Romanos 10
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARA
1 Jun já nts'e, nk'ie nga nchjaka̱ Nti̱a̱ná, bankintjá xu̱ta̱ Israel, a̱t'aha̱ mjena nga n'e̱k'anki.
1 Irmãos, a boa vontade do meu coração e a minha súplica a Deus a favor deles são para que sejam salvos.
2 A̱t'aha̱ ka̱ma xínya nga kui xi 'yún tíi̱ncha bangisjai ni xi ts'e̱ Nti̱a̱ná, tu̱nga najmi i̱ncha mankjihín ra̱ xi nkú ts'ín tjíhin nga i̱ncha ts'i̱ín.
2 Porque lhes dou testemunho de que eles têm zelo por Deus, porém não com entendimento.
3 Najmi kamankjihi̱n nga Nti̱a̱ná tu̱ tsjáhá ra̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n nga na̱xu̱ ka̱ma. Tu̱ sa ní kuenta ts'e̱ suba i̱ncha tsangisjai xi nkú ts'ín na̱xu̱ ku̱i̱chú ma nginku̱n Nti̱a̱ná. Najmi kits'ín ni̱ma̱kju̱a̱ yjoho̱ tsa ts'i̱ínkjáíhi̱n nga Nti̱a̱ná tu̱ tsjáhá ra̱ xu̱ta̱ nga na̱xu̱ ka̱ma nginku̱n.
3 Porquanto, desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram à que vem de Deus.
4 A̱t'aha̱ tsichutjusun kju̱a̱téxuma xi kin'ekjas'ehe̱n Moise nk'ie nga j'ai Cristo̱, tu̱ xi na̱xu̱ ku̱i̱chú maha nginku̱n Nti̱a̱ná ngayjee̱ xi s'e̱jihi̱n.
4 Porque o fim da lei é Cristo, para justiça de todo aquele que crê.
5 B'i̱ ts'ín y'ét'a Moise xi nkú ts'ín na̱xu̱ bichú maha xu̱ta̱ xi ts'íntjusun kju̱a̱téxuma xi kin'ekjas'ehe̱n Moise. B'i̱ kitsú: “Xi ts'i̱íntjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱, nga̱t'aha̱ kju̱a̱téxumoo̱ sa̱kúhu̱ ra̱ nga k'úéjña tík'un.”
5 Ora, Moisés escreveu que o homem que praticar a justiça decorrente da lei viverá por ela.
6 Tu̱nga b'i̱hí ts'ín y'ét'a ngá xi nkú ts'ín na̱xu̱ bichú maha xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Nti̱a̱ná: “Najmi tu̱ b'i̱ ts'ín n'enkjíntak'uin: ¿Yá xi ngju̱a̱i̱nji ndji̱o̱jmi ján?” Tsuhu̱ ra̱ éi̱n tsa n'e̱ nibájen xi ts'i̱ín niba Nti̱a̱ná ngajoho̱.
6 Mas a justiça decorrente da fé assim diz: Não perguntes em teu coração: Quem subirá ao céu?, isto é, para trazer do alto a Cristo;
7 Ko̱ b'i̱ ta̱ kitsú ya: “Ko̱ najmi tu̱ b'i̱ ts'ín n'enkjíntak'uin: ¿Yá xi ngju̱a̱i̱ kinte t'anankiu̱?” Tsuhu̱ ra̱ éi̱n tsa chjúsíntje̱n xi ts'i̱ín niba Nti̱a̱ná ngajoho̱ a̱jihi̱n xu̱ta̱ k'ie̱n.
7 ou: Quem descerá ao abismo?, isto é, para levantar Cristo dentre os mortos.
8 B'i̱ kitsú Moise: “Tíjñat'a tiñahi éhe̱n Nti̱a̱ná, tsu̱'bai ko̱ ani̱ma̱hi̱ tíjñat'a.” Kui éi̱n xi tíb'eni̱jmíi̱ nd'a̱i̱, én xi tsu nga xu̱ta̱ tjíhin nga s'e̱jihi̱n Nti̱a̱ná.
8 Porém que se diz? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração; isto é, a palavra da fé que pregamos.
9 A̱t'aha̱ tsa tsu̱'bai ku̱i̱tjuhu nga n'e̱kiei yjohi̱ nga Jesu xi Nda̱ Nti̱a̱ná, ko̱ tsa ngayjehe ani̱ma̱hi̱ s'e̱jihin nga Nti̱a̱ná kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ Jesu ngabayoo̱, n'e̱k'ankihi.
