Romanos 11
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA
1 Kui nga b'a̱ xihinna, ¿a kits'ín t'axíhín Nti̱a̱ná xu̱ta̱ha̱? ¡Najmi! ¡Ndaha tsa mí yjehe! A̱t'aha̱ ta̱ nda̱ Israel ná, ntje̱he̱ Abraham. Ntje̱ cháná Benjamin y'ahana.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Najmi y'éjña t'axín Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi ts'e̱ xi j'ájin títjun. ¿A najmi yanú xi nkú ts'ín tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná má nga nda̱ profeta̱ Elia̱ kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná ko̱ tsatéjéne xu̱ta̱ Israel? B'i̱ ts'ín tjít'a:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 “Ji Nti̱a̱, ja kits'ínk'ien xu̱ta̱ xu'bi̱ já profeta̱ xi ts'i̱ ko̱ ja kits'ínkatsún na̱chan chje̱hi̱. Tu̱ nkuhú an tíi̱jña sa. Ta̱ i̱ncha mjehe̱ ta̱ ts'i̱ínk'ienna.”
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Tu̱nga b'a̱há kitsú Nti̱a̱ná: “Ja kits'in ts'a̱n yatu mii̱ já xi najmi tsasinkúnch'int'aha̱ nti̱a̱ Baal.”
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 B'a̱ ta̱ tíma ni̱stjin nd'a̱i̱. Tu̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná tjíntu sa chuba xu̱ta̱ xi Nti̱a̱ná j'ájin.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Tsa tu̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná kichj'ajihin xu̱ta̱i̱, tsuhu̱ ra̱ nga najmi kichj'ajin tu̱ nga̱t'aha̱ ni nda xi i̱ncha kits'ín. A̱t'aha̱ tsa tu̱ nga̱t'aha̱ ni nda xi i̱ncha kits'ín xu̱ta̱ kichj'ajihin, kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná najmi ta̱ chjíhi̱ ra̱ ma.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Kui b'a̱ maha, ¿mí nihi xi kama? Najmi kisakúhu̱ ni xi tsangisjáí xu̱ta̱ Israel. Xi j'ájin ní Nti̱a̱ná, kui ní xi kisakúhu̱ niu̱. Xingisoo̱ kama ndjá ani̱ma̱ha̱.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 B'a̱ kama xi nkú ts'ín tjít'a: “Nti̱a̱ná kitsjáha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ kju̱a̱nkjintak'un tiya, tunku̱n xi najmi sku̱e̱ko̱ho ko̱ tja̱ba̱xínñju xi najmi ku̱i̱nt'éko̱ho santaha ni̱stjin nd'a̱i̱.”
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Ko̱ b'i̱ ta̱ kitsú ya David:
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 I̱ncha katuma ka̱ tu̱ xi najmi ta̱ sku̱e̱he,
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 Kui nga b'a̱ xihinna, ¿a tu̱ ni̱yá kis'entuhú xu̱ta̱ Israel nk'ie nga kisaténki? ¡Najmi! ¡Ndaha tsa mí yjehe! B'i̱ ní kama. Tu̱ nga̱t'aha̱ nga najmi kint'é'éhe̱n Nti̱a̱ná xu̱ta̱ Israel, kui nga j'aihi̱ ra̱ én xi ts'i̱ínk'ankihi̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ka̱ma xintak'uhun xu̱ta̱ Israel.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Tsa tu̱ nga̱t'aha̱ nga najmi kint'é'éhen Nti̱a̱ná xu̱ta̱ Israel, tsa kui nga̱t'oo̱ kisakúhu̱ ra̱ kju̱a̱nchi̱náha̱ Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi tjín a̱sunntee̱, ko̱ nk'ie nga kisaténki Israel kisakúhu̱ kju̱a̱nchi̱náha̱ Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱, ¿nkú sa ka̱ma nk'ie nga sa̱kú ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ Israel a̱nte xi ts'e̱ nginku̱n Nti̱a̱ná?
