Mateus 27
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 Nk'ie nga ja kama see̱n, i̱ncha y'éndako̱ xinkjín ngatentee̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá xi nkú ts'ín ka̱ma ts'i̱ínk'iehen Jesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 A̱s'a̱i tjí'yúhún ts'íhi̱n ra̱ nga i̱ncha ngji ts'ínkjas'ehe̱n nda̱ títjun Pilato̱.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Máha Juda̱, nda̱ xi kits'ínkjas'en Jesu, nk'ie nga kint'é nga kitsjá kju̱a̱ já tjíxóo̱ nga n'e̱k'ien Jesu, a̱s'a̱i ngjikj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ nga̱t'a ts'e̱ ni xi kits'ín ko̱ kits'ínk'óya ngáha̱ ra̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá to̱ontaba xi katée̱. B'a̱ kitsúhu̱:
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 —Jé tje̱nna. Nku nda̱ xi najmi tjíhi̱n jé kits'inkjas'en nga n'e̱k'ien.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 A̱s'a̱i kikjaníya Juda̱ to̱oo̱n a̱ya ni̱nku̱ ko̱ tsitju yo̱ nga ngji kjenntu n'ú suba yjoho̱.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 J'áya já na̱'mi k'aku̱ to̱oo̱n ko̱ b'a̱ kitsúhu̱ xinkjín:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Y'éndako̱ xinkjín jóo̱. A̱s'a̱i ts'atseko̱ho to̱oo̱n xu'baha̱ nda̱ xi ts'ínnda ndji̱í tu̱ xi yo̱ ka̱ma s'e̱yanjihi xu̱ta̱ xi xin nanki nibáha.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Kui kju̱a̱ha nga A̱nte Jní 'mihi a̱nte xu'bo̱ santaha ni̱stjin nd'a̱i̱.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 B'a̱ ts'ín tsitjusuhun éhe̱n Nti̱a̱ná xi kinchja̱ nda̱ profeta̱ Jeremia̱: “Jakj'á jóo̱ to̱ontaba xi katée̱, chjí xi y'énda já xi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ nga b'a̱ tjín chjíhi̱ ndo̱.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Kui xi ts'atseko̱ho xu'baha̱ nda̱ xi ts'ínnda ndji̱í. B'a̱ kitsúna Nti̱a̱ná.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ngjinijé Jesu nginku̱n nda̱ títjun Pilato̱. Kui xi b'a̱ kitsúhu̱ nga kingjásjaiyaha̱:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Nk'ie nga nkjin ni xi kikjanínehe̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá, ndaha̱chí najmi kinchja̱ Jesu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú Pilato̱:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Tu̱nga ndahá nku én najmi kinchja̱ Jesu. Kui nga tu̱ ni xí kama nkjúhu̱n ra̱ nda̱ títjuu̱n.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ni xi ma nk'ie nga S'í Pascu̱a̱, b'i̱ ts'ín tíjñaha̱ nda̱ títjuu̱n. B'éjña nda̱í nku nda̱ nu̱ba̱yá xi f'ájin xu̱ta̱ na̱nti̱a̱.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Kui ni̱stjiu̱n kjiya'yún nku nda̱ xi be tentehe̱ xu̱ta̱, xi 'mi Barraba.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nk'ie nga kama ñjakú xu̱ta̱, a̱s'a̱i b'a̱ kitsú Pilato̱:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 B'a̱ kitsú Pilato̱ a̱t'aha̱ kamankjihi̱n nga tíma xin k'un jóo̱ nga̱t'aha̱ ni xi títs'ín Jesu ko̱ nga kui kju̱a̱ha nga i̱ncha kits'ínkjas'ehe̱n ra̱.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nga kab'ejña Pilato̱ a̱nte má nga ts'ín kju̱a̱, b'i̱ tsu én xi kits'ín nibáha̱ chju̱úhu̱n: “Najmi chumi ni tje̱he̱n xu̱to̱. Najmi tu̱ ji nungijin yjohi̱. A̱t'aha̱ ch'on ts'ín ka'ba̱i̱ chi̱nina nkui jyún tu̱ nga̱t'aha̱ ni xi tímat'ain xu̱to̱.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Tu̱nga já na̱'mi k'aku̱hú ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá tsinchá'a xu̱ta̱ xi kama ñjakú yo̱ tu̱ xi i̱ncha ku̱a̱nkihi nga tu̱ sahá Barraba xi n'e̱ nda̱íhi̱ ra̱ ko̱ nga Jesu xi n'e̱k'ien.