9 Se, com a tua boca, confessares Jesus como Senhor e, em teu coração, creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 A̱t'aha̱ a̱jin ani̱ma̱ha̱ ní xu̱ta̱ nibáha̱ ra̱ nga s'ejihi̱n Nti̱a̱ná, tu̱ xi na̱xu̱ bichú maha. Ko̱ ts'a bitjuhu nga b'a̱ tsu nga Jesu xi Nda̱ Nti̱a̱ná, tu̱ xi n'ek'ankihi.
10 Porque com o coração se crê para justiça e com a boca se confessa a respeito da salvação.
11 B'i̱ ts'ín tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná: “Xi s'e̱jihi̱n Nti̱a̱ná najmi sa̱kúhu̱ kju̱a̱suba.”
11 Porquanto a Escritura diz: Todo aquele que nele crê não será confundido.
12 A̱t'aha̱ nkuhú chasehe̱ ra̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ko̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱. A̱t'aha̱ nkuhú maha Nda̱ Nti̱a̱ha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ tsjáha̱ ngayjee̱ xi ku̱i̱nchja̱ko̱ho̱ kju̱a̱nchi̱ná xi tjíhi̱n.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, uma vez que o mesmo é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a: “N'e̱k'anki ngayjee̱ xi ts'i̱ínkjáíhi̱n nga kui xi Nda̱ Nti̱a̱ná.”
13 Porque: Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
14 Tu̱nga xu̱ta̱ xi najmi kje̱e s'ejihi̱n, ¿nkú ts'ín ts'i̱ínkjáíhi̱n ra̱ nga kui xi Nda̱ Nti̱a̱ná? ¿Nkú ts'ín s'e̱jihi̱n ra̱ xi najmi kje̱e nt'é yáha kui? ¿Nkú ts'ín ku̱i̱nt'éhe tsa najmi tjín xi k'u̱éni̱jmíhi̱?
14 Como, porém, invocarão aquele em quem não creram? E como crerão naquele de quem nada ouviram? E como ouvirão, se não há quem pregue?
15 ¿Nkú ts'ín k'u̱éni̱jmíhi xu̱ta̱ tsa najmi s'e̱t'a xáha nga k'u̱éni̱jmí? A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a: “Á b'a̱ tsjo tjíhin nga f'aik'úhunná xi b'éni̱jmíná én nda tsu.”
15 E como pregarão, se não forem enviados? Como está escrito: Quão formosos são os pés dos que anunciam coisas boas!
16 Tu̱nga najmi ngayjee̱hé xu̱ta̱ Israel kits'ínsihi̱n én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná. B'i̱ kitsú Isaia̱: “Ji Nti̱a̱, ¿yá xi kis'ejihi̱n én xi y'eni̱jmíi̱?”
16 Mas nem todos obedeceram ao evangelho; pois Isaías diz: Senhor, quem acreditou na nossa pregação?
17 Kui b'a̱ maha, s'ejinná Nti̱a̱ná nk'ie nga nu'yáá éhe̱n, ko̱ nu'yáá ée̱n nk'ie nga s'eni̱jmíná Jesucristo̱.
17 E, assim, a fé vem pela pregação, e a pregação, pela palavra de Cristo.
18 Tu̱nga b'a̱há xian: ¿A najmi kinu'yáhá ée̱n? Joho̱n, kinu'yá. A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a:
18 Mas pergunto: Porventura, não ouviram? Sim, por certo: Por toda a terra se fez ouvir a sua voz, e as suas palavras, até aos confins do mundo.
19 Ko̱ b'i̱ ta̱ xin ya: ¿A najmi i̱ncha kikiehé xu̱ta̱ Israel ni xu'bi̱? Tjun Moise b'i̱ ts'ín y'ét'a éhe̱n Nti̱a̱ná:
19 Pergunto mais: Porventura, não terá chegado isso ao conhecimento de Israel? Moisés já dizia: Eu vos porei em ciúmes com um povo que não é nação, com gente insensata eu vos provocarei à ira.
20 Ko̱ a̱skahan kama k'un Isaia̱ nga b'i̱ ta̱ ts'ín y'ét'a éhe̱n Nti̱a̱ná:
20 E Isaías a mais se atreve e diz: Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim.
21 Nga̱t'a ts'e̱ xu̱ta̱ Israel b'i̱ ts'ín tjít'a: “Nku ni̱stjin ntanta kik'ana nga kingjentéhe̱ ntsa̱ nku na̱xi̱nantá xi najmi nt'é'én ko̱ si.”
21 Quanto a Israel, porém, diz: Todo o dia estendi as mãos a um povo rebelde e contradizente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.