Mateus 22
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARIB
1 A̱s'a̱i ta̱ kinchja̱há ngáha Jesu nga y'éjña chu̱ba̱ya. B'i̱ kitsú:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 —Xi nkú ts'ín batéxuma Nti̱a̱ná b'a̱ joyaha nku nda̱ rei̱ xi ts'asje nku s'í nk'ie nga tsixan ntíhi̱.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kits'ínkji já musu̱hu̱ nga ku̱i̱nchja̱ha̱ xu̱ta̱ xi kitsúya títjuhu̱n. Tu̱nga najmi kits'ín yuhú xu̱to̱ nga kj'u̱a̱í s'íu̱.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 A̱s'a̱i ta̱ kits'ínkjihí ngáha kj'a̱í já musu̱ nga b'a̱ kitsúhu̱: “B'a̱ t'ihu̱un xu̱ta̱ xi ja kixinyaha̱ nga ja kab'endá nichinee̱. Ja kats'ink'íén turu̱. Ja tjínda ngatentee̱ niu̱. T'inyoho̱o nga kanibá s'í kju̱a̱bixoo̱n.”
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 ’Tu̱nga najmi nkjún kamaha̱ xu̱ta̱ xi kik'inyaha̱. Nku xi ngjisehe̱ jñáha̱, kj'a̱í xi ngjik'atseya ni.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Tjín ngá xi jakj'ánijé já musu̱hu̱ nda̱ rei̱, kits'ín'uhu̱n ko̱ kits'ínk'ien.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nk'ie nga kint'é nda̱ rei̱ ni xi kamoo̱, kama kjaha̱n. Kits'ínkji já juhu̱n nga kits'ínk'ien xu̱ta̱ xi b'a̱ kits'íu̱n ko̱ y'éti nankihi̱.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 ’A̱s'a̱i b'a̱ kitsú nda̱ rei̱ nga kinchja̱ko̱ já musu̱hu̱: “Ja tjínda s'í kju̱a̱bixoo̱n, tu̱nga najmi chumi ni chjíhí ra̱ xu̱ta̱ xi tjun kixinyaha̱ nga kj'u̱a̱í.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Kui b'a̱ maha, tankíhinnu ni̱yátée̱ ko̱ tu̱ yáhá ni xi sa̱kúnu̱u t'inyoho̱o nga kanibá s'í kju̱a̱bixoo̱n.”
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 A̱s'a̱i tsitju já musu̱ nga ngji ni̱yátée̱. Kinchja̱ ñja tentehe̱ xi kisakúhu̱, ndaha tsa xi ch'onk'uhu̱n ko̱ ndaha tsa xi nda tjíntuyáha̱. Kitsehe xu̱ta̱ má tje̱n s'í kju̱a̱bixoo̱n.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 ’Nk'ie nga jas'en nda̱ rei̱ nga j'aisehe̱ xu̱ta̱ xi kab'entut'á yámixo̱, kikie yo̱ nku nda̱ xi najmi yja najyun xi bja xu̱ta̱ nga fi s'í kju̱a̱bixan.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱: “Ji nda̱ xinkjíán, ¿nkú ts'ín kabitjas'e̱henni e̱i̱ nga najmi tjíhin ri najyun xi ts'e̱ s'í kju̱a̱bixan?” Tu̱nga najmi kinchja̱há ndo̱.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ nda̱ rei̱ já xi títsjá nichinee̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: “T'e'yún sjai ko̱ ntsja ndo̱ ko̱ chja̱nikj'o na̱tsin ján má jyuu̱n, a̱nte xi má kji̱ntá xu̱ta̱ ko̱ ku̱a̱te ni̱'yu̱n.”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 A̱t'aha̱ nkjin maha xi tíchubaha̱, tu̱nga tu̱ chubahá maha xi kj'u̱a̱íjin.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 A̱s'a̱i ngjik'íéndako̱ xinkjín já fariseo̱ tu̱ xi ts'i̱ínkijneyaha Jesu nku én xi najmi b'a̱ tjín.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 I̱ncha kits'ínkjisehe̱ Jesu já ni'yakuyá xi ts'e̱ ko̱ já xi yjankihi̱ nda̱ rei̱ Herode̱ Antipa̱. B'a̱ i̱ncha j'ai tsúhu̱:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Kui nga t'inyaha̱ni̱. ¿A ma b'echjíhi̱í nda̱ títjun Cesa̱r ni xi f'áchjíná, a ra̱ najmi?
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Tu̱nga behé Jesu nga tu̱ xi títsuhu jóo̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ta̱kúnnú nku to̱on xi ma chjíntjaihi ch'á.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ko̱ b'i̱ kitsú Jesu:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú jóo̱:
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nk'ie nga kint'é jóo̱ niu̱, tu̱ ni xí kama nkjúhún ra̱ ko̱ i̱ncha ngji t'axín.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Já saduseo̱ bakúya nga najmi kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱. Kui ni̱stjin xu'bo̱ k'u̱a̱ xi i̱ncha j'aisehe̱ Jesu nga b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 —Ji nda̱ maestru̱, b'a̱ kitsú Moise nk'ie: “Tsa tjín xi ku̱a̱yá nga najmi s'e̱he̱ ntí, nda̱ nts'e̱ tjíhin nga ku̱i̱xanko̱ ngáha chju̱úhu̱n, tu̱ xi b'a̱ ts'ín s'e̱he̱ ra̱ ntí nda̱ nts'e̱ xi k'ie̱n.”
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Y'entujinni̱ yatu já xi nts'e̱ maha xinkjín. Tsixan nda̱ xi tjuu̱n tu̱nga b'a̱há tjíu̱n k'ien. Najmi kis'ehe̱ ntí. K'ien x'i̱hi̱n tachjúu̱n. A̱s'a̱i nda̱ nts'e̱ y'ejñako̱ ngáha ta̱chjúu̱n.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Tu̱nga ta̱ k'iehén ngáha nda̱ nts'e̱ xi ma joho, a̱s'a̱i xi ma jahan, ko̱ santaha nda̱ xi yatuu̱.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 A̱skahan ta̱ k'ien ta̱chjúu̱n.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 ’Kui b'a̱ maha, ni̱stjin nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱, ¿má xi kui já xi yatuu̱ ka̱ma ts'e̱ ta̱chjúu̱n, a̱t'aha̱ ngatentee̱ y'entuko̱?
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 A̱t'aha̱ nk'ie nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱, najmi ta̱ ku̱i̱xahan ko̱ ta̱ ndaha najmi ts'i̱ínkixan ntíhí. B'a̱ ní ts'ín k'úéntu xi nkú ts'ín tjíntu ntítsje xi tjín ndji̱o̱jmi ján.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Tu̱nga nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱, ¿a najmi kje̱hé n'eyo ni xi títsunu̱u éhe̱n Nti̱a̱ná? B'a̱ kitsú Nti̱a̱ná:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 “An xi Nti̱a̱ha̱ Abraham, Nti̱a̱ha̱ Isaac ko̱ Nti̱a̱ha̱ Jacob.” Nti̱a̱ná najmi Nti̱a̱ha̱ ani̱ma̱. Nti̱a̱ha̱ ní xu̱ta̱ tík'un.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Nk'ie nga kint'é xu̱ta̱ niu̱, tu̱ ni xí kama nkjúhún ra̱ nga̱t'a ts'e̱ ni xi bakúya Jesu.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Kama ñjakúko̱ xinkjín já fariseo̱ nk'ie nga kint'é nga Jesu kits'ínkinchá jyujyu já saduseo̱.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 A̱s'a̱i nku nda̱ chji̱ne̱'én xi ts'e̱, nku nda̱ maestru̱hu̱ kju̱a̱téxumoo̱, kingjásjaiyaha̱ Jesu nga kikjut'ayák'un:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 —Ji nda̱ maestru̱, a̱jihi̱n ngayjee̱ kju̱a̱téxumoo̱, ¿má kju̱a̱téxumaha xi 'yún chjíhi̱ ra̱?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Kui kju̱a̱téxuma xu'bi̱ xi 'yún chjíhi̱ ra̱ ko̱ kui xi tjun.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ko̱ b'a̱há ta̱ tjín ngáha kju̱a̱téxuma xi ma joho: “N'e̱tjóí xu̱ta̱hi̱ xi nkú nga ts'ín tjohi yjohi̱.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Nga joo̱ kju̱a̱téxuma xu'bi̱ y'aha̱ ra̱ ngatentee̱ ni xi tjít'a xu̱ju̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ xi y'ét'a já profeta̱.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Nk'ie nga kabincha sa yo̱ já fariseo̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 —¿Nkú bixíún nga̱t'a ts'e̱ xi Cristo̱? ¿Má nibáha̱ ntje̱he̱?
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Nti̱a̱ná b'a̱ kitsúhu̱ Nda̱ Nti̱a̱na̱:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Tsa David b'a̱ kitsú nga xi Cristo̱ xi Nda̱ Nti̱a̱ha̱, ¿nkú ts'ín ntje̱he̱ David nibáha̱ ra̱ xi Cristo̱?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ndaha nku najmi kamaha̱ kits'ínk'óyaha̱ Jesu tsa tu̱ nku én. Kui ni̱stjiu̱n kich'atuts'i̱hi̱n nga najmi ta̱ ch'a kama k'un kingjásjaiyaha̱ ra̱ Jesu tsa mí nihi.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.