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 Tínchjako̱nu̱u jun xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱nnu̱u. Nti̱a̱ná kits'ín mana nda̱ postru̱hu̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ ko̱ xinya kju̱a̱chánkaha̱ xána̱.
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 B'a̱ ts'ian tsa tu̱ ahá ni nga̱t'anu̱u ka̱ma xintak'uhun ntje̱na̱, tsa tu̱ xi b'a̱ ts'ín n'e̱k'ankihi k'u̱a̱.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 A̱t'aha̱ kisakúhu̱ kju̱a̱jyu nginku̱n Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi tjín a̱sunntee̱ nk'ie nga kin'e t'axín xu̱ta̱ Israel. Kui nga, ¿nkú sa ka̱ma nk'ie nga n'e̱kjáín ngáha̱ ra̱? Sa̱kú ngáha̱ ra̱ nga k'úéntu tík'un xu̱ta̱ k'ie̱n.
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Tsa tsje nginku̱n Nti̱a̱ná na̱'yu̱ xi n'endako̱ho ni̱nku̱a̱n chje̱ xi 'ba̱i̱ tjuhu̱n Nti̱a̱ná, tsuhu̱ ra̱ nga ta̱ tsje ngayjee̱ na̱'yu̱ ni̱nku̱o̱n. Tsa tsje nginku̱n Nti̱a̱ná kja̱ma̱ha̱ nku yá, tsuhu̱ ra̱ nga ta̱ tsje tjiaha̱.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Xu̱ta̱ Israel, kui xi nkú joyaha tjia xi kitit'áha̱ nku yá olibo̱, ko̱ ji xi nkú joyaha tjiaha̱ yá olibo̱ jñá. Tu̱nga jihí kis'et'ai a̱ntehe̱ tjia xi kitit'óo̱ ko̱ kisakút'aihi kju̱a̱tík'un xi tíjñajin kja̱ma̱ha̱ yá olibo̱ xi ndoo̱.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Tu̱nga najmi tu̱ nk'ahá n'esjei yjohi̱, tsa b'a̱ ku̱i̱xín nga ji xi 'yún nda sai nga tjia xi kitit'óo̱. Tsa mjehi nk'a n'e̱sjei yjohi̱, tu̱ sahá n'e̱kj'áítsjein nga kja̱ma̱ha̱ yóo̱ y'aha ri. Najmi ji xi kich'ai kja̱mo̱.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 Kutsa b'a̱há ku̱i̱xín: “Tu̱ xi an s'e̱t'ahana a̱ntehe̱ yóo̱, kui nga kitit'áha.”
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 B'a̱ tjín. Tu̱nga kitit'áhá a̱t'aha̱ najmi kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, ko̱ ji ndjá tisinjñai nd'a̱i̱ a̱t'aha̱ s'ejihin. Kui nga najmi tu̱ n'enkjíntak'uhunni tsa ji xi 'yún nda sai. Tu̱ sa ní ti̱nkjúín Nti̱a̱ná.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 A̱t'aha̱ tsa Nti̱a̱ná najmi kits'ínndyjat'aha̱ tjia xi ndaha̱ yá olibo̱, ¿a tu̱ kje̱hé ji ts'i̱ínndyjat'ahi nga tu̱ kisut'aní yóo̱?
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 Cha̱se̱i̱ xi nkú ts'ín nda ko̱ ndjá ts'ínko̱ Nti̱a̱ná xu̱ta̱. Ndjá kits'ínko̱ xi kisaténki ko̱ ji nda kits'ínko̱hi. Ko̱ nda ts'i̱ínko̱hi tsa tu̱ nku ku̱i̱nchunjínní kju̱a̱ndaha̱. Tu̱nga tsa najmi b'a̱ n'e̱i̱, ko̱ ta̱ ji ku̱i̱chát'ahi.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 Ko̱ ta̱ xu̱ta̱ Israel, tsa ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ s'e̱jihi̱n Nti̱a̱ná, k'u̱a̱i̱ ngáha̱ ra̱ a̱nte xi ts'e̱. A̱t'aha̱ tjíhi̱n nga'yún Nti̱a̱ná nga tsjá ngáha̱ ra̱ a̱nte xi ts'e̱ xu̱ta̱ Israel a̱jihi̱n yá olibo̱.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 A̱t'aha̱ ji xi nkú joyaha tjiaha̱ yá olibo̱ jñá tu̱ kis'et'aní a̱ntehe̱ yá olibo̱ xi ndoo̱. Kui b'a̱ maha, ¿a najmi ka̱mahá k'u̱a̱i̱ ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ Israel a̱ntehe̱? A̱t'aha̱ kui xi tjia xi ndoo̱.