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 A̱s'a̱i ta̱ kingjásjaiyahá ngáha nda̱ títjuu̱n:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 B'a̱ kitsú Pilato̱:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 B'a̱há ta̱ kitsú ngáha Pilato̱:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 A̱s'a̱i najmi ta̱ be nkú ts'i̱íhin Pilato̱, a̱t'aha̱ tu̱ sahá 'yún tíi̱ncha kjintáya sa xu̱ta̱ nkjiu̱n nga tíma kjaha̱n. Kui nga jakj'áha ntánijua, tsanéjnu ntsja nginku̱n xu̱ta̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 B'a̱ i̱ncha kitsú ngatentee̱ xu̱ta̱:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 A̱s'a̱i y'éjña nda̱í Pilato̱ Barraba ko̱ kitsjá kju̱a̱ nga s'e̱he̱ Jesu ko̱ nga s'e̱t'a kruu̱.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱s'a̱i já juhu̱n Pilato̱ jas'enko̱ Jesu ni'ya masen xi 'mi ni'ya pretori̱o̱. Kinchja̱ ñjaha̱ ngayjee̱ já jun xinkjín nga y'étjindaihi̱ Jesu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 I̱ncha ts'asje najyuhu̱n Jesu ko̱ kits'ínngja nku najyun ndju kuan nga i̱ncha kik'aya.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ko̱ i̱ncha kits'ínnda nku corona̱ na'yá xi y'é'a nintaku̱ ko̱ ntsja kixi̱ kits'ínk'a nku yáxá. A̱s'a̱i tsinchakúnch'int'a maña̱ha̱ ko̱ tsajnukie nga b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Tsatétéjnu ko̱ jakj'á yáxóo̱ nga kik'onntjai nintaku̱ Jesu.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 A̱skahan nga ja kamaha̱ nga kik'aya Jesu, ts'asje ngáha najyun ndju kuo̱n ko̱ kits'ínngja ngáha najyun xi ts'e̱ Jesu. A̱s'a̱i i̱ncha tsitjuko̱ tu̱ xi ngju̱át'a kruu̱hu.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nk'ie nga tíi̱ncha bitju yo̱, kisatékjá nku nda̱ nanki Cirene̱ xi Simon 'mi. Kui xi kits'ín kju̱a̱'yúhu̱n ra̱ já juu̱n nga k'u̱a̱nji kruu̱hu̱ Jesu.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 A̱s'a̱i i̱ncha tsichu a̱nte xi 'mi Golgo̱ta̱. Kui ée̱n xi tsuhu̱ ra̱: A̱ntehe̱ Nintaku̱ Ani̱ma̱.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Kik'a̱i̱hi̱ Jesu nga k'úí binu̱ xi kin'etjijinko̱ho nki, tu̱nga nk'iehé nga kikjut'a Jesu ntóo̱, najmi kits'ín yu nga kik'i.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Nk'ie nga kingját'a kruu̱, já juu̱n tsakjánya xi̱hi̱ xinkjín najyuhu̱n Jesu nga kitsutonyá ts'íhin.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 A̱s'a̱i y'entu yo̱ nga kikunntá.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Kis'et'a xi tje̱hen a̱ntsjáku̱ Jesu nku yáte xi títsuya mí kju̱a̱ha nga tín'ek'iehen. “Kui xu'bi̱ xi Jesu xi nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱ judio̱”, kis'et'a yátee̱.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ta̱ kis'et'a kruu̱ko̱ Jesu jo já ndyjé. Nku xi kitsjen nga kixi̱hi̱ ko̱ nku nga skjúhu̱n.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Xu̱ta̱ xi tíi̱ncha f'a yo̱ najmi kikienkjún Jesu nga kinchja̱. Kits'ínk'ajni nintaku̱
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 nga b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 B'a̱ ta̱ ts'ín kik'ayaha̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá. B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —Kamaha̱ nda̱i̱ nga kj'a̱í xi kits'ínk'anki, tu̱nga tu̱ sa najmi mahá ngáha̱ ts'ínk'anki yjoho̱. Katitjujent'a kruu̱ nd'a̱i̱ tsa kui xi nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱ Israel. Nk'iehé nga s'e̱jinná.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Kui xi 'yún kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, kui nga Nti̱a̱ná kats'ínk'ankihi̱ ra̱ nd'a̱i̱ tsa tjo kju̱axi̱hi̱. ¿A najmi b'a̱há kitsú nga kui xi Ntíhi̱ Nti̱a̱ná?
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ko̱ já ndyjé xi kjintut'á kruu̱ko̱ Jesu ta̱ ch'on i̱ncha kitsúhu̱.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Chu̱ba̱ te jo nga ni̱stjiu̱n kis'e jyun ngayjee̱ a̱sunntee̱ santa nkúhu nga tsichu chu̱ba̱ jan nga ngixuu̱n.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Nkú ma nga chu̱ba̱ jan 'yún kikjintáya Jesu nga éhe̱n kinchja̱. B'i̱ kitsú:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 K'u̱a̱ xu̱ta̱ xi kabincha yo̱ i̱ncha kint'é kui ée̱n. Kui nga b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ ra̱ xinkjín:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 A̱s'a̱i tje̱n'yún tsangatsankahá nku nda̱ xi síjña yo̱ ko̱ nku tsa̱nka̱ kits'ínk'anchi̱ko̱ sesehe binu̱ san. Kui xi y'éku nku yáxá nga kits'ínkjik'uhu̱n Jesu tu̱ xi k'úíhi.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Tu̱nga b'a̱há kitsú xu̱ta̱ xi kabincha yo̱:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 A̱s'a̱i ta̱ 'yúhún kikjintáya ngáha Jesu ko̱ k'ien.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Nk'ie nga b'a̱ kamoo̱, kitiyájen najyun xi tje̱nchja a̱nte xi 'yún nkjúhu̱n ni̱nku̱. Jo tsitju. Kik'aha̱ ra̱ nk'aha̱ santaha kintee̱. Ko̱ chón kama ko̱ tsakjan na̱xi̱u̱.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Tsix'á tsjóho̱ ani̱ma̱ ko̱ j'áíya ngáha̱ ra̱ nkjin xu̱ta̱ k'ien xi kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 I̱ncha tsitju tsjóho̱ nk'ie nga j'áíya ngáha̱ ra̱ Jesu ko̱ jas'en nanki je Jerusalen nga tsakúchjihi̱ yjoho̱ nkjin xu̱ta̱.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Nda̱ jun k'aku̱ ko̱ já jun xi tíi̱ncha kunntá Jesu, nk'ie nga kikie chóo̱n ko̱ ngayjee̱ ni xi tímoo̱, tu̱ xí i̱ncha kitsankjúhún ko̱ b'a̱ i̱ncha kitsú:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Yo̱ kjint'á kabincha nkjin jminchjín xi tíi̱ncha base. Kitsjennkíhi̱ Jesu nga tsitju a̱nte Galilea̱ ko̱ tsasinko̱ho̱.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 A̱jihi̱n jminchjíu̱n tje̱njin Maria̱ Magdalena̱, Maria̱ xi na̱aha̱ maha Santiago̱ ko̱ Kuse, ko̱ na̱aha̱ jáha̱ Zebedeo̱.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nk'ie nga ja tíma jyun, j'ai nku nda̱ nchi̱ná xi 'mi Kuse, nku nda̱ nanki Arimatea̱ xi ta̱ ja tsichu ma nku nda̱ ni'yakuyáha̱ Jesu.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 A̱s'a̱i ngjisehe̱ Pilato̱ ko̱ tsankihi̱ yjonintehe̱ Jesu. Kitsjá kju̱a̱ Pilato̱ nga k'u̱a̱i̱hi̱ ndo̱ yjonintee̱.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Jakj'á Kuse yjonintee̱. Nku najyun je kik'ontikjájnu
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ko̱ ngjingjájñaya nku ti̱xa̱ tsjó tse̱tse̱he̱ xi kits'ínndat'á na̱xi̱u̱. A̱s'a̱i kik'ontikjá nku ndji̱o̱ chánka nga y'échjane a̱nkju̱a̱ tsjóo̱ ko̱ ngji.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Y'entu a̱nkjín tsjóo̱ Maria̱ Magdalena̱ ko̱ Maria̱ xinkuu̱.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n, nk'ie nga j'a ni̱stjin nk'ie nga s'enda ni xi machjén S'í Pascu̱a̱, a̱s'a̱i kama ñjakú já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já fariseo̱ nginku̱n Pilato̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 —Ji nda̱ nti̱a̱, f'áítsjenni̱ nga b'a̱ kitsú nda̱ tsank'óo̱ nk'ie nga tíjña sa: “Nk'ie nga kj'u̱a̱ jan ni̱stjin, kj'u̱a̱íya ngáhana ngabayoo̱.”
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Kui b'a̱ maha, b'a̱ ti̱xín nga chúnnta tsjóo̱ santaha nkúhu nga kj'u̱a̱ ni̱stjin xi ma jahan. A̱t'aha̱ tsa najmi ma, kutsa kj'u̱a̱íhí já ni'yakuyáha̱ ndo̱ nga jyuu̱n ko̱ ngju̱a̱i̱ko̱ ndyjé yjonintehe̱. A̱s'a̱i: “Ja j'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱”, ku̱i̱tsu̱hu̱ xu̱ta̱. Tsa b'a̱ ts'i̱ín jóo̱, 'yún s'e̱ sa én tsank'á xi ku̱i̱tju a̱skahan nga xi tjuu̱n.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 B'a̱ kitsú Pilato̱:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 A̱s'a̱i i̱ncha ngjisehe̱ tsjóo̱. Nku ndji̱o̱ y'échjaneko̱ho. Y'échjane sisin ko̱ y'éntu já jun xi kikunntá yo̱.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.