Mateus 20
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH
1 ’Xi nkú ts'ín batéxuma Nti̱a̱ná b'a̱ joyaha nku nda̱ xi tíjñaha̱ nku jñá. Kui xi ta̱ jyun tsitju nga ngjik'íéndako̱ já musu̱ tu̱ xi ngju̱a̱i̱ ts'ínxájihin a̱nte tuntsja̱jéhe̱.
1 Jesus disse:
2 Nk'ie nga kits'ínj'o̱ já musu̱ nga ka̱ma chjíhi̱ nku to̱on denari̱o̱ nga nku ni̱stjin, a̱s'a̱i kits'ínkji jóo̱ a̱jin tuntsja̱jéhe̱.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 A̱s'a̱i ta̱ ngjihí ngáha ndo̱, nkú ma nga chu̱ba̱ ñja, ko̱ kikie kj'a̱í já xi tíi̱ncha a̱jin na̱nti̱o̱ xi najmi tjíhi̱n xá.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 B'a̱ kitsúhu̱ jóo̱: “Tu̱ sahá tankín n'e̱xó ko̱ jun a̱jin tuntsja̱jéna̱ ko̱ nda tjín k'uechjínu̱u.” A̱s'a̱i ngji jóo̱.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 ’A̱s'a̱i ta̱ ngjihí ngáha ndo̱, nkú ma nga chu̱ba̱ te jo ko̱ nkú ma nga chu̱ba̱ jan, ko̱ b'a̱há ta̱ kits'ín ngáha.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Ko̱ xi nkú ma nga chu̱ba̱ un nga ngixuu̱n ta̱ ngjihí ngáha ndo̱ ko̱ kisakú saha̱ kj'a̱í já xi najmi tjíhi̱n xá. “Jun, ¿á nku ni̱stjin kab'aha̱nu̱u e̱i̱ nga najmi tín'exáhanu?”, kitsúhu̱.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 “A̱t'aha̱ najmi tjín xi títsjá xáni̱”, kitsú jóo̱. “Tu̱ sahá tankín n'e̱xó ko̱ jun a̱jin tuntsja̱jéna̱”, kitsú ndo̱.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 ’Nk'ie nga kama jyuu̱n, kinchja̱ko̱ nda̱ xi ts'e̱ tuntsja̱jée̱ nda̱ xi basehe̱ já musu̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: “Chu̱bañjaihi̱ já musu̱ ko̱ t'echjíhi̱ ni̱stjin xi kats'ínxá. Xi a̱skahan kafas'ee̱n ch'a̱tuts'i̱hi̱n ri̱, santaha nkúhu nga ku̱i̱chuk'uin xi tjun kafas'ee̱n.”
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 ’I̱ncha j'ai já musu̱ xi jas'en xi nkú ma nga chu̱ba̱ un ko̱ kits'ínkjáíhi̱n nku to̱on denari̱o̱ nga nkúnkú.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 A̱s'a̱i i̱ncha j'ai já musu̱ xi tjun jas'ee̱n ko̱ b'a̱ i̱ncha kitsú ani̱ma̱ha̱ nga ts'ati k'u̱a̱i̱hi̱, tu̱nga ta̱ nkuhú to̱on denari̱o̱ kits'ínkjáíhi̱n nga nkúnkú.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Nk'ie nga kits'ínkjáíhi̱n niu̱, y'ésiko̱ nda̱ xi ts'e̱ tuntsja̱jée̱.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 B'a̱ kitsúhu̱: “Já xi a̱skahan kafas'ee̱n tu̱ nkuhú ora̱ kuats'ínxá sa. Tu̱nga tu̱ ngúsuhún kuan'ei nga kuak'iechjíhi̱ jóo̱ ko̱ ji̱n xi kan'e chúkju̱a̱i̱ xóo̱ ko̱ nubóo̱ nga nku ni̱stjin tantoo̱.”
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 ’Tu̱nga b'a̱há kitsú ndo̱ nga kinchja̱ko̱ nda̱ musu̱ xi b'a̱ títsuhu̱: “Ji nda̱ xinkjíán, najmi ch'on títs'inko̱ho. ¿A najmi nkuhú to̱on denari̱o̱ kab'endako̱ní?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Chjúbéí to̱ohi̱n ko̱ t'in. Tu̱nga mjehéna tsjaha̱ já xi a̱skahan kafas'ee̱n xi nkú nga tjín ta̱ títsjaha.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 ¿A najmi ka̱mahá ts'inka̱ ni xi tjínna xi nkú ts'ín mjena? ¿A ra̱ tíma xin tak'unní a̱t'aha̱ nda ani̱ma̱na̱?”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 ’B'a̱ ts'ín xi yjanki nd'a̱i̱ tjun ka̱ma ngáha. Ko̱ xi tjun nd'a̱i̱, kui xi tsjénnki.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Nk'ie nga tje̱nya Jesu ni̱yá xi fi nanki Jerusalen, kinchja̱ t'axín subaha̱ já ni'yakuyá xi te joo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Tjenñju. Ja tíbankíaán nanki Jerusalen. Ja n'e̱kjas'en Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n a̱ya ntsja já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱. Kui xi i̱ncha tsjá kju̱a̱ nga n'e̱k'ien
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 ko̱ a̱s'a̱i ts'i̱ínkjas'ehe̱n xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱, tu̱ xi i̱ncha ku̱a̱jnu̱kiehe̱ ra̱ ko̱ k'u̱éhe̱ ko̱ ngju̱át'a kruu̱hu̱. Tu̱nga ni̱stjin xi ma jahan kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 A̱s'a̱i j'ai na̱aha̱ jáha̱ Zebedeo̱ nga tje̱nko̱ ts'íhin jáha̱. Tsasinkúnch'int'aha̱ Jesu nga tsankihi̱ nku kju̱a̱nda.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 B'a̱ kitsú Jesu:
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
23 Então Jesus disse:
24 Nk'ie nga kint'é já ni'yakuyá xi tee̱ niu̱, i̱ncha kits'ínkjanko̱ já ni'yakuyá xi joo̱.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Tu̱nga kinchja̱ ñjahá ra̱ Jesu jóo̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Tu̱nga a̱jinnu̱u najmi b'a̱ ka̱ma. Xi mje níhi̱ nga nda̱ k'aku̱ ka̱ma a̱jinnu̱u, kui xi kats'ín ni xi nda ngandanu̱u.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Xi mjehe̱ nga tjun ka̱ma a̱jinnu̱u, kui xi katuma nda̱ musu̱nu̱u.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 A̱t'aha̱ ta̱ ndaha Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n najmi j'ai tsa tu̱ xi kui nda n'e̱he̱ ra̱. J'ai ní tu̱ xi ni xi ngandaha̱ xu̱ta̱ j'ai ts'íhin ko̱ tu̱ xi ts'i̱ínkjas'ehen yjoho̱ nga k'u̱échjíntjai nkjin xu̱ta̱.
28 Porque até o
29 Nk'ie nga tíi̱ncha bitju nanki Jerico Jesu ko̱ já ni'yakuyáha̱, nkjin ṉkjún xu̱ta̱ xi kitsjennkíhi̱.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Jo já ka̱ kab'entu a̱ndai ni̱yóo̱. Nk'ie nga kint'é nga yo̱ tíf'a Jesu, i̱ncha kikjintáya:
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 A̱s'a̱i xu̱ta̱ xi tjín yo̱ kinchja̱tiko̱ho̱ tu̱ xi k'u̱échja'aha ts'a. Tu̱nga tu̱ sahá 'yún i̱ncha kikjintáya sa:
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 A̱s'a̱i tsasin'yún Jesu, kinchja̱ha̱ jóo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 B'a̱ kitsú jóo̱:
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 A̱s'a̱i Jesu kama ni̱ma̱ha̱ jóo̱ ko̱ kits'ínko̱ tunku̱n. Ta̱ kuihi chu̱bo̱ kama chjihi̱ ko̱ kitsjennkíhi̱ Jesu.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.