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Jun já nts'e, mjena nga cho̱o nku ni xi y'éjña 'ma Nti̱a̱ná, tu̱ xi najmi nk'a n'e̱sjehenu yjonu̱u. K'u̱a̱ xi tjín a̱jihi̱n xu̱ta̱ Israel kama ndjá ani̱ma̱ha̱. B'a̱ ka̱ma santa nkúhu nga sa̱kúntehe̱ nginku̱n Nti̱a̱ná ngayjee̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱. Kui xi tjíhin nga n'e̱k'anki.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Nk'ie nga ja b'a̱ ka̱ma, ta̱ n'e̱k'anki ngayjee̱ xu̱ta̱ Israel. Xi nkú ts'ín tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 Kui nii̱ xi y'endáka̱ xu̱ta̱na̱ nga ts'ian,
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Najmi mjehe̱ xu̱ta̱ Israel én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná. Ngandanu̱u xu̱ta̱ kontra̱ha̱ Nti̱a̱ná tsichu ma. Tu̱nga tjohó ra̱ Nti̱a̱ná xu̱ta̱ Israel tu̱ nga̱t'aha̱ nga Nti̱a̱ná j'ájin ntje̱ cháha̱.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 A̱t'aha̱ najmi kje'á Nti̱a̱ná ni xi tsjá ko̱ ta̱ ndaha najmi ts'ín t'axín xu̱ta̱ xi j'ájin.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Ni̱stjin nk'ie, najmi kinu'yá'óho̱on Nti̱a̱ná, tu̱nga tíbase ni̱ma̱hánu̱u nd'a̱i̱ tu̱ nga̱t'aha̱ nga najmi kint'é'én xu̱ta̱ Israel.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Ko̱ santaha ni̱stjin nd'a̱i̱ najmi tínt'é'én xu̱ta̱ Israel, tu̱ xi ta̱ cha̱se̱ ni̱ma̱ha̱ ra̱ tu̱ nga̱t'aha̱ nga jun kichase ni̱ma̱nu̱u.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 B'i̱ tjíhi̱n ra̱ nii̱. Ndaha nku xu̱ta̱ xi tjín najmi nt'é'éhe̱n Nti̱a̱ná. Nti̱a̱ná y'éjñaha̱ xu̱ta̱ nga najmi kint'é'én, tu̱ xi nkuhú nga ka̱ma ni̱ma̱ha̱ ra̱ ngayjee̱.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 ¡Á b'a̱ nkjún ts'ín chánkaha kju̱a̱nchi̱náha̱ Nti̱a̱ná! ¡Á b'a̱ nkjún ts'ín na̱nka̱ ts'ínnkjink'uhun ko̱ á b'a̱ nkjún ts'ín tsehe kju̱a̱nkjintak'uhu̱n! Najmi tjín xi mankjihi̱n ni xi ts'ín Nti̱a̱ná ko̱ najmi ch'a maha̱ tsuya á b'a̱ ts'íhin.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 A̱t'aha̱, ¿yá xi be xi nkú ts'ín ts'ínnkjink'un Nti̱a̱ná?
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 ¿Yá xi kits'ínkienyaha̱ tsa mí nihi,
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 A̱t'aha̱ Nti̱a̱ná kits'ínnda ngayjee̱ ni xi tjín. Nga̱t'aha̱ ko̱ nga tsjoho̱ tjíhin niu̱. ¡N'e̱kié yjoná nga tjíhi̱n kju̱a̱chánka Nti̱a̱ná tu̱ nkjéhé ni! B'a̱ katuma.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.