Mateus 18
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARC
1 Ta̱ kui ni̱stjin xu'bo̱ j'aisehe̱ Jesu já ni'yakuyáha̱. B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ nga kingjásjaiyaha̱:
1 Naquela mesma hora, chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ Jesu nku nda̱ chí, tsasíjñajin masehe̱n jóo̱
2 E Jesus, chamando uma criança, a pôs no meio deles
3 ko̱ b'a̱ kitsú:
3 e disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no Reino dos céus.
4 Kui nga tu̱ yáha ni xi ts'i̱ín ni̱ma̱kju̱a̱ha yjoho̱ xi nkú joyaha nda̱ chí xu'bi̱, kui xi 'yún chánka ka̱ma má batéxuma Nti̱a̱ná.
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no Reino dos céus.
5 Ko̱ xi ngajona̱ ts'i̱ínkjáíhi̱n ra̱ nku nda̱ chí xi nkúhu xu'bi̱, kui xi an títs'ínkjáínna.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta a mim me recebe.
6 ’Tu̱ yáha ni xi ts'i̱ínkijnejin ngatitsun nku nda̱ chí xi nkúhu xu'bi̱ xi s'ejihi̱n an, tu̱ sahá ra̱ ngandaha̱ xi b'a̱ ts'i̱íu̱n tsa s'e̱t'a 'yúnt'a kásin nku ndji̱o̱ chánka ko̱ chja̱nikj'ajin má na̱nka̱ha̱ ntáchak'uu̱n.
6 Mas qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 ¡Ni̱ma̱ rú ts'íhin xu̱ta̱ xi tjín a̱sunntei̱, a̱t'aha̱ tjín ni xi ts'ínkijnejihi̱n ngatitsun! Tjíhin nga s'e̱ ni xi ts'i̱ínkijnejihi̱n ngatitsun xu̱ta̱, tu̱nga, ¡ni̱ma̱ rú ts'íhin xu̱ta̱ xi ts'i̱ínkijnejin ngatitsun xu̱ta̱ xi kj'a̱í!
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos. Porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 ’Kui b'a̱ maha, tsa ntsa̱i̱ ko̱ tsa tsu̱kui xi títs'ínkijnejihin ngatitsun, tu̱ sahá ti̱chákjáí ko̱ kjin chja̱niyai. Tu̱ sahá ngandahi̱ tsa ku̱i̱tjás'e̱n ni̱ma̱i̱ ko̱ tsa kutui má nga k'úéntu tík'un xu̱ta̱, ko̱ najmi tsa tjít'a nga joo̱ tsu̱kui ko̱ nga joo̱ ntsa̱i̱ tu̱nga tu̱ sa a̱jin nd'í xi najmi mahá ra̱ 'meya chja̱nikj'ajin ngáhi.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Ko̱ tsa tunkuin xi títs'ínkijnejihin ngatitsun, tu̱ sahá n'e̱sjei ko̱ kjin chja̱niyai. Tu̱ sahá ngandahi̱ tsa ku̱i̱tjás'e̱n ka̱t'ai má nga k'úéntu tík'un xu̱ta̱, ko̱ najmi tsa tíi̱ncha nga joo̱ tunkuin tu̱nga tu̱ sa a̱jin nd'í nga̱k'i̱e̱hén chja̱nikj'ajin ngáhi.
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-
10 ’T'ejin tak'un. Najmi tu̱ tohón manu̱u nku nda̱ chí xi nkúhu xu'bi̱. A̱t'aha̱ an b'a̱ tíxinnu̱u nga ntítsjehe̱ jántíu̱ xi tjín ndji̱o̱jmi ján, tjíntu tehe̱nte nginku̱n Na̱'mina̱ xi tíjña ndji̱o̱jmi ján.
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre veem a face de meu Pai que
11 A̱t'aha̱ Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n j'ai ts'ínk'anki xu̱ta̱ xi ja kindyja kai.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 ’¿Nkú bixíún? Tsa nku nda̱ tíi̱nchaha̱ unchan chu̱tsa̱nka̱, tsa ndyja̱ha̱ nku, ¿a najmi ku̱i̱ncháhá xi cháte ko̱ yachán ñjoo̱ a̱jin jñóo̱ ko̱ ngju̱a̱i̱ngisjáí xi kandyjoo̱?
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Tsa sa̱kúsjaihi̱ chu̱ xi kandyjoo̱, 'yún tsjo ka̱ma saha̱ chu̱ xi nku xi kuasakú ngáha̱ ra̱, nga xi cháte ko̱ yachán ñja xi najmi kandyjoo̱.
13 E, se, porventura, a acha, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 B'a̱ ta̱ ts'ín najmi mjehe̱ Na̱'minu̱u xi tíjña ndji̱o̱jmi ján tsa ndyja̱ ndaha nku jántí ntí xi nkúhu xu'bi̱.
14 Assim também não é vontade de vosso Pai, que
15 ’Tsa ch'on títs'íhin nda̱ nts'ei, t'ihi̱nse̱i̱hi̱ ko̱ chu̱bani̱jmíko̱ su̱ba̱i̱ nga b'a̱ t'ihi̱n nga najmi nda tjín ni xi títs'ín. Tsa ku̱i̱nt'é éhin, ja kuijnehi nda̱ nts'ei.
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Tu̱nga tsa najmi ku̱i̱nt'é éhin, t'inko̱i̱ tsa nku ko̱ tsa jo xu̱ta̱, tu̱ xi b'a̱ ts'ín s'e̱he tsa jo ko̱ tsa jan testiyu̱ xi ku̱i̱tsu̱ya ni xi kamoo̱.
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que, pela boca de duas ou três testemunhas, toda palavra seja confirmada.
17 Tu̱nga tsa najmi ku̱i̱nt'é éhe̱n jóo̱, t'inyaihi̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ ni xi títs'ín. Ko̱ tsa najmi ku̱i̱nt'é éhe̱n xu̱ta̱ ni̱nku̱, katumahi ndo̱ xi nkú joyaha já xi najmi be Nti̱a̱ná ko̱ tsa xi nkúhu já xi f'áchjíntai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma.
17 E, se não as escutar, dize- considera-o como um gentio e publicano.
18 ’Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Ni xi k'úét'a'yún e̱i̱ a̱sunntei̱, ta̱ s'e̱t'a'yún ndji̱o̱jmi ján. Ko̱ ni xi chjúndáyo e̱i̱ a̱sunntei̱, ta̱ ku̱i̱ndáya ndji̱o̱jmi ján.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 Ko̱ b'a̱há ta̱ tíxin ngáhanu̱u. Tsa jo ka̱mo nga k'úéndo e̱i̱ a̱sunntei̱ ni xi mjenu̱u nga ku̱i̱nchíhu̱u Na̱'mina̱ xi tíjña ndji̱o̱jmi ján, kui xi tsjánu̱u ni xi ku̱i̱nchíú.
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que
20 A̱t'aha̱ má nga ka̱ma ñjakú tsa jo ko̱ tsa jan xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n an, an ta̱ tíi̱jñajin masehe̱n xu̱ta̱ xu'bo̱.
20 Porque onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 A̱s'a̱i j'ai tiña Pedro̱ ko̱ kingjásjaiya:
21 Então, Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 B'i̱ kitsú Jesu:
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete, mas até setenta vezes sete.
23 B'i̱ kitsú Jesu:
23 Por isso, o Reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 Nk'ie nga tíb'atuts'i̱hi̱n nga títs'ínxki̱, a̱s'a̱i j'ai kin'ekasínjña nginku̱n nku nda̱ musu̱ xi 'yún tse tje̱he̱n ts'e̱.
24 e, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos.
25 Tu̱nga najmi tjíhín ra̱ ndo̱ to̱on xi k'u̱échjíhi ni xi tje̱he̱n. A̱s'a̱i kitsjá kju̱a̱ nda̱ nti̱a̱ha̱ nga sa̱téña ndo̱, chju̱úhu̱n, ntíhi̱ ko̱ ngayjee̱ ni xi tjíhi̱n, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ku̱i̱tju chjíhi̱ ra̱ to̱on xi tje̱he̱n.
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher, e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a
26 A̱s'a̱i tsasinkúnch'in nda̱ musu̱ nginku̱n nda̱ nti̱a̱ha̱ ko̱ b'a̱ kitsú: “Ji nda̱ nti̱a̱, n'e̱ chúkju̱a̱ saní i̱chí. K'uechjí tentehé ra to̱ohi̱n.”
26 Então, aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Kama ni̱ma̱ha̱ ndo̱ nda̱ musu̱hu̱. Kits'ín nda̱í ngáha̱ ra̱ ko̱ kits'ínndyjat'a tentehe̱ to̱on xi tje̱he̱n.
27 Então, o senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 ’Tu̱nga nk'iehé nga tsitju nda̱ musu̱ yo̱, kisatékjá kj'a̱í nda̱ musu̱ xinkjín xi i̱chí tje̱he̱n ts'e̱. Kui xi jakj'á nga kitsubantu ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: “¡T'echjíná to̱onna̱ xi tje̱hin!”
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem dinheiros e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 A̱s'a̱i tsasinkúnch'int'aha̱ nda̱ musu̱ xinkjín ko̱ b'i̱ kitsú nga tsankihi̱: “N'e̱ chúkju̱a̱ saní i̱chí. K'uechjí tentehé ra to̱ohi̱n.”
29 Então, o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Tu̱nga najmi kits'ín yuhú nda̱ musu̱. Tu̱ sahá ngjingjáya'yún nda̱ musu̱ xinkjín ndo̱. Yo̱ rú ngju̱áya santaha nkú rúhu k'u̱échjí ni xi tje̱he̱n.
30 Ele, porém, não quis; antes, foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 ’Nk'ie nga kikie já musu̱ xingisoo̱ ni xu'bi̱, un ṉkjún kama k'un ko̱ ngji tsúyaha̱ nda̱ nti̱a̱ha̱ ngayjee̱ ni xi kamoo̱.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 A̱s'a̱i kinchja̱ ngáha̱ ra̱ nda̱nti̱a̱ha̱ nda̱ musu̱ xu'bo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: “¡Ji nda̱ musu̱ ch'onk'un! An kuats'inndyjat'aha ngayjee̱ to̱on xi tje̱hin tu̱ nga̱t'aha̱ nga b'a̱ kuak'inní.
32 Então, o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 ¿A najmi ko̱hó ji tjíhin nga ka̱ma ni̱ma̱hi nda̱ musu̱ xinki̱ xi nkú ts'ín kama ni̱ma̱na ji?”
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Kama kjaha̱n nda̱ nti̱a̱ha̱. A̱s'a̱i kits'ínkjas'en nda̱ musu̱ a̱ya ntsja já xi basehe̱ nu̱ba̱yóo̱ tu̱ xi tsjáha̱ ra̱ kju̱a̱ni̱ma̱. Yo̱ s'e̱ya santaha nkúhu nga k'u̱échjí to̱on xi tje̱he̱n.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que devia.
35 ’B'a̱ ta̱ ts'i̱ínnu̱u Na̱'mina̱ xi tíjña ndji̱o̱jmi ján tsa najmi ngayjehe ani̱ma̱nu̱u n'e̱ndyjat'oho̱o nts'o.
35 Assim vos fará também meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.