Tsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ nichinehe̱. Ko̱ xi b'éch'oho̱ yjoho̱ ni xi kjine, kui xi b'a̱ ts'ín tu̱ xi benkjúhun Nda̱ Nti̱a̱ná ko̱ ta̱ tsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Najmi tjín a̱jinná xi kuenta̱ ts'e̱ suba tíjña tík'uhun ko̱ tsa kuenta̱ ts'e̱ suba 'mehe.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Tsa tintsu̱ba̱ tík'aán, Nda̱ Nti̱a̱ná tintsu̱ba̱ tík'uhunná. Ko̱ tsa tíbayaá, Nda̱ Nti̱a̱ná tíbayahaná. Kui b'a̱ maha, ndaha tsa tintsu̱ba̱ tík'aán ko̱ ndaha tsa tíbayaá, Nda̱ Nti̱a̱ná ts'e̱ná.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 A̱t'aha̱ kui kju̱a̱ha k'iehen Cristo̱ ko̱ j'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ka̱maha Nda̱ Nti̱a̱ha̱ xu̱ta̱ k'ie̱n ko̱ xi tjíntu tík'uu̱n.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Ko̱ máha ji, ¿á ji tíchasehe̱ ri̱ tsa nda ko̱ tsa najmi nda títs'íhin nda̱ nts'ei? Ko̱ ta̱, ¿á kinte n'esjeheni nda̱ nts'ei? Katumankjihin nga ndyjun nkini̱ ku̱a̱se̱he̱ Nti̱a̱ná mí nihi xi kin'eé nga nkúkáá.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 B'i̱ ts'ín tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Kui b'a̱ maha, nga nkúnkáá n'e̱kjas'ehe̱én kuenta̱ Nti̱a̱ná ni xi kin'eé.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Kui nga najmi ta̱ chasehe̱ ra̱á tsa nda ko̱ tsa najmi nda ni xi títs'ín xinki̱á. Tu̱ sa ní cha̱so̱o xi nkú ts'ín najmi n'e̱ndyjajihu̱un nda̱ nts'o ko̱ xi nkú ts'ín najmi n'e̱kijnejiun ngatitsun.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 S'ejinna Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ be nga ndaha nku ni najmi chu̱ntí nginku̱n. Tu̱nga tsa tjín xi: “Chu̱ntí ni xu'bi̱ nginku̱n”, tsa ku̱i̱tsu̱, tu̱ nginku̱n ndo̱hó chu̱ntí niu̱.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Tu̱nga tsa tu̱ nga̱t'aha̱ ni xi tíchinei títs'ínndyjajihi̱n ra̱ yjoho̱ nda̱ nts'ei, najmi ta̱ tín'etjóhoni nda̱ nts'ei ma. Najmi tu̱ 'ba̱i̱ntei tsa tu̱ nga̱t'aha̱ nichinehi̱ ndyja̱ha xu̱ta̱ xi k'ienntjáíhi Cristo̱.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Najmi tu̱ 'ba̱i̱nto tsa ch'on ts'ín ku̱i̱nchja̱yane xu̱ta̱ ni xi n'ekjóho̱on nga nda.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 A̱t'aha̱ ni xi chi̱ne̱é ko̱ ni xi s'i̱á najmi chumi ni chjíhi̱ ra̱. Nk'ie ní Espiri̱tu̱ Santo̱ tsjáná nga na̱xu̱ ku̱i̱ntsu̱ba̱á nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ nga s'e̱ná kju̱a̱jyu ko̱ kju̱a̱tsjo, kui ní ni xu'bi̱ xi bakúchji nga ja tsitjas'e̱njián nga Nti̱a̱ná tíbatéxumaná.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Xi b'a̱ ts'ín tíjña nginku̱n Cristo̱, kui nii̱ xi tsjoho̱ Nti̱a̱ná ko̱ xu̱ta̱ ta̱ nda ts'ín nchja̱yanehe̱.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Kui b'a̱ maha, ti̱nchísjaihiná xi nkú ts'ín s'e̱hená kju̱a̱jyu ko̱ xi nkú ts'ín ku̱i̱si̱nka̱á xinki̱á nga sa̱ájián ni xi ts'e̱ Nti̱a̱ná.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Najmi tu̱ nga̱t'aha̱ nichinehi̱ n'ekatsúhunni xá xi títs'ín Nti̱a̱ná a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi ts'e̱. Kju̱axi̱ kjáíhin nga je nginku̱n Nti̱a̱ná ngayjee̱ nichine xi tjín, tu̱nga najmi ndahá tjín tsa chi̱ne̱i̱ nichine xi ts'i̱ínkijnejihi̱n ngatitsun xu̱ta̱ xingisoo̱.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Tu̱ sahá nda n'e̱i̱ tsa najmi chi̱ne̱i̱ yjo ko̱ tsa najmi s'i̱ binu̱ ko̱ tsa najmi n'e̱i ndaha nku ni xi ts'i̱ínkijnejihi̱n ngatitsun já nts'ei.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Xi nkú ts'ín s'ejihin ni xu'bi̱, tu̱ ji b'a̱ ts'ín kas'ejihín ri nginku̱n Nti̱a̱ná. ¡Á b'a̱ nda tjíhin ts'e̱ xi behe̱ k'un nga nda tjín ni xi títs'ín ko̱ najmi títs'ínnijéhe̱ ra̱ kju̱a̱nkjintak'uhu̱n a̱skahan!
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Tu̱nga xi jo jan tímaha̱ nga tíkjine tsa mí nihi, ta̱ kuihi títs'ínk'anji jé yjoho, a̱t'aha̱ najmi títs'ín xi nkú ts'ín s'ejihi̱n. A̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi n'eé xi fi kontra̱ xi nkú ts'ín s'ejinná Nti̱a̱ná, kui xi ngatitsun